ว่าด้วยอาชีพนางสนม เล่ม 2

宫廷记事 #2

by Yue Xia Die Ying, 月下蝶影, เยวี่ยซย่าเตี๋ยอิ่ง

มีคนเคยกล่าวไว้ว่าถ้าบรรพบุรุษสิบแปดชั่วโคตรของคนคนหนึ่งทำเรื่องชั่วช้าไว้มากมายพอจนทำให้ต้องข้ามภพมาเป็นนางวังต้องห้ามแล้วไซร้ คนคนนั้นจะมีทางให้เลือกเดินแค่สองทางคือถ้าไม่เป็นฝ่าย ‘รุก’กุมพระทัยจักรพรรดิให้ได้ ก็ต้องเป็นฝ่าย ‘รับ’ให้จักรพรรดิและพวกตำหนักในรังแกจนตาย

จวงลั่วเยียนเคยหัวเราะเยาะคนที่พูดประโยคนี้ว่าสมองมีปัญหา แต่ไม่นานเธอก็เข้าใจสัจธรรมข้อหนึ่ง

‘โลกนี้ไม่มีเรื่องที่เป็นไปไม่ได้ มีแต่เหตุที่เราคิดไม่ถึงต่างหาก’

Genres: China, Romance, Novels, Fiction

563 pages, Hardcover

First published May 31, 2014

About the author

Associated Names:
* Yue Xia Die Ying
* 月下蝶影
* เยวี่ยซย่าเตี๋ยอิ่ง, เยว่เซี่ยเตี๋ยอิ่ง, เย่ว์เซี่ยเตี๋ยอิ่ง (Thai)

Reviews

[Monaliz Juang · Rating 5 out of 5]

อ่านรวดเดียวจบ เล่มสองนี้จะเห็นได้ว่าการกระทำของพระนางนั้นเปลี่ยนไป โดยเฉพาะพระเอกนั้นชัดเจนมาก เล่มนี้นางเอกเราก็ตำแหน่งสูงขั้นเรื่อยๆ เรียกได้ว่าถึงตำแหน่งไม่ได้สูงสุดแต่ความหมายในใจพระเอกสูงสุด โดนทำร้ายแต่นางเอกเราก็พลิกมาเป็นโอกาสตลอด สงสารตัวร้ายเหมือนกันชนะนางเอกยาก เพราะมีแบคอย่างพระเอกอยู่ แต่ถ้าวันนีงึครอบครัวนางเอกทำผิดก็ไม่แน่ใจเหมือนกันว่าพระเอกจะยังดีต่อไปอีกนานแค่ไหนถึงจะรู้สึกมีนางเอกในใจก็ตาม

คนอ่านส่วนมากจะสงสัยว่าพระเอกรักนางเอกหรือยัง ส่วนตัวคิดว่ารักนานแล้วแต่ไม่รู้ตัวเอง ใช้คำว่าโปรดมากหน่อย แต่จริงๆแล้วคิดดูใครแตะนางเอกหน่อยนี่ไม่รอดสักคนจัดการหมด แค่ชื่อเหมือนยังโดนประหาร อะไรจะหวงเบอร์นั้นนน ที่ชมคนนู้นทีคนนั้นทีการเมืองทั้งนั้น และไปอยู่กับคนอื่นก็เพราะหน้าที่ สำหรับนางเอกตัวพระเอกเองก็รู้ว่านี่หละคือที่พักใจของตัวเอง ขีดเส้นกั้นตัวเองเอาไว้ไม่ให้มากกว่านี้ จริงๆแล้วมันห้ามไม่ค่อยได้อยู่ดี แล้วคิดว่าบางทีพระเอกก็รู้บางอารมณ์ของนางเอกว่ารักหรือไม่รักตัวเอง ซ่อนทุกอย่างไว้ใต้การหน้าเรียบเฉย เรียกได้ว่าหน้าด้านพอกับนางเอกแหละ

ส่วนนางเอกรักพระเอกไหม ยังคลุมเครือ แต่คิดว่าคนเรามันไม่ได้สามารถเสแสร้งได้ตลอดเวลา 24 ชั่วโมง อย่างน้อยมันต้องมีช่วงเวลาที่เป็นตัวเอง ความรู้สึกตัวเอง มันมีอยู่ช่วงหนึ่งที่นางเอกก็แปลกใจว่าพระเอกจับความรู้สึกตัวเองได้ คิดว่านางเอกก็รักแต่จำกัดรักตัวเองว่าฉันไม่รักผู้ชายเลวคนนี้

ต่างคนต่างขีดเส้นกั้นเอาไว้เลยไม่ได้เข้าใจกันจริงๆ เพราะหลายครั้งนางเอกเองก็ไม่เข้าใจการกระทำพระเอก ทั้งที่พระเอกทำโดยไม่ได้หวังอะไรเลยนอกจากความสุขของนางเอก นางคิดว่าดีจังมีช่วงเวลาเหมือนละครที่เคยดู ฮาา บางทีก็สงสารพระเอกนะว่าทำไรไปนางเอกไม่ได้ซาบซึ้งเท่าไหร่ สรุปโดยรวมชอบมาก

[Moji Juf-Fuf · Rating 2 out of 5]

รวบยอดทั้งเล่ม 1 และเล่ม 2 เลยแล้วกัน (ถึงแม้เล่ม 2 จะค่อนข้างพีคกว่าเล่ม1 แต่ก็ไม่ได้ตื่นเต้นกว่ามันมากนัก)

เนื้อเรื่องไม่มีอะไรมากมาย อ่านจบแล้วไม่รู้สึกอยากกลับมาอ่านใหม่ในเร็ววัน หรือในระยะยาวสัก 6 เดือน - 1 ปีแน่ๆ เป็นแนวชีวิตในวังของสตรีทั้งที่ชิงดีชิงเด่นกัน ระดับสเกลอารมณ์เนือยๆ ไม่ได้หวือหวา ไม่พีคเท่าที่ควร ทั้งที่เนื้อเรื่องสามารถเล่นหรือเขียนให้สเกลอารมณ์มันขึ้นสุดลงสุดได้มากกว่านี้ ทว่ากลับไม่ค่อยมีอะไร มีเพียงแค่สตรีกลุ่มหนึ่งซึ่งรวมทั้งนางเอกด้วย พยายามทำทุกอย่างด้วยกลอุบายของแต่ละคน เพื่อเป็นที่โปรดปรานของพระเอกที่เป็นจักรพรรดิ เพราะการอยู่ในวังตำแหน่งยิ่งสูงชีวิติยิ่งสบายไม่ถูกคนอื่นรังแก (แต่จะสบายใจหรือเปล่านั่นอีกเรื่องหนึ่ง) ไม่ค่อยมีเรื่องการเมืองเข้ามาเกี่ยวนัก ตลอด 2 เล่มมีแต่ฉากบรรดาสนมวางแผนใส่ร้ายกันไปมา นางเอกรู้เท่าทันแผนคนอื่น สามารถพลิกวิกฤตต่างๆ ให้เป็นโอกาสของตัวเองได้ตลอด แกล้งแสดงท่าทางว่ารักพระเอกได้ตลอดทั้งเรื่องโดยไม่มีใครรู้ความจริง ขนาดพระเอกที่เขี้ยวลากดินพอกันก็จับทางนางไม่ได้ แต่ก็ใช่ว่านางเอกจะรู้แน่ชัดว่าพระเอกคิดยังไงกับตัวเองเหมือนกัน

