What do you think?
Rate this book
Pomes Penyeach and Other Verses
This early work by James Joyce was originally published in 1927. 'Pomes Penyeach' is a collection of Joyce's poetry. James Joyce was born in Dublin, Ireland in 1882. He excelled as a student at the Jesuit schools Clongowes and Belvedere, and then at University College Dublin, where he studied English, French, and Italian. Joyce produced several prominent works, including: 'Ulysses', 'A Portrait of the Young Artist', 'Dubliners', and 'Finnegans Wake. He is widely regarded as one of the most influential writers of the early twentieth century and his legacy can be seen throughout modern literature.
47 pages, Mass Market Paperback
First published January 1, 1927
7 people are currently reading
348 people want to read
About the author
James Joyce
1,718 books9,517 followersJames Joyce was an Irish novelist, poet, and a pivotal figure in 20th-century modernist literature, renowned for his highly experimental approach to language and narrative structure, particularly his pioneering mastery and popularization of the stream-of-consciousness technique. Born into a middle-class Catholic family in the Rathgar suburb of Dublin in 1882, Joyce spent the majority of his adult life in self-imposed exile across continental Europe—living in Trieste, Zurich, and Paris—yet his entire, meticulous body of work remained obsessively and comprehensively focused on the minutiae of his native city, making Dublin both the meticulously detailed setting and a central, inescapable character in his literary universe. His work is consistently characterized by its technical complexity, rich literary allusion, intricate symbolism, and an unflinching examination of the spectrum of human consciousness. Joyce began his published career with Dubliners (1914), a collection of fifteen short stories offering a naturalistic, often stark, depiction of middle-class Irish life and the moral and spiritual paralysis he observed in its inhabitants, concluding each story with a moment of crucial, sudden self-understanding he termed an "epiphany." This collection was followed by the highly autobiographical novel A Portrait of the Artist as a Young Man (1916), a Bildungsroman that meticulously chronicled the intellectual and artistic awakening of its protagonist, Stephen Dedalus, who would become Joyce's recurring alter ego and intellectual stand-in throughout his major works.
His magnum opus, Ulysses (1922), is universally regarded as a landmark work of fiction that fundamentally revolutionized the novel form. It compressed the events of a single, ordinary day—June 16, 1904, a date now globally celebrated by literary enthusiasts as "Bloomsday"—into a sprawling, epic narrative that structurally and symbolically paralleled Homer's Odyssey, using a dazzling array of distinct styles and linguistic invention across its eighteen episodes to explore the lives of Leopold Bloom, his wife Molly Bloom, and Stephen Dedalus in hyper-minute detail. The novel's explicit content and innovative, challenging structure led to its initial banning for obscenity in the United States and the United Kingdom, turning Joyce into a cause célèbre for artistic freedom and the boundaries of literary expression. His final, most challenging work, Finnegans Wake (1939), pushed the boundaries of language and conventional narrative even further, employing a dense, dream-like prose filled with multilingual puns, invented portmanteau words, and layered allusions that continues to divide and challenge readers and scholars to this day. A dedicated polyglot who reportedly learned several languages, including Norwegian simply to read Ibsen in the original, Joyce approached the English language not as a fixed entity with rigid rules, but as a malleable medium capable of infinite reinvention and expression. His personal life was marked by an unwavering dedication to his literary craft, a complex, devoted relationship with his wife Nora Barnacle, and chronic, debilitating eye problems that necessitated numerous painful surgeries throughout his life, sometimes forcing him to write with crayons on large white paper. Despite these severe physical ailments and financial struggles, his singular literary vision remained sharp, focused, and profoundly revolutionary. Joyce passed away in Zurich, Switzerland, in 1941, shortly after undergoing one of his many eye operations. Today, he is widely regarded as perhaps the most significant and challenging writer of the 20th century. His immense, complex legacy is robustly maintained by global academic study and institutions such as the James Joyce Centre in Dublin, which ensures his complex, demanding, and utterly brilliant work endures, inviting new generations of readers to explore the very essence of what it means to be hum
