Vals licht

by Joost Zwagerman

Alles moest geheim blijven. Simon loog tegen familie en vrienden. Hij kon niemand vertellen waar en hoe hij Lizzie Rosenfeld had ontmoet.’

Simon Prins, student Nederlands, raakt gefascineerd door de wereld van de Amsterdamse prostitutie. Hij wil de wetten en geheimen doorgronden van dit ‘schaduwbestaan’. Tot het onvermijdelijke gebeurt: hij raakt verliefd op een van de werkende meisjes.

Genres: Fiction, Dutch Literature, Roman, Literature, Novels, Audiobook, Romance

268 pages, Paperback

First published October 1, 1991

About the author

Joost Zwagerman was a popular Dutch writer.

Joost Zwagerman debuteerde in 1986 met de roman De houdgreep, die door Carel Peeters in Vrij Nederland werd bestempeld als 'het meestbelovende debuut sinds jaren'. Zijn doorbraak naar een breed publiek kwam met de roman Gimmick! (1989), die in 1996 voor het theater bewerkt werd door Theatergroep De Kwekerij. Het boek geeft een beeld van de trendy uitgaanscultuur en kunstenaarswereld van Amsterdam, waar hij in die tijd veel in verkeerde. In 1991 verscheen Vals licht, dat werd genomineerd voor de AKO Literatuurprijs en in 1993 werd verfilmd door Theo van Gogh. Ook De buitenvrouw (1994), over een liefde in multiculturele tijden, bereikte de longlist van de AKO Prijs. Nadien volgden de romans Chaos en rumoer en Zes sterren.
Zwagermans werk verscheen in vertaling in twaalf landen, waaronder Duitsland, Frankrijk, Japan en Hongarije. In 2000 werd de Duitse vertaling van De buitenvrouw (Die Nebenfrau) genomineerd voor de Nordrhein-Westfalen Literaturpreis. Ook ontving Zwagerman voor Die Nebenfrau de Literaire Prijs van de stad München.
Zwagerman behoort inmiddels, samen met auteurs als Connie Palmen en Arnon Grunberg, tot de meest gelezen Nederlandse schrijvers van zijn generatie. Dat bleek eens te meer toen hij in het najaar van 2003 veertig jaar werd: zijn uitgeverij De Arbeiderspers maakte bij die gelegenheid bekend dat van zijn boeken in totaal meer dan 1.100.000 exemplaren waren verkocht, exclusief vertalingen.
Behalve romans publiceerde Zwagerman ook gedichten en essays en was hij actief als columnist.

Zwagerman leed aan depressies. Op 8 september 2015 maakte zijn uitgeverij, De Arbeiderspers, bekend dat Zwagerman op 51-jarige leeftijd in zijn woonplaats Haarlem een eind aan zijn leven had gemaakt.

(Bron: Wikipedia)

Reviews

[Leonie · Rating 4 out of 5]

Lizzie is een magnifiek romanpersonage en Zwagerman een briljante romancier. Het is lang geleden dat ik een liefdesverhaal las over mensen die zoveel van elkaar houden, maar toch niet samen kunnen zijn en dat ik dat dan tot in mijn botten kon voelen.

[shannon✨ · Rating 2 out of 5]

Dit was echt oprecht een vreselijk boek om te lezen en totaal geen aanrader, maar dat kan ook komen omdat het niet mijn ding is. Het boek krijgt twee sterren, omdat er ook een heleboel leuke en/of spannende stukken in zaten.

Om heel eerlijk te zijn vond ik het boek eigenlijk niet echt ergens om gaan, maar toch ook weer wel. Ik merkte wel dat het grootste deel toch wel om seks draait en in principe heb ik daar niets tegen in een boek, maar het kan ook een beetje te veel worden. Ook vond ik dat er té veel stereotypen in voorkwamen zo ziet niet elke drugsverslaafde er ook daadwerkelijk uit als een junk/drugsverslaafde al denkt Simon dat wel. Het feit dat dat niet zo is vind hij dan weer apart..

Ik ben in ieder geval heel blij dat ik dit boek eindelijk uit heb, volgens mij ben ik hier al in oktober 2015 in dit boek begonnen voor school en nu heb ik het dan toch eindelijk uit (bijna vier maanden verder).