ส่วนบทบรรยายรู้สึกว่าเยอะแยะใช้คำได้ฟุ่มเฟือยงุนงง ใส่เรื่องไม่จำเป็นมามากไป วนกลับไปกลับมาอยู่ในอ่าง (โดยเฉพาะฉากเข้าเฝ้าฮองเฮา มีมาได้ทุกฉากจริงๆ) ภาษาแปลค่อนข้างเป็นทางการ เลยทำให้นิยายขาดอรรถรสและความสนุกไปมากพอควร และกระทั่งจบเรื่อง คนเขียนก็เน้นว่าพระนางไม่ได้รักกัน มีแต่เล่นละครตบตาว่ารักกัน ห่วงใยกัน แต่สำหรับเราๆ ว่าตัวละครน่าจะเป็นประเภทปากแข็งใจแข็งทั้งคู่มากกว่า นางเอกอาจไม่ชัดเจน แต่พระเอกค่อนข้างชัดว่าน่าจะรักนางเอกบ้างแหละ เพียงแต่ไม่ยอมรับกันออกมาตรงๆ เท่านั้น คาดว่าเป็นความตั้งใจของคนเขียนที่เขียนออกมาให้ผู้อ่านตีความออกไปได้หลายรูปแบบ หรือที่เราเรียกว่าการจบแบบปลายเปิดนั่นเอง

[addie · Rating 3 out of 5]

(3.5/5) เล่มนี้เป็นเล่มที่เคยจำได้ว่าชอบมากๆเลยไปหาซื้อเล่มแบบ physical copy มาอ่านอีกครั้ง แต่ก็แอบผิดหวังหน่อยๆเพราะมันสนุกน้อยกว่าที่จำได้มากๆ เรื่องในเล่มสองจะค่อนข้างเอื่อยๆ มันก็ยังเวียนวนอยู่ที่เดิมกับการแย่งชิงอำนาจระหว่างพระสนม แต่เล่มนี้จักรพรรดิจะเริ่มมีความรู้สึกให้กับนางเอกมากขึ้น ส่วนชอบคือเพราะมันเป็นแนววังหลังที่พระเอกไม่ได้หลงนางเอกจนหลงลืมคาแรคเตอร์ฮ่องเต้ของตัวเองไป สมจริง แต่นางเอกอ่านแล้วรู้สึกคนเขียนคนนี้เขียนจนเก่งเว่อร์ๆ ชีวิตเคยเจออุปสรรคขัดขวางบ้างมั้ย ทุกอย่างอยู่ในการคำนวณไปหมดจนรู้สึกว่าซูเกิน แล้วก็แอบเบื่อๆตรงที่เรื่องมันง่ายเกินไปนี่แหละ โดยรวมถ้าเทียบกับเรื่องแนวนี้อย่างเจินหวน ยังคิดว่าคนละชั้น

[Mook Woramon · Rating 4 out of 5]

รีวิวรวมสองเล่ม

อาชีพนางสนมนี่จัดอยู่ในอาชีพรายได้ดี ความเสี่ยงสูง
ถ้าจักรพรรดิโปรดปรานขึ้นหม้อก็ได้เกียรติ ได้รางวัลมากมาย
ถ้าไม่โปรดหรือโดนเพื่อนรุมทึ้งนี่ถึงตายเลยนะ

อาชีพนี้นี่คนช่างสอดรู้สอดเห็นอย่างฉันตายคนแรกแน่ ๆ ไม่ต้องหวังอัพเวล 😆😆

เรื่องนี้อ่านได้เรื่อย ๆ แบบไม่มีจุดพีค
ความผู้หญิงรุ่นราวคราวเดียวกัน ว่างงาน มีสามีร่วมกัน ไม่ตีกันก็คงแปลก
ทั้งสองเล่มก็เล่าการชิงไหว ชิงพริบ อิจฉา ใส่ร้ายกันไปมาของบรรดาภรรยาฝ่ายใน
บางคนอาจจะเบื่อได้ ตัวละครเต็มไปหมด

ส่วนการเล่าเรื่องค่อนข้างแบนราบไปซักหน่อย ไม่ว่านางเอกทำอะไรก็ถูกต้องดีงามไปหมด

จริงๆนางเอกก็ค่อนข้างได้เปรียบ เพราะนางเอกมาจากยุคปัจจุบัน มีความรู้ ผ่านการดูละคร อ่านประวัติศาสตร์มาทะลุปรุโปร่ง
รู้เบื้องลึกเบื้องหลังในวังมาก่อนแล้ว จึงเอาตัวรอดได้ดี

ส่วนที่ในหนังสือเน้นเยอะ แต่เราไม่ค่อยเห็นด้วย คือ การตกหลุมรักจักรพรรดิเป็นสิ่งต้องห้าม
เหล่าสนมโดนขังอยู่ในวัง ทั้งชีวิตเจอผู้ชายอยู่คนเดียว จะตกหลุมรักก็ไม่แปลก
แต่ตกหลุมรักแล้วก็อย่าปล่อยให้ความคิดมืดบอด ขาดสติเพราะความรักก็พอ
ความหึงหวง อิจฉาริษยานี่แหละถึงตายของจริง

[awan · Rating 5 out of 5]

ชอบนางเอกมาก นางฉลาด รู้จักวางตัว ไม่ดีเกินไป สีเทาๆ และเอาตัวรอดเก่งมากก

[M · Rating 5 out of 5]

ชอบมากนะ เอาจริงๆ เป็นเรื่องที่มันเชือดเฉือนชิงไหวชิงพริบกันจนจบเล่มจริงๆ รู้สึกไม่ได้หวือหวามากแต่อยากติดตามตลอดว่าใครจะมีจุดจบอะไรยังไง เล่มนี้การเมืองไม่หนัก แต่ตำหนักในช่างน่ากลัวอะไรขนาดนี้