His magnum opus, Ulysses (1922), is universally regarded as a landmark work of fiction that fundamentally revolutionized the novel form. It compressed the events of a single, ordinary day—June 16, 1904, a date now globally celebrated by literary enthusiasts as "Bloomsday"—into a sprawling, epic narrative that structurally and symbolically paralleled Homer's Odyssey, using a dazzling array of distinct styles and linguistic invention across its eighteen episodes to explore the lives of Leopold Bloom, his wife Molly Bloom, and Stephen Dedalus in hyper-minute detail. The novel's explicit content and innovative, challenging structure led to its initial banning for obscenity in the United States and the United Kingdom, turning Joyce into a cause célèbre for artistic freedom and the boundaries of literary expression. His final, most challenging work, Finnegans Wake (1939), pushed the boundaries of language and conventional narrative even further, employing a dense, dream-like prose filled with multilingual puns, invented portmanteau words, and layered allusions that continues to divide and challenge readers and scholars to this day. A dedicated polyglot who reportedly learned several languages, including Norwegian simply to read Ibsen in the original, Joyce approached the English language not as a fixed entity with rigid rules, but as a malleable medium capable of infinite reinvention and expression. His personal life was marked by an unwavering dedication to his literary craft, a complex, devoted relationship with his wife Nora Barnacle, and chronic, debilitating eye problems that necessitated numerous painful surgeries throughout his life, sometimes forcing him to write with crayons on large white paper. Despite these severe physical ailments and financial struggles, his singular literary vision remained sharp, focused, and profoundly revolutionary. Joyce passed away in Zurich, Switzerland, in 1941, shortly after undergoing one of his many eye operations. Today, he is widely regarded as perhaps the most significant and challenging writer of the 20th century. His immense, complex legacy is robustly maintained by global academic study and institutions such as the James Joyce Centre in Dublin, which ensures his complex, demanding, and utterly brilliant work endures, inviting new generations of readers to explore the very essence of what it means to be hum
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 30 of 47 reviews
April 23, 2019
Like Chamber Music, this collection of poems is extremely short (as a matter of fact, it's even shorter!), and, also like Chamber Music, the poems have a musical rhyme and rhythm about them, reflecting beautifully Joyce's earlier days as a singer (so, feel free to dance and sing along with some of these brief goodies if you can). However, unlike Chamber Music, this collection focuses on many different moods and styles despite its excruciatingly short length. There is love and sarcasm and dread and tragedy and lighter lines bordering on comedy. Sometimes straightforward and simplistic, other times breathtakingly experimental, this collection serves as a lovely reminder of Joyce's talent as a poet as well as a novelist.
December 16, 2020
The sly reeds whisper to the night a name-- her name- And all my soul is a delight, A swoon of shame.
January 21, 2019
I would like to name two poems I rather liked: Nightpiece and Ecce Puer.
February 3, 2024
It's been a good decade since I read The Dubliners and it barely went in. However I did vaguely recall Joyce's playful word combinations and wondered if I would like them better in verse.
Pomes Penyeach is a collection of poems from the literary innovator though I must say these aren't as wild as I expected. In fact the poems are very much focused on what people assume all poetry is about: dreamy descriptions of nature, forsaken love and the pitiless march of time.
The verses collected here are competent but I believe they stick rather close to tradition. Perhaps Joyce penned these ironically (he certainly did for the last couple of poems) but I can't help but detect some degree of earnestness for the majority of this collection.
Of course, as mentioned in the bracketed section, there are some poems in the book that aren't sweetness or light. These tend to have been written out of Joyce's frustration at contemporaries who didn't appreciate his work and so are dripping with sarcasm and snide literary references. As such, it seems like Pomes Penyeach starts by offering roses to a lover and ends with a fart in an enemy's face.
I did find some examples of Joyce's iconic wordplay in here though the rest of the poetry bucked my mild expectations. In any case, I recommend Pomes Penyeach to budding Joyceans who like their samples small and sentimental.
Notable Poems
• Simples - a pretty scene with a sound that turns the heart.
• Bahnhofstrasse - a quick blast of paranoia from an old soul.
• Ecce Puer - a musing on experience faced by innocence.
Pomes Penyeach is a collection of poems from the literary innovator though I must say these aren't as wild as I expected. In fact the poems are very much focused on what people assume all poetry is about: dreamy descriptions of nature, forsaken love and the pitiless march of time.
The verses collected here are competent but I believe they stick rather close to tradition. Perhaps Joyce penned these ironically (he certainly did for the last couple of poems) but I can't help but detect some degree of earnestness for the majority of this collection.
Of course, as mentioned in the bracketed section, there are some poems in the book that aren't sweetness or light. These tend to have been written out of Joyce's frustration at contemporaries who didn't appreciate his work and so are dripping with sarcasm and snide literary references. As such, it seems like Pomes Penyeach starts by offering roses to a lover and ends with a fart in an enemy's face.
I did find some examples of Joyce's iconic wordplay in here though the rest of the poetry bucked my mild expectations. In any case, I recommend Pomes Penyeach to budding Joyceans who like their samples small and sentimental.
Notable Poems
• Simples - a pretty scene with a sound that turns the heart.
• Bahnhofstrasse - a quick blast of paranoia from an old soul.
• Ecce Puer - a musing on experience faced by innocence.
February 18, 2022
"Rain on Rahoon falls softly, softly falling,
Where my dark lover lies.
Sad is his voice that calls me, sadly calling,
At grey moonrise."
Jak tylko dowiedziałam się od Sylvii Beach, że James Joyce ma na swoim koncie tomik poezji, i to wydany przez nią, uznałam, że muszę tego doświadczyć. I chociaż ostrzegała mnie, że nie jest to wybitne dzieło, to i tak mi się spodobało.
"Pomes Penyeach" zostało wydane w 1927 roku za wydawnictwem Sylvii Beach, dozgonnej powierniczki Jamesa Joyce'a; warto też wspomnieć, że w zasadzie Joyce był jedynym autorem, którego Sylvia wydawała. Pisarz zdawał sobie sprawę ze skromności jego poezji, dlatego nie chciał, by ich wydanie było nie wiadomo jakim wielkim wydarzeniem; optował za prostą okładką oraz niską ceną, aby mogli sobie na poezję pozwolić ludzie, którzy faktycznie go czytają.
Zdawałam sobie sprawę, że nie będzie to potężna lektura, to tylko kilka wierszy twórcy, który profesjonalnie nie pokładał w nich raczej nadziei, ale żywię ogromną sympatię do Jamesa Joyce'a i jestem miłośniczką poezji, więc bardzo chciałam spróbować. Czytałam sobie poezje o północy.
Podobają mi się wiersze Joyce'a; przemówiła do mnie jego wrażliwość, ekscentryczne, ale pociągające słownictwo, tematyka (np. miłości czy rodzicielstwa) oraz takie wszechogarniające poczucie spokoju w większości wierszy, ale taki, jaki się kojarzy z "okiem cyklonu" albo lepiej, ostatnim momentem przed jakimś ogromnym wydarzeniem, przed nową erą czy przed zakończeniem. Być może Joyce nie miał tego na myśli, ale takie uczucie wzbudziła we mnie jego poezja. Ostatniego stopnia schodów czy stania nad brzegiem ogromnego morza.
Nie mam ochoty oceniać poezji Joyce'a, bo każdy poeta ma swój własny unikalny styl i każda perspektywa, z którą dotąd się spotkałam, była dla mnie wartościowa i urzekająca. Szalenie miło było poznać autora "Ulissesa" z tej strony.
A do moich ulubionych utworów należą "She Weeps over Rahoon" i "On the Beach at Fontana"!!
Where my dark lover lies.
Sad is his voice that calls me, sadly calling,
At grey moonrise."
Jak tylko dowiedziałam się od Sylvii Beach, że James Joyce ma na swoim koncie tomik poezji, i to wydany przez nią, uznałam, że muszę tego doświadczyć. I chociaż ostrzegała mnie, że nie jest to wybitne dzieło, to i tak mi się spodobało.
