What do you think?
Rate this book
Улыбка Женщины
Жизнь не мила Орели Бреден, владелице маленького ресторана в Сен-Жермен-де-Пре в самом сердце Парижа. Существование кажется женщине пустым и бессмысленным, ведь ее недавно бросил возлюбленный. Но случайно ей в руки попадает книга «Улыбка женщины», написанная англичанином. И эта книга заставляет Орели взглянуть на все по-новому. Кроме того, финальная сцена романа происходит именно в ее ресторане со скатертями в красно-белую клетку, а главная героиня – практически точный портрет самой Орели. И она решает, что обязательно должна познакомиться с автором, который в самые тяжелые для нее часы не только вернул ей радость жизни, но и оказался каким-то загадочным образом с ней связан.
230 pages, Hardcover
First published January 1, 2007
194 people are currently reading
4878 people want to read
About the author
Nicolas Barreau
31 books594 followersEnglish:
Based on the speculations of Elmar Krekeler, a literature critic of the German newspaper Die Welt, Nicolas Barreau is a fictional author and therefore a pseudonym of the German author Daniela Thiele.
The same is true of the pretended translator Sophie Scherrer.
German:
Basierend auf einer Spekulation des Literaturkritikers Elmar Krekeler der Zeitung Die Welt, handelt es sich bei Nicolas Barreau um einen fiktionalen Autoren und damit ein Pseudonym von Daniela Thiele.
Gleiches gilt für die angebliche Übersetzerin Sophie Scherrer.
(Erfundener) Lebenslauf:
Nicolas Barreau geboren 1980 in Paris, hat Romanistik und Geschichte an der Sorbonne studiert und schreibt an seiner Dissertation. Er arbeitet in einer Buchhandlung am Rive Gauche in Paris, ist jedoch alles andere als ein weltfremder Bücherwurm. Die Frau meines Lebens ist sein erster Roman.
Based on the speculations of Elmar Krekeler, a literature critic of the German newspaper Die Welt, Nicolas Barreau is a fictional author and therefore a pseudonym of the German author Daniela Thiele.
The same is true of the pretended translator Sophie Scherrer.
German:
Basierend auf einer Spekulation des Literaturkritikers Elmar Krekeler der Zeitung Die Welt, handelt es sich bei Nicolas Barreau um einen fiktionalen Autoren und damit ein Pseudonym von Daniela Thiele.
Gleiches gilt für die angebliche Übersetzerin Sophie Scherrer.
(Erfundener) Lebenslauf:
Nicolas Barreau geboren 1980 in Paris, hat Romanistik und Geschichte an der Sorbonne studiert und schreibt an seiner Dissertation. Er arbeitet in einer Buchhandlung am Rive Gauche in Paris, ist jedoch alles andere als ein weltfremder Bücherwurm. Die Frau meines Lebens ist sein erster Roman.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 30 of 1,149 reviews
September 12, 2016
Το Παρίσι έχει ταυτιστεί λόγω της τέχνης (κινηματογράφος, φωτογραφία, μόδα, μουσική) με την πόλη της αγάπης και του πάθους, όπου ο καθένας είναι δυνατόν να ζήσει ένα ρομαντικό και δυνατό έρωτα από το πουθενά και να μαγευτεί με τους ήχους της γαλλικής μουσικής, τις μυρωδιές και τις γεύσεις της γαλλικής κουζίνας, φορώντας κομψά ρούχα και πίνοντας κρασί.
Το Παρίσι είναι ένας τόπος μαγείας όπου όλα είναι πιθανά, στη συνείδηση και αυτών που δεν το έχουν επισκεφτεί ποτέ. Όσα κλισέ ακολουθούν την πόλη είναι απόλυτα θετικά, «γλυκούλικα» και ρομαντικά. Ακόμα και οι λέξεις αποκτούν μια «μαγική» έννοια, όπως πχ ο τίτλος «Η εποχή των κερασιών» είναι το όνομα ενός εστιατορίου. Χαζός τίτλος αν το καλοσκεφτείτε, αλλά με το που το ακούς σε ταξιδεύει και σου δημιουργεί εικόνες από καλάθια με κεράσια, με ανθισμένες κερασιές ή οτιδήποτε άλλο. Έτσι και αυτό το βιβλίο, περιλαμβάνει όλα τα κλισέ του Παρισιού, παντρεύοντάς τα με έναν άκρως μαγικό τρόπο: η Ορελί, μια κοπέλα που διατηρεί ένα μικρό εστιατόριο στο Παρίσι (αυτό του τίτλου), χωρίζει με δραματικό τρόπο με το φίλο της, για να βρει παρηγοριά στις σελίδες ενός βιβλίου, το οποίο όλως μυστηριωδώς έχει πρωταγωνίστρια την ίδια και το εστιατόριό της. Το κυνήγι της να συναντήσει το μυστηριώδη συγγραφέα περνάει από αρκετές, χιουμοριστικές και δραματικές, περιπέτειες, ώστε τελικά να έρθει το τέλος με τον παραδοσιακό τρόπο που περιμένατε.
Ταινίες που μου θύμισαν αυτό το βιβλίο είναι το «Μεσάνυχτα στο Παρίσι» του Γούντυ Άλεν, φυσικά η «Αμελί» αλλά και το «Πριν το ηλιοβασίλεμα» (προσωπικά η αγαπημένη μου ταινία της τριλογίας).
Εγώ διασκέδασα πολύ διαβάζοντας ένα βιβλίο χαλαρό, ρομαντικό και με αναμενόμενο τέλος, το οποίο ήταν καλογραμμένο και είχε ιδιαίτερο χιούμορ. Η αφήγηση ήταν πρωτοπρόσωπη και εναλλασσόταν ανάμεσα στους δυο πρωταγωνιστές, παίρνοντας ο ένας από τον άλλο τη σκυτάλη σε κρίσιμα γεγονότα, ενώ κάποια άλλα τα διαβάσαμε και από τους δυο. Α, και στο τέλος περιέχονται κάμποσες συνταγές μαγειρικής από πιάτα που έφαγαν οι ήρωες στη διάρκεια της περιπέτειάς τους, για τις κυρίες που τα λιμπίστηκαν κατά την ανάγνωση.
Νομίζω ότι σε αντίστοιχο στυλ είναι και το «Μικρό Παριζιάνικο Βιβλιοπωλείο» που κυκλοφόρησε φέτος, και κάποια στιγμή άμεσα θα του ρίξω μια ματιά. Το βιβλίο προτείνεται σε όσους (καλύτερα σε όσες) θέλουν να αναφωνήσουν “We will always have Paris”. Καλή ανάγνωση και καλό ταξίδι!!!!
