Der Unmagier. Die Türme von Romander

Onmagiër #1

by W.J. Maryson

Auf der Zaubererinsel Loh wird zum ersten Mal seit langer Zeit ein Zauberloser geboren, jemand, der über kein einziges magisches Talent verfügt: ein Unmagier. Der Knabe Lethe Welmsohn wird der Magieschule verwiesen, und nun droht ihm ein Leben als Ausgestoßener. Dann entdeckt einer der sieben mächtigsten Magier von Romander eine böse Macht, die das Fortbestehen des Inselreiches gefährdet: eine farbenlose Magie – und ihr scheint kein einziger Magier in Romander gewachsen, ganz gleich, wie mächtig er ist. Was niemand ahnt: Lethe mag ein Zauberloser sein, doch verfügt er über Fähigkeiten, die für den Fortbestand des Inselreiches von höchster Bedeutung sein könnten. Die Suche nach dem Ursprung der farbenlosen Magie beginnt ...

Genres: Fantasy, Fiction, Sci Fi Fantasy

Paperback

First published January 1, 2002

About the author

W.J. Maryson is het pseudoniem van Wim Stolk (1950), afkomstig uit het Westlandse dorp De Lier, verscholen tussen Naaldwijk en Delft. Hij was kunstschilder, probeerde enige tijd als muzikant aan de kost te komen en is een jaar of twintig actief geweest als reclameschrijver. Hij vestigde zich daarna als voltijds schrijver-musicus gevestigd in het Zeeuwse dorpje Kats, samen met zijn vrouw, vier kinderen en een gevarieerd assortiment (pluim)vee.
Op 10 maart 2011 overleed hij onverwachts door hartfalen.

Reviews

[Heisimay · Rating 3 out of 5]

No es un mal libro, pero no me atrapó. Esa es la principal razón por la que tardé tanto en terminar la historia. No es un libro que sirva como libro independiente, y si lees solo este sin leer el resto de la trilogía, simplemente no funciona, porque no tiene un buen climax que resuelva algo. El conflicto principal acaba de comenzar, y no estoy seguro de querer leer los otros libros y terminar la historia real
Le doy 2,5 estrellas

[Fco. Salvador · Rating 3 out of 5]

El primer libro de "Onmagiër" («El Inmago», deberíamos decir, creando así el neologismo específico que merece), llamado "Las torres de Romander", logra transmitir la existencia de un mundo completo. El parecido con Terramar, el universo ficticio creado por Ursula K. Le Guin es obvio, no solo en el mapa que acompaña a las historias, o en su argumento basado en la existencia de algo intangible que va destruyendo el mundo, con su punto de mira situado, precisamente, en los usuarios de magia, sino también en cosas menos evidentes como el título de algunos capítulos (como «La costa más lejana») o la importancia de los nombres de los personajes. Por supuesto, que un personaje nazca sin magia en un lugar donde todo el mundo la tiene en mayor o menor medida (la isla de Loh), también recuerda a "La espada de Joram", pero en este caso ahí acaba el parecido.

"Las torres de Romander", decía, logra mostrar un mundo completo, con cierta profundidad. Por ejemplo, con la descripción del tipo de duelo llevado a cabo en la isla de Quym y un par de pinceladas más, uno ya sabe cómo son sus gentes. La lectura se hace muy rápida gracias a los cortos capítulos que conforman la novela, aunque la pega es que suceden pocas cosas: la narración salta diversas veces entre los personajes para mostrarnos la situación previa de todos ellos y al que claramente es su personaje principal lo tenemos en escena mucho menos de lo que nos gustaría. Además, la cantidad de información proporcionada por sus compañeros se nos da a cuentagotas, pero de una forma un tanto brusca: un personaje empieza a explicar algo de su pasado, o referente a lo que buscan, y de repente se interrumpe, dejando al lector con la miel en los labios. Eso sí, las descripciones son muy plásticas, casi pictóricas, y el manejo de los colores para representar sensaciones es digna del trasfondo de su autor.

[Tommy Verhaegen · Rating 2 out of 5]

Mijn verwachtingen waren hooggespannen, na de vorige cyclus van zes delen. Na enkele bladzijden dacht ik dat ik me vergist had en dat de onmagier reeks eerst geschreven was en pas nadien de veelbelovende cyclus van de zwaarden. Maar nee, de schrijver zelf hielp me uit de droom in zijn voor- en nawoord waarin hij er uitdrukkelijk op wijst dat de onmagier reeks een voortzetting is van de eerste zes boeken, weliswaar na het verloop van heel veel jaren.
Daarom is het zo een tegenvaller dat dit boek uitblinkt in vaagheden en onbegrijpelijke visioenen, zonder ogenschijnlijke samenhang of echte verklaringen.
Het typische kenmerk van deze schrijver, niets ter zake doende korte tekstjes aan het begin van elk hoofdstuk, is ook weer van de partij.
De aktie en de plot verdrinkt als het ware in de vaagheden waarmee alles omgeven is. Hopelijk brengt het volgende deel de nodige uitleg en algemeen verbetering.

