What do you think?
Rate this book
Correspondence of F. Scott Fitzgerald
Book by Fitzgerald, F. Scott
640 pages, Hardcover
First published January 1, 1940
21 people are currently reading
874 people want to read
About the author
F. Scott Fitzgerald
2,334 books25.6k followersFrancis Scott Key Fitzgerald, widely known simply as Scott Fitzgerald, was an American novelist, essayist, and short story writer. He is best known for his novels depicting the flamboyance and excess of the Jazz Age, a term he popularized in his short story collection Tales of the Jazz Age. During his lifetime, he published four novels, four story collections, and 164 short stories. Although he achieved temporary popular success and fortune in the 1920s, Fitzgerald received critical acclaim only after his death and is now widely regarded as one of the greatest American writers of the 20th century.
Born into a middle-class family in Saint Paul, Minnesota, Fitzgerald was raised primarily in New York state. He attended Princeton University where he befriended future literary critic Edmund Wilson. Owing to a failed romantic relationship with Chicago socialite Ginevra King, he dropped out in 1917 to join the United States Army during World War I. While stationed in Alabama, he met Zelda Sayre, a Southern debutante who belonged to Montgomery's exclusive country-club set. Although she initially rejected Fitzgerald's marriage proposal due to his lack of financial prospects, Zelda agreed to marry him after he published the commercially successful This Side of Paradise (1920). The novel became a cultural sensation and cemented his reputation as one of the eminent writers of the decade.
His second novel, The Beautiful and Damned (1922), propelled him further into the cultural elite. To maintain his affluent lifestyle, he wrote numerous stories for popular magazines such as The Saturday Evening Post, Collier's Weekly, and Esquire. During this period, Fitzgerald frequented Europe, where he befriended modernist writers and artists of the "Lost Generation" expatriate community, including Ernest Hemingway. His third novel, The Great Gatsby (1925), received generally favorable reviews but was a commercial failure, selling fewer than 23,000 copies in its first year. Despite its lackluster debut, The Great Gatsby is now hailed by some literary critics as the "Great American Novel". Following the deterioration of his wife's mental health and her placement in a mental institute for schizophrenia, Fitzgerald completed his final novel, Tender Is the Night (1934).
Struggling financially because of the declining popularity of his works during the Great Depression, Fitzgerald moved to Hollywood, where he embarked upon an unsuccessful career as a screenwriter. While living in Hollywood, he cohabited with columnist Sheilah Graham, his final companion before his death. After a long struggle with alcoholism, he attained sobriety only to die of a heart attack in 1940, at 44. His friend Edmund Wilson edited and published an unfinished fifth novel, The Last Tycoon (1941), after Fitzgerald's death. In 1993, a new edition was published as The Love of the Last Tycoon, edited by Matthew J. Bruccoli.
Born into a middle-class family in Saint Paul, Minnesota, Fitzgerald was raised primarily in New York state. He attended Princeton University where he befriended future literary critic Edmund Wilson. Owing to a failed romantic relationship with Chicago socialite Ginevra King, he dropped out in 1917 to join the United States Army during World War I. While stationed in Alabama, he met Zelda Sayre, a Southern debutante who belonged to Montgomery's exclusive country-club set. Although she initially rejected Fitzgerald's marriage proposal due to his lack of financial prospects, Zelda agreed to marry him after he published the commercially successful This Side of Paradise (1920). The novel became a cultural sensation and cemented his reputation as one of the eminent writers of the decade.
His second novel, The Beautiful and Damned (1922), propelled him further into the cultural elite. To maintain his affluent lifestyle, he wrote numerous stories for popular magazines such as The Saturday Evening Post, Collier's Weekly, and Esquire. During this period, Fitzgerald frequented Europe, where he befriended modernist writers and artists of the "Lost Generation" expatriate community, including Ernest Hemingway. His third novel, The Great Gatsby (1925), received generally favorable reviews but was a commercial failure, selling fewer than 23,000 copies in its first year. Despite its lackluster debut, The Great Gatsby is now hailed by some literary critics as the "Great American Novel". Following the deterioration of his wife's mental health and her placement in a mental institute for schizophrenia, Fitzgerald completed his final novel, Tender Is the Night (1934).
Struggling financially because of the declining popularity of his works during the Great Depression, Fitzgerald moved to Hollywood, where he embarked upon an unsuccessful career as a screenwriter. While living in Hollywood, he cohabited with columnist Sheilah Graham, his final companion before his death. After a long struggle with alcoholism, he attained sobriety only to die of a heart attack in 1940, at 44. His friend Edmund Wilson edited and published an unfinished fifth novel, The Last Tycoon (1941), after Fitzgerald's death. In 1993, a new edition was published as The Love of the Last Tycoon, edited by Matthew J. Bruccoli.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 16 of 16 reviews
November 13, 2024
“There is no other time but now.” – F. Scott Fitzgerald
Let’s cut to the chase: I’m rating this book 5 stars based on the letters and quotes.
However….the letters were grouped by recipient (for example, to Zelda, Harold Ober, Maxwell Perkins). This fragmented timeline takes away from the major peaks and valleys of Fitgerald’s life.
In contrast, there is a book, A Life in Letters by Matthew Bruccoli (1980) which is ordered chronologically, and that seemed more sensible. The reader really feels Fitzgerald’s hopes and desperations as the same thought pervades multiple letters.
Turnbull did put this collection together first, in 1963, and as Fitzgerald notes (or at least he alleges) that Picasso said to Gertrude Stein, “You do something first and then somebody comes along and does it pretty.”
Bruccoli makes the collection of Fitzgerald’s letters pretty in A Life in Letters.
But the quotes……here are just some:
“Let me remind you never to discuss my affairs with a living soul.”
“I never wanted to see again in this world women who were brought up as idlers.”
“I want my energies and earnings for people who talk my language.”
“You don’t realize that what I am doing here is the last tired effort of a man, who once did something finer and better.”
“I am no longer interested in your promissory notes but only in what I see.”
“What is important is to go the library and crack open your first book – to be among the 5% who will do this and get that much start and freshness.”
“Nothing is as obnoxious as other people’s luck.”
“I am not a great man, but sometimes I think the impersonal and objective quality of my talent and the sacrifices of it, in pieces, to preserve its essential value has some sort of epic grandeur.”
“A good style simply doesn’t form unless you absorb half a dozen top-flight authors.”
“But a real grasp of Blake, Keats, etc. will bring you something you haven’t dreamed of.”
“Anyhow there’s no point in trying to be an artist if you can’t do your best.”
“You remember I used to say I wanted to die at thirty-well, I’m twenty-nine and the prospect is still welcome.”
“In a small way I was an original.”
“Culture follows money.”
“I believe that the important thing about a work of fiction is that the essential reaction shall be profound and enduring."
The Green Light at the End of the Dock (How much I spent):
Hardcover Text – First edition, first print on eBay for $27.32
Connect With Me!
Blog Threads BookTube Facebook Insta My Bookstore at Pango
Let’s cut to the chase: I’m rating this book 5 stars based on the letters and quotes.
However….the letters were grouped by recipient (for example, to Zelda, Harold Ober, Maxwell Perkins). This fragmented timeline takes away from the major peaks and valleys of Fitgerald’s life.
In contrast, there is a book, A Life in Letters by Matthew Bruccoli (1980) which is ordered chronologically, and that seemed more sensible. The reader really feels Fitzgerald’s hopes and desperations as the same thought pervades multiple letters.
Turnbull did put this collection together first, in 1963, and as Fitzgerald notes (or at least he alleges) that Picasso said to Gertrude Stein, “You do something first and then somebody comes along and does it pretty.”
Bruccoli makes the collection of Fitzgerald’s letters pretty in A Life in Letters.
But the quotes……here are just some:
“Let me remind you never to discuss my affairs with a living soul.”
“I never wanted to see again in this world women who were brought up as idlers.”
“I want my energies and earnings for people who talk my language.”
“You don’t realize that what I am doing here is the last tired effort of a man, who once did something finer and better.”
“I am no longer interested in your promissory notes but only in what I see.”
“What is important is to go the library and crack open your first book – to be among the 5% who will do this and get that much start and freshness.”
“Nothing is as obnoxious as other people’s luck.”
“I am not a great man, but sometimes I think the impersonal and objective quality of my talent and the sacrifices of it, in pieces, to preserve its essential value has some sort of epic grandeur.”
“A good style simply doesn’t form unless you absorb half a dozen top-flight authors.”
“But a real grasp of Blake, Keats, etc. will bring you something you haven’t dreamed of.”
“Anyhow there’s no point in trying to be an artist if you can’t do your best.”
“You remember I used to say I wanted to die at thirty-well, I’m twenty-nine and the prospect is still welcome.”
“In a small way I was an original.”
“Culture follows money.”
“I believe that the important thing about a work of fiction is that the essential reaction shall be profound and enduring."
The Green Light at the End of the Dock (How much I spent):
Hardcover Text – First edition, first print on eBay for $27.32
Connect With Me!
Blog Threads BookTube Facebook Insta My Bookstore at Pango
March 4, 2008
Such a lovely neurotic man. I love his novels and his letters, as well. He's flawed, talented, spoiled and a drunk -- but, oh, the words!
May 13, 2025
Miałem pewne trudności z tym jak to ocenić, bo opis i wstęp kazały mi spodziewać się czegoś innego. Myślałem też, że skoro została ta korespondencja wydana to będzie miała jakiś szczególny charakter. Oczywiście nie mam tu pretensji do samego Fitzgeralda. Wstęp jest zły i w ogóle się z nim nie zgadzam. Autor wstępu twierdzi, że Fitzgerald zatajał własne przeżycia i, że jest to korespondencja bogata w osobliwe wyznania. Jak dla mnie to nie ma w tych listach niczego osobliwego, a jeśli chodzi o zatajanie przeżyć to też odniosłem wrażenie, że było wręcz przeciwnie. Facet po prostu pisał z córką i uważam, że każda córka powinna mieć co najmniej taką relację ze swoim ojcem jaką Scottie miała ze swoim. Na pierwszy rzut oka widać, że Fitzgerald bardzo ją kochał, troszczył się o jej wykształcenie i robił co mógł żeby była szczęśliwa. Widać, że pomimo zawodów i przykrości jakie mu sprawiała nie potrafił na nią krzyczeć i się złościć, a wszystkie nagany wynikały z troski i nawet w tych naganach było czuć miłość.
„Na żadne z zadanych Ci pytań w ostatnich sześciu listach nie odpowiedziałaś. Popraw się, bo inaczej potrącę Ci za tydzień pięć dolarów, żebyś nie zapomniała, że wciąż jestem ten sam stary sknera. Mówiąc poważnie: Pączek mój słodki ucieszył mnie bardzo swoją sztuką. Niech mi tylko będzie – na miłość boską – zdrowy.”
Osobiście się rozpływam.
Co też rzuciło mi się w oczy to niechęć Fitzgeralda do samego siebie i rozgoryczenie tym jak potoczyło się jego życie. Listy te pochodzą z okresu kiedy jego największa sława już minęła. Z niegdyś jednego z najbardziej popularnych pisarzy amerykańskich stał się nagle pisarzem scenariuszy dla Metro Goldwyn Mayer. Wielokrotnie przestrzega Scottie żeby nie popełniała jego błędów i nie brała przykładu z tego jak kiedyś się zachowywał. Tak samo przestrzega ją przed losem jaki spotkał jej matkę, jego żonę, Zeldę, która przez swoją nonszalancję i marnotrawienie potencjału większość swojego życia spędziła w szpitalach psychiatrycznych. Pomimo swojej miłości do żony czuć też w listach Fitzgeralda jego rozczarowanie tym jak potoczyło się jego małżeństwo. Parę razy obwinia Zeldę o to, że jej obecny stan jest wynikiem jej dawnej lekkomyślności jednak zawsze też mówi Scottie żeby pamiętała aby odwiedzać matkę w szpitalu. Czego mi też zabrakło to perspektywy Scottie. Jednak czytanie tej korespondencji z perspektywy tylko jednej osoby sprawiło, że czasami nie do końca rozumiałem o czym mowa.
Pomimo wszystkiego tego co wyżej napisałem czytanie tego ciągiem i w formie listów okazało się nie być dla mnie tak ekscytujące jak się spodziewałem.
"Całuję Cię najczulej - chodząca doskonałość. Twój Papa."
„Na żadne z zadanych Ci pytań w ostatnich sześciu listach nie odpowiedziałaś. Popraw się, bo inaczej potrącę Ci za tydzień pięć dolarów, żebyś nie zapomniała, że wciąż jestem ten sam stary sknera. Mówiąc poważnie: Pączek mój słodki ucieszył mnie bardzo swoją sztuką. Niech mi tylko będzie – na miłość boską – zdrowy.”
Osobiście się rozpływam.
Co też rzuciło mi się w oczy to niechęć Fitzgeralda do samego siebie i rozgoryczenie tym jak potoczyło się jego życie. Listy te pochodzą z okresu kiedy jego największa sława już minęła. Z niegdyś jednego z najbardziej popularnych pisarzy amerykańskich stał się nagle pisarzem scenariuszy dla Metro Goldwyn Mayer. Wielokrotnie przestrzega Scottie żeby nie popełniała jego błędