Jump to ratings and reviews
Rate this book

Identity

Rate this book
There are situations in which we fail for a moment to recognize the person we are with, in which the identity of the other is erased while we simultaneously doubt our own. This also happens with couples--indeed, above all with couples, because lovers fear more than anything else "losing sight" of that loved one.

With stunning artfulness in expanding and playing variations on the meaningful moment, Milan Kundera has made this situation--and the vague sense of panic it inspires--the very fabric of his novel. Here brevity goes hand in hand with intensity, and a moment of bewilderment marks the start of a labyrinthine journey during which the reader repeatedly crosses the border between the real and the unreal, between what occurs in the world outside, and what the mind creates in its solitude.

Of all contemporary writers, only Kundera can transform such a hidden and disconcerting perception into the material for a novel, one of his finest, most painful, and most enlightening. Which, surprisingly, turns out to be a love story.

176 pages, Paperback

First published October 29, 1997

Loading interface...
Loading interface...

About the author

Milan Kundera

194 books15.8k followers
People best know Czech-born writer Milan Kundera for his novels, including The Joke (1967), The Book of Laughter and Forgetting (1979), and The Unbearable Lightness of Being (1984), all of which exhibit his extreme though often comical skepticism.

Since 1975, he lived in exile in France and in 1981 as a naturalized citizen.

Kundera wrote in Czech and French. He revises the French translations of all his books; people therefore consider these original works as not translations.

The Communist government of Czechoslovakia censored and duly banned his books from his native country, the case until the downfall of this government in the velvet revolution of 1989.

Ratings & Reviews

What do you think?
Rate this book

Friends & Following

Create a free account to discover what your friends think of this book!

Community Reviews

5 stars
5,030 (20%)
4 stars
9,858 (39%)
3 stars
7,778 (31%)
2 stars
1,958 (7%)
1 star
383 (1%)
Displaying 1 - 30 of 1,827 reviews
Profile Image for Ahmad Sharabiani.
9,568 reviews55.5k followers
September 29, 2021
L'Identité = Identity, Milan Kundera

Identity is a novel by Franco-Czech writer Milan Kundera, published in 1998. It is possibly his most traditional novel in terms of narrative structure. It's also one of his shortest novels.

عنوانهای چاپ شده در ایران: «هویت»؛ «شناسایی»؛ نویسنده: میلان کوندرا؛ تاریخ نخستین خوانش: ماه آوریل سال 1998میلادی

عنوان: شناسایی؛ نویسنده: میلان کوندرا؛ مترجم: گیسو پارسای؛ تهران، شیرین، 1383؛ در 127ص؛ موضوع داستانهای نویسندگان چک تبار فرانسه - سده 20م

عنوان: هویت؛ نویسنده: میلان کوندرا؛ مترجم: پرویز همایونپور؛ تهران، گفتار، 1377؛ در 169ص؛ چاپ چهارم 1379؛ چاپ دیگر تهران، نشر قطره، 1382؛ در 169ص؛ چاپ یازدهم 1388؛ چاپ پانزدهم 1392؛ شابک 9789643412210؛

مترجم: حسین کاظمی یزدی؛ کتابسرای نیک، 1396؛ در 120ص؛ چاپ دیگر نیکا؛

مترجم: رویا آزادفر؛ انتشارات مصدق، 1395؛ در 200ص؛ شابک 9786007436677؛

زنی «شانتال» نام، با شوهری «فرانسوی»، روزی جمله‌ ای بر زبان می‌آورد، که ادامه ی رمان را رقم می‌زند؛ او به «ژان‌ مارک» همسرش، می‌گوید «در جهانی زندگی میکنیم که مردان، دیگر برای دیدن من، سر برنخواهند گرداند.»؛ از آن پس، «شانتال» نامه‌ هایی دریافت می‌کند، از ناشناسی که به او ابراز علاقه می‌کند؛ نخست میرنجد، میاندیشد: آشنائی، او را زیر نظر گرفته، سپس نامه ها را جدیتر میگیرد، و عاشقانه شان میانگارد، رفتارش تغییر میکند؛ با دقت در واژه ها، نامه ها را نوشته ی شوهر خویش میپندارد؛ پس همسر را ترک نموده، به «لندن» میرود؛ شوی وی نیز به دنبال او روانه میشود....؛

در «هویت» می‌خوانیم: (تصویر ضیافت عیاشی از دیرباز ذهن «شانتال» را، در رؤياهای درهم و مغشوشش، در خیال پردازی‌هایش، و حتی در گفتگوهایش با «ژان‌ مارک»، به خود مشغول می‌کرد، زیرا «ژان‌ مارک» روزی به او گفته بود: می‌تواند صحنه ی یک ضیافت عیاشی را در نظرش مجسم کند، که در پایان آن، میهمانان خوش‌گذران، به حیواناتی که ادای آنان را درمی‌آورند، مبدل می‌شوند)؛ پایان نقل

کوندرا با ویژگی‌هایی که از ضیافت عیاشی برمی‌شمارد و تصویر میکند، ضیافت را، بسیار به آنچه ما، دنیای مدرن اش می‌نامیم، شبیه تر میکند

تاریخ بهنگام رسانی 16/07/1399هجری خورشیدی؛ 06/07/1400هجری خورشیدی؛ ا. شربیانی
Profile Image for فايز غازي Fayez Ghazi .
Author 2 books3,315 followers
July 28, 2022
- شانتال تشعر بالمرارة حيال عدم التفات الرجال اليها (او بالأحرى عدم قدرتها على لفت انتباههم)، فيعطف عليها جان مارك (صاحبها) ويكتب لها رسائل إعجاب من مجهول، لا تلبث ان تدرك انها من صاحبها فتعتقد انه يمتحن قدرتها في الوفاء واستعدادها للخيانة ويضع مقدمات وحجج قد يستعملها لتركها فيما بعد. وعلى الضفة الأخرى فإن جان مارك، صاحب فكرة الرسائل، قد كتبها ليفرح صاحبته فأنتهى به الأمر بالشك فيها خصوصاً حين وجد انها تحتفظ بالرسائل. فيقع الخلاف وتسافر الى لندن (وفكرة لندن هنا مرتبطة بحفلات الجنس الجماعية، وليس بساعة بيغ-بين مثلاً) فيقوم بملاحقتها، وهنا تبدأ مجموعة من الأحداث الغريبة.. وفجأة، نحن في حلم!!

- في "الهوية" يقوم كونديرا برسم الهوية الشخصية للفرد: الهوية الحقيقية التي تظهر مع احبائه، والهوية الإجتماعية التي يفرضها العمل او المجتمع عليك، وكيف يستطيع الفرد التنقل عابثاً بين هاتين الهويتين. ويستطرد في البناء على هذه الفكرة ليرينا كيف ان الفرد يخاف من خسارة محبوبه وهو لا يزال بجانبه لكنه لم يعد يمتلك القدرة على تحديد هويته الأصلية اي تلك التي احبها في بادئ الأمر. كما انه يطرق ابواب مخيفة في إعترافات شيطانية (مثل اعتراف شانتال لإبنها المتوفي).