ΥΓ. Δεν έχω πάει στο Παρίσι, αλλά τόσο τέλειο που περιγράφεται από τα βιβλία και τις ταινίες, αξίζει τον κόπο ή θα έρθει το ξενέρωμα; Ποια είναι η γνώμη σας;
Το Παρίσι είναι ένας τόπος μαγείας όπου όλα είναι πιθανά, στη συνείδηση και αυτών που δεν το έχουν επισκεφτεί ποτέ. Όσα κλισέ ακολουθούν την πόλη είναι απόλυτα θετικά, «γλυκούλικα» και ρομαντικά. Ακόμα και οι λέξεις αποκτούν μια «μαγική» έννοια, όπως πχ ο τίτλος «Η εποχή των κερασιών» είναι το όνομα ενός εστιατορίου. Χαζός τίτλος αν το καλοσκεφτείτε, αλλά με το που το ακούς σε ταξιδεύει και σου δημιουργεί εικόνες από καλάθια με κεράσια, με ανθισμένες κερασιές ή οτιδήποτε άλλο. Έτσι και αυτό το βιβλίο, περιλαμβάνει όλα τα κλισέ του Παρισιού, παντρεύοντάς τα με έναν άκρως μαγικό τρόπο: η Ορελί, μια κοπέλα που διατηρεί ένα μικρό εστιατόριο στο Παρίσι (αυτό του τίτλου), χωρίζει με δραματικό τρόπο με το φίλο της, για να βρει παρηγοριά στις σελίδες ενός βιβλίου, το οποίο όλως μυστηριωδώς έχει πρωταγωνίστρια την ίδια και το εστιατόριό της. Το κυνήγι της να συναντήσει το μυστηριώδη συγγραφέα περνάει από αρκετές, χιουμοριστικές και δραματικές, περιπέτειες, ώστε τελικά να έρθει το τέλος με τον παραδοσιακό τρόπο που περιμένατε.
Ταινίες που μου θύμισαν αυτό το βιβλίο είναι το «Μεσάνυχτα στο Παρίσι» του Γούντυ Άλεν, φυσικά η «Αμελί» αλλά και το «Πριν το ηλιοβασίλεμα» (προσωπικά η αγαπημένη μου ταινία της τριλογίας).
Εγώ διασκέδασα πολύ διαβάζοντας ένα βιβλίο χαλαρό, ρομαντικό και με αναμενόμενο τέλος, το οποίο ήταν καλογραμμένο και είχε ιδιαίτερο χιούμορ. Η αφήγηση ήταν πρωτοπρόσωπη και εναλλασσόταν ανάμεσα στους δυο πρωταγωνιστές, παίρνοντας ο ένας από τον άλλο τη σκυτάλη σε κρίσιμα γεγονότα, ενώ κάποια άλλα τα διαβάσαμε και από τους δυο. Α, και στο τέλος περιέχονται κάμποσες συνταγές μαγειρικής από πιάτα που έφαγαν οι ήρωες στη διάρκεια της περιπέτειάς τους, για τις κυρίες που τα λιμπίστηκαν κατά την ανάγνωση.
Νομίζω ότι σε αντίστοιχο στυλ είναι και το «Μικρό Παριζιάνικο Βιβλιοπωλείο» που κυκλοφόρησε φέτος, και κάποια στιγμή άμεσα θα του ρίξω μια ματιά. Το βιβλίο προτείνεται σε όσους (καλύτερα σε όσες) θέλουν να αναφωνήσουν “We will always have Paris”. Καλή ανάγνωση και καλό ταξίδι!!!!
ΥΓ. Δεν έχω πάει στο Παρίσι, αλλά τόσο τέλειο που περιγράφεται από τα βιβλία και τις ταινίες, αξίζει τον κόπο ή θα έρθει το ξενέρωμα; Ποια είναι η γνώμη σας;
December 15, 2012
While reading many things about The Ingredients of Love made me feel that it's a book that was written to sell rather than to tell a story.
Do you know the cute little French love comedy "Amelie"? The Ingredients of Love feel like the wannabe-sequel "Aurelie", but unfortunately with more drama and clichés and much less charm and depth.
The Ingredients of Love is a very typical and unmemorable feel-good romance. The story idea about a fake author is actually funny enough, and as it turns out quite realistic as well - since Nicolas Barreau himself seems to be a fake - but the characters are just too flat and one-dimensional, they most definitely do not "leap off the pages" and are also very unlikable.
Heroine Aurelie is a restaurant owner in her 30s, but she behaves like a very immature 20-year-old at best. She's like a teenie fangirl trying to meet Justin Bieber because he sang a song about her restaurant and to get what she wants, she will basically harass the publisher. Her love interest Andre is much less annoying, but also much more clichéd. When he first talks to Aurelie on the phone, he finds her annoying (which she is), but once he sees her in person, he realizes that she's a pretty girl and so he starts trying to get in her pants. Oh, sorry, I was going to say, he realizes that she is "the one and only", the love of his life ... and that's why he tries to get in her pants. It's the kind of predestined love at first sight many women seem to like to dream and read about and Andre's unrealistic character is complete wishfulfillment. He saw Aurelie once, thought she was attractive and then wants to marry her and spent the rest of his life with her. To me it was ridiculous how he starts planning a family with a woman because she has a pretty smile, without knowing her, without even liking her while talking on the phone ... so, yes, this is the kind of story "The Ingredients of Love" is and it will appeal to a very particular readership.
The plot itself is also completely predictable, no funny or surprising twists and turns and even worse, no slightly more profound emotions. Things also get quite cheesy and overall this book simply felt like a big combo of clichés. As said, the light-hearted love story set in Paris reminded me a lot of the movie Amelie and given that the publisher uses these similarities to promote this book, which by the way is not written by a French author, and the heroines have so similar names (Amelie Poulain and Aurelie Bredin), it's hard for me to believe in a coincidence.
All these things made me feel that this book is quite a calculated creation. Written and published to become a bestseller and not because it tells a beautiful, interesting story. In the end, I can't really recommend The Ingredients of Love to anybody, apart from those who are really looking for an extremely light romance story, don't mind it being cheesy and clichéd and have already seen the movie Amelie, because else Amelie is definitely the better choice.
Do you know the cute little French love comedy "Amelie"? The Ingredients of Love feel like the wannabe-sequel "Aurelie", but unfortunately with more drama and clichés and much less charm and depth.
The Ingredients of Love is a very typical and unmemorable feel-good romance. The story idea about a fake author is actually funny enough, and as it turns out quite realistic as well - since Nicolas Barreau himself seems to be a fake - but the characters are just too flat and one-dimensional, they most definitely do not "leap off the pages" and are also very unlikable.
Heroine Aurelie is a restaurant owner in her 30s, but she behaves like a very immature 20-year-old at best. She's like a teenie fangirl trying to meet Justin Bieber because he sang a song about her restaurant and to get what she wants, she will basically harass the publisher. Her love interest Andre is much less annoying, but also much more clichéd. When he first talks to Aurelie on the phone, he finds her annoying (which she is), but once he sees her in person, he realizes that she's a pretty girl and so he starts trying to get in her pants. Oh, sorry, I was going to say, he realizes that she is "the one and only", the love of his life ... and that's why he tries to get in her pants. It's the kind of predestined love at first sight many women seem to like to dream and read about and Andre's unrealistic character is complete wishfulfillment. He saw Aurelie once, thought she was attractive and then wants to marry her and spent the rest of his life with her. To me it was ridiculous how he starts planning a family with a woman because she has a pretty smile, without knowing her, without even liking her while talking on the phone ... so, yes, this is the kind of story "The Ingredients of Love" is and it will appeal to a very particular readership.