"Pomes Penyeach" zostało wydane w 1927 roku za wydawnictwem Sylvii Beach, dozgonnej powierniczki Jamesa Joyce'a; warto też wspomnieć, że w zasadzie Joyce był jedynym autorem, którego Sylvia wydawała. Pisarz zdawał sobie sprawę ze skromności jego poezji, dlatego nie chciał, by ich wydanie było nie wiadomo jakim wielkim wydarzeniem; optował za prostą okładką oraz niską ceną, aby mogli sobie na poezję pozwolić ludzie, którzy faktycznie go czytają.
Zdawałam sobie sprawę, że nie będzie to potężna lektura, to tylko kilka wierszy twórcy, który profesjonalnie nie pokładał w nich raczej nadziei, ale żywię ogromną sympatię do Jamesa Joyce'a i jestem miłośniczką poezji, więc bardzo chciałam spróbować. Czytałam sobie poezje o północy.
Podobają mi się wiersze Joyce'a; przemówiła do mnie jego wrażliwość, ekscentryczne, ale pociągające słownictwo, tematyka (np. miłości czy rodzicielstwa) oraz takie wszechogarniające poczucie spokoju w większości wierszy, ale taki, jaki się kojarzy z "okiem cyklonu" albo lepiej, ostatnim momentem przed jakimś ogromnym wydarzeniem, przed nową erą czy przed zakończeniem. Być może Joyce nie miał tego na myśli, ale takie uczucie wzbudziła we mnie jego poezja. Ostatniego stopnia schodów czy stania nad brzegiem ogromnego morza.
Nie mam ochoty oceniać poezji Joyce'a, bo każdy poeta ma swój własny unikalny styl i każda perspektywa, z którą dotąd się spotkałam, była dla mnie wartościowa i urzekająca. Szalenie miło było poznać autora "Ulissesa" z tej strony.
A do moich ulubionych utworów należą "She Weeps over Rahoon" i "On the Beach at Fontana"!!
Read
August 27, 2024This book is worth it for the pure beauty of Ecce Puer alone — a poem not even included in the original collection.
It’s ambiguous and sort of juggles the circle of life, but it turns into an aching inversion of the story of God and Christ in its heartbreaking final stanza.
It’s ambiguous and sort of juggles the circle of life, but it turns into an aching inversion of the story of God and Christ in its heartbreaking final stanza.
May 14, 2022
thanks Erin
April 24, 2023
Decent, the last couple poems were pretty good but it doesn’t necessarily compare to his novels and Dubliners.
September 3, 2024
round his factification for incamination
December 5, 2012
James Joyce was first and foremost a Singer, trained in the art of Singing so anyone that can read Pomes Penyeach or Chamber Music and call the Poems "Forgettable" is either tone deaf, has a completely tin ear, no sense of rhythm at all and knows almost nothing about words or simply doesn't like Lyrical Poetry or from a Snob's standpoint views it as too simplistic or failing that is a product of a later, looser, much less interesting (to me) type of Poetry. I have a particular dislike of American Academic graduates and their smug ill-informed dismissal of Irish Poets such as Kavanagh and Joyce at the expense of Yeats at whose Altar they choose to worship or else vice versa. The Italianate and French influence on Joyce's rhythms in such Poems as "Alone" are visible and clear to anyone that knows anything about European Lyrical Poetry at all. True, you have to work to nail the rhythms down in places and know a bit more than the ordinary man in the street,but being of the Satirical School of writing myself "Holy Orders" and "Gas from a Burner" both in the scathing Satirical style of Swift and Pope "Cibber's Poems should be writ upon glass, t'is the only way to keep them from another Poet's arse." These particular Ballad structure or rhyming couplet Poems are by far my favourite of Joyce's Poems. Why? Because they keep a great old Irish Tradition of Praise Poems, Curse Poems, Whereas and Answer Poems, Birth, Death, and Marriage Poems alive. In Ireland before the British and European Models took over the Curse Poem, Answer or Damning Poem was a vital part of the fabric of Irish Society stretching back to the Patronage of Kings. It deflated King Courtier Priest and Half Sir alike. The old Gaelic Poets used the medium to such effect that they were banned from certain districts in Ireland. Joyce has not only kept the Modernist ideal alive in "Pomes Penyeach". He has also indicated the roots of much of the work of previous centuries from echoes of Michelangelo's Sonnets to almost Operatic sensibilities in the use of language in the shorter Poems.