[Christine Bonheure · Rating 3 out of 5]

In het begin bekoorde het boek me niet, ik dacht er zelfs even aan het weg te leggen. Het boek is dertig jaar oud en dat merk je. Het verhaal vond ik saai en traag, de woordkeuze en stijl oubollig. Het lezen van de eerste vijftig pagina’s nam zomaar eventjes vijf avonden in beslag, na tien pagina’s vielen mijn ogen gewoon dicht. Super slaappil! Maar op een bepaald moment kwam ik toch in het verhaal. Een student Nederlands ontmoet een prostituee, valt als een blok voor haar en komt in bovenaardse sferen van hevige verliefdheid terecht. Maar naarmate hij geconfronteerd wordt met de ene na de andere leugen landt hij geleidelijk aan weer met beide pootjes op de grond. De talrijke wendingen, de een al iets voorstelbaarder en geloofwaardiger dan de ander, maken het verhaal spannend. Ik bleef geïntegreerd verder lezen en zo werd het toch een leuke leeservaring.

[Matthieu Wegh · Rating 4 out of 5]

Boeiend boek, voor mij onverwachte wending door psychedelica fantastica (fantasie over verslaving),
ik ben benieuwd naar De buitenvrouw, maar misschien ga ik eerst nog een ander boek van deze auteur lezen...
MW 5/10/20
Duel heb ik een paar maanden geleden meegenomen van een minibiebje...
MW 3/1/23

[Danny · Rating 3 out of 5]

ik ben fan van Zwagerman

[Amber · Rating 3 out of 5]

3,5 ⭐️

[Ems · Rating 4 out of 5]

Ben dit even deels opnieuw aan het lezen. Toen las ik dit: ‘Als je maar geloofde aan de wilsbeschikking van een hogere macht, dan werd je op den duur vanzelf bevangen door een soort afmatting, een aanhoudende daasheid die heel, héél in de verte leek op berusting, het gevoel dat niet bij hem en nog minder bij zijn leeftijd hoorde maar waar hij onophoudelijk naar opzoek was.’ Weet voor de rest even niet wat ik erover kwijt wil, maar dit boek pakt me deze avond. En dit trouwens ‘Het bleken zijn eigen kattebelletjes. … ze had ze allemaal verzameld.’ En het gebruik van het woord ‘kommaneukers’. Slaaplekker.

[AV AV · Rating 4 out of 5]

Heb ik echt vier sterren gegeven?
Tja, niet altijd kun je goed uitleggen waarom je een bepaalde waardering geeft. Een auteur beoordelen is een soort jurysport. Iets herkenbaars van jezelf ben je geneigd hoger te waarderen. Het is het tijdsbeeld, denk ik. Het zijn de vele laagjes die langzaam gepeld worden. Het is enerzijds het verstand dat roept, Simon, waar begin je aan? En anderzijds, wat sneu, zo’n bijzondere romance. Hoe moet dit stand houden?Het is gewoon mooi geschreven, dat zal het zijn.

[Jasmijn Heyer · Rating 4 out of 5]

Ga wel lekker op verhalen over onmogelijke liefdes.

[Mirella Ducasteele · Rating 3 out of 5]

Gekocht in de kringwinkel
omdat ik vorige boeken van hem wel kon smaken.

Relaas over de universiteitsjaren van een doorsnee jongen. Opgesloten in de isolerende bubbel die het universiteitsleven is.
Voor de meeste van ons (en zeker de ouderen) waren het wellicht de jaren om heel veel nieuws te ontdekken. De mooiste tijd voor velen, ook voor mij.
Het hoofdpersonage verdiept zich in hoeren. Eerst de hoerenbuurten, dan de hoeren en dan die ene hoer.
Mooi boek vol psychologische verwikkelingen.

[Stijn Schepers · Rating 3 out of 5]

Van pagina 100 tot pagina 250 vond ik het een goed boek. Even moeite nodig om erin te komen en het einde deed het boek even aanvoelen als een weinig zeggend 'fait divers', maar desalniettemin geen spijt het gelezen te hebben.