The plot itself is also completely predictable, no funny or surprising twists and turns and even worse, no slightly more profound emotions. Things also get quite cheesy and overall this book simply felt like a big combo of clichés. As said, the light-hearted love story set in Paris reminded me a lot of the movie Amelie and given that the publisher uses these similarities to promote this book, which by the way is not written by a French author, and the heroines have so similar names (Amelie Poulain and Aurelie Bredin), it's hard for me to believe in a coincidence.
All these things made me feel that this book is quite a calculated creation. Written and published to become a bestseller and not because it tells a beautiful, interesting story. In the end, I can't really recommend The Ingredients of Love to anybody, apart from those who are really looking for an extremely light romance story, don't mind it being cheesy and clichéd and have already seen the movie Amelie, because else Amelie is definitely the better choice.
October 4, 2016
Έχουν κάτι τα γαλλικά μυθιστορήματα, μια μαγεία στις περιγραφές, έναν ρομαντισμό στο ύφος και την γλώσσα που αργά ή γρήγορα θα ξεχειλίσει στην ατμόσφαιρα. Είναι αδύνατον να μην μεταδώσουν εικόνες στον αναγνώστη. Έτσι και σε αυτό το βιβλίο, ο αναγνώστης βρίσκεται να κάνει έναν ρομαντικό ξένοιαστο περίπατο στο Παρίσι.
Αυτό που με δυσκόλεψε όμως να περάσω καλά είναι οι ήρωες.
Στάθηκε αδύνατον να συμπαθήσω την Ορελί, μου φάνηκε ανώριμη, ψυχρή και αγενής. Τώρα όσον αφορά τον Αντρέ, τον συμπάθησα, αλλά κάθε τι που έκανε μου φαινόταν τελείως αψυχολόγητο και ανόητο. Έτσι λοιπόν δεν μπόρεσα να συνδεθώ με την ιστορία όσο πραγματικά θα ήθελα.
3,5/5 αστεράκια
Αυτό που με δυσκόλεψε όμως να περάσω καλά είναι οι ήρωες.
Στάθηκε αδύνατον να συμπαθήσω την Ορελί, μου φάνηκε ανώριμη, ψυχρή και αγενής. Τώρα όσον αφορά τον Αντρέ, τον συμπάθησα, αλλά κάθε τι που έκανε μου φαινόταν τελείως αψυχολόγητο και ανόητο. Έτσι λοιπόν δεν μπόρεσα να συνδεθώ με την ιστορία όσο πραγματικά θα ήθελα.
3,5/5 αστεράκια
July 13, 2016
Η Ορελί είχε το εστιατόριό της, το διαμερισματάκι της, τη σοβαρή της σχέση, και όλα πήγαιναν καλά στη ζωή της. Όταν ξάφνου, ανακάλυψε πως ο σύντροφός της είχε άλλη, και όχι απλά άλλη, αλλά ετοιμαζόταν και για γάμο. Και όλο της το σύμπαν γκρεμίστηκε. Προσπαθώντας να ξεφύγει αυτή της την ερωτική απογοήτευση, βρίσκεται δίχως να το καταλάβει σε ένα μικρό παρισινό βιβλιοπωλείο, και αγοράζει ένα βιβλίο. Κι αν ως εδώ όλα φαίνονται απλά και συνηθισμένα, η Ορελί θα βρει μέσα στο βιβλίο αυτό τον εαυτό της, το εστιατόριό της, τα ρούχα της, σαν κάποιος να το έχει γράψει ειδικά γι' αυτήν. Έτσι θα αποφασίσει να ερευνήσει το θέμα και να επικοινωνήσει με τον συγγραφέα, με τον οποίο νιώθει ξαφνικά μια έντονη σύνδεση, όμως αυτό δεν είναι και το πιο απλό πράγμα στον κόσμο, αφού ο συγγραφέας αυτός... δεν υπάρχει!
Η διήγηση περνάει από την Ορελί στον μυστηριώδη εκδότη που την εμποδίζει να έρθει σε επαφή με τον συγγραφέα και βλέπουμε τα πράγματα από τις οπτικές και των δύο κεντρικών ηρώων της ιστορίας. Το μικρό εστιατόριο με τον τίτλο "Η Εποχή των Κερασιών" παίζει κι αυτό το ρόλο του, με τη γραφικότητά του και τα καρώ του τραπεζομάντηλα, ενώ η γραφή δεν κουράζει και το διακριτικό χιούμορ κάνει την ανάγνωση ακόμη πιο ευχάριστη.
Αναμφίβολα το συγκεκριμένο βιβλίο μπήκε στα αγαπημένα μου αμέσως μόλις το τελείωσα, και πέρα από ελαφρύ καλοκαιρινό ανάγνωσμα, μπορεί να διαβαστεί ιδανικά και Νοέμβρη προς Χριστούγεννα, τότε πάνω κάτω που εκτυλίσσεται και η ίδια η ιστορία.
Διαβάστε περισσότερα για το βιβλίο και τον πραγματικό του συγγραφέα εδώ.
Η διήγηση περνάει από την Ορελί στον μυστηριώδη εκδότη που την εμποδίζει να έρθει σε επαφή με τον συγγραφέα και βλέπουμε τα πράγματα από τις οπτικές και των δύο κεντρικών ηρώων της ιστορίας. Το μικρό εστιατόριο με τον τίτλο "Η Εποχή των Κερασιών" παίζει κι αυτό το ρόλο του, με τη γραφικότητά του και τα καρώ του τραπεζομάντηλα, ενώ η γραφή δεν κουράζει και το διακριτικό χιούμορ κάνει την ανάγνωση ακόμη πιο ευχάριστη.
Αναμφίβολα το συγκεκριμένο βιβλίο μπήκε στα αγαπημένα μου αμέσως μόλις το τελείωσα, και πέρα από ελαφρύ καλοκαιρινό ανάγνωσμα, μπορεί να διαβαστεί ιδανικά και Νοέμβρη προς Χριστούγεννα, τότε πάνω κάτω που εκτυλίσσεται και η ίδια η ιστορία.
Διαβάστε περισσότερα για το βιβλίο και τον πραγματικό του συγγραφέα εδώ.
June 15, 2017
Aurelie hat mich wirklich in den Wahnsinn getrieben. Es gab in meiner Lesevergangenheit wohl selten eine Frau, der ich einen so tollen Mann (der sicherlich auch nicht alles richtig, sogar vieles falsch, gemacht hat) wie André nicht gönne. Sie ist herrisch und fordernd und selbstgerecht und unsympathisch. Nichtsdestotrotz ist es eine schöne Liebesgeschichte, die Mut macht, dass es dort draußen noch so einige Prinzen gibt, die sich bisher vielleicht nur hinter Schreibtischen und einem biederen Auftreten verstecken.