November 20, 2016
13 sobere, lyrische gedichten ('a baker's dozen') geschreven tussen 1904 en 1924, elk met een hoog autobiografisch lamentogehalte. Eerst uitgegeven in 1927 door Sylvia Beach van Shakespeare & Co voor de prijs van 1 shilling of 12 pennies (het dertiende gedicht is een 'tilly' of toemaatje). Niet enkel voor Joyceanen, dankzij het helder nawoord en de aantekeningen van vertaler Paul Claes, die een klankrijke vertaling van de muzikale gedichten vooropstelde (hij spreekt zelf van 'liedjesteksten'). Alweer een bijzondere uitgave van Koppernik (http://www.koppernik.nl/).
March 5, 2023
Citaat : Een bloem voor mijn dochter/ Broos is de witte roos als/ Haar broze handgebaar,/ Hun zie-len tijdloos als/ Tijd en zijn vale baar/ Zo broos en ingetogen/ De tover die ik vind/ Besloten in je ogen/ Mijn blauwgeaderd kind./
Review : James Joyce (Dublin, 2 februari 1882 – Zürich, 13 januari 1941) was een Iers schrijver die wordt beschouwd als een van de belangrijkste schrijvers van de 20e eeuw. Zijn hoofdwerk is de roman Ulysses. Hij studeerde literatuur aan het University College Dublin, alwaar hij het katholicisme afzwoer. Toen in 1902 zijn studie was afgerond, besloot hij schrijver te worden en bezocht Parijs voor de eerste maal. In 1904 verhuisde hij met het kamermeisje Nora Barnacle naar het continent. Ze woonden 10 jaar in Triëst op Via Nicolo 30, waar hun zoon geboren werd. Joyce gaf er les aan de Berlitzschool. Zijn Ierse achtergrond bleek essentieel voor zijn literatuur, want hij schreef uitsluitend over Ierse thema's. In 1902 verschenen drie van zijn verhalen in een Iers tijdschrift voor boeren, geschreven onder het pseudoniem Stephen Dedalus. Deze verha-len werden later verwerkt in Dubliners, een verhalenbundel die uiteindelijk in 1914 werd gepubli-ceerd.
De verhalen zijn 'epiphanies' (openbaringen) – een woord dat door Joyce ge-bruikt wordt om het plotselinge bewustzijn van de 'ziel' van iets te beschrijven. In Ulys-ses gebruikt Joyce de mythen van Odysseus, Penelope en Telemachus in een moderne setting. Leopold Bloom, en respectievelijk zijn vrouw Molly Bloom en Stephen Dedalus vervullen de hoofd-rollen en tonen middels een parodie het contrast met hun mythische modellen. Het boek laat het leven in Dublin zien, met de nadruk op het verval en de eentonigheid van de stad. In 1922 werd Ulysses uiteindelijk gepubliceerd door de Parijse boekhandel Shakespeare and Company, en het bleek een onmiddellijk succes. In 1939 werd de eerste complete versie van Finnegans Wake uitge-bracht bij Faber en Faber. Uit dit werk (alsook uit brieven naar zijn vrouw Noria) blijkt ook zijn be-langstelling voor seksualiteit. In een kleurrijk verhullend taalgebruik beschrijft hij taboeonderwer-pen zoals naaktheid, voyeurisme en masturbatie.