[Rick Broers · Rating 5 out of 5]

Pas in de trein naar Amsterdam bedacht hij dat hij het verkeerde woord het gekozen voor het juiste gevoel. Hij was naar Nijmegen gegaan, niet uit zelfkwelling of de wens haar terug te winnen maar om haar verdriet te staven en te vergelijken met het zijne.

Mooi boek, erg van genoten!🥹🤌

[Thomas Vandewalle · Rating 4 out of 5]

Was niet zo bijzonder geweest, ware het niet door Zwagerman geschreven.

[Sterre · Rating 4 out of 5]

Het duurde even voordat ik begreep dat dit boek gaat over twee mensen die van elkaar houden, maar niet bij elkaar horen. 4/5 ⭐️

[hanna · Rating 4 out of 5]

mooi; het leven gaat door

[matthijs · Rating 4 out of 5]

Misschien 4,5*

[Sarah ✨ · Rating 2 out of 5]

Ik zal zeggen dat het boek geen aanrader is. Om te beginnen is het taalgebruik ongepast.

Ik vind dat de hoofdpersoon Simon moeilijk te begrijpen is. Daardoor is het verhaal moeilijk te volgen. Simon bleef achter Lizzie aangaan op een aanvallende manier, op een moment zou je denken dat hij het zal opgeven en verder gaat met zijn leven. Dat gebeurde niet, hierdoor vond ik het niet leuk om verder te lezen in het boek en wou ik hem best wel vaak neerleggen en op een ander moment verder lezen.

Het boek is vermoeiend opgebouwd. Het heeft extreem lange zinnen, wat niet lekker leest. Ergens in het boek was een halve bladzijde maar een zin, door de vele komma’s was het niet te volgen. De hoofdstukken zelf zijn ook veel te lang, ik zou zeggen ongeveer tien of vijftien pagina’s maximaal is goed te doen, maar het had hoofdstukken van 20 en 30 pagina’s.

Het einde ging heel snel en was teleurstellend. Ik had liever gewild dat ze samen zouden eindigen. Ook was alles in ongeveer de laatste 50 pagina’s samengekomen met zoveel informatie dat onnodig was voor het einde.

Te weinig informatie over de onderwerpen die vaak voorkwamen. Lizzie’s onderwaterkamer kwam vaak terug in het verhaal, maar we weten niet waarom ze die kamer zo wou hebben. Misschien vindt ze de zee leuk, of heeft het goede herinneringen? Dat is wel een minpuntje dat ik graag geweten zou willen hebben.

Dit boek was een zware teleurstelling. De schrijfstijl was ingewikkeld en naast dat hadden de hoofpersonen Lizzie en Simon geen logische oplossingen voor hun probleem. Het probleem van Simon is dat hij haar leuk vindt, waar geen relatie uit zo kunnen komen. Dus waarom stopt hij niet? En Lizzie die een prostituee is en verzint dat ze drugs gebruikt. Ik snap niet helemaal waarom het verhaal zo volgt.

[Stephanie · Rating 4 out of 5]

Gelezen omdat een leerling het verschrikkelijk vond. Ben ik het mee oneens, maar ik snap haar wel.

[André · Rating 4 out of 5]