นางเอกนี่สุดยอดจริงๆ นะ ชอบในความคิดความละเอียดของนางเอก
มีตัวละครบางตัวที่ไม่รู้จะโผล่มาทำไม 555 เสียดายน้องคนสวย เชียนหวั่นอี้? น่าจะชื่อนี้ คือโผล่มานิดหน่อย นึกว่าจะมีฝีมือ โถถถถถ ตกม้าตายแบบกากๆ เลยหนูเอ้ยยย

พระเอกนี่ เวลามองในมุมมองนางเอกจะมีความอ่อนโยนเอาอกเอาใจเหลือเกิ๊น มาถึงจุดที่เว่อร์ไปมั้ยฮะ แหม่ คนพูดถึงนิดหน่อยนี่ลงโทษแบบโหดเลยอ่ะ คือมีความแรงมาก ถ้าเป็นเรื่องนางเอก
นางเอกนี่เป็นคนรู้จังหวะดีมาก คือบางทีรู้สึกนางเทพไปนะ เหมือนไม่ได้ทำอะไรเลย แต่คนที่มีประเด็นกับนางปลิวหมด ทุกอย่างดูเป็นความบังเอิญ บังเอิญพูดถึงสองคนนี้ พระเอกนึกขึ้นได้ แล้วก็จัดการลดตำแหน่ง เปลี่ยนชื่อ ฯลฯ หรือบทสนทนาพระเอกบังเอิญมาได้ยิน ละก็รู้สึกดีกะนางเอก รู้สึกสงสาร อะไรมากมาย ที่สุดคือเวลานางจะจัดการใคร นางจัดการแบบเนียน เด็ดขาด และไม่เหลือช่องให้รอดเลยอ่ะ โหดนิ่มๆ จริงๆ นับถือ

เรื่องความสะใจอาจจะไม่มาก แต่เรื่องเชือดเฉือน เรื่องหลอกใช้มีเกินร้อย
สรุปสุดท้ายเค้าก็ไม่ได้บอกนะว่าพระ-นางรักกันรึเปล่า ให้เราดูเอาเอง
ซึ่งเราก็ยืนคำเดิมว่า พระเอกรักชัวร์ แต่นางเอกนี่ไม่รู้จริงๆ.....

[Artanya · Rating 3 out of 5]

เล่มสองจบ ก็ต้องเอามือทาบอกและอุทานแบบเสียจริตว่า 'ขุ่นพระ! นี่มันพลอตนิยายไทยสมัยนิยมชัดๆ' (ยุงชุมเป็นที่ยิ่ง) โครงเรื่องหลักก็ว่าด้วยเรื่องบ้านใหญ่เล็กเช่นเดิม เพิ่มเติมคือคดีฆาตกรรม แต่ก็สไตล์มาเร็วเคลมเร็วเช่นเดิม อรรถรสในการสืบสวนขาดไปเลยไม่ค่อยเข้มข้นเท่าที่หวัง ความรู้สึกดีขึ้นในตอนท้ายที่มีเบบี๋แล้ว (มุ๊งมิ๊งช่วยชีวิต)
สรุป เราตามความรู้สึกส่วนตัวคิดว่า เรื่องไม่น่ายาวขนาดนี้ เพราะปมแทบไม่มีอะไรเลย

[Ning · Rating 3 out of 5]

เอาจริง ๆ เลย เราคิดว่าเรื่องนี้สนุก ..
แต่ทำไมมันถึงได้ราบเรียบนักก็ไม่รู้
ไม่มีอะไรให้ลุ้น เหมือนอ่านไปเรื่อย ๆ
จับมุกได้บ้าง ไม่ได้บ้าง
อ่านแล้วรู้สึกว่า เกือบขำ เกือบเร้าใจ เกือบจิกหมอน
เกือบ ๆ ๆ ไปทุกสิ่ง
ไม่รู้เป็นที่ต้นฉบับ หรือ ฉบับแปลอ่ะนะ

สรุปว่าอ่านได้เรื่อย ๆ ๆ ๆ เรือยเกินไป

[Or_O · Rating 4 out of 5]

จวงลั่วเยียน นางเอกเรื่องนี้ เป็นคนยุคปัจจุบันที่ได้ย้อนอดีตไปเข้าร่างสนมในวัง นางมองว่านางสนมเป็นเหมือนอาชีพอาชีพหนึ่ง มีหน้าที่ทำให้ฮ่องเต้ประทับใจ ต่างตรงที่อาชีพนี้ไม่มีวันลาออก และถ้าพลาดก็อาจหมายถึงชีวิต

ในเมื่อมองว่าเป็นอาชีพ สิ่งที่จวงลั่วเยียนยึดมั่นมาตลอดเส้นทางคือการไม่ให้ใจ ห้ามมีความรักให้ฮ่องเต้

และความรับผิดชอบของฮ่องเต้ ก็ทำให้เขายากที่จะยกหัวใจให้ใครจริง


เพราะฉะนั้นเรื่องนี้ไม่หวานนะคะ เหมือนเราได้ทำความรู้จักนางเอก และรู้กิจวัตรของนางผ่านเนื้อเรื่อง มองสิ่งต่างๆ ที่ผ่านเข้ามาแล้วผ่านเลยไปในแต่ละวัน โทนเรื่องสบายๆ

นางเอกเรื่องนี้ค่อนข้างโดนผู้เขีียนให้ท้ายไม่น้อย นอกจากยังมีความทรงจำของโลกยุคใหม่ นางก็ยังได้รับความทรงจำของเจ้าของร่างเดิม ทำอะไรก็แสนสะดวก แทบไม่เจออุปสรรค ดราม่าก็น้อยตามไปด้วย โอมองว่าจุดนี้เป็นทั้งข้อดีและข้อด้อยในตัว ข้อดีคือผู้อ่านที่ชอบให้ตัวเอกเรื่องเป็นยอดหญิง เป็นตัวแทนความหวัง เรื่องนี้จะตอบโจทย์ได้ดี แต่สำหรับผู้อ่านที่ชอบความสมจริง หรือชอบให้ระหว่างทางมีอุปสรรคเป็นโจทย์ทดสอบ ส่วนนี้จะขาดไปมาก