August 24, 2015
Ψάχνω πώς να ξεκινήσω την κριτική μου για το συγκεκριμένο βιβλίο εδώ και ώρα. Αρχικά να πω ότι θα μπορούσα να το βαθμολογήσω και με 4 αλλά και με 2 αστεράκια Τελικά το έκοψα στα 3 για να μαστε όλοι ευχαριστημένοι ενώ εξακολουθώ να ψάχνω και να αναρωτιέμαι που κολλάει με το περιεχόμενο ο τίτλος του γιατι εγώ όχι κεράσι δε βρήκα αλλα ούτε κουκούτσι . Λέω ότι θα μπορούσα να το βαθμολογήσω και ψηλά και χαμηλά για τους εξής λόγους. Ψηλά γιατί παρά την παλιακή και γεμάτη κλισέ γραφή του δε μπορώ να πω το διάβασα απνευστί και ήταν μια καλή παρέα μιας καυτής αυγουστιάτικης νύχτας που δε θες να διαβάσεις κάτι βαρύ και ασήκωτο . Θα μπορούσα όμως να το βαθμολογήσω χαμηλότερα γιατί ναι μεν δεν ήταν το χειρότερο βιβλίο που έχω διαβάσει και η θεματική του καλώς ή κακώς ανήκει στο αναγνωστικό μου πεδίο αλλά για να μια ειλικρινής περίμενα κάτι τελείως διαφορετικό και εμπνευσμένο και με απογοήτευσε κατά κάποιο τρόπο η τελείως κλισεδιάρικη δομή του. Ξέρετε όταν πρωτοκυκλοφόρησε το εν λογω βιβλίο στην Ελλάδα πραγματικά είχα εντυπωσιαστεί από το «σπρώξιμο» που του γινόταν από όλα τα μέσα. Παντού διαφημίσεις για την περίφημη εποχή των κερασιών σε σημείο παρεξηγήσεως θα έλεγα. Ήταν τέτοια η διαφημιστική καμπάνια από τις εκδόσεις Πατάκη και αβανταδόρικο και γοητευτικό το εξώφυλλο που λίγο ρομαντική ψυχή να είσαι τότε σίγουρα βάζεις στο δευτερόλεπτο το εν λόγω βιβλίο στην list σου. Η τύχη το έφερε έτσι και τελικά κατάφερα να διαβάσω το βιβλίο μόλις τώρα αρκετούς δηλαδή μήνες μετά την φρενίτιδα που είχε προκαλέσει στους αναγνωστικούς κύκλους η έκδοση του. Συναισθήματα? Ανάμεικτα υποθέτω. Αν εσείς που διαβάζετε την κριτική μου είστε άντρες τότε ναι σίγουρα βρήκατε το κατάλληλο δώρο για την κοπέλα σας για του Αγίου Βαλεντίνου. Ανάλαφρο, γλυκό και ρομαντικό σίγουρα θα σας βγάλει ασπροπρόσωπους και θα γλιτώσετε τα έξοδα του μονόπετρου. Κατά τα αλλα αν και πραγματικά όπως ανεφερε πιο πάνω η δομή του ή μαλλον η πλοκή του κινείται σε επίπεδα που θέλω και ψάχνω στα βιβλία που διαβάζω και ποτέ δε λέω όχι σε λίγο ρομαντισμό νομίζω ότι ως τελικό αποτέλεσμα δε με ικανοποίησε όσο ήθελα και περίμενα με την έννοια ευχάριστο, γλυκούλικο, τρυφερό αλλά μέχρι εκεί. Προβλέψιμη ιστορία μέχρι αηδίας, χαρακτήρας χωρίς βάθος γραφή παλαιάς κοπής (αυτό δε με ενόχλησε τόσο μεμονωμένα όσο ως συνέχεια και εξάρτηση με την χιλιοειπωμένη ιστορία). Είμαι σίγουρη ότι πολλοί και πολλές από σας θα χαθείτε στις μυρωδιές του μικρού αυτου μπιστρό και του πάντα ρομαντικού και ερωτεύσιμου Παρισιού και πολύ καλά θα κάνετε απλά κατά τη δική μου ταπεινή άποψη έλειπαν μερικά βασικά μπαχαρικά που θα κάνουν το μενού πιο γευστικό και ελκυστικό και αν προσθέσω σε αυτό και το απότομο και γρήγορο φινάλε τότε μάλλον θα προτιμούσα να περάσουμε στο επόμενο πιάτο πάραυτα.
August 15, 2018
Ένα πολύ γλυκό,ρομαντικό,τρυφερό μυθιστόρημα! Καλογραμμένο, ευχάριστο με αέρα παριζιάνικο στις σελίδες του. Πραγματικά το χάρηκα. Για όσες/όσους είναι ρομαντικοί κι ας μην έχουν πάει στο Παρίσι, συνιστάται.
Θα μπορούσε άνετα να περάσει και στα πλατό της 7ης τέχνης.
Tέσσερα τα αστέρια του, μιας και μου χάρισε όμορφες στιγμές με την ιστορία του αλλά και με την όμορφη γραφή του.
Θα μπορούσε άνετα να περάσει και στα πλατό της 7ης τέχνης.
Tέσσερα τα αστέρια του, μιας και μου χάρισε όμορφες στιγμές με την ιστορία του αλλά και με την όμορφη γραφή του.
February 6, 2019
B.R.A.CE. 2019
4 βιβλία που αντιστοιχούν σε 4 συνεχόμενες κατηγορίες του B.R.A.CE 2019: Νο 35 Ένα βιβλίο που να διαδραματίζεται σε γιορτή / Χριστούγεννα
Έχουμε και λέμε:
Εκνευριστική πρωταγωνίστρια με ενοχλητικές εμμονές ☑
Χαμένος στο διάστημα με δολοπλοκίες και βλακείες πρωταγωνιστης ☑
Φιλενάδα της πρωταγωνίστριας με κάποια λογική που όμως πως να την συγκρατήσει ☑
"Συνεργός" του πρωταγωνιστή που μένει στο παρασκήνιο (πάλι καλά που είχε ονοματεπώνυμο) ☑
Γύρω τριγύργω χαρακτήρες να γεμίσει το βιβλίο με μικρές σκηνές ☑
Αναφορές σε μαγαζιά και φαγητά ( κρατάω ονόματα για όταν πάω Παρίσι ) ☑
Εγώ σαν βιβλιοφάγος που απογοητέυτηκα γιατί ήθελα παραπάνω... ☑
Εύκολο, Εύπεπτο, Έπρεπε να το πάνε για ταινία, Ευτυχώς δεν το πλήρωσα! ( δανεισμένο από ΕΒΕ )
Ευχάριστη έκπληξη: Οι συνταγές στο τέλος ;)
Το εξώφυλλο θυμίζει το αγαπημένο Η λέσχη των αθεράπευτα αισιόδοξων
Έχουμε και λέμε:
Εκνευριστική πρωταγωνίστρια με ενοχλητικές εμμονές ☑
Χαμένος στο διάστημα με δολοπλοκίες και βλακείες πρωταγωνιστης ☑
Φιλενάδα της πρωταγωνίστριας με κάποια λογική που όμως πως να την συγκρατήσει ☑
"Συνεργός" του πρωταγωνιστή που μένει στο παρασκήνιο (πάλι καλά που είχε ονοματεπώνυμο) ☑
Γύρω τριγύργω χαρακτήρες να γεμίσει το βιβλίο με μικρές σκηνές ☑
Αναφορές σε μαγαζιά και φαγητά ( κρατάω ονόματα για όταν πάω Παρίσι ) ☑
Εγώ σαν βιβλιοφάγος που απογοητέυτηκα γιατί ήθελα παραπάνω... ☑
Εύκολο, Εύπεπτο, Έπρεπε να το πάνε για ταινία, Ευτυχώς δεν το πλήρωσα! ( δανεισμένο από ΕΒΕ )
Ευχάριστη έκπληξη: Οι συνταγές στο τέλος ;)
Το εξώφυλλο θυμίζει το αγαπημένο Η λέσχη των αθεράπευτα αισιόδοξων
October 4, 2025
Utterly charming! The most perfect weekend read.