Aan het begin van de Tweede Wereldoorlog, in 1940, vluchtte Joyce met zijn gezin terug naar Zürich waar hij enkele maanden later, op 13 januari 1941, in het Rode Kruisziekenhuis over-leed.] Het werk van Joyce kent vele interpretaties, is in de voorbije eeuw ontelbaar malen onder-werp van literaire studie geweest en was van grote invloed op een veelheid aan schrijvers van diverse pluimage, zoals Samuel Beckett, Robert Anton Wilson, John Updike en Joseph Campbell. Andere literatoren bekijken het werk van Joyce met meer gemengde gevoelens, zoals Vladimir Nabokov, die Ulysses briljant noemde maar Finnegans Wake vreselijk. Ulysses wordt algemeen beschouwd als het hoogtepunt van de moderne literaire beweging uit de 20e eeuw. De grote in-vloed van Joyce op de wereldliteratuur van de voorbije eeuw is onmiskenbaar en zijn bewonde-raars zijn nog altijd talrijk. De Joyce-verenigingen behoren tot de levendigste literaire genoot-schappen in de wereld. Jaarlijks worden op 16 juni het werk en het leven van Joyce door liefheb-bers gevierd (Bloomsday), in Dublin, maar ook op vele plaatsen daarbuiten.
In 1999 werd Joyce door Time gekozen tot een van de 100 belangrijkste personen uit de 20e eeuw. Op Modern Library’s lijst van 100 beste Engelstalige romans uit de 20e eeuw uit 1998 staat Ulysses op de 1e plaats, A Portrait of the Artist as a Young Man op nummer 3 en Finnegans Wake op 77. James Joyce, debuteerde in 1907 met een traditionele verzenbundel. Pas twintig jaar later in 1927verscheen de kleine bundel Pomes Penyeach. De titel betekent letterlijk ‘Gedichten voor een penny per stuk’. Het werkje kostte één shilling, dus twaalf penny. De spelling ‘pomes’ imiteert de slordige uitspraak van ‘poems’. Omdat het woord klinkt als het Franse ‘pommes’ (appels), kreeg het in Parijs uitgegeven boekje een appelgroene kaft. Deze tweetalige editie werd vertaald door Paul Claes. Het zijn in alle opzichte heel klassieke ge-dichten waarin de liefde al dan niet romantisch een heel belangrijke plaats in neemt. ook het fo-cussen op plaatsen is een steeds terugkerend thema. Zo wandelen we dichterlijk in Cabra (een district in Dublin), San Sabba (een dorp in Trieste), en Rahoon (een parochie in het middeleeuwse Ierland).
Deze plaatsnamen geven een gevoel van zowel kosmopolitische ervaring Joyce en zijn fysieke ver-vreemding van Ierland dat zo overheerst in zijn werk. Slechts één gedicht werd in Dublin geschre-ven, terwijl Trieste is geïdentificeerd als de plaats van de samenstelling in acht gedichten, Zurich in drie, en Parijs in één. Deze gedichten zijn gekruid met ironie, intelligentie , donkere schoonheid en tongue-in-cheek humor. Ondanks al deze eigenschappen kan zijn poëtisch werk niet tippen aan zijn proza, iets wat viend en collega Ezra Pound hem duidelijk heeft laten verstaan toen hij Joyce aanraadde van publicatie af te zien. Voor de hedendaagse poëzieliefhebber zal deze mooi uitgegeven bundel niet direct tegenvallen om dat het eerst en vooral, zoals Paul Claes in zijn nawoord ook aanhaalt, liedjesteksten zijn die aan een bepaalde cadans en ritme horen te beant-woorden.
Review : James Joyce (Dublin, 2 februari 1882 – Zürich, 13 januari 1941) was een Iers schrijver die wordt beschouwd als een van de belangrijkste schrijvers van de 20e eeuw. Zijn hoofdwerk is de roman Ulysses. Hij studeerde literatuur aan het University College Dublin, alwaar hij het katholicisme afzwoer. Toen in 1902 zijn studie was afgerond, besloot hij schrijver te worden en bezocht Parijs voor de eerste maal. In 1904 verhuisde hij met het kamermeisje Nora Barnacle naar het continent. Ze woonden 10 jaar in Triëst op Via Nicolo 30, waar hun zoon geboren werd. Joyce gaf er les aan de Berlitzschool. Zijn Ierse achtergrond bleek essentieel voor zijn literatuur, want hij schreef uitsluitend over Ierse thema's. In 1902 verschenen drie van zijn verhalen in een Iers tijdschrift voor boeren, geschreven onder het pseudoniem Stephen Dedalus. Deze verha-len werden later verwerkt in Dubliners, een verhalenbundel die uiteindelijk in 1914 werd gepubli-ceerd.