โออยู่ในผู้อ่านกลุ่มหลัง โอหวังว่าจะเจอบททดสอบ ให้นางเอกได้แสดงศักยภาพ แต่เรื่องนี้ทุกอย่างคล้ายตกอยู่ในกำมือนางได้ง่ายดายเกินไป เลยทำให้เรื่องน่าเบื่อไปด้วย ถึงเล่มสองมีอะไรน่าสนใจกว่าเล่มหนึ่ง แต่ก็ไม่ใช่เรื่องแนวที่วางไม่ลง อันที่จริงโอหยุดอ่านไปเกือบเดือนได้เลย

ตัวละครในเรื่องไม่แบนนะคะ แต่ค่อนข้างขาดประวัติภูมิหลัง รวมทั้งลักษณะและลวดลายอันเป็นเอกลักษณ์ เลยทำให้ดูขาดความสมจริงไปหน่อย เช่น เรารู้ว่าตัวละครตัวนี้เป็นใคร ถนัดอะไร มีอุปนิสัยอย่างไรพอคร่าวๆ แต่ไม่รู้ความเป็นมาหรือเหตุผลที่ทำให้เกิดตัวละครนั้นๆ ทำไมนางถึงทำอย่างนี้ มีนิสัยอย่างนี้ ถ้าลงลึกไปอีกขั้น เรื่องนี้จะน่าสนใจมากขึ้น ตัวละครหลายตัวเปิดมาน่าสนใจ แต่สุดท้ายก็ถูกตัดทิ้งไปแบบงงๆ อ่านแล้วจะเกิดคำถามว่าตัวละครนี้มีเพื่ออะไร ใช้ตัวละครไม่คุ้มอย่างน่าเสียดาย อีกอย่าง เรื่องเกี่ยวกับนางสนมส่วนใหญ่อ่านแล้วให้ความรู้สึกสะท้อนใจ เรื่องนี้ก็เขียนเพื่อให้สะท้อนใจ แต่อ่านแล้วไม่รู้สึกสะท้อนใจนัก

ถึงอย่างไรโอชอบตอนจบ โอว่าเรื่องนี้เขียนตอนจบได้ดีทีเดียว

(3+3.5)/2 = 3.25 ดาว เป็นเรื่องของเหล่านางสนมที่ชะตาลิขิตให้พัวพันกับบุรุษหนึ่งเดียวผู้เป็นฮ่องเต้

[J.Nida · Rating 2 out of 5]

ว่าด้วยอาชีพนางสนม – เยว่เซี่ยเตี๋ยอิง

ชื่อเรื่องก็บอกอยู่แล้วว่าจะต้องเกี่ยวกับวังหลังแน่นอน จริงๆเรื่องนี้ซื้อมาดองจนได้ที่แล้ว
หลังจากผ่านช่วงที่อ่านนิยายไม่สนุกสักเรื่อง มาได้ ก็เริ่มต้นด้วยเรื่องนี้ตั้งแต่ต้นปีเลย

จวงลั่วเยียน พนักงานฝ่ายประชาสัมพันธ์ของบริษัทนมแห่งหนึ่ง พบว่าหลังจากตายแล้วฟื้น
เธอก็มาอยู่ในร่างของสนมที่ไม่เป็นที่โปรดปรานขององค์จักรพรรดิ

นางไม่ได้ต้องการอะไรมาก เพียงแค่อยากอยู่อย่างสบาย ไม่โดนใครรังแก และไม่รังแกใครก่อน
แต่การจะได้ใจของจักรพรรดิที่เห็นผู้หญิงเป็นเพียงของเล่นในตำหนักในของตัวเองก็ไม่ใช่เรื่องง่ายเช่นกัน
พี่น้องในวังหลังแต่ละคนก็ใช่ว่าจะไม่มีอะไรดี แต่ละคนล้วนสวยงาม มีความสามารถไปคนละแบบ
มันอยู่ที่ว่า มีจะฉลาดที่สุด ที่จะยืนอยู่บนจุดสูงสุดได้นานกว่ากัน

จางลั่วเยียน ในสายตาของคนอื่นๆ เป็นคนใจเย็น ไม่วุ่นวายอะไรกับใคร และมีรักแท้ให้ฝ่าบาท แต่ใครๆก็รู้ว่า
การตกหลุมรักจักรพรรดิคือคนโง่ เพราะมันจะตามมาด้วยความริษยา และทำเรื่องโง่เขลาตามมา

แต่ใครจะรู้ว่าจริงๆแล้ว ทุกอย่างคือการเสแสร้งแกล้งทำทั้งนั้น…

_________

อ่านจบละเอาไปสองดาวละกัน

รู้สึกเนื้อเรื่องยืดเยื้อ เล่าชีวิตประจำวันหนักมาก ไม่มีอะไรเป็นจุดพ���ค พอมีจุดพีคก็เล่าแบบเพลนๆ
ไม่ได้สนุกขนาดนั้น แล้วการที่นางเอกไม่ได้รักพระเอก มันก็อ่านไปแบบแกนๆ
พระเอกมีเมียเพียบก็อ่านแบบแกนๆ แต่ก็เข้าใจบริบทแหละ แค่รู้สึกว่า ทั้งหมดใส่หน้ากากเข้าหากันมันน่ารำคาญ

ถามว่าเรื่องนี้ถ้าอ่านแบบเพลินๆ ไม่คิดอะไรมากก็ได้แหละ แต่ไม่ได้สนุกแบบวังหลังจ๋าที่ชิงไหวชิงพริบกันขนาดนั้น
ไม่มีเรื่องการเมืองราชกิจอะไรเลยด้วย มีแต่ผู้หญิงแย่งตำแหน่งกันล้วนๆ

[aida · Rating 3 out of 5]

อ่านนานมากกว่าจะจบ รู้สึกว่ามันเอื่อยมาก บรรยายมาก และที่มากที่สุดคือชื่อตำแหน่ง เหนื่อยเกินจะจำ นางเอกเก่งเวอร์ชนะทุกรอบจนไม่รู้จะเอาใจช่วยยังไง

[Leekana · Rating 4 out of 5]