- لا بد من الإعتراف بأن اللغة والفلسفة الموضوعة كانت ممتازة، وقد احببت الكثير من الجمل على السنة الشخصيات، لكن مهلاً! هذه رواية! وعناصرها مفقودة وشخصياتها ورقية: تفتقد الى اختيار الشخصية اولاً فشنتال وجان مارك مخبولين بإمتياز، تفتقد الى الحبكة الروائية، الى العقدة المميزة والى السرد القصصي رغم كل الثيمات التي وضعها كونديرا الا ان الأصل والأساس مفقود. ناهيك عن ذكر النهاية الرخيصة والقديمة التي لا تليق بمستوى كونديرا.

---
"الصداقة المفرغة من محتواها الماضي تحولت اليوم الى عقد مجاملات متبادلة"
"إن اي اصطلاح يمكن، في اي وقت كان، أن يصبح استفزازاً وأي استفزاز يمكن ان يصبح اصطلاحاً"
" حريتنا الوحيدة هي في الإختيار بين المرارة والمتعة. فبما ان تفاهة كل شيئ قدرنا فلا ينبغي ان نحملها كعاهة بل ان نعرف كيف نستمتع بها"
-
Profile Image for Mohammed-Makram.
1,388 reviews2,729 followers
June 18, 2022


الَّذِي خَلَقَ الْمَوْتَ وَالْحَيَاةَ لِيَبْلُوَكُمْ أَيُّكُمْ أَحْسَنُ عَمَلًا ۚ وَهُوَ الْعَزِيزُ الْغَفُورُ

الأمر لدينا واضح ليس فيه حيرة و لكنه للبعض عبثية و فراغ لا يمكن أن يمتلىء أبدا



هل ما زال يحبها فعلا أم أن حياته اعتادت على أن تكون حبيبته دائما بجواره و استغنى بها عن العالم. و لكن كيف تتشابه عليه الأمور فيظن أنه رأها ثم يكتشف أنه يتجه نحو امرأة أخرى



لديها وجهين و تفخر بذلك و لكل منا أكثر من وجه و لكن هل يمكن أن تختلط الأوجه أو يظهر أكثر من وجه في نفس الوقت و لنفس الشخص؟
إذا حدث هذا فسنحتاج إلى إعادة تشغيل النظام و ربما تحميل نظام جديد تختلف فيه علاقاتنا تماما بمن حولنا. هذا إذا ظلوا حولنا أصلا.



تلك الفترة الحرجة التي تتكشف لنا فيها الحقيقة و لكن مشوشة ثم تختفى ثم تظهر مرة أخرى على استحياء و كأنها انذار لنا بأنها ستتجلى كالشمس في كبد السماء في أي لحظه. إذا فلنستعد جيدا للحظة الكشف.



عكازين لا غنى للمرء عنهما على خشبة هذا المسرح ... الأهل و الأصدقاء .. يمر شريط الذكريات فقط إذا أنعشته بلمسة حانية من صديق مقرب أو قريب صدوق في شرفة أحدكما حيث لحظات الصفاء النفسى التي تحس معها بأنك جزء من هذا العالم مهما انفصلت عنه و ان ماضيك الماثل أمامك كان تمهيدا لواقعك و تأسيسا لمستقبلك و الا كنت بلا جذور و ستجتث من الأرض كأنك ما لك من قرار



العقدة في الرواية هي المرأة التي تخلت عن روتين الحياة بعد صدمتها في موت ابنها و اكتشاف انها أسيرة زوجها و اسرته و انها لم تحتملهم الا لأنهم جزء من روتين الحياة و لولا ابنها لما عاشت بينهم. لذا فقد قررت التحرر و قبلت الهدية



و الطرف الأخر من العقدة كان العشيق الذى لا زال يبحث عن نفسه و يجدها على هامش العالم بدون حبيبته التي تفضل حريتها المصنوعة على تنازلات الحياة



صراع عاطفى يدور ليسيطر طرف ما على العلاقة بمعادلة البقاء للأقوى و لكن



رواية فرويدية من الطراز الأول و لكنها معكوسة. فإذا كان فرويد قد قرر بأن الجنس هو المحرك الأول للرغبة و الرغبة هي المحرك الأول للإنسان فالروح تعترض أحيانا لدرجة كراهية الجنس و ما يترتب عليه من مسئوليات اجتماعية



انتهت الرواية العجيبة بأن هويتنا التي نبحث عنها لا تكمن فينا فقط بل في ظروف حياتنا و علاقتنا بمن حولنا
الهوية ليست شيء ثابت أبدا و انما تتحول باستمرار تدفق الحياة و المشاعر
Profile Image for Jibran.
224 reviews644 followers
June 19, 2016
To these questions he has no answer.

Milan Kundera is a philosopher in the garb of novelist; but a philosopher of life lived, dreamed and yearned for; a philosopher who will not deal in abstract metaphysics and grand scheme of ideas that, in the last analysis and against the banality of the real world, bears little of its weight on who we are, what we do, and mostly importantly, why we do it.

Through the story of an odd people, Jean-Marc and Chantal, who get together as a result of more oddness in their previous lives, Kundera explores the chemistry of a modern-day relationship with an acute eye over the dimensionless mass of contradictions and conflicts of the social and the personal that, in our day and age, drives people into the abyss of dissatisfaction and ennui without there being a hope for salvation, of a freeing revelation. Perhaps an abyss made by our own hands, because Jean-Marc one day decides to write anonymous love letters to his partner Chantal to see how would she respond to the anonymity of a rude intrusion into their love life.

Because the gaze of love is a gaze that isolates.

The consequences were catastrophic. Despite the full knowledge and clear understanding of where they're heading, basic human emotions of love, revenge, jealousy, sadness, suspicion, disbelief- all get together to play their part in a Shakespearean pantomime of Kafkaesque proportions about which even Nietzsche wouldn't have much to say except put his arms around the neck of a horse and cry in utter despair.

It's a difficult book to paraphrase - something I have felt with most novels of his that I have read. And I do think it futile to give a synopsis of the plot and a sketch of its principal protagonists, for talking about this novel in any other way would amount to reducing it down to the unreliability of a reader's perception when there's so much in there to see, to perceive, to muse and deliberate over; and so I'd end this short review with a recommendation: please read it.

The word 'life' is a king of words. The King-word surrounded by other grand words. The word 'adventure'! The word 'future'! And the word 'hope'! By the way, do you know the code name for the atom bomb they dropped on Hiroshima? 'Little Boy'! That's a genius, the fellow who invented that code! They couldn't have dreamed up a better name. Little boy, kid, tyke, tot - there's no word that's more tender, more touching, more loaded with future."


June '16.
Profile Image for Steven Godin.
2,282 reviews2,150 followers
September 26, 2022

Kundera's second novel to be written in French was a bit of let down for me. It felt nothing like the Kundera I've known from previous books. He was trying way to hard here to be French through and through, and even though Identity was written in the mid 90s, it felt more like a script for a nouvelle vague movie of the 50s or 60s. It is also told in a spare prose which I'm not too sure suits Kundera. Having said that, there were still glimpses of his genius, and the 'nothing is quite what it seems' approach did at least engage me to it's finale. Identity is about a couple - Chantal and Jean-Marc, she is recently divorced, he is the younger boyfriend, and Kundera weaves around the intimacies of the two lovers, with flashbacks and dream sequences, uncertain recollections of sex, and other memories that are fitfully bought back to life. And if there's a characteristic motif, it is that of red hot blushing, which has afflicted Chantal since her younger years, which appears to symbolize her desire and embarrassment, her anger and apprehension.