De verhalen zijn 'epiphanies' (openbaringen) – een woord dat door Joyce ge-bruikt wordt om het plotselinge bewustzijn van de 'ziel' van iets te beschrijven. In Ulys-ses gebruikt Joyce de mythen van Odysseus, Penelope en Telemachus in een moderne setting. Leopold Bloom, en respectievelijk zijn vrouw Molly Bloom en Stephen Dedalus vervullen de hoofd-rollen en tonen middels een parodie het contrast met hun mythische modellen. Het boek laat het leven in Dublin zien, met de nadruk op het verval en de eentonigheid van de stad. In 1922 werd Ulysses uiteindelijk gepubliceerd door de Parijse boekhandel Shakespeare and Company, en het bleek een onmiddellijk succes. In 1939 werd de eerste complete versie van Finnegans Wake uitge-bracht bij Faber en Faber. Uit dit werk (alsook uit brieven naar zijn vrouw Noria) blijkt ook zijn be-langstelling voor seksualiteit. In een kleurrijk verhullend taalgebruik beschrijft hij taboeonderwer-pen zoals naaktheid, voyeurisme en masturbatie.
Aan het begin van de Tweede Wereldoorlog, in 1940, vluchtte Joyce met zijn gezin terug naar Zürich waar hij enkele maanden later, op 13 januari 1941, in het Rode Kruisziekenhuis over-leed.] Het werk van Joyce kent vele interpretaties, is in de voorbije eeuw ontelbaar malen onder-werp van literaire studie geweest en was van grote invloed op een veelheid aan schrijvers van diverse pluimage, zoals Samuel Beckett, Robert Anton Wilson, John Updike en Joseph Campbell. Andere literatoren bekijken het werk van Joyce met meer gemengde gevoelens, zoals Vladimir Nabokov, die Ulysses briljant noemde maar Finnegans Wake vreselijk. Ulysses wordt algemeen beschouwd als het hoogtepunt van de moderne literaire beweging uit de 20e eeuw. De grote in-vloed van Joyce op de wereldliteratuur van de voorbije eeuw is onmiskenbaar en zijn bewonde-raars zijn nog altijd talrijk. De Joyce-verenigingen behoren tot de levendigste literaire genoot-schappen in de wereld. Jaarlijks worden op 16 juni het werk en het leven van Joyce door liefheb-bers gevierd (Bloomsday), in Dublin, maar ook op vele plaatsen daarbuiten.
In 1999 werd Joyce door Time gekozen tot een van de 100 belangrijkste personen uit de 20e eeuw. Op Modern Library’s lijst van 100 beste Engelstalige romans uit de 20e eeuw uit 1998 staat Ulysses op de 1e plaats, A Portrait of the Artist as a Young Man op nummer 3 en Finnegans Wake op 77. James Joyce, debuteerde in 1907 met een traditionele verzenbundel. Pas twintig jaar later in 1927verscheen de kleine bundel Pomes Penyeach. De titel betekent letterlijk ‘Gedichten voor een penny per stuk’. Het werkje kostte één shilling, dus twaalf penny. De spelling ‘pomes’ imiteert de slordige uitspraak van ‘poems’. Omdat het woord klinkt als het Franse ‘pommes’ (appels), kreeg het in Parijs uitgegeven boekje een appelgroene kaft. Deze tweetalige editie werd vertaald door Paul Claes. Het zijn in alle opzichte heel klassieke ge-dichten waarin de liefde al dan niet romantisch een heel belangrijke plaats in neemt. ook het fo-cussen op plaatsen is een steeds terugkerend thema. Zo wandelen we dichterlijk in Cabra (een district in Dublin), San Sabba (een dorp in Trieste), en Rahoon (een parochie in het middeleeuwse Ierland).