พออ่านจบแล้ว โดยรวมเป็นเรื่องที่สนุก ฮ่องเต้เองไม่คิดจะรักใคร ส่วนนางเอกทำเป็นรักเพื่อความอยู่รอด
แต่จากที่อ่าน โดยส่วนตัวคิดว่าฮ่องเต้เองก็รักนางเอก โดยเริ่มจากสนใจ + สงสาร จนทำดีด้วย แต่เพราะฮ่องเต้ไม่เคยรักใคร และไม่คิดจะรัก เพราะด้วยหน้าที่ที่ไม่อาจให้ใครมาอยู่เหนือการควบคุมด้วย แต่จากที่ผู้เขียนบรรยาย โดยใช้คนรอบข้างไม่ว่าจะเป็นสนม ลูก ขันที โดยเฉพาะในบทพิเศษที่เล่าความรู้สึก ทุกคนต่างดูออกว่าฮ่องเต้นั้นรักนางเอก จากการกระทำต่างๆ ที่ทำเพื่อนางเอก และถ้าฮ่องเต้ไม่มีใจให้เลย นางเอกก็คงเหมือนสนมคนอื่นๆที่ถูกใช้เป็นเครื่องมือ ที่ฮ่องเต้ทำเหมือนโปรดปราน แต่สุดท้ายก็ตัดได้อย่างไร้เยื่อใย แต่กับนางเอกพระเอกกลับไม่อยากเสียนางเอกไป ส่วนนางเอกรักฮ่องเต้ไหม อันนี้แหละตอบยาก เพราะนางเอกแสดงมาตลอดว่ารัก แต่เป็นแค่การแสดง แต่คิดว่านางเอกเองก็รู้สึกดีกับฮ่องเต้ที่ดูแลนางเอกอย่างดี เอาใจใส่ เราก็ได้แต่คิดว่าสรุปแล้วเค้าทั้งคู่รักกันไหม ต่อหน้าทุกคน คนอื่นๆจะคิดว่าทั้งคู่นั้นรักกันมาก ฮ่องเต้ดีต่อนางเอกมาก และนางเอกก็เป็นสนมเพียงคนเดียวที่ฮ่องเต้โปรดปรานตลอดมา ทั้งนี้ทั้งนั้นอยู่ที่เราจะตีความยังไงจากที่อ่าน นี่แหละคือสิ่งที่มีเสน่ห์ของหนังสือเล่มนี้ ให้เราได้มาวิเคราะห์ว่าตกลงแล้วเค้าทั้งคู่รักกันจริงหรือไม่

[Jirawan Jantanakorn · Rating 5 out of 5]

นางเอกยังคงสตอ'ได้อย่างยอดเยี่ยมเสมอต้นเสมอปลาย แม้มันจะรู้สึกว่าอะไรคุณจะทำได้ถูกจังหวะขนาดน้านนนนนนนนนน
ชอบบรรดาสนมเอกมาก พระมเหสีนี้ตัวละครน่าสงสารเลย แต่เอาจริงๆ ถ้าไม่ติดขัดครอบครัวหรืออะไรบลาๆๆ พวกนี้ พระมเหสีนี้ตัวโหดสายแท้งค์ตัวจริง ชนได้ทุกดอกไม่ว่าจะแม่ฮ้องเต้หรือนางสนมด้วยกันเอง
เรื่องนี้นับว่าฮ้องเต้นี้เป็นฮ้องเต้ที่ดีเลยเพราะไม่หลงอะไรสตรีมากมายเลย
ทุกคนมาตรฐานเท่ากันเป๊ะ! แล้วสนมก็แข่งๆกันเองให้ได้รับความโปรดปราน
สนุกกับความคิดแก้แค้นของนางเอกดี ผ่าน!!

[Parry · Rating 3 out of 5]

3.5

ตามสไตล์นักเขียนเลย เรื่องจะเอื่อยๆเรื่อยๆ ไม่ได้ไม่ชอบแต่บางทีก็คิดว่าเรื่อยไปนิด
ส่วนตัวเอกยังคงเติมทรูเหมือนเดิม

รู้สึกว่าเนื้อเรื่องยังไม่ค่อยเคลียร์เท่าไร ปมบางอย่างยังไม่เคลียร์เลย บางอย่างเฉลยแล้วก็งงๆ
แอบรู้สึกว่าตอนท้ายๆดำเนินเรื่องเร็วไปหน่อยด้วย รวบรัดตัดจบมากๆ

ขอติเรื่องภาษาหน่อย เพราะติดขัดตั้งแต่แปลชื่อยศ ชวนงงมากๆ แถมการเลือกใช้คำยังไม่ลื่นพอ
บางคำอ่านแล้วรู้สึกประหลาด บางคำก็ไม่เข้ากับบริบทหรือไม่ก็ทันสมัยเกินเนื้อเรื่อง

[Mancho283 · Rating 4 out of 5]

เป็นเรื่องที่ตอนแรกไม่คิดว่าจะอ่าน เพราะอ่านเรื่องย่อแล้วคิดว่าตัวเองไม่น่าจะชอบแนวนี้ พระเอกเป็นฮ่องเต้มีเมียหลายคน คือชอบพระเอกแบบรักเดียวใจเดียวไง แต่ด้วยปกก็สวยเนอะ โอเคลองอ่านหน่อยแล้วกัน ปรากฎว่าชอบมากเรื่องหนึ่งเลยทีเดียว

เนื้อเรื่องก็เหมือนชีวิตประจำวันของนางสนม อ่านไปก็สงสารเหมือนกันนะ แก่งแย่งชิงดี ใส่ร้ายป้ายสี กลั่นแกล้งกันอยู่ได้ จริงๆถ้าต่างคนต่างอยู่จะสุขสบายขนาดไหนนะ (ไม่รู้ว่าในวังจริงๆจะเป็นแบบนี้ไหม แต่ก็คงไม่ต่างกันเท่าไรหรอกถ้าดูตามประวัติศาสตร์แล้ว) แต่ละนางคุยกันนิดประทะคารมกันหน่อยก็ ข้าเหนื่อยแล้ว ฮ่าาๆๆๆ ช่างบองบางกันเหลือเกิน

spoiler: นางเอกเหมือนเป็นดาราหน้ากล้อง เสแสร้งแกล้งทำตลอดเวลา แต่ดั๊นเก่ง จับจุดได้ถูกก็เลยเหมือนทำอะไรก็มาถูกทางไปซะหมด แต่จริงๆเรื่องก็ไม่ได้ราบเรียบแค่เล่าถึงชีวิตประจำวันของเหล่าสนมนะ ก็มีเรื่องราวเหมือนกัน เราชอบตอนนางเอกตกน้ำมาก พลิกวิกฤตเป็นโอกาสได้ดีจริงๆ แถมการเสแสร้งแกล้งทำของนางเอกตลอดเรื่องก็ดันเป็นสิ่งที่เราชอบมากๆซะงั้น นางเอกทำทุกอย่างก็เพื่อความอยู่รอด ถ้าอยู่ในวังแล้วไม่รู้จักเสแสร้งใช้เล่ห์เหลี่ยมก็คงจะอยู่ยาก เพียงแต่เล่ห์เหลี่ยมของนางเอกที่แสดงออกมา มันดันทำให้คนรอบข้างมองว่าเป็นความซื่อ โง่งม จนคนมองข้ามความร้ายกาจของนางเอกกันไปหมด ขนาดฮ่องเต้ก็ยังตามไม่ทัน