On returning to their apartment after a vacation, in which Chantal complains of feeling old because "Men don't turn to look at me anymore" Jean-Marc decides that what she needs is not a loving gaze but a flood of crude, lustful looks settling on her with no good will, no discrimination, no tenderness or politeness. So he begins to send her anonymous letters describing himself as someone spying on her and finding her very beautiful. Although the letters at first serve to inflame the couple's lovemaking, ultimately they end up backfiring. Through a complex process, the couple suffer what might be called the shameful objectification that Kundera has described elsewhere as a threat in the intrusive modern era. As a result, the two become estranged from each other, thus losing their identities as lovers. As the novel progresses, things grows more and more surreal, and Kundera himself even intervenes at the end. Seeing is a big theme here, where Kundera constantly dwells on the diversities of vision, with lots of glances, of eyes focused, or eyes clouded. The outside world is only really represented by an intrusive sister-in-law, the advertising agency where Chantal works, and a dash through the Channel Tunnel. But what is in fact real and what is not?

His metaphysical musings here aren't as engaging as what I'd come to expect, and the novel lacks Kundera's ironic edge, but there was just about enough bait on the end of the hook to keep me interested.
Profile Image for Sawsan.
1,001 reviews1,265 followers
June 29, 2022
فكرة متداولة في رواية تثير التساؤلات
هوية الانسان .. ذاته وميوله وأفكاره وعلاقاته
الهوية التي تتغير مع مراحل العمر وتعقيدات الحياة
وتناقضات النفس البشرية التي تظهر مع تفاصيل الحياة اليومية
نعجز أحيانا عن فهم أنفسنا وفهم الآخرين
ونرسم هوية القريبين منا حسب أهواءنا ورغباتنا وبمرور الزمن نكتشف وهم تصوراتنا
كونديرا يكتب من زوايا مختلفة
Profile Image for Ahmed Ibrahim.
1,196 reviews1,558 followers
October 6, 2018
عندما لا يستطيع الإنسان تحديد الخط الفاصل بين الواقع والخيال، بين الحياة والموت، عندما يمَّحي الخط الواهي الذي يربط هويتنا بالوجود وصنع خط آخر في العدم، عندها يتحول الأمر لكابوس!

في هذه الرواية يحلل كونديرا علاقة الرجل بالمرأة، العلاقة التي تكمن خلف الحياة الجنسية، هذا العامل السحري الذي يجذبنا للوجود، تنهي شانطال الرواية برفضها تقبيله: "أريد أن أنظر إليك فقط"
كونديرا يصور علاقة الرجل بالمرأة كأعمق ما يكون، في هذه العلاقة تكمن الهوية الوجودية للإنسان، حالة القلق الدائمة لا بد لها من شخصية يرتكن إليها الآخر كي لا تنمحي الهوية الإنسانية.

علاقة الرجل بالمرأة ليست من قبيل العلاقات الاجتماعية الغوغائية التي تمحو هوية الفرد بل هي ما تعززها، نجد هنا كونديرا يطبق قول هيدجر باجتماعية الإنسان، لكن المقصود ليس الانخراط الذي حدث من شاطال في النهاية مع الجمع، بل هذه الحاجة لأنيس نشاركه حياتنا دول أن نمحي عزلتنا الخاصة عن العالم، فالإنسان لابد أن يفقد جزء من خصوصيته، فالأفضل فقد هذا الجزء اليسير بجانب الحبيب وليس فقد الخصوصية والحرية بانخراطه في المجتمع.

معالجة أدبية فلسفية أصيلة لمحاولة فهم الإنسان والهوية التي اختلف الفلاسفة المعاصرون في تحديدهم كنهها.
Profile Image for Agir(آگِر).
437 reviews486 followers
June 23, 2015
ميلان كوندرا آرمان زيبايي از رمان نوشتن دارد.به گفته مترجم،آرمانش يادآور اين سخن از هرمن بروخ است
رماني كه جزء ناشناخته اي از هستي را كشف نكند،غيراخلاقي است. شناخت،يگانه اخلاق رمان است

این بار کوندرا به سراغ هویت ناشناخته انسان ها رفته است و سوتفاهمی که بین زن و شوهری بخاطر عدم شناخت واقعی آنها از هم بوجود می آید

داستان اصلی از آنجا آغاز می گردد که شانتال شخصيت زن داستان به شوهرش مي گويد :مردها ديگر براي ديدن من سر بر نمي گردانند

...و شوهرش دچار سوتفاهم مي شود

شانتال دو شخصیت دارد یکی در محل کارش و یکی در کنار همسرش
شاید به شوهرش باید حق داد که فکر کند از کجا معلوم "شخصیت کنار من" مانند دیگر شخصیتش ساختگی نباشد!!؟؟

قسمت هایی از کتاب را یادداشت کرده بودم و حیفم آمد همه را در اینجا
:نیاورم مخصوصا قسمت مربوط به دوستی ها

انسان براي آنكه حافظه اش خوب كار كند٬ به دوستي نياز دارد. گذشته را به ياد آوردن٬ ‌آن را هميشه با خود داشتن٬ شايد شرط لازم براي حفظ آن چيزي ست كه تماميت ِ من ِ آدمي ناميده ميشود. براي آنكه من، كوچك نگردد براي آنكه حجمش حفظ شود٬ بايد خاطرات را همچون گلهاي درون گلدان٬ آبياري كرد و اين مستلزم تماس ِ منظم با شاهدان ِ گذشته، ‌يعني دوستان است. آنان آينه ي ما هستند٬ حافظه ي ما هستند. از آنان هيچ خواسته نمي شود٬ مگر آنكه گاه گاه اين آينه را برق اندازند تا بتوانيم خود را در آن ببينيم

دوستي براي من نشانه آن بود كه چيزي نيرومندتر از ايدئولوژي،نيرومندتر از كيش و آيين،و نيرمندتر از ملت،وجود دارد.در رمان دوما،چهار دوست اغلب در اردوگاههاي مخالف هم هستند و ،بدين سان،مجبورند با يكديگر زد و خورد كنند.آنان در خفا،و با نيرنگ،دست از كمك به يكديگر بر نمي دارند،در حالي كه حقيقت مورد قبول اردوگاههاي خويش را به تمسخر مي گيرند.
آنان دوستي شان را برتر از حقيقت و مصلحت،برتر از اوامر مافوق،برتر از حقيقت و مصلحت،برتر از اوامر مافوق،برتر از شاه و ملكه،و برتر از همه كس و همه چيز مي دانند


دوستي تهي شده از محتواي سابقش،امروز مبدل به قرارداد رعايت ادب،شده است.پس ،بي ادبي است كه از دوست چيزي بخواهيم كه اورا به زحمت اندازد يا برايش ناخوشايند باشد
چگونه دوستي پديد مي آيد؟مسلما همچون اتحادي بر ضد تيره روزي،اتحادي كه،بدون آن،انسان در برابردشمنانش خلع سلاح شده است.چه بسا ديگر نيازي به اين چنين اتحاد نداشته باشيم