”...everything is chance or fate - if that’s what people want to believe.”
It's a rainy day in Paris, and Aurélie Bredin is fleeing down them. Running from both herself and the hurt she feels after her wretch of a partner has left, leaving only a three sentence letter and an old pyjama top. She ends up in a tiny, independent bookstore and is inexplicably drawn to a book titled The Smiles of Women and buys it on a whim. Not being much of a reader, she stays up until the wee small hours to finish it. Turning page after page she cannot believe that the main character in the book is her. She looks like her. She dresses like her. She also runs a little French restaurant like her. How can this be! Her doppelgänger in print!
André Chabanais is the Editor-in-Chief of the publishing house responsible for The Smiles of Women. To his disbelief Aurélie is determined to track down the author of the book, and will not be deterred, as she’s convinced he holds the key to her happiness.
And so begins the most delightful book of heartache, longing, misunderstandings and love. There’s an eccentric cast of characters. With lovely recipes and mentions of food interspersed between some very gentle comedy. Old school. When the world seemed to be kinder. Even though this book wasn’t written all that long ago in the scheme of things.
” Was it possible to understand the true depths of any other human being? What moved them, what drove them, what they really dreamed of?”
I read this over the weekend and completely enjoyed how it took me to the streets of Paris. And inside the heads of two delightful people who (though they didn’t know it), kismet was determined that they should meet. Told via alternating chapters of Aurélie and André this has the quiet charm that book reading should be about. So grab your favourite cuppa and a pain au chocolat (or a cognac if it’s that time of day, mai oui!) and settle in. And believe that yes, love can happen when you least expect it.
I like to think that a quaint little restaurant by the name of ”La temp de Cerises” exists down a side road somewhere.
An absolute book hug. Bisou! 💋
”...everything is chance or fate - if that’s what people want to believe.”
It's a rainy day in Paris, and Aurélie Bredin is fleeing down them. Running from both herself and the hurt she feels after her wretch of a partner has left, leaving only a three sentence letter and an old pyjama top. She ends up in a tiny, independent bookstore and is inexplicably drawn to a book titled The Smiles of Women and buys it on a whim. Not being much of a reader, she stays up until the wee small hours to finish it. Turning page after page she cannot believe that the main character in the book is her. She looks like her. She dresses like her. She also runs a little French restaurant like her. How can this be! Her doppelgänger in print!
André Chabanais is the Editor-in-Chief of the publishing house responsible for The Smiles of Women. To his disbelief Aurélie is determined to track down the author of the book, and will not be deterred, as she’s convinced he holds the key to her happiness.
And so begins the most delightful book of heartache, longing, misunderstandings and love. There’s an eccentric cast of characters. With lovely recipes and mentions of food interspersed between some very gentle comedy. Old school. When the world seemed to be kinder. Even though this book wasn’t written all that long ago in the scheme of things.
” Was it possible to understand the true depths of any other human being? What moved them, what drove them, what they really dreamed of?”
I read this over the weekend and completely enjoyed how it took me to the streets of Paris. And inside the heads of two delightful people who (though they didn’t know it), kismet was determined that they should meet. Told via alternating chapters of Aurélie and André this has the quiet charm that book reading should be about. So grab your favourite cuppa and a pain au chocolat (or a cognac if it’s that time of day, mai oui!) and settle in. And believe that yes, love can happen when you least expect it.
I like to think that a quaint little restaurant by the name of ”La temp de Cerises” exists down a side road somewhere.
An absolute book hug. Bisou! 💋
October 26, 2016
Τώρα τι αστέρια να σου δώσω εσένα εεεεε????
Όπως σχολίασα και πιο πάνω... Τέλειο εξώφυλλο, ενδιαφέρων το οπισθόφυλλο, ωραίος ο τίτλος και κυκλοφορεί και από καλές εκδόσεις.... αλλά .... από ουσία σχεδόν τίποτα.
Πρώτον νευρίασα με την Ορελί... αυτή η γυναίκα ήταν τόσο επίμονη σε σημείο θράσους και είχε απαιτήσεις λες και ήταν stalker.
Δεύτερον θα μπορούσε την ιστορία ο συγγραφικός χαρακτήρας να την τραβήξει λίγο παραπάνω ώστε να μην θυμίζει κάτι από τα ίδια... ή τουλάχιστον θα μπορούσε ο ίδιος ο συγγραφέας το θέμα να το αναπτύξει κάπως καλύτερα.
Σε κάποιες σελίδες είχε κενά, σε κάποιες άλλες περιττά σημεία.
Αλλά στην ουσία έχει ένα θέμα το οποίο προσωπικά το έχω δει άπειρες φορές στον κινηματογράφο και το έχω διαβάσει αρκετές σε βιβλία.
Ήθελα κάτι διαφορετικό ή έστω κάτι καλύτερο από τι τα ίδια και τα ίδια...
2,5 étoiles de moi (Γαλλικά από την Google translation)
Όπως σχολίασα και πιο πάνω... Τέλειο εξώφυλλο, ενδιαφέρων το οπισθόφυλλο, ωραίος ο τίτλος και κυκλοφορεί και από καλές εκδόσεις.... αλλά .... από ουσία σχεδόν τίποτα.
Πρώτον νευρίασα με την Ορελί... αυτή η γυναίκα ήταν τόσο επίμονη σε σημείο θράσους και είχε απαιτήσεις λες και ήταν stalker.
Δεύτερον θα μπορούσε την ιστορία ο συγγραφικός χαρακτήρας να την τραβήξει λίγο παραπάνω ώστε να μην θυμίζει κάτι από τα ίδια... ή τουλάχιστον θα μπορούσε ο ίδιος ο συγγραφέας το θέμα να το αναπτύξει κάπως καλύτερα.
Σε κάποιες σελίδες είχε κενά, σε κάποιες άλλες περιττά σημεία.
Αλλά στην ουσία έχει ένα θέμα το οποίο προσωπικά το έχω δει άπειρες φορές στον κινηματογράφο και το έχω διαβάσει αρκετές σε βιβλία.
Ήθελα κάτι διαφορετικό ή έστω κάτι καλύτερο από τι τα ίδια και τα ίδια...