ในเรื่องของความรัก อันนี้เราว่ามันแล้วแต่การตีความเนอะ สำหรับเรามองว่าพระเอกนางเอกรักกันแหละ เพียงแต่ต่างคนต่างไม่ให้ใจไปเต็มร้อย (แบบที่คิดว่าตัวเองก็ไม่ได้รักอีกฝ่าย) ยั้งความรู้สึกไว้ นางเอกมองว่าสนมคืออาชีพ การเอาตัวเข้าไปรักฮ่องเต้ก็เหมือนกับฆ่าตัวเองชัดๆ ดังนั้นไม่ว่านางทำอะไรที่ดีๆให้พระเอกนางทำเพราะมันคืออาชีพทั้งนั้น แต่ใจจริงเราว่านางเอกมีความรู้สึกดีๆด้วย อาจไม่ได้รักแบบรักที่สุด แต่มีความรู้สึกอยู่แน่ๆ แต่แค่กี่ส่วนเท่านั้นแหละ ส่วนพระเอก ฮ่องเต้เนอะรักใครไม่ได้ ก็จะมีความคิดแบบนี้อยู่ตลอดเวลา (อ่านไปแล้วเหมือนต่างคนต่างบอกตัวเองว่าไม่ได้รัก ฮ่องเต้รักใครไม่ได้ สนมคืออาชีพ) ทำดีด้วยเพราะเป็นเมีย สงสารตัวโง่งม เห็นใจที่นางเอกมอบความรักให้(พระเอกคิดว่านางเอกรักตัวเอง นางเอกช่างโง่งมเสียจริงๆที่มอบใจให้เขา) แต่การกระทำมันมีความใส่ใจมากๆ แต่การแสดงออกของนางเอกจะน้อยมากจนไม่รู้ว่ารักไหม อ่านแล้วก็แอบรู้สึกว่ามันเหมือนกับชีวิตจริงๆรุ่นพ่อแม่เรา ที่ผู้ใหญ่ให้แต่งงานกัน ก็ไม่ได้รักกันมาก่อนแต่อยู่ๆไปมันผูกพันกันไปเอง เหมือน���นที่อยู่ด้วยกันมานาน มันคือความรักไหม หรือมันคือความผูกพัน หรือเป็นแค่ความรู้สึกดีๆ หรือยังไง?? สุดท้ายเรายังเชื่อว่าระหว่างพระเอกนางเอกมันมีความรู้สึก แต่ความรู้สึกนั้นมันคือขั้นไหนเท่านั้นเอง อีกเรื่องเรามองว่าผู้แต่งตั้งใจเขียนเป็นแบบนี้แหละ ที่ทำให้คนอ่านอ่านจบแล้วสงสัยว่า สรุปคือต่างคนต่างรักกันไหมเนี้ย อ่านท้ายเล่มเหมือนคนเขียนเขาก็มองว่านางสนมเป็นอาชีพที่น่าสงสาร เลยสร้างตัวละครที่เป็นแบบนางเอกขึ้นมา สำหรับเราคนเขียนทำสำเร็จแล้ว เราชอบมากกับความก้ำกึ่งของอารมณ์ตัวละครแบบนี้

[Taeriza Jadezy PLOYZ · Rating 5 out of 5]

5/5

เราเป็นคนอ่านนิยายแปลจีนมือใหม่ เพิ่งอ่านไ���้ไม่กี่เรื่องแต่เรื่องนี้คือที่สุดที่เรายกให้เลย ไม่เน้นความรักโรแมนติก ดราม่าหรือไหวพริบเยอะๆ หนักๆ เล่มนี้คือตอบโจทย์อย่างมาก เป็นนิยาย 2 เล่มจบที่เน้นความสมจริง ไม่เน้นอารมณ์มากจนเกินไป เหมือนติดตามชีวิตสนมตามชื่อเรื่องเลยเหมือนนั่งอ่านบันทึกของนางสนมที่ไร้ความโปรดปราน ไต่เต้ามาจนถึงขั้นสูงได้ เนื้อเรื่องเล่าได้ด้วยความเรียบๆเอื่อยๆแต่ไม่ถึงน่าเบื่อมาก และดำเนินอยู่ในวังหลังทั้งเรื่อง

ส่วนความรู้สึกของตัวพระเอกและนางเอก ยอมรับว่าส่วนตัวเราได้ไปอ่านรีวิวในเว็บและพันทิปหลังอ่านจบเล่ม 1 ก็มีหลายความคิดเห็นต่างกันไป ถ้ามุมมองของเราคือ POV ของฝั่งจวงลั่วเยียน ไม่ได้รักเฟิ่งจิ่นเลย มีเพียงแค่ความรู้สึกที่ทำเหมือนเจ้านายกับลูกน้อง อ่านเล่ม 2 เพราะอยากรู้ว่าจะให้ความรู้สึกยังไงกับพระเอก พออ่านจบจะยังไม่อาจจะเรียกว่ารักได้เต็มปาก แต่ก็เหมือนความรู้สึกว่าไม่กล้ารัก รักไม่ลง แต่แค่ความรู้สึกว่านี่คือหน้าที่เท่านั้น เพราะการกระทำนั้นวางแผนและคิดไตร่ตรองมาอย่างดีแล้วว่าควรทำกิริยาวาจาแบบนี้ แต่พอนางมีลูกนี่คือความรักของนางเอกอย่างแท้จริงๆ ตัวละครไม่มีอุปสรรคเท่าไหร่นัก เพราะเกิดในตระกูลที่ดีและนางเอกที่อยู่ในร่างสนมก็วางตัวอย่างเหมาะสม อยากให้นางเจออุปสรรคบ้างที่ไม่ใช่แค่เรื่องเล็กๆน้อยๆ ใช่ว่าสนมทุกคนจะราบรื่นขนาดนี้ เพราะสนมทุกคนในเรื่องก็มีอุปสรรคพอสมควร (แต่ก็นั่นแหละ เนื้อเรื่องอย่างให้ดำเนินเรื่องแบบเรื่อยๆ เนิบๆ ไม่มีจุดพีคเลย แต่ก็อ่านได้ไม่ติด)ส่วน POV ของพระเอกสำหรับเราคือรักแหละแต่ปฎิเสธไปว่าไม่รัก เพราะหน้าที่ รักและชอบการแสดงของนางเอกที่อาจจะรู้ว่าการกระทำบางอย่างคือการแกล้งทำให้เขา แต่เขาอยู่ด้วยสบายใจ อุ่นใจ แต่ไม่อาจให้ใจไปกับนางเอกได้ (ในหนังสือบอกแบบนี้แต่จริงๆที่อ่านส่วนตัวคือรักแหละ)
*** สรุปความสัมพันธ์ของทั้งคู่คือ เกือบจะรักแต่ก็ไม่รักประมาณนี้ ***