دوستي معظل مردان است، رمانتيسم آنان است،نه رمانتيسم ما زنان

به نظرم مقدار ملال (اگر ملال قابل اندازه گيري باشد) امروز خيلي بيشتر از گذشته است. زيرا حرفه هاي سابق، دست كم بيشتر آنها، بدون عشق و علاقه تصورناپذير بود: روستاييان عاشق زمين خود بودند؛ پدربزرگ من (نجار) ساحر ميزهاي زيبا بود؛ كفاشان اندازه پاهاي تمامي اهل ده را از بر داشتند؛ همچنين در مورد جنگلبانان و باغبانان؛ تصور مي كنم كه حتي سربازان در آن زمان با شور و شوق مي كشتند. مفهوم زندگي مسئله نبود؛ اين مفهوم، به طور كاملاً طبيعي، در كارگاههايشان و در مزارعشان با آنان بود. هر حرفه اي طرز فكر خاص خودش، شكل وجودي خاص خودش را آفريده بود. طرز فكر پزشك با روستايي متفاوت بود، رفتار فرد نظامي با معلم فرق مي كرد. امروز همه ما همانند هم هستيم و، از رهگذر بي اعتنايي مشترك نسبت به كارمان، با يكديگر متحديم. اين بي اعتنايي به شور و شوق، يگانه شور و شوق همگاني زمان ما مبدل شده است
Profile Image for فؤاد.
1,032 reviews1,675 followers
May 2, 2016
به غير از پايان بندى، كه به شكل حيرت آورى بد بود، خود داستان خيلى خوب بود. داستان بيشتر حول شخصيت ها مى چرخيد، نه وقايع؛ حتى يك قدم بيشتر: داستان حول انديشه ها و حرف هاى نويسنده مى چرخيد، نه حول شخصيت ها و وقايع. در نتيجه، خواننده اى كه به دنبال انديشه ها و تحليل هاى جالب باشه، راضى بيرون مياد، و خواننده اى كه دنبال وقايع و شخصيت پردازى باشه، شديداً سرخورده ميشه.

داستان در سى چهل صفحه ى آخر، سير آرام خودش رو كنار ميذاره و به واقعه ى خاصى (كه كمابيش هيجان انگيز هم هست) مى پردازه. شايد بهتر بود نويسنده خودش رو درگير اين تعقيب و گريز نمى كرد؛ چون هر چند روح تازه اى به داستان مى دمه، ولى نمى تونه خوب جمعش كنه و نتيجه، پايان بندى بسيار ضعيفه.
Profile Image for صان.
386 reviews225 followers
July 25, 2017
کوندرا، یک نابغه‌ست. نابغه روابط انسانی و نابغه تفکرات و احساسات انسانی. از چیزهایی حرف می‌زنه که با کشف کردنش نمی‌تونی شگفت‌زده نشی. تمام کتاب پر بود از درونیات. انسان‌بودگی. کوندرا مثل یک جراح روح شخصیت‌ها رو کالبدشکافی می‌کرد و انسان رو به آدم نشون می‌داد. رمانِ کوندرا، یک رمان ساده و یک روایت ساده نیست. بازتاب و شرحی از لایه‌های عمیق رفتاری آدم رو نشون‌ت می‌ده که خوندنش هیچ‌وقت خسته کننده نمی‌شه و هر زمانی می‌تونه درک جدیدی از وجود رو برای خواننده باز بکنه.

گاهی فقط با یک جمله، تمام مفهوم احساسی رو به وجودت سرازیر می‌کنه و لبخند می‌زنی.
Profile Image for Sara Kamjou.
576 reviews288 followers
February 3, 2023
بعد از مدت‌ها، که داشتم از یافتن کتابی بتونه من رو مجذوب خودش بکنه ناامید می‌شدم و احساس می‌کردم شاید همچین چیزی دیگه وجود نداره، کتاب هویت اثر میلان کوندرا رو خوندم.

خدای من، شگفت‌انگیز بود! هر آنچه از یک کتاب انتظار داشتم در اون وجود داشت. این‌قدر غرق لذت خوندنش هستم که انگار تو یه حالت ماورایی به سر می‌برم.

کتاب از دید من سه جهان‌بینی داشت. جهان‌بینی راوی، دنیای ژان مارک، و دنیای شانتال. انگار افکار سه نفر با همدیگه «بیامیزد»، یا به قول خود کوندرا، «آمیزش اندیشه‌ها». شما در طول خ��ندن این رمان احساس خواهید کرد در ذهن سه نفر در حال زندگی هستید. و این سه نفر به صورت جدایی‌ناپذیر و در عین حال به طور توامان جدایی‌پذیر ارائه می‌شن.

تصویری از تناقضات ذهنی دنیای آدم‌ها، ورود به دنیاشون، پا رو تو کفش اون‌ها کردن به نحوی که جرات نکنی قضاوت‌شون کنی. ببینی، بشنوی و باهاشون همراه بشی. هویت داستان هویت‌های متعدد نیست، بلکه داستان تناقض‌های ذهنی هر آدمی در موقعیت‌های مختلفه. تغییر ماهیت بیرونی ما در مقابل وقایع اساسی رو عالی به تصویر می‌کشه.

من هویت رو تنها یک اثر ادبی و رمان نمی‌بینم، یا حتی ادبی و فلسفی. رمان هویت ترکیبی از تعداد بی‌شماری از حوزه‌های مختلفه که همه رو با هم ترکیب کرده! ترکیبی غیرقابل تفکیک و غیر قابل برچسب زدن.

انتخاب اسم هویت برای این کتاب بسیار به جاست. ارائه هویت آدم‌ها، هویت‌شون تو موقعیت‌های مختلف، هویت‌شون از دیدگاه خودشون، هویت‌شون از دیدگاه طرف مقابل، هویت‌شون از دیدگاه راوی، هویت‌شون از دیدگاه من ِ خواننده، همه با هم به صورت یک پکیج استثنایی!

داستانی از احساسات، افکار، هیجان، تمایلات، نیازها، و در یک کلام، هویت برشی از زندگیه.

کتاب هویت رو بارها خواهم خوند و فکر می‌کنم هر بار بتونم چیزهای جدیدی توش پیدا کنم. کتاب پنج ستاره کتابیه که ارزش چند بار خوندن رو داشته باشه.

این کتاب رو این‌قدر دوست داشتم که پنج ستاره رو براش کم می‌دونم.
----------------------
جملات ماندگار کتاب:
مسبب حقیقی و تنها مسبب دوستی چنین است: فراهم آوردن آینه‌ای که دیگری بت��اند در آن تصویر گذشته خود را ببیند، تصویری که بدون نجوای ابدی خاطرات رفقا، مدت‌ها پیش ناپدید شده بود.

مرگ شانتال، از همان آغاز دل سپردن به اون همراهش بود.

من می‌توانم دو چهره داشته باشم، اما نمی‌توانم در آن واحد هر دو را داشته باشم!

آیین ما، ستایش زندگی است.

چگونه می‌توانست غم دوری ژان مارک را احساس کند در حالی که او در برابرش بود؟

برای آنکه من کوچک نگردد، برای آنکه حجمش حفظ شود، باید خاطرات را، همچون گل های درون گلدان، آبیاری کرد، و این مستلزم تماس منظم با شاهدان گذشته، یعنی دوستان است. آن‌ها آینه‌ی ما هستند، حافظه‌ی ما هستند.

در بدبینی‌ام آن‌قدر پیش می‌روم که حاضرم امروز حقیقت را به دوستی ترجیح دهم.

دوستیِ تهی شده از محتوای سابقش، امروز مبدل به قرارداد احترام متقابل و به طور خلاصه، مبدل به قرارداد رعایت ادب شده است.

هنگامی که تو را شناختم همه چیز تغییر کرد. نه از آن رو که کارهای ناچیز جذاب‌تر شده‌اند، بل از آن رو که هر آنچه را در اطرافم اتفاق می‌افتد به موضوع گفتگوهایمان مبدل می‌کنم.