Met zijn roman Vals licht uit 1991 kende hij een groot succes. Het boek is verfilmd door Theo van Gogh. Het kreeg een nominatie voor de AKO-literatuurprijs 1992.
Citaat : Toen hij voelde dat het kwam drukte Simon zijn hoofd zwaar op haar schouder, en hij zag het niet maar zij wel: hoe het vloeide over haar hand, over haar twee vingers waar het traag en talmend tussen sij-pelde. Lizzie mengde door een laatste zwenking van haar pols zijn vocht met dat van haar. Toen verzwaarde zij haar zucht tot klaaglijk kreunen en kromde zij haar rug, als om de gloeiende stuwing in haar lichaam te geleiden.
Zo was het begonnen en zo zou het zich herhalen, in vele varianten maar steeds in hetzelfde valse licht van verrukkelijke onschuld.
Review : Sinds zijn vijftiende heeft Simon een obsessie voor hoeren. Op het maniakale af observeert hij iedere hoer die hij betaalt. Maar dat hij ook van deze vrouwen kan houden bewijst het feit dat hij in zo een peeskamertje smoorverliefd wordt op Lizzie Rosenfeld. Die liefde is we-derzijds. Lizzie en hij gaan samenwonen.Zij kan niet geloven dat hij van haar houdt en wil Simon testen, daarom verzint ze allerlei zaken. Simon van zijn kant wil alles van Lizzie weten en begrijpen. Hij zet haar con-stant onder druk om over zichzelf te vertellen. Lizzie wil niet alles kwijt, dus verzint ze steeds meer, zoals bijvoorbeeld een drugsverslaving. Al-leen, al haar leugens komen op den duur uit. Ondertussen is Lizzie ge-stopt zich te prostitueren. Simon controleert en schaduwt haar. Het is duidelijk een relatie met aan weerskanten een stevige masochistische ondertoon waartegen maar weinig liefdes bestand zijn.
Dit werk van Joost Zwagerman heeft voor mij persoonlijk na al die jaren niets van zijn sterkte ingeboet. Door zijn sterke stijl en zijn stevige per-sonages blijft dit werk mij bekoren.
Nadat Simon jarenlang routinematig prostituees had bezocht, was hij plots gestopt en beperkte hij zich tot wandelen langs de ramen. Hij ont-moet op straat een meisje dat hij erg intrigerend vindt, en ziet haar op een avond achter een raam zitten. Hij gaat bij haar naar binnen. Tijdens de geslachtsgemeenschap gedraagt ze zich anders dan andere prostitu-ees die Simon bezocht heeft, en hij zelf ook: ze kijken elkaar aan. Na afloopt vertelt ze hem dat ze Lizzie heet. Ze krijgen een relatie en gaan samenwonen, pendelend tussen haar werkplek en hun kamers. Simon liegt tegenover familie en vrienden over zijn eerste kennismaking met Lizzie.
De titel Vals licht heeft betrekking op o.a. de kamer van Lizzie, die zij de 'onderwaterkamer' noemt: de muren zijn zeegroen geverfd, alle gordij-nen zijn altijd dicht, en er is alleen kunstlicht. Simon merkt dat Lizzie steeds niet helemaal open en eerlijk is over haar verleden; ze verzwijgt dingen en blijkt soms ook onwaarheden te vertellen. Ook de lezer wordt zo steeds op het verkeerde been gezet. Simon ontdekt dat Lizzie onder behandeling is bij het Consultatiebureau voor Alcohol en Drugs (CAD). Lizzie vertelt hem dat ze verslaafd is geweest aan heroïne als middel om haar prostitutie dragelijk te maken. Later vertelt CAD-medewerker Martin van Doorn Simon dat Lizzie hoogstwaarschijnlijk nooit heroïne heeft ge-bruikt, maar de stoornis pseudologica fantastica heeft; ze liegt uit angst, en gelooft zelf in haar eigen leugens. Steeds weer draait het verhaal een andere kant op. Een mosgroene Opel gaat een steeds grotere rol spelen en Lizzie bekent in de tussenhandel van drugs te hebben gezeten via een Yab-Yum-contact.

[Eline Martens · Rating 3 out of 5]

3 ☆
Ik vond het moeilijk om in te komen, want de hoofdpersoon was simpelweg vreemd. Maar naar mate het verhaal doorliep, en Simon en Lizzie steeds meer met elkaar omgaan, begreep ik beter waar het verhaal over ging. Het gaat over twee mensen waarvan hun liefde voorgestemd is om te mislukken. De lezer ziet dit langzaam gebeuren. Beide zijn het mensen met fouten. Simon geobsedeerd met hoerenwerk en Lizzie die haar problemen probeert te ontwijken. Ze sleuren elkaar mee naar beneden, naar isolement, liegen, wantrouwens, jaloezie en woede.

Er zitten een paar mooie zinnen in, verdriet en verlangen worden hierin heel mooi omschreven.