2,5 étoiles de moi (Γαλλικά από την Google translation)
August 3, 2016
Πολύ "γλυκό" βιβλίο! Διαβάζετε ευχάριστα! Μου άρεσε που περιστρέφεται και γύρω από τον κόσμο του βιβλίου. Μου θύμισε και λίγο μία αγαπημένη ταινία το You've got Mail! Περιγράφει και με ρομαντικές νότες το Παρίσι που σε κάνει να θέλεις να το επισκεφθείς!
June 3, 2016
Πόσο τρυφερό βιβλίο! Ενώ δεν έχει τίποτα ξεχωριστό να δείξει, ο συγγραφέας κατάφερε να μεταφέρει στο μυαλό μου αυτούσια την ενέργεια που ρέει ελεύθερη στο Παρίσι. Όλο το άρωμα του βιβλίου, από τον καιρό που περιγράφει, τους δρόμους που περπατάνε οι ήρωες του, τα καταστήματα, τα εδέσματα που μαγειρεύονται, τα κρασιά που ρέουν αλλά και τα συναισθήματα που βιώνουν ο ήρωες, είναι όλη η αλήθεια για το λατρεμένο μου Παρίσι.
July 25, 2016
Pomalo nerealno, ne toliko romantično koliko sam očekivala sa prilično mlakim glavnim likovima. Imala sam veća očekivanja od ove knjige :)
November 7, 2018
Παρίσι, ένα ασυνήθιστο βιβλίο και ένας δυσθεώρητος συγγραφέας... Τι άλλο θα μπορούσες να ζητήσεις από μια ρομαντική ιστορία; Η γραφή του Barreau σε ταξιδεύει και σε κάνει να ερωτευτείς ...τα πάντα! Πολύ ευχάριστο βιβλίο για να περάσεις την ώρα σου και να νιώσει�� την ακατανίκητη επιθυμία να πας μια βόλτα στο Παρίσι!
August 19, 2019
3,5. Una historia muy parisina, muy francesa, con humor, azares del destino y mucho París. Una novela sobre cómo los libros puedes cambiarte la vida y cómo puedes enredar tu vida por amor y por miedo. Seguiré leyendo las historias de este autor porque me encanta su estilo aunque no es la que más me ha gustado hasta el momento.
March 9, 2020
Σαχλαμάρα επιπέδου άρλεκιν, με πλοκή τίγκα στα κλισέ και απίστευτα ανώριμους χαρακτήρες. Και δεν είναι ότι είχα υψηλές προσδοκίες, ένα διασκεδαστικό ρομαντικό μυθιστόρημα περίμενα, για να περάσω ευχάριστα μερικές ώρες. Δυστυχώς...
August 28, 2017
My favorite part was when André's mother fell down the escalator at Galeries Lafayette.
March 26, 2023
Très magnifique..! Πολύ γλυκιά ιστορία, όμορφη.
Πάντως, αν είχα έναν λόγο να πάω στην Πόλη του Φωτός, τώρα έχω δέκα. Και που ξέρεις, μπορεί και να πετύχω τον Αντρέ και την Ορελί σε κάποιο δρομάκι του Παρισιού.
Το menu d'amour κρατιέται στο αρχείο για μελλοντική χρήση. Ευχόμεθα..και οψόμεθα...
Και τώρα..βουρ στο Μενού του Έρωτα ..!
Πάντως, αν είχα έναν λόγο να πάω στην Πόλη του Φωτός, τώρα έχω δέκα. Και που ξέρεις, μπορεί και να πετύχω τον Αντρέ και την Ορελί σε κάποιο δρομάκι του Παρισιού.
Το menu d'amour κρατιέται στο αρχείο για μελλοντική χρήση. Ευχόμεθα..και οψόμεθα...
Και τώρα..βουρ στο Μενού του Έρωτα ..!
September 2, 2017
Este libro entra en la categoría NOT FOR ME, osea NO PARA MI...... es un libro que no me llegó a interesar nada, me resultó muy pavote por decirlo de alguna manera. Sólo lo termine de leer porque es bien cortito y se lee rápido....lo siento, pero no fue un libro para mi.
April 8, 2025
Beautiful!
October 20, 2015
COME ON, LET'S ALL CELEBRATE THE FACT I FINALLY FINISHED MY FIRST BOOK IN HUNGARIAN! AGHH!
(I am quarter Hungarian, so I grew up speaking the language with my Grandmother, but never reading or writing.)
I feel so accomplished right now, and I've fallen in love with the Hungarian language even more...
My reading experience was quite similar to when I read my first French book, I didn't understand every single word, but that didn't hinder me in actually understanding what was going on etc.
This book is a great cozy-up-in-autumn book, so cute it's painful (ugh) but in my opinion it tries a bit too hard to evoke the French feeling that films like The Fabulous Destiny of Amélie Poulain portray really beautifully.
It actually does manage to show Paris in a lovely way, though.
The love interests both didn't concinve me, sorryyy.
André Chabanais was so desperate and kind of slimy and I felt repelled by him.
Aurélie didn't really do anything wrong, but she managed to annoy me anyways.
All in all, the events were all to convenient, everything fell into place just so; and while this was good for me reading-wise (hence: first Hungarian book), I think if I'd read this in German or English I'd be like, whatever, throughout perhaps 90 percent of this.
Gosh, I am so snarky right now, but ya know what I mean.
Still gonna be a book I'll remember, solely for the fact that I read it in Hungariaaaan!!
(Yeah, we all know now, right)
(I am quarter Hungarian, so I grew up speaking the language with my Grandmother, but never reading or writing.)
I feel so accomplished right now, and I've fallen in love with the Hungarian language even more...
My reading experience was quite similar to when I read my first French book, I didn't understand every single word, but that didn't hinder me in actually understanding what was going on etc.
This book is a great cozy-up-in-autumn book, so cute it's painful (ugh) but in my opinion it tries a bit too hard to evoke the French feeling that films like The Fabulous Destiny of Amélie Poulain portray really beautifully.
It actually does manage to show Paris in a lovely way, though.
The love interests both didn't concinve me, sorryyy.
André Chabanais was so desperate and kind of slimy and I felt repelled by him.
Aurélie didn't really do anything wrong, but she managed to annoy me anyways.
All in all, the events were all to convenient, everything fell into place just so; and while this was good for me reading-wise (hence: first Hungarian book), I think if I'd read this in German or English I'd be like, whatever, throughout perhaps 90 percent of this.
Gosh, I am so snarky right now, but ya know what I mean.
Still gonna be a book I'll remember, solely for the fact that I read it in Hungariaaaan!!
(Yeah, we all know now, right)
July 24, 2016
Τι να πω γι' αυτο το βιβλιο! Δεν ειμαι φανατικη αναγνωστης τετοιου τυπου μυθιστορηματων, αλλα το συγκεκριμμενο με διασκεδασε, μπορω να πω οτι ενθουσιαστηκα απο την πρωτη σελιδα. Ελαφρυ , ευαναγνωστο και καθολου βαρετο , καθως επισης και καλογραμμενο.