تصور دو موجودی که، تنها و دور از دیگران، یکدیگر را دوست دارند بسیار زیباست.

هیچ عشقی با سکوت زنده نمی‌ماند.

به محض اینکه سرزمین عشق زیر پاهایشان از میان برود، شانتال قوی‌تر و او ضعیف‌تر است.

چگونه می‌توانیم متنفر باشیم و، در عین حال، آن‌قدر به راحتی خود را با آنچه از آن متنفریم وفق دهیم؟

برای آنکه من کوچک نگردد، برای آنکه حجمش حفظ شود، باید خاطرات را، همچون گل های درون گلدان، آبیاری کرد، و این مستلزم تماس منظم با شاهدان گذشته، یعنی دوستان است. آن‌ها آینه‌ی ما هستند، حافظه‌ی ما هستند.
Profile Image for Mohammad Hrabal.
248 reviews172 followers
March 26, 2022
در این جهان که هر یک از قدم‌های ما زیر نظر است و ضبط می‌شود، جایی که در فروشگاه‌های بزرگ دوربین‌های فیلمبرداری مراقب ماست، جایی که مردم بی وقفه خود را به یکدیگر می‌مالند، جایی که انسان حتی نمی‌تواند عشقبازی کند بی آنکه، فردایش، پژوهندگان وکاوندگان او را به باد پرسش و پاسخ نگیرند؛ چگونه ممکن است کسی از دست نظارت همگانی رها شود و، بی‌آنکه اثری از خود بر جای بگذارد، ناپدید گردد؟ ص 15 کتاب
مسبب حقیقی و تنها مسبب دوستی چنین است: فراهم آوردن آینه‌ای که دیگری بتواند در آن تصویر گذشته‌ی خود را ببیند، تصویری که، بدون نجوای ابدی خاطرات رفقا، مدت‌ها پیش ناپدید شده بود. ص 22 کتاب
دوستی باید ارزشی والاتر از همه‌ی ارزش‌های دیگر باشد. دوست داشتم بگویم: میان حقیقت و دوست، من همیشه دوست را بر می‌گزینم. راست است که آن را برای انگیختن دیگران به زبان می‌آوردم، اما به طور جدی به آن می‌اندیشم. می‌دانم که این قاعده امروز مهجور شده است. این قاعده می‌توانست برای آشیل، دوست پاتروکل، برای تفنگداران الکساندر دوما، حتی برای سانچو که، به رغم همه‌ی اختلاف نظرهایش، دوستی حقیقی برای اربابش بوده، ارزشمند باشد. اما این قاعده دیگر برای ما ارزشمند نیست. در بدبینی‌ام آنقدر پیش می‌روم که حاضرم امروز حقیقت را به دوستی ترجیح دهم. صفحات 58-57 کتاب
اگر بلندپروازی نداشته باشی، تشنه‌ی موفق شدن و به رسمیت شناخته شدن نباشی، در آستانه‌ی سقوط قرار می‌گیری. ص 90 کتاب
چگونه می‌توانیم متنفر باشیم و، در عین حال، آنقدر به راحتی خود را با آنچه از آن متنفریم وفق دهیم؟ ص 118 کتاب
Profile Image for Oriana.
Author 2 books3,223 followers
April 19, 2012
Whenever I'm at a loss for what to read next and don't want to take any risks, I reread either Vonnegut, Murakami, or Kundera. I've probably read this book five times, but I love him so I don't care.

***

You know, maybe it's that old problem of how sometimes with really distinctive authors, all their works sort of blur together retroactively, but wow. Only the first like twenty pages seemed familiar to me, even though I am sure I've read this several times before. The whole last third, where everything gets all dreamy weird and cerebral and symbolic -- you know, during the -- that shit was insane and I didn't remember it at all.

It's heady without being obtuse, advances really interesting concepts in the guise of thinly drawn characters, has an overlay of sadness even when things are fine. It's a perfect book to read and re-read, and I'm sure I'll go back to it again in a year or so.
Profile Image for Paula Mota.
898 reviews253 followers
August 31, 2021
2,5*

É curioso que esta obra se chame "Identidade", porque me parece haver, acima de tudo, uma perda de identidade do autor que, ao escrever em francês e ao adoptar um estilo oh là là, deixou de ser o Milan Kundera que reconheço e aprecio. Este pot pourri, por sinal, bastante mais pourri do que o habitual, é também feito de sonhos, mecanismo narrativo que abomino, e orgias em que as pessoas se transformam em animais. Freud explica. Não, deve ser Lacan, para continuar no espírito da baguete.
Também nesta obra surgem interrogações pertinentes que advêm dos actos mais rotineiros e Kundera continua a explorar ideias filosóficas aplicadas a situações mundanas, mas a relação do casal que protagoniza “Identidade” é superficial e absurda.
Chantal está na idade dos afrontamentos e, um dia, queixa-se ao companheiro, quatro anos mais novo (atente-se no pormenor porque é aparentemente importante: a mulher é QUA-TRO anos mais velha, praticamente uma predadora) que os homens já não olham para ela quando passa na rua. Ele, piedoso, para lhe aumentar a auto-estima, escreve-lhe cartas anónimas onde diz coisas como: “Observo-te na rua. Vi-te a entrar no sítio tal. És muito atraente. A cor X fica-te muito bem.” Ela, então, fica muito envaidecida, a achar que todos com quem se cruza, incluindo um mendigo, podem ser o seu admirador secreto, enquanto o pseudo-Cyrano de Bergerac acaba por ter um ataque de ciúmes por a namorada não lhe contar o sucedido, estando decerto a planear ser-lhe infiel. Em primeiro lugar, Kundera tem um fraquinho por protagonistas ingénuas quase a raiar a burrice, mas costuma compensá-las com outros atributos. Segundo, sou só eu que me arrepiaria se me aparecessem cartas anónimas na caixa de correio de um homem sinistro que me observa e diz que quer fazer malandrices comigo? Sou a única que trataria de arranjar rapidamente uma botija de gás-pimenta? Não tenho um pingo de romantismo, eu sei, e por isso não poderei nunca protagonizar um romance.

“O tédio do meu avô exprimia-se através daquele som, daquele aaaaa infinito, porque sem aquele aaaaa o tempo tê-lo-ia esmagado, e o meu avô só podia brandir contra o tempo aquela única arma, aquele pobre aaaaa que nunca mais acabava.
- Queres dizer que estava a morrer e se entediava?
- É o que eu quero dizer.”
Profile Image for Amira Mahmoud.
618 reviews8,109 followers
December 19, 2015
كان هناك "ومضات" فلسفية عن الهوية، والموت وما إلى ذلك
هي فقط ما أعجبني...
وأرى أن القصة لم تخدم أبدًا رغبة كونديرا في التفلسف
أحترم كل كاتب يريد أن يثير القارئ ويربكه، خاصة حين يختار الأدب والرواية كمجال لفعل ذلك
ويترك الكتابات الفكرية التي تمتلئ بفضاء أوسع لذلك
لكن إذا لم تأتي (القصة والحبكة والأشخاص) قوية كفاية للتعبير عن القضية الفلسفية التي يريد إثارتها
فلا داعي لذلك!

*القراءة الأولى لكونديرا
ستتبعها محاولات أخرى
أرجو أن تكون أقوى...