"Het verbijsterende was dat het zich allemaal open baarde als puur fysieke ontreddering . Je las wel eens dat degene die wordt verlaten zich geamputeerd voelt - maar dat was het niet , ontdekte hij . Amputatie viel tenslotte ogenblikkelijk te lokaliseren , nietwaar ? Bij Simon had het gemis zich over heel zijn lichaam verspreid . Het was alsof hem zijn opperhuid was ontnomen of dat zijn weefsel dan toch ten prooi was gevallen aan een onover komelijk gebrek aan weerstand . Het was opdringerig en bedrieglijk : te pas en te onpas verspreidde zich een jeu kende kilte over en ook vlak onder zijn huid , te beginnen bij zijn bovenarmen . Maar telkens als hij armen en benen inspecteerde , was er geen kippevel te zien , terwijl hij te gelijkertijd wel degelijk kon rillen en trillen als een jonge juffrouw . Zijn lichaam ontbeerde vorm en omtrek , zijn huid liet het afweten , hij vervloog waar hij bij stond , en dat kwam allemaal omdat hij niet meer werd geaaid , ge koosd , gekoesterd . Het verlangen aan te raken zonk in het niet bij het verlangen aangeraakt te worden . O , hoe hij haar huid en handen miste ... zij had hem ermee ge vormd , tot bestaan gestreeld . Nu zij weg was , bestond hij zelf ook niet meer . Hoe kon hij , om maar iets te noemen , nu in zijn eentje treintje zijn ? Hij was : niets . Hij was al leen , amorf , ontgrensd , zijn lichaam de spreekwoordelij ke zak met botten , en zelfs dát misschien niet eens . Wan neer hij op bed lag ( en niet slapen kon ) , overviel hem soms het huiveringwekkende gevoel ter plekke op te los sen , tot niets dan een lichaamsgrote Rorschach - vlek op het laken . Dát was de angst : nu zij hem had verlaten , ging hij haar achterna en verliet hij van verdriet zichzelf ."

"Pas in de trein naar Amsterdam bedacht hij dat hij het verkeerde woord had gekozen voor het juiste gevoel . Hij was naar Nijmegen gegaan , niet uit zelfkwelling of de wens haar terug te winnen maar om haar verdriet te staven en het te vergelijken met het zijne . Misschien had zij die dag ervoor wel uit eenzelfde verlangen zo gemak kelijk ingestemd met zijn bezoek . En áls er dan ergens in moest worden berust , dan toch in de wetenschap dat zij eendrachtig waren in hun rouw ; dat zij eindelijk van el kaar wisten dat zij niet treurden om de afloop en het scheiden maar al hadden getreurd vanaf het eerste begin . Die synchroniciteit was troostend ."

[Sacajawea · Rating 3 out of 5]

Simon Prins is een student Nederlands, hij komt toevallig terecht in de wereld van de prostitutie en wil er alles over te weten komen. Maar hij wordt verliefd op een van de werkende meisjes, genaamd Lizzie. Er is iets eigenaardigs aan haar. In de nacht wandelt zij rond in haar kamer in plaats van te slapen, ze eet ook bijna niets en ze neemt veel vitaminepreparaten. Ondanks dit zijn zij toch enkele maanden samen, maar in die maanden komt Simon heel veel te weten over Lizzie. Hij komt te weten dat ze verslaafd is aan heroïne, achteraf bekent ze dat dat een leugen was. Hij ontdekt ook dat ze in de prostitutie gerold is door haar eerste echtgenoot. En hij komt ook te weten dat ze een hele berg schulden heeft. Maar hoe komt dat? Zij verdient toch veel geld als prostituee.Ze had hem verteld dat ze in het weekend vaak naar Nijmegen moest om te studeren, ook dat was een leugen. In werkelijkheid studeerde zij helemaal niet, maar ging ze gaan werken in een bordeel zodat ze nog meer geld verdiende Maar ze stopt met de prostitutie, niet alleen omdat ze het zelf wilt, maar ook voor Simon. Als ze gestopt is met werken, vervalst ze dus een drugsverslaving, omdat zo de handelaren die haar bedreigden zich wat rustiger zouden houden. . Ze gaat dan bij hem weg om dan toch terug te gaan werken in de prostitutie zodat ze haar schulden kan afbetalen. In de tijd dat zij weg is komt Simon dus te weten dat zij helemaal geen drugsverslaving had, maar dat zij dat had verzonnen zodat hij niet zou weten waarom ze al die schulden had. Wanneer ze nog eens bij hem op bezoek gaat biecht ze alles op. Hij schrikt maar hij blijft van haar houden. Ze vertelt dat ze alle schulden heeft afbetaald en dat ze bij haar tante gaat wonen. Er gaat een hele tijd voorbij en Simon heeft zelfs al een ander vriendinnetje gehad, als zij weer contact opnemen met elkaar. Simon vraagt aan Lizzie of hij langs mag komen en dat staat zij toe. Als hij daar is vertelt ze hem dat ze is begonnen met studeren. Ze durft hem in eerste instantie niet te vertellen welke studie zij doet. Maar als hij in haar kamer komt en heel veel boeken en schriften ziet staan die hij ook heeft beseft hij dat ze ook Nederlands studeert. Wanneer Simon haar dan wil kussen om te tonen dat hij haar nog steeds graag ziet weigert zij? Ze verteld dat ze een nieuwe vriend heeft. Ze Zegt ook dat ze voor altijd van hem zal houden, maar dat ze niet bij hem kan blijven omdat ze dan altijd moet denken aan heer verleden.