Ο Αντρε Σαμπανε εργαζεται σε εκδοτικο οικο στο Παρισι και ενα βραδυ περνωντας εξω απο ενα εστιατοριο μενει εντυπωσιασμενος απο το χαμογελο μιας κοπελας , ιδιοκτητριας του εστιατοριου ' Η Εποχη Των Κερασιων' , σε σημειο που την χρησιμοποιει ως κεντρικη ηρωιδα στο μυθιστορημα του , το οποιο εκδιδει με ψευδωνυμο , αλλα και ψευτικη φωτογραφια. Τι θα κανει ομως οταν αυτη η πανεμορφη κοπελα, η Ορελι Μπρεντεν, εμφανιζεται στον εκδοτικο οικο ζητωντας του να γνωρισει το συγγραφεα του βιβλιου που την εχει συναρπασει και την εχει βοηθησει σε μια δυσκολη περιοδο της ζωης της ....
Φαινεται γλυκαναλατο κι ομως δεν ειναι , το καταχαρηκα, που και που χρειαζονται και τα ρομαντικα μυθιστορηματα .... Γι' αυτο θα του δωσω και 5 αστερακια ...
Καλη αναγνωση και καλη ξεναγηση στο Παρισι με τον Νικολα Μπαρρο ....
Ο Αντρε Σαμπανε εργαζεται σε εκδοτικο οικο στο Παρισι και ενα βραδυ περνωντας εξω απο ενα εστιατοριο μενει εντυπωσιασμενος απο το χαμογελο μιας κοπελας , ιδιοκτητριας του εστιατοριου ' Η Εποχη Των Κερασιων' , σε σημειο που την χρησιμοποιει ως κεντρικη ηρωιδα στο μυθιστορημα του , το οποιο εκδιδει με ψευδωνυμο , αλλα και ψευτικη φωτογραφια. Τι θα κανει ομως οταν αυτη η πανεμορφη κοπελα, η Ορελι Μπρεντεν, εμφανιζεται στον εκδοτικο οικο ζητωντας του να γνωρισει το συγγραφεα του βιβλιου που την εχει συναρπασει και την εχει βοηθησει σε μια δυσκολη περιοδο της ζωης της ....
Φαινεται γλυκαναλατο κι ομως δεν ειναι , το καταχαρηκα, που και που χρειαζονται και τα ρομαντικα μυθιστορηματα .... Γι' αυτο θα του δωσω και 5 αστερακια ...
Καλη αναγνωση και καλη ξεναγηση στο Παρισι με τον Νικολα Μπαρρο ....
October 9, 2015
Προβλέψιμη κοινότοπη ρομαντική ιστοριούλα γεμάτη κλισέ, που όμως είναι ό,τι πρέπει για να περάσεις λίγες ώρες ξεγνοιασιάς με ένα ανάλαφρο και ευχάριστο ανάγνωσμα. Θα μπορούσε πολύ εύκολα να γίνει μια συμπαθητική αισθηματική κωμωδία του συρμού.
April 5, 2019
Ένα πολύ γλυκό βιβλίο που μοσχοβολάει Παρίσι. Με happy end σαν να βλέπεις μια κεφάτη κομεντί γραμμένο με λόγια απλά και όμορφα! Μου κράτησε πολύ καλή παρέα και το συνιστώ ανεπιφύλακτα!
April 3, 2022
δεν ενθουσιάστηκα ιδιαίτερα... το μόνο που απόλαυσα ήταν η περιγραφή δρόμων του Παρισιού που μου έφερε εικόνες απο ταξίδι μου εκεί.
February 18, 2017
Hach... Ein wirklich schönes Buch mit einer traumhaften Kulisse und bezaubernden Charakteren.
In der Stadt der Liebe besitzt Aurelie ein kleines französisches Restaurant und scheint eigentlich glücklich zu sein. Als sie aber von ihrem Partner plötzlich verlassen wird bricht ihre Welt zusammen. Sie taumelt unglücklich durch Paris und stößt durch Zufall auf ein Buch, das anscheinend von ihr handelt. Was es damit auf sich hat und wer der mysteriöse Autor des Buches ist, der sie ja anscheinend kennen muss, das erfahren wir in dieser Geschichte.
Es ist natürlich reichlich klischeehaft, aber sieht man darüber hinweg kann man sich in eine wundervolle Liebesgeschichte fallen lassen, die durch ihre Protagonisten als auch durch die schöne Sprache besticht.
In der Stadt der Liebe besitzt Aurelie ein kleines französisches Restaurant und scheint eigentlich glücklich zu sein. Als sie aber von ihrem Partner plötzlich verlassen wird bricht ihre Welt zusammen. Sie taumelt unglücklich durch Paris und stößt durch Zufall auf ein Buch, das anscheinend von ihr handelt. Was es damit auf sich hat und wer der mysteriöse Autor des Buches ist, der sie ja anscheinend kennen muss, das erfahren wir in dieser Geschichte.
Es ist natürlich reichlich klischeehaft, aber sieht man darüber hinweg kann man sich in eine wundervolle Liebesgeschichte fallen lassen, die durch ihre Protagonisten als auch durch die schöne Sprache besticht.
February 18, 2015
Το βιβλίο “Η εποχή των κερασιών” του Νικολά Μπάρρο, που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Πατάκη, είναι ένα ενδιαφέρον κράμα σύγχρονου και παλιακού ρομαντισμού. Ακριβώς όπως ο Μπάρρο γράφει στη γερμανική γλώσσα για τη Γαλλία –δείγμα της μεικτής καταγωγής του- έτσι και η Ορελί, η πρωταγωνίστρια του βιβλίου, αιχμαλωτίζεται από την πένα του συγγραφέα Ρόμπερτ Μίλλερ, ο οποίος αν και Άγγλος γράφει για το Παρίσι.
Η Ορελί, περνώντας μια δύσκολη περίοδο στη ζωή της, βρίσκει καταφύγιο στο νεοεκδοθέν βιβλίο του Μίλλερ. Οι περισσότεροι αναγνώστες θα την καταλάβουν. Είναι μαγικό, κατά τη διάρκεια μιας δύσκολης περιόδου, να βρίσκεις στήριξη και κουράγιο στα λογοτεχνικά κείμενα ενός συγγραφέας. Η Ορελί ωστόσο δεν επιθυμεί απλώς να συγχαρεί και να εκφράσει τον θαυμασμό της στον -μέχρι εκείνη τη στιγμή άφαντο- συγγραφέα, αλλά θέλει να τον γνωρίσει καλύτερα, νιώθοντας γοητευμένη από την πένα του. Στην προσπάθεια της να τον ξετρυπώσει βρίσκεται αντιμέτωπη με τον νευρικό εκδότη του -ο οποίος κρύβει τα δικά του μυστικά- την περίεργη κολλητή της και τους υπόλοιπους θαυμαστές του.