นี่จะเป็นนิยายอีกเรื่องนึงเลยที่จะกลับไปอ่านซ้ำอีก เรารู้สึกชอบเรื่องนี้มากๆ มีโอกาสจะไปตามเก็บเป็นเล่ม เพราะนี่ยืมอ่านจากหอสมุดมหาลัย

[Caspy · Rating 4 out of 5]

ในหนึ่งปีอะไรๆ ก็เกิดกับนางเอก ชีโดนใส่ร้ายแบบไม่มีพัก แต่การแสดงของนางเอกมันไปเลเวล 10 แล้ว นางเลยได้ฮ่องเต้เข้าข้างแบบที่คนอื่นในวังหลังก็มองเห็น

แต่ผิดหวังหน่อยตรงที่ปูในเล่มแรกว่าฮองเฮา หรือกุ้ยเฟยดูมีฝีมือร้ายลึกระดับเทพ จะวางแผนทำเรื่องยิ่งใหญ่อลังการอะไร แต่เปล่าเลย เห็นแค่พูดให้คนตีหรือหมางใจกันก็แค่นั้น

ชอบเรื่องนี้ที่เล่าถึงชีวิตในแบบที่แตกต่างกัน บางคนเริ่มต้นด้วยความไม่ยินยอมแล้วกลายเป็นรัก บางคนทำท่าทางสูงส่งไม่เผยว่ารัก บางคนผูกพันมากแต่รู้ว่าไม่อาจได้รับความโปรดปราน หรือแบบนางเอกที่แสดงว่ารักมากแต่ใจไม่เคยคิด ผู้หญิงในวังน่าสงสาร นางเอกก็มองว่าฮ่องเต้ไม่ใช่คนดีเด่อะไร ขนาดบอกว่าถ้าอยู่ในยุคปัจจุบันนางคงหย่าหรือทิ้งไปละ ออกแนวเข้าอกเข้าใจสถานะและหน้าที่

อีกส่วนที่ชอบคือตอนพิเศษที่ให้ได้มานั่งวิเคราะห์ต่อว่าฮ่องเต้รักนางเอกมั้ย ซึ่งนักอ่านสามารถวิเคราะห์ได้จากการแสดงออก และมองผ่านสายตาคนนอก (ที่ไม่ใช่ฮ่องเต้และนางเอก) ส่วนนางเอกนี่เราคิดว่าไม่รักซัก 90%

เป็นเรื่องที่ไม่ได้มีเรื่องให้ลุ้นมาก เพราะดำเนินมาแบบเดาได้ว่านางเอกต้องได้แฮปปี้แน่ ชอบในความเข้าใจและความมีสติของนางเอก

[MeooooW ^ㅍㅅㅍ^ · Rating 5 out of 5]

สนุกมากกก ตัวละครเยอะๆ จากเล่มแรกค่อยๆ ลดลงเรื่อยๆ เหลือแต่ตัวที่เราก็เห็นด้วยว่าควรให้อยู่ต่อ อ่านตอนพิเศษแล้วก็ทำให้อยากกลับไปอ่านซ้ำเพื่อเก็บรายละเอียดด้วย อ่านตอนแรกที่คนอื่นมองเห็นสายตาเฟิงจิ้นต่างๆ ตอนนั้นก็ยังไม่รู้ว่าเป็นสายตาแบบไหน แต่จากมุมมองขององค์ชายสี่แล้วก็พอเข้าใจได้

ทั้งหมดทั้งมวลคือชอบคอนเซปอยู่เฉยๆ แต่ร้ายมาก็ซวยไปของนางเอกมาก และก็ขอบตอนพิเศษมุมมองของเจ้าเด็กด้วย พออ่านใกล้จบเหลือไม่กี่หน้าก็รู้สึกไม่อยากให้จบเร็วเลย น่าจะมีตอนพิเศษเยอะๆ ฮืออออ

นี่เพิ่งรู้ว่าคนเขียนเดียวกับ this time โห ประทับใจหนักเลย เดี๋ยวจะไปตามเก็บเล่มอื่นๆ ต่อ สำหรับเรืองนี้แนะนำเลยค่ะ ตอนแรกจะสับสนชื่อบุคคลยศตำแหน่งหน่อย พออ่านไปซักพักจะชินไปเอง และขอเตือนว่าน่าจะใช้เวลาอ่านพอสมควร เคลียเวลาไว้ให้ดีจะได้ไม่ต้องอดหลับอดนอน 5555

[Nancy · Rating 4 out of 5]

อ่านจบแล้วจ้า...
เป็นเรื่องของการข้ามภพของหญิงยุคปัจจุบันมาอยู่ในร่างของ จวงลั่วเยียน สนมเล็กๆ ที่ไม่ได้รับการโปรดปรานจากจักรพรรดิ เดิมทีก็ไม่เป็นไร แต่อยู่แบบ Nobodyแล้วโดนรังแก ชีวิตเลยต้องเปลี่ยน

ความรู้สึกหลังอ่านจบ
สนุกมากก จนลืมสำนวนแปลที่ติดๆขัดๆไปเลยจริงๆ สมราคาคนเขียน ดีทั้งชายหญิง และ วาย เป็นการเล่าเรื่องไปเรื่อยๆ แต่ไม่น่าเบื่อ และเพลิดเพลินมาก แม้บางจุดจะเก็บไม่หมด แต่ไม่เป็นปัญหา คาแรคเตอร์ตัวละครหลักแข็งแกร่งกันทุกคน โดยเฉพาะนางเอก นางมองทุกอย่างกระจ่าง ถือคติ มองทุกอย่างแต่อย่าใส่ใจทุกอย่าง สนใจแต่เรื่องที่ควรใส่ใจ แต่ถึงรักสงบแต่ถึงรบไม่ขลาดนะจ้ะ ส่วนบทสรุปความสัมพันธ์ที่มีคนสงสัย ว่ารักหรือไม่ เราขอนิยามว่าเป็นความสัมพันธ์ที่เกื้อกูลกัน ในลักษณะของคู่ชีวิตค่ะ

[Nessy Bunny · Rating 4 out of 5]