Ik vond het een zeer mooi boek. Zeer aangrijpend ook. Maar toen ik het boek las vond ik het soms wel wat verwarrend, door de vele tijdssprongen die ze maakten. Van nu naar vroegen en dan weer naar nu. Soms was het niet goed te volgen. Maar toch ondanks dat het soms verwarrend was vond ik het een mooi boek. Ik was er goed in mee. Mooi boek met een beetje een betekenis.

[Isha · Rating 4 out of 5]

Well you see, the plot is worth four stars if not 5, but the writing style for me is a real turn off. It was difficult to get through, especially the first hundred pages. Zwagerman is very descriptive, but in such a manner that you cannot keep focusing on it. It's too much. I honestly catch myself scanning through whole pages of him just describing something. This book demands a lot of energy, but to be honest, the plot makes it worth it. I'm a sucker for unresolved love and longing. This book, even with the long tiring passages, did manage to get me involved. I did want to know what would happen in the next chapter. The characters were really great as well. The whole book was just really wholesome, realistic, and sorrowful.
I do recommend reading this, but don't expect to be able to read through it swiftly.

[Mar · Rating 2 out of 5]

2 stars

Dit is echt zo'n boek waar ik een goede tijd mee heb als ik hem lees, maar die ik niet zo snel weer oppak de volgende dag aangezien het het toch niet zo is. En zijn boeken die je moet lezen voor de leeslijst überhaupt ooit leuk?

[Ladybooksalott · Rating 1 out of 5]

Ugh.

[Annesusan · Rating 4 out of 5]

De onderwaterkamer van Lizzy

[Max Van · Rating 5 out of 5]

Ik geef het 5 sterren, en dat doe ik niet snel. Maar ik vind dit boek echt heel bijzonder.

Het gegeven is niks bijzonders, lijkt zelfs flauw: een student raakt verliefd op een prostituee. Maar wat dit boek zo bijzonder maakt is dat het je meeneemt in de gevoelswereld van die student in die situatie. En dan vooral bijzonder omdat Simon Prins toch een persoon is waar ik me niet mee kan identificeren; hij doet dingen en neemt besluiten die ik zelf nooit zou doen en me niet kan voorstellen. Neem nu bv. het begindeel, waarin Simon als puber gefascineerd raakt door de leefwereld van de prostituees, terwijl hij in de seks eigenlijk niet is geïnteresseerd. Met name als puber lijkt mij dat onvoorstelbaar. Maar de beschrijvingen van Zwagerman van de sfeer, en van de ervaringen, gevoelens en gedachten van Simon zorgen ervoor dat je toch vol kunt meegaan in zijn gevoelswereld. Uiteindelijk heb ik toch het gevoel dat ik hem begrijp en met hem meevoel.

En ook al zou ik zelf nooit in die situatie terechtkomen, dan blijken er toch herkenbare aspecten te zijn in de liefdesaffaire van Simon en Lizzie. De meesten van ons hebben immers wel situaties gehad waar je heel veel van elkaar houdt, maar waar de relatie toch om één of andere reden problematisch of onmogelijk is. De frustratie die daaruit voortkomt, is voelbaar als je dit boek leest. En velen zullen die frustratie (zij het uit andere situaties) geheel of gedeeltelijk herkennen.