تمّت
Profile Image for Sherif Metwaly.
467 reviews3,293 followers
April 21, 2017

لأعترف بأنني لم أقرأ في الفسلفة من قبل، ولا أعرف مدارسها ولا أنواعها، كل علاقتي بالفسلفة تتمثل في قراءات متفرقة لبعض الروايات ذات الطابع الفلسفي، وبناءً على هذه القراءات أكتب رأيي في هذه الرواية وفي فلسفة كونديرا.

هذه التجربة الثانية مع كونديرا، سبقتها تجربة أولى منذ عامين تقريبًا مع مجموعته القصصية (غراميات مرحة )، ولا أتذكر منها شيئًا، كل ما أتذكره أنني كنت أستغفر الله عقب كل قصة من قصصها، لا لأنها كانت خارجة، ولكن لأنها كانت تتراوح بين السخيفة والشديدة السخافة، المهم أنني أيقنت يومها أنني وكونديرا لن نكون على وفاق يومًا. ولأن المرء لا يتعلم من أول مرة، قررت بعد عامين كاملين أن أخوض تجربة ثانية معه، فكان هذا اللقاء.

أحاول منذ نصف ساعة تقريبًا أن أكتب نبذة عن هذه الرواية، أحاول أن أضع يدي على قصة أتكلم عنها، أو شخصية أحللها، أو معلومة أفيدكم بها، أو أي شيء ممتع يرغبكم فيها، ولكن لم أعثر على شيء مما سبق، ولا أجد في جعبتي سوى كلمات بسيطة عن فلسفة كونديرا المقحمة بين سطورها، وأعلم أنها لن تعجب محبيه – وحتمًا سينعتني بعضهم بالأحمق سرًا - فسامحهم الله مقدمًا.

الكاتب الناجح، الشاطر، الذي يستحق الثناء، هو الذي إذا رغب أن يطعّم روايته بنكهةٍ ما: سياسية، علمية، تاريخية، فلسفية أو غيرها من النكهات، كانت إضافة نكهته الخاصة على صُلب الرواية أشبه بوضع قطرة من ماء الورد في كوبٍ من الماء، فيُعطر روايته ويعطيها مذاقًا خاصًا منعشًا، وتمتزج فلسفته مع الرواية امتزاج ماء الورد بالماء، فلا تستطيع فصلهما عن بعضهما، ولا تشعر بالنفور من هذا المزيج، بل تقبل عليه إقبال الظمآن إلى الماء المنعش.
والكاتب الغير ناجح، هو الذي إذا أراد أن يطعّم روايته بنكهة ما، أقحمها في صلبها إقحامًا مستفزًا، كقطرة زيت يستحيل أن تمتزج بالماء ولو وقف على رأسه، كقالب من الطوب أُلقي في دلو الماء، ففاض الماء خارج الدلو وتناثر في الأرجاء، فلا أنت استطعت أن تتذوق قصة الرواية نفسها تمامًا كالماء المسكوب، ولا أنت استفدت من قالب الطوب، والذي إن أخرجته من الدلو وألقيته بالجوار كي يستعمله أحدهم في شيء آخر لكان أكثر إفادة. كونديرا مثال للنموذج الثاني من وجهة نظري.

تمت
Profile Image for Mohammed.
415 reviews505 followers
July 14, 2016
كونديرا نصف حكيم، نصف مجنون: سيسقيك خلاصة فلسفته في بعض الصفحات وفي بعضها سيلهو بمنطقك ويعلب بواسطة حيل صبيانية تمارسها شخصياته. كونديرا منظم جداً وعا��ث من الطراز الأول: سيرسم الشخصيات بدقة، سيزور ماضيها لتفهمها ويعطيك لمحة عن مساكنها وأعمالها لتعايشها وفجأة سيدخلها في دهليز متعرج من القرارات والتصرفات التي لم تبن على شيء مما سبق. ستقرأ الرواية لتبتسم حيناً وتفكر بعمق أحياناً، ستقهقه وتتقزز، ستعبس وتتضايق...ثم في النهاية ستعترف بعبقرية الكاتب بعد أن تجد أن عالمه قد التهمك واستغرق كماً كبيراً من انعكاساتك الذهنية.

تدور الرواية القصيرة عن حبيبيّن يعيشان في وضع غير مستقر عاطافياً. يداهم الإثنيّن شعوراً بالتقدم بالعمر، كلٌ على طريقته. فجان مارك يشعر بأن الحياة التي كانت شجرة تغص فروعها بالخيارت، أضحت طريقاً مفرداً وخياراً واحداً. وفي الجانب الآخر يراود شانتال شعورٌ بأنها لم تعد مرغوبة لدى الرجال. تبدأ الرواية بوتيرة بطيئة وتنتهي بدوامة أفعوانية خبيثة، ستجعلك تفكر كثيراً في كنه هذا العمل وما إذا كان يجب عليك أن تخذه بجدية أم تستهين بمكنونه. لكل منّا خياره مع هذا الكتاب، تماماً كما هي الحال مع الحياة: البعض يحدق بها بجدية والبعض يرفع حاجباً في استهتار مستفز.
Profile Image for Roula.
474 reviews133 followers
November 14, 2018
Για αλλη μια φορα μου συμβαινει αυτο το ευλογημενο πραγμα: να διαβαζω ενα βιβλιο τη στιγμη ακριβως που το χρειαζομαι και τα λογια , οι λεξεις να πεφτουν πανω στην ψυχη μου σαν φαρμακο.αυτο ηταν η "ταυτοτητα" για μενα.ενα βιβλιο που απο την πρωτη εως την τελευταια σελιδα ειχε να πει πραγματα που με αφορουσαν και που ο μεγιστος κουντερα καταφερνει να τα πει μεσα απο 2 μονο χαρακτηρες και σε λιγοτερο απο 200 σελιδες..τα θεματα και οι επιρροες του ειναι γνωστα, ομως αυτο που εδω απασχολει περισσότερο τον συγγραφεα ειναι το ποιοι πραγματικα ειμαστε αν ξεφλουδισουμε απο πανω μας ολες τις στρωσεις που μας εχουν επιβληθει απο τον περιγυρο μας.μενει τιποτα τελικα?ή μηπως παντα θα χρειαζομαστε ενα συντροφο , ενα φιλο ή οποιονδηποτε τελοσπαντων θα ειναι σε θεση να μας καθορισει την ταυτοτητα?
Το κατατάσσω εκει ψηλα με την "αβασταχτη ελαφροτητα του ειναι".Αριστουργημα..
Profile Image for Mehrdad Zaa.
73 reviews20 followers
May 27, 2020
«مردها دیگر برای دیدن من سر بر نمی‌گردانند»
کوندرا با استادی تمام، با همین یک جمله وارد بخشی از دنیای نهان و خصوص یک زن می‌شود و جزء ناشناخته‌ای از هستی را آشکار می‌سازد و با ظرافت وسادگی، درس انسان‌شناسی می‌دهد. این اتفاق در طول کتاب بارها تکرار شده است و دقت‌نظر نویسنده تعجب و تحسین را برمی‌انگیزد
رمان هویت پر است از جملات بصیرت‌افزا و تامل‌برانگیز، اما به نظرم سیر داستانی جذابی ندارد و به خصوص پایان‌بندی آن چنگی به دل نمی‌زند
Profile Image for M.rmt.
125 reviews227 followers
July 25, 2016
میلان کوندرا در این کتاب هم مثل آثار سابقش، به بهترین نحو دغدغه های انسان امروزی به تصویر می کشه،خواننده با نگرانی و دلهره ،همراه با حس پوچی ناشی از جامعه مدرن دست و پنجه نرم میکنه و خودشو در قالب شخصیت ها قرار میده و میتونه با تمام وجود حسشون کنه...
پ.ن:کتاب حدود 160 صفحه بود اما حدود 4 صفحه جملات زیبا ازش برداشتم.
به معنای واقعی کلمه کتاب خوبی بود.
Profile Image for Mohamed Shady.
626 reviews6,550 followers
April 9, 2015
الممتع فى روايات كونديرا هى وجهات النظـر اللا نهائية التى تحيط بها ..
يمكن لآلاف من البشـر، ومن كل الأجناس والأشكال، قراءة هذه الأعمال وسيراها كلٌ منهم بصـورة مختلفة عن الآخـر..
ماذا يقصد كونديرا ؟ ماذا يريد أن يقول ؟
لن تعرف أبـدًا ..
ربما لهذا يعجز الكثيرون عن الكتابة عنها ..
هنا يتحدث عن "الهوية" ..
أيّ هوية ؟
هوية الحب الضائع وسط متاهات الأكاذيب ؟
هوية الوطن الصامد رغم كل شئ ؟
هوية الجنس الذى يتوّج الحب ؟
هوية الذكريات البعيدة القريبة ؟
أم هوية كل ذلك ؟