พล็อตหลักของเรื่องไม่มีอะไรมาก เป็นบ้านหลังของผู้ชายคนหนึ่งที่มีเมียเป็นพัน เมียน้อยเมียใหญ่ย่อมเกิดการต่อสู้แย่งชิงเป็นธรรมดา แต่ไม่มันส์หยดอย่างที่เห็นในละครหลังข่าว
จะออกแนวชิงไหวชิงพริบ อาสัยการวางตัวให้เหมาะสม เชือดนิ่มๆ แต่เพราะตัวละครมากเกินไปเลยต้องมีการกระจายบท เลยไม่ค่อยมีใครเด่นกว่าใครมากนัก ขาดความหวือหวา ไม่ได้รู้สึกตื่นเต้นหรือรุ้นมากมายอะไร
แต่เป็นงานเขียนที่ดี เขียนละเอียด บรรยายได้น่าติดตาม ตัวละครหลักมีเสน่ห์ ชอบนางเอกมาก

[Janjan Pothacharoen · Rating 4 out of 5]

อ่าน2เล่มจบแบบรวดเร็ว แนะนำสำหรับคนที่ชอบการดำเนินเรื่องแบบล่าบอสอ่ะ55
สามารถเดาตอนจบได้ประมาณหนึ่ง เนื้อหาไม่ถึงกับเนื่อย อ่านได้เรื่อยๆ

แอบเล่าถึงตัวละคร
พออ่านเรื่องนี้แล้วรู้สึกว่าผู้ชายนี่ไว้ใจไม่ได้จริงๆ
นางเอกฉลาดมากกกกกกกกก คำพูดคำจาการวางตัวคมในฝัก
แอบเสียดายพระอัครชายาซูกุ้ยเฟย คิดว่าจะได้ปะทะกับนางเอกสักตั้ง โธ่

[Surisa · Rating 5 out of 5]

เป็นเล่มจบที่ สุดท้ายแล้วการต่อสู้ก็ยังมีต่อไป แต่ว่าผู้ที่ได้รับความโปรดปรานจากฮ่องเต้ คือผู้ที่อยู่ได้อย่างยิ่งใหญ่ ความรักจะมีหรือนั้นไม่ต้องสนใจ เป็นนิยายที่อ่านได้เลยๆๆๆๆ แสดงให้เห็นชีวิตของสาวๆๆในวังหลวงที่ใครๆๆก๋อยากเข้าไปอยู่ ภายนอกดูดี แต่ภายในวังหลวงน่ากลัวมากเลย สำหรับการต่อสู้ของสาวงามในวังที่ไม่มีวันออกมา ต้ิงจบชีวิตอยู่ในวัง ......

[Natcha Sittichaikan · Rating 5 out of 5]

อ่านจบแล้วบอกเลยว่าชอบมาก มันเป็นนิยายรักที่พูดว่ารักได้ไม่ชัดเจนนัก น่าจะเรียกว่านิยายแนวแสร้งทำเป็นรัก กับหลอกตัวเองว่าไม่ได้รักที่สนุกมาก ชอบนางเอกที่นางฉลาดในการใช้ชีวิตจริงๆ ในสายตาคนอื่นนางเอกดูโง่ แต่สำหรับคนอื่นในมุมมองของนางเอกแล้วกลายเป็นไอ้โง่ยิ่งกว่า อ่านแล้วแอบสงสารพระเอกไปเลย คือเป็นอีกเรื่องที่สาวกนิยายจีนทุกคนควรอ่าน และซื้อไว้ประดับชั้นหนังสือ!

[Sopit Ambangpree · Rating 5 out of 5]

เรื่องนี้ชอบมาก เพื่อนเราก็ชอบมากเช่นกัน อ่านเรื่องนี้ไปกี่รอบแล้วจำไม่ได้แต่สภาพหนังสือไม่ต่างจากร้านเช่าเลย555 สนุกในความรู้สึกเรานะ บางคนอาจจะไม่ชอบเพราะเนื้อเรื่องมันเหนื่อยแล้วก็เอื่อยเล็กน้อย แต่ถ้าใครชอบอ่านช้าๆ เก็บรายละเอียดของความรู้สึกแล้วก็เรื่องคำพูดจิกกัดในฝ่ายในเราว่าเรื่องนี้ดีเลย

[Nimkuku · Rating 3 out of 5]

เนื้อเรื่องไม่มีอะไรมาก สภาพแวดล้อมหลักในเรื่องคืออยู่แต่กับวัง หลักๆก็คือการชิงไหวชิงพริบเชือดเฉือนกันระหว่างบรรดาเมียๆของพระเอก แต่ก็ไม่เข้มข้นเท่าไหร่ ไม่มีจุดพีค เหมือนดูชีวิตประจำวันของนางสนมในวัง วนลูปซ้ำๆ จบแบบเหมือนจะดีแต่ไม่สุด

[Miki · Rating 3 out of 5]

เล่มนี้ค่อยยังชั่วหน่อยตรงที่ตัวละครเหลือให้จำชื่ออีกไม่กี่คนแล้ว >\\\<"
เล่มนี้ค่อนข้างราบเรียบเนื่องจากเป็นผลต่อเนื่องของการกระทำในเล่ม1 ทุกอย่างเป็นไปตามคาดหมาย

[Siwan Taweworathum · Rating 5 out of 5]

สนุก แปลกดี

[Kaeka Peyanon · Rating 4 out of 5]

อ่านจบแบบแฮปปี้เอนดิ้ง ในความรู้สึกของเรา ฮ่องเต้ไม่ต้องอยู่ด้วยกันตลอดแต่หัวใจอยู่ที่นางเอก ก็พอ ให้ เลย 4 ดาว ขาดแต่เรื่องนี้มีแต่เรื่องริษยาอิจฉา ไม่มีเรื่องอื่นเลย เลยขาดไป 1 ดาว

[Wanmata · Rating 3 out of 5]

ยังคงเป็นการชิงไหวชิงพริบกันระหว่างเหล่าสนมชายา
บางทีก็กลายเป็นเทคนิคมัดใจสามี

เรื่อยๆ มาก ไคลแมกซ์เปิดตัวตัวร้ายก็ไม่ตื่นเต้นอะไร
เน้นฉากพระนาง

ว่างๆ ก็อ่านได้ ไม่ได้โดดเด่นอะไร

[Anida · Rating 4 out of 5]

ขอใช้คำว่าแปลกใหม่กับนิยายเรื่องนี้ คนเขียนช่างเขียนถึงชีวิตในวังได้อย่างน่าสนใจ มีจิกกัดฮ่องเต้ได้อย่างมีชีวิตชีวา นับว่าเป็นอีกเรื่องที่ควรค่าแก่การอ่าน