Iemand moet het doen. Een gesprek voeren met een verbijsteringsrobot. Op zondagmiddag naar een café chantant en rondhangen met hoofdstedelijke oude meisjes, uitgewoede corpsballen en gepensioneerde beau garçons. Aandachtig kijken naar een ongesubsidieerd ballet van lepelaars. Twee sappige bierpaarden bewonderen in de Breitnerende avondschemering. Iemand moet op de bres springen voor de trouw roffelende rolkoffer die symbool dreigt te worden voor toeristenhaat. En wat zou er van de halfharde potloodventer worden als niemand naar hem keek? Iemand moet het doen. Gelukkig is er Sylvia Witteman.
The books of Sylvia Witteman where she shares her views on everyday life, society and actuality are a very relaxing read. I doubted between 2 and 3 stars, but went for 2 stars. It’s relaxing and not bad, but that is about it.
Ik vond dit één van de leukere bundels. De columns zijn kort en krachtig, humoristisch en lezen dus lekker weg. Ik vind het heel prettig om een paar columns te lezen net voor het slapengaan. Vooral als het eigenlijk net te laat is voor een lang hoofdstuk in een ander boek maar je toch nog graag een minuutje of tien wilt lezen.
Iemand moet het doen* van Sylvia Witteman is een perfecte metgezel voor wie noodgedwongen een tijdje aan bed gekluisterd is. Dit boek, bestaande uit korte columns van slechts twee pagina's elk, biedt precies de juiste dosis vermaak en afleiding.
Witteman heeft een uniek talent om dagelijkse gebeurtenissen en toevallige passanten in haar leven met humor en scherpzinnigheid te beschrijven. Haar observaties zijn zowel herkenbaar als verrassend, en de luchtige toon van haar schrijfstijl maakt het makkelijk om telkens "nog één column" te lezen.
Wat dit boek echt bijzonder maakt, zijn de korte anekdotes die blijven hangen. Hoewel ze kort en bondig zijn, zijn sommige verhalen zo memorabel dat ze je nog lang bijblijven. De combinatie van grappige momenten en interessante gedachten zorgt ervoor dat je constant geboeid blijft.
Al met al is *Iemand moet het doen* een aanrader voor iedereen die op zoek is naar een licht en vermakelijk boek, perfect om te lezen tijdens een ziekbed of gewoon voor een snelle lach tussendoor. Sylvia Witteman weet precies hoe ze haar lezers moet vermaken met haar scherpe pen en ontwapenende humor.
I like Sylvia Wittemans’ columns. She is entertaining, does not take herself too seriously and has no pretences. The columns are all just a page and a half long so it’s easy to pick up every now and then.
Alhoewel ik ze allemaal al een keer eerder gelezen moet hebben (als Volkskrant lezer) blijven de verhaaltjes leuk. Ze is erg opmerkzaam voor de gewone dingen en pakt het altijd in met humor. Een ideaal boekje om tussendoor te lezen als je even wat (wacht)tijd hebt.
Sylvia neemt je mee in de beslommeringen van het alledaagse leven, zonder schroom en openhartig. Ze graaft niet diep, maar haar oppervlakkigheid werkt aanstekelijk. Ze is wie ze is, moeder van opgroeiende kinderen, die rondkijkt en observeert. Ze gaat niet vervelen, omdat ze niet de schijn ophoudt, niet onnodig gewichtig doet. Je kunt haar gerust een erfgenaam van Simon Carmiggelt noemen, net als zij een Amsterdammer. Lekker om te lezen.
Weer genoten van de heerlijke stukjes die Sylvia Witteman schrijft! Ook als hoofdstedelijk oud meisje vind ik mezelf soms terug op plekken en in situaties waarvan ik mezelf afvraag: why?!? Bij sommige verhalen echt slappe lach gekregen! (Oh, en wat fijn is dat)