كالعادة يبدو كونديرا كمحرّك للعرائس .. يخلق شخصياته من العدم وينتهى بها لتصبح كل شئ .. يضخّمها ويعظّمها ويجعل منها محورًا .. يشرّحها نفسيًا وجسمانيًا ويصف رغباتها المكبوتة والظاهرة.. يتحدث بلغة العالم بكل شئ، ويسرد بأسلوب التمكن والظفـر..

بدأتها منذ فترة طويلة، وتوقفت خلال قراءتها مراتٍ عدة، وفى كل مرة أعود لأقرأها من البداية فأجد أنها تحوّلت وتغيّرت واختلفت ..

تظهر على الغلاف إحدى لوحات "بيكاسو" التكعيبية، التى ترسم صورة امرأة غير واضحة المعالم، وهى أفضل ما يمكن اختياره لرسم "شانتال" بطلة الرواية التى تبحث عن جمالها وسط رسائل الحبيب المجهول..

ترجمة المركز الثقافى العربى للمترجم "محمد التهامى العمارى" غاية فى الروعة والجمال، وهى أفضل بكثير من نسخة د. "أنطون حمصى" الموجودة على الانترنت.

استمتعت بها كثيرًا كثيرًا كثيرًا ..

Profile Image for Reza Mardani.
172 reviews
June 12, 2016
1. موضوع کتاب هرچند تکراری، ولی پرداختش عالیه
2. هر دو شخصیت کتاب عالیه، خیلی جاها با ژان مارک و خیلی جاها می تونید با شانتال همزاد پنداری کنید، طوریکه فکر می کنید داستان در مورد زندگیه خودتونه
3. ترجمه کتاب واقعا خوب و روانه ولی به هیچ وجه مقدمه مترجم رو نخونید، یا لااقل بذارید بعد از تموم شدن کتاب برگردید و بخونیدش، جناب مترجم زحمت کشیدن و کل قصه رو لو دادن، چیزی که شما تو اواسط کتاب تازه متوجه اش می شید رو همون اول تو مقدمه گفته !
Profile Image for Hanieh.
49 reviews23 followers
September 11, 2019
از ميلان كوندرا بهتر از اين ها توقع داشتم :-/
Profile Image for Fatma Al Zahraa Yehia.
399 reviews411 followers
Read
July 14, 2022
download-jpeg

أول تجاربي مع ميلان كونديرا. وللأسف-زي ما هو باين من الصورة اللي فوق-لم أستطع فهم فكرة الرواية الرئيسية. ولن أقول أنها تجربة سيئة. فقد تأثرت كثيرا بمشاعر جان مارك تجاه شانتال.
هما الرجالة اللي زي جان مارك ده بيجيبوهم منين؟؟؟؟؟
وليه المترجم كان مصر انه يكتب اسمها "شانطال" وايه "طاكسي" دي؟؟؟
Profile Image for Peiman.
228 reviews35 followers
July 14, 2022
هویت، چه اسم جذابی و چه داستان جذابی. داستان دو شخصیت اصلی داره شانتال و ژان مارک که یک زوج هستند. یک روز شانتال به ژان مارک میگه مردها دیگه برای دیدن من برنمیگردند. و این شروع ماجرای داستانه. چقدر این جمله در عین سادگی عمیق و عجیبه.تمام طول کتاب چه از زبان دو شخصیت اصلی و چه گفتگوها واقعا جذابن. در تمام مراحل شما نمیتونید فقط به یک طرف حق بدید گویا هر دو نفر حق دارن ولی این رو فقط ما میدونیم که از همه چیز آگاهیم نه شخصیت ها که فقط دیدگاه خودشون رو میدونن و این نگاه چقدر فلسفی و روانشناسانه به خواننده هبه شده. شروع، ادامه و پایان همه خوب بودند. لذت بردم از خوندن این کتاب
Profile Image for فهد الفهد.
Author 1 book4,725 followers
August 19, 2011
الهوية

يبدو أنه من لازم كل من عاش بين حضارتين أو مجتمعين أن يطرح على نفسه سؤال الهوية، من أنا؟ إلى المجتمعين أنتمي؟ القديم أم الجديد؟ رأينا كيف يتغلغل هذا السؤال لدى أمين معلوف مثلا ً، هنا، لدى ميلان كونديرا، التشيكي – الفرنسي، سؤال الهوية ليس معنيا ً بالشخص مقابل المجتمع، وإنما هو معني بالشخص أمام المحيطين به، أمام ذاته.

في هذه الرواية القصيرة – وجل أعمال كونديرا الأخيرة كذلك -، يتناول كونديرا قصة شانتال وجان مارك، حبيبين يعيشان كزوجين، حياتهما تبدو سعيدة، وكلاهما متعلق بالآخر، ومن خلال مواقف صغيرة تبرز لنا ولهما أسئلة مهمة جدا ً، ما الذي نعرفه حقا ً عن الآخرين؟ ما الذي نعرفه عن من نعيش معهم ونحبهم، ما هي الأشياء التي تكون هويتهم؟ بل ما الذي نعرفه عن أنفسنا؟ يواجه جان مارك هذا السؤال عندما يلتقي بصديق قديم انقطعت علاقتهما منذ زمن بعيد، من أجل حادث تافه، يذكره صديقه بمقولة قديمة له، ولكن جان مارك لا يذكرها، وهذا يطرح عليه فكرة أن الصداقة ليست إلا المرآة التي تحفظ لنا ما غاب عنا من ملامحنا القديمة، من خلال أصدقائنا، فهم يتذكرون أشياء عنا، لا نتذكرها نحن، ولكننا نستعيدها من خلالهم، يتعرض جان مارك لموقف آخر عندما يوافي شانتال على الشاطئ، يشاهدها من بعيد، يراها شاردة، ويرى عربات مخصصة للأطفال تتجه نحوها بحيث تكاد تصطدم بها، يركض هلعا ً، ولكنه عندما يقترب يكتشف أن هذه امرأة أخرى، مسنة وقبيحة، كيف خلطها بشانتال !!! ولكن الموقف الأهم لكلاهما كان الرسائل الغرامية التي بدأت شانتال في تلقيها، من معجب سري، لقد طرحت هذه الرسائل عليهما السؤال الكبير، لقد أبانت اختلافاتهما، بالأصح لقد أبانت وأعادت رسم صورة كلا ً منهما لدى الآخر.
Profile Image for Jenny Yates.
Author 2 books12 followers
December 13, 2008
This small gripping novel is the story of two lovers, Jean-Marc and Chantal. It moves from one to the other, following assumptions, emotions, beliefs and ideas - some shared, but mostly held in secret. It's about being seen, and about how we see each other. Identity is not fixed but is drawn from the mirrors around us.