Deze plaatsnamen geven een gevoel van zowel kosmopolitische ervaring Joyce en zijn fysieke ver-vreemding van Ierland dat zo overheerst in zijn werk. Slechts één gedicht werd in Dublin geschre-ven, terwijl Trieste is geïdentificeerd als de plaats van de samenstelling in acht gedichten, Zurich in drie, en Parijs in één. Deze gedichten zijn gekruid met ironie, intelligentie , donkere schoonheid en tongue-in-cheek humor. Ondanks al deze eigenschappen kan zijn poëtisch werk niet tippen aan zijn proza, iets wat viend en collega Ezra Pound hem duidelijk heeft laten verstaan toen hij Joyce aanraadde van publicatie af te zien. Voor de hedendaagse poëzieliefhebber zal deze mooi uitgegeven bundel niet direct tegenvallen om dat het eerst en vooral, zoals Paul Claes in zijn nawoord ook aanhaalt, liedjesteksten zijn die aan een bepaalde cadans en ritme horen te beant-woorden.
June 7, 2013
Cuando Joyce publicó este poemario el precio de venta era doce peniques. Doce peniques por doce poemas, a penique la composición. Si se hubiesen vendido por separado, yo sólo hubiese pagado cinco. Volveré a probar con 'Chamber Music'
March 28, 2014
Who knew that James Joyce was also a good poet?
These poems are fully of irony, wit, dark beauty and tongue-in-cheek humour. Loved it.
These poems are fully of irony, wit, dark beauty and tongue-in-cheek humour. Loved it.
June 16, 2022
“Gas From A Burner” and “Ecce Puer” are standouts. They single handedly carry the entire volume. Ecce Puer has the fantastic quote “The world that was not comes to pass” which is a theme I noticed in Ulysses and reminds me very much of Stephen Dedalus reflecting on history, and the theme of missed opportunity and alternate histories that occurs consistently as a theme in Joyce’s novels.
But besides these 2 nothing is really that great and it isn’t reflective of how good a writer Joyce is. Read his novels and don’t worry about his poetry as the novels have more than enough poetry within them, and they are actually good.
But besides these 2 nothing is really that great and it isn’t reflective of how good a writer Joyce is. Read his novels and don’t worry about his poetry as the novels have more than enough poetry within them, and they are actually good.
October 7, 2017
I was astonished at the difference between Joyce in prose and Joyce the poet. In less than thirteen poems he ranges from romantic to almost preraphaelite, to modernist again, revealing the human Joyce, beyond his literary status and his erudition. In this poems he begun to show his protean talent with the language, but with himself and not Dublin and its dwellers. Why 4 stars? I wanted more!
October 13, 2021
Joyce's poetry is much less well-known than its quality merits. There are some incredibly beautiful 'songs' here, including the gorgeous Golden hair (later associated with Syd Barrett) and my personal favourite- the Visitant.
November 13, 2022
A short collection of poems, I liked the last 2 or 3 poems best because of their rhyming structure. I don't think I have read James Joyce before, so it was nice to try it and see if it resonated with me.
June 12, 2017
tbh this is only for the hardcore Joyce fans.
May 30, 2019
A very short collection of very rhythm-driven poems. Impressively varied considering how few poems are presented here.
Want to read
July 19, 2020elibrary
Read
May 30, 2021idk enough about poetry to rate this. it was 16 pages. i read it for uni. it was fine?
February 16, 2022
也太少了吧！I like A Prayer
September 22, 2022
“The sly reeds whisper to the night
A name —her name—
And all my soul is a delight,
A swoon of shame”.
“They mouth love’s language.
(…)
Lash
Your itch and quailing”
A name —her name—
And all my soul is a delight,
A swoon of shame”.
“They mouth love’s language.
(…)
Lash
Your itch and quailing”
July 17, 2023
Trieste, Paris, Zurich. Cool.
Read
August 12, 2023jamie giving off strong bisexual vibes in this one
June 9, 2024
This Finnish edition of the super short collection of 13 poems by James Joyce comes with a brief intro texts that talks about the collection and Joyce's work.
September 22, 2024
I didn’t know that Joyce also wrote poetry. This collection of short poems explores the themes of love, loss, and the human condition. It definitely has Joyce’s distinctive style and his ability to craft haunting imagery.
December 31, 2025
really enjoyed Ecce Puer.
Displaying 1 - 30 of 47 reviews