Een zeer knappe weergave van een stuk menselijkheid.

[Joep Olie · Rating 4 out of 5]

Zwagerman schrijft met een vloeiende en lyrische stijl, soms op het poëtische af, die goed past bij de intriges van het boek. Wat ik mooi vond aan het boek was de relatie tussen Simon en Lizzie die beide personages lijkt te verheffen doormiddel van hun gedeelde geheimzinnigheid en achterdochtigheid; Simon begint het boek als eenzame jongen die zich voordoet als sociaal maar die slechts oppervlakkige relaties vormt. Hierdoor begint hij zijn plezier te onttrekken aan zijn betaalde seksuele escapades en begint hij zichzelf te zien als fervent en ‘ervaren’ hoerenloper. Simon neemt zo vanuit zijn eenzaamheid bijna een positie van arrogantie aan. Maar dan ontmoet hij Lizzie, een jonge prostitué die zichzelf hult in een verleidelijke geheimzinnigheid. Al snel vinden de twee zich aan elkaar en verstoppen zij zich samen voor de buitenwereld in Lizzie’s ‘onderwaterkamer’ waar zij zich schuilhouden voor de valse buitenwereld. De twee zijn obsessief verliefd en Lizzies geheimzinnigheid blijkt de perfecte tegenkracht voor Simons achterdochtigheid. Een onvoorwaardelijke maar tegelijkertijd onmogelijke liefde.

[Mirtevanlaar · Rating 4 out of 5]

3,5 ster eigenlijk!
De thema’s in het boek boeiden me enorm toen ik de achterkant las, maar in het begin van het boek gebeurde er vrij weinig. Het kwam écht traag op gang. Er gebeurde wel veel, maar ook weer niet ofzo? Hij was aan het toewerken naar het hoofdthema van het verhaal, maar alle gebeurtenissen die er echt toe deden kwamen pas op het einde.

Ik denk dat ik over de eerste 200 pagina’s weeeeken heb gedaan. Maar na verloop van tijd greep het me aan en las ik het snel uit. Het kwartje betreffende de kern van z’n boek viel wel heel erg laat bij mij. Een verhaal over twee mensen die erg verliefd op elkaar zijn, maar eigenlijk totaal niet bij elkaar passen. En dat gemengd met allerlei andere psychologische thema’s.
Ik vind de schrijfstijl van Zwagerman echt one of a kind! Hij gebruikt verschillende soorten stijlen door elkaar (heel simpel, heel lastig). Dat maakt het minder doorsnee, maar toch leesbaar. Daarnaast gebruikt hij veel metaforen wat het boek soort van kleurt? Ik weet niet zo goed hoe ik dat moet omschrijven.

[Hendrik Dejonckheere · Rating 3 out of 5]

Waar Zwagerman uitstekend in geslaagd is, is het beschrijven van het pellen van een Ui. laagje voor laagje wordt het mysterie Lizzy ontrafeld door een amechtige Simon. Het is jammer dat de balans niet in evenwicht is. Het personage Simon komt veel minder goed uit de verf als vertellend personage dan het object van zijn onderzoek. De behoefte iets eigens te hebben, niet kunnen vertrouwen op basis van jarenlange ervaringen van verwaarlozing en tegelijkertijd zoeken naar vertrouwen. Deze dualiteit wordt prima beschreven in het boek. De detective achtige opzet geeft het boek een zekere vaart mee waardoor het vlot te lezen valt. Het viel me op in de reviews dat vooral de verplichte leerstof lezers, erg veel moeite hadden met het thema. Gebrek aan levenservaring zal daar ongetwijfeld iets mee te maken hebben.

[Thomas Pruijsen · Rating 3 out of 5]

Indrukwekkend boek dat meeslepend is en makkelijk weg leest. Ook voor mijzelf een boek dat indruk maakt door mijn eigen struggles in liefde en intimiteit. Het boek os wat minder bevredigend in dat het ergens halverwege licht absurdistisch wordt en soms conclusies of logica mist. Toch is de schrijfstijl mooi en maakt het mij nieuwsgierig naar meer werk van Joost Zwagerman.