One of the messages of this novel is that, in order to love, you need to be certain that you know who the other person is. Once you start to doubt your lover's identity, love is eroded. In this novel, when love starts to crumble, the lovers encounter their own secret fears. For Chantal, this means being naked, and for Jean-Marc, it means becoming a beggar. The desperation of their own fears drive them back to the safety of their relationship.

One thread of the story concerns Jean-Marc and his friend F (who is nameless because he is rejected as a friend). Jean-Marc does not trust F any more, and withholds recognition of their shared past.

Throughout the book, every trembling inner movement is echoed by some outer event, even if only a passing glance or a quick conversation. This gives the novel a sure rhythm.
Profile Image for Amin.
Author 9 books129 followers
July 7, 2017

"فکر مرگ همه ی موضوع های دیگر را پوچ می گرداند"
همین اول بگم انتظارم از کتاب با اون تعاریفی که از دوستان شنیده بودم بالا بود و خب انتظاراتم رو برآورده نکرد. به شخصه ارتباط زیادی نتونستم بگیرم. شاید توی حالت روحی مناسب کتاب نبودم و یا شاید زمان خوندن این کتاب برای من نرسیده بود. میتونم بگم به نظرم دو دسته از افراد میتونن خوب با کتاب ارتباط بگیرن. یکی خانم ها. بالاخره درک کردن احساسات شانتال برای خانم ها خیلی راحت تره . شاید بعضی احساسات رو در خودشون پیدا کنن. دسته دوم کسانی هستن که تجربه رابطه ( موفق یا ناموفق ) رو داشتن. قبول دارم که کتاب فقط و فقط در مورد رابطه دو نفر نیست و داره در ضمن این داستان ( با این پایان شوک دهنده ) یک سری تفکرات رو بیان میکنه اما درک قسمت هایی از همین بستر داستانی برای من سخت بود. نمیدونم شاید در اینده اگر برم سراغش بهتر بتونم درک کنمش.

اما خب توی همین ارتباط نگرفتن ها بخش هایی برام جالب بود و بخش هایی برام سوال برانگیز.
مثلا چرا نویسنده انقدر از لندن بد میگه ؟ آیا جدا در ادبیات لندن به بی بند و باری معروفه ؟ من قبل از این فکر میکردم هلند و شهرهای اون مثل آمستردام اینطوریه.

نکته بعد توی همین ماجرای بهم زدن رابطه است. رابطه شانتال و ژان مارک به هم میخوره به خاطر یک سری سوتفاهم های بیهوده. اما علت اصلی چیه ؟ به نظرم همون چیزی که در قسمتی از کتاب خود ژان مارک میگه : " هیچ عشقی با سکوت زنده نمی ماند" هم ژان مارک و هم شانتال در دقایق مختلف سکوت میکنن دقیقا جلوی همدیگه منظور اصلی خودشون رو بیان نمیکنن و این میشه که از هم میپاشن.نمیدونم چجوری منظورمو برسونم .

امتیازم به کتاب دو و نیم هست. به بالا گردش میکنم

پ.ن: نکته جالب اینه که قبل خوندن این کتاب فکر میکردم میلان کوندرا زنه. دقیقا نمیدونم چرا همچین تصوری داشتم ولی خب اینجوری بود.

" چگونه می توان از غیبت کسی که حضور دارد رنج برد ؟ ( ژان مارک پاسخ را می داند : می توان از غم دوری در حضور یار محبوب رنج برد اگر آینده ای را در نظر آوریم که یار محبوب دیگر وجود نداشته باشد؛ اگر مرگ یار محبوب هم اکنون، به گونه ای نامرئی حضور داشته باشد.) "
Profile Image for Mashael Alamri.
328 reviews490 followers
October 28, 2012
لي عودة :)

وها قد عدت:


"لا تستطيعين قياس المحبة المتبادلة بين كائنين بشريين بعدد الكلمات التي يتبادلانها, الأمر بكل بساطة هو أ ن رأسيهما فارغان وربما كانا يرفضان -عن لباقة- أن يتحادثا لأنه ليس لديهما ما يقال. "

لا أكتفي من الروايات القصيرة مع كونديرا, كنت أقرأ بنهم وبطريقة سريعة أبحث بها عن نقطة توقف لالتقاط أنفاسي والتفكير, لكن القراءة عمل عقلي لا مجال معه للتوقف خصوصا مع العبقرية التي تجبرنا على الحياة داخل الرواية والتفكير داخلها واستخدام منطق شخصياتها.
" شانتيل" تبحث عن أناها, لم تعد تتعرف عليها في تفاصيل تغيرت من عمرها, " لم يعد الرجال ينظرون إليها " كل ما يخطر في عقلها من تساؤلات عن خط الزمن الذي مرت به عن معاني لأفكار نمر بها نحن أيضا عن الأصدقاء الحب الجمال العمر الجسد عن الذات.
ومارك حبيب شانتيل القوي بصغر عمره الذي يشعرها بالضعف, مارك الذي يقوده حبه للبس قناع يحاول من خلاله طرد هواجس أرهقت حبيبته لكنه يقع في فخ السؤال والعبث العقلي الذي تنتجه الأسرار.
برأيي أن جمال هذه الرواية في غموضها, و بحثها عن الهوية بين متغيرات الزمن وعناصر أخرى من الواقع الذي تمر به وتتساءل عنه دائما.
قربها من الواقع بشكل كبير يجعل منها بوابة للتساؤلات والبحث في الماضي الخفي وما طرأ على إحساسك تجاه هويتك التي تع��قد كل عام بأنك بدأت تتأكد من معرفتها وتسيطر على ما يؤثر عليها.
الخلل الذي أصاب علاقة شانتيل ومارك , أصابني بالحيرة, وكيف ينظر كل شريك نحو شريكه و ما مقدار ما تتأكد من قوته وثباته بالعلاقاتك المختلفة.

أذكر أنني قلت لصديقتي التي تنتقد الروايات دائما, أن كونديرا أحد الكتاب الذين يؤكدون بذكائهم بأن الرواية ليست مجرد حكاية تقرأ للتسلية هي بوابة للعديد من التساؤلات واستجواب الذات, حتى لا أبدو "متحمسة" أكثر مما ينبغي سأنهي كلامي هنا.


*مابين القوسين في بداية المراجعة اقتباس من الرواية
Profile Image for Masoum.
38 reviews50 followers
May 11, 2018
توصیه‌م اینه که پیشگفتار مترجم رو بعد از تموم شدن کتاب بخونید.
کتاب بسیار دلنشینی بود.:)
Displaying 1 - 30 of 1,827 reviews

Can't find what you're looking for?

Get help and learn more about the design.