[Raven Van Hove · Rating 4 out of 5]

Een aangenaam boek om je in te verdiepen, kwam traag op gang, maar eenmaal vertrokkon krijg je het niet weggelegd

[Jose Mezquita · Rating 4 out of 5]

Mucho mejor de lo que me esperaba. Una aventura muy entretenida.

[Imke Stevens · Rating 5 out of 5]

De Torens van Romander is op zichzelf al een boek wat je niet één keer moet lezen, maar vele keren. Het boek zelf heeft al het beginsel van de puzzel in zich en wie goed zoekt kan al enkele dingen ontwaren. De rest van de serie is precies hetzelfde opgezet. Maryson heeft het verhaal dusdanig geschreven dat het op het eerste gezicht een avontuur is met een mysterieus masker, zijn 'bloemrijks' draagt daar alleen maar toe bij. Wie echter gaat nadenken over wat er nu echt staat komt erachter dat er nog veel meer aan de hand is.
De serie is een geheel op zich, en dat is prima. Wat de meeste mensen die gaan puzzelen met de serie echter niet doorhebben is dat Meestermagiër ook bij de puzzel hoort. Een puzzel van een groter overkoepelend geheel. Maryson's laatste serie De Grote Legende hoorde die overkoepelende puzzel af te maken. Dat lukt helaas niet meer. Toch zijn een aantal puzzelende fans nog altijd op zijn forum bezig om het raadsel te doorgronden. We moeten dit doen zonder zijn weinigzeggende hints en waarschijnlijk zullen we het nooit helemaal oplossen.
Toch heeft ook De Torens van Romander enkele dingen die ook in Meestermagiër de kop op staken. Deus ex Magie noem ik dat. In Meestermagiër komt de hoofdpersoon Jyll in verschillende van de boeken ineens aan ontzettende krachtige magie. Of verschijnt plotseling weer in het verhaal om een hele grote magie-truc uit te voeren zonder dat er aanleiding is dat hij die heeft opgedaan. Dat er krachten in hem schuilen en dat die naar boven komen tijdens zijn reis is te aanvaarden, je gebruikt immers geen vaardigheden als je ze nooit nodig hebt. Maar af en toe word er een stukje overgeslagen en duikt Jyll op vele malen krachtiger als hij daarvoor was. Dat is me altijd een doorn in het oog geweest.
Ook in Onmagiër wordt dit gedaan. Hier is het Lethe, de laatste Lethe, die hiermee rondloopt. Maar ook Matei kan er af en toe wat van(hoewel dit als hoogmyster wat aanvaardbaarder is). Lethe komt ineens echter met krachten aanzetten of neemt iets compleet over waartoe geen noodzaak is. Het gedrag van Matei ten aanzichte van Lethe helpt daar ook niet bij. Misschien ben ik nog niet uitgepuzzelt, ik hoop het niet. Nu ik dit boek weer eens heb gelezen is me opnieuw een aantal dingen opgevallen die ik met mijn mede-puzzelaars wil delen om te zien wat zij ervan denken.

[Rob · Rating 4 out of 5]

W.J. Maryson is one of the heavyweights in of Dutch fantasy. Before publishing this book in 2002, he had already written a fantasy series in six parts called Meestermagiër (litteraly: Master Magician) which did quite well in the Netherlands and has been translated in German (and probably a few other languages). Despite my efforts to get better acquainted with Dutch speculative fiction, my experience with Maryson's work is limited to one short piece published in the collection Time Out, for which he also did the cover art. The reason I read this book is not so much to fill the shameful gap in my library but rather the fact that it has been published in English in August under the title The Towers of Romander (just this once I'll include the Amazon link). The American market in particular is very hard to penetrate for foreign language authors. Translated short fiction appears regularly, there are magazines and websites that focus on work form non-Anglophone nations, but full novels, now that is a challenge. To my knowledge, Maryson is the only Dutch fantasy author to manage this feat in recent years. A remarkable achievement...

Full Random Comments review

[Eefje · Rating 2 out of 5]

I made a bookmark for this book. I found a bookmark

[Marjolein · Rating 4 out of 5]

it's about a different kind of magic.