“Η εποχή των κερασιών” είναι ένα γλυκό, τρυφερό βιβλίο, το οποίο μας φέρνει αντιμέτωπους με τα παράξενα μείγματα του χαρακτήρα μας και τις διττές ταυτότητες που μας χαρακτηρίζουν. Μια υπέροχη ιστορία αγάπης και αυτογνωσίας, με φόντο το πάντα ρομαντικό και μαγευτικό Παρίσι. Πρόκειται για ένα καλογραμμένο βιβλίο με πάρα πολλά μικρά γοητευτικά στοιχεία που το κάνουν ακόμη πιο ελκυστικό στα μάτια του αναγνώστη.
Έχει έναν τίτλο γεμάτο λυρισμό, που φαντάζει ιδανικός καθ’ όλη τη διάρκεια της ανάγνωσης. Το εξώφυλλό του είναι ότι καλύτερο έχει κυκλοφορήσει το τελευταίο διάστημα και το τεράστιο πλεονέκτημα του βιβλίου είναι η εξαιρετική μετάφραση της Βασιλικής Κνήτου. Μια αποστολή δύσκολη καθώς η μετάφραση έγινε από τα γερμανικά στα ελληνικά, προσφέροντας όμως στον αναγνώστη όλες τις ομορφιές και τα στοιχεία της γαλλικής γλώσσας και κουλτούρας. Ελπίζω σύντομα να διαβάσω ακόμη ένα έργο του Μπάρρο, καθώς έχω την αίσθηση πως πρόκειται για έναν πολλά υποσχόμενο συγγραφέα.
Η Ορελί, περνώντας μια δύσκολη περίοδο στη ζωή της, βρίσκει καταφύγιο στο νεοεκδοθέν βιβλίο του Μίλλερ. Οι περισσότεροι αναγνώστες θα την καταλάβουν. Είναι μαγικό, κατά τη διάρκεια μιας δύσκολης περιόδου, να βρίσκεις στήριξη και κουράγιο στα λογοτεχνικά κείμενα ενός συγγραφέας. Η Ορελί ωστόσο δεν επιθυμεί απλώς να συγχαρεί και να εκφράσει τον θαυμασμό της στον -μέχρι εκείνη τη στιγμή άφαντο- συγγραφέα, αλλά θέλει να τον γνωρίσει καλύτερα, νιώθοντας γοητευμένη από την πένα του. Στην προσπάθεια της να τον ξετρυπώσει βρίσκεται αντιμέτωπη με τον νευρικό εκδότη του -ο οποίος κρύβει τα δικά του μυστικά- την περίεργη κολλητή της και τους υπόλοιπους θαυμαστές του.
“Η εποχή των κερασιών” είναι ένα γλυκό, τρυφερό βιβλίο, το οποίο μας φέρνει αντιμέτωπους με τα παράξενα μείγματα του χαρακτήρα μας και τις διττές ταυτότητες που μας χαρακτηρίζουν. Μια υπέροχη ιστορία αγάπης και αυτογνωσίας, με φόντο το πάντα ρομαντικό και μαγευτικό Παρίσι. Πρόκειται για ένα καλογραμμένο βιβλίο με πάρα πολλά μικρά γοητευτικά στοιχεία που το κάνουν ακόμη πιο ελκυστικό στα μάτια του αναγνώστη.
Έχει έναν τίτλο γεμάτο λυρισμό, που φαντάζει ιδανικός καθ’ όλη τη διάρκεια της ανάγνωσης. Το εξώφυλλό του είναι ότι καλύτερο έχει κυκλοφορήσει το τελευταίο διάστημα και το τεράστιο πλεονέκτημα του βιβλίου είναι η εξαιρετική μετάφραση της Βασιλικής Κνήτου. Μια αποστολή δύσκολη καθώς η μετάφραση έγινε από τα γερμανικά στα ελληνικά, προσφέροντας όμως στον αναγνώστη όλες τις ομορφιές και τα στοιχεία της γαλλικής γλώσσας και κουλτούρας. Ελπίζω σύντομα να διαβάσω ακόμη ένα έργο του Μπάρρο, καθώς έχω την αίσθηση πως πρόκειται για έναν πολλά υποσχόμενο συγγραφέα.
May 23, 2019
"Η ΕΠΟΧΗ ΤΩΝ ΚΕΡΑΣΙΩΝ"ΤΟΥ Ν.ΜΠΑΡΡΟ
Ρομαντικό σα γαλλική ταινία,γλυκό σαν κεράσι & αισιοδοξο σαν ουράνιο τόξο μετά από μια δυνατή μπόρα.Αυτές οι φράσεις μου έρχονται στο μυαλό όταν σκέφτομαι αυτό το μυθιστόρημα.Η ιστορία του πρωτοτυπη ,η γραφή του απλή ,οι ήρωες του καθημερινοι.Μια συμπαθέστατη Γαλλιδα &ένας μυστηριώδης συγγραφέας με συνοδοιπόρο τον έρωτα μας σεργιανίζουν στην πόλη του φωτος.Χωρις να κάνει κοιλιά ,αυτό το τρυφερό&ανάλαφρο μυθιστόρημα πέτυχε με ευκολια να με ταξιδεύσει στο Παρίσι &να με κάνει να θέλω να το δω στη μεγάλη οθόνη.Ομορφη ιστορία ,οχι συνηθισμενη,που καταφέρνει να σε ωθήσει να σκεφτεις το ρόλο των συμπτώσεων στις ζωες μας.Το μόνο που ήθελα, όμως ,σε μεγαλύτερη δόση ηταν έξαρση στα συναισθήματα. Σ αυτό το κομμάτι προσδοκούσα μεγαλύτερη ένταση,γιατι η πλοκή&οι ήρωες έδιναν αυτές τις δυνατότητες.
Ρομαντικό σα γαλλική ταινία,γλυκό σαν κεράσι & αισιοδοξο σαν ουράνιο τόξο μετά από μια δυνατή μπόρα.Αυτές οι φράσεις μου έρχονται στο μυαλό όταν σκέφτομαι αυτό το μυθιστόρημα.Η ιστορία του πρωτοτυπη ,η γραφή του απλή ,οι ήρωες του καθημερινοι.Μια συμπαθέστατη Γαλλιδα &ένας μυστηριώδης συγγραφέας με συνοδοιπόρο τον έρωτα μας σεργιανίζουν στην πόλη του φωτος.Χωρις να κάνει κοιλιά ,αυτό το τρυφερό&ανάλαφρο μυθιστόρημα πέτυχε με ευκολια να με ταξιδεύσει στο Παρίσι &να με κάνει να θέλω να το δω στη μεγάλη οθόνη.Ομορφη ιστορία ,οχι συνηθισμενη,που καταφέρνει να σε ωθήσει να σκεφτεις το ρόλο των συμπτώσεων στις ζωες μας.Το μόνο που ήθελα, όμως ,σε μεγαλύτερη δόση ηταν έξαρση στα συναισθήματα. Σ αυτό το κομμάτι προσδοκούσα μεγαλύτερη ένταση,γιατι η πλοκή&οι ήρωες έδιναν αυτές τις δυνατότητες.
December 24, 2016
Un libro precioso, que leí hace tiempo.Lleno de ternura que como su título dice me sacó mil y una sonrisas.
June 24, 2018
A more Parisian version of 'You've Got Mail', very sweet and warm.
Displaying 1 - 30 of 1,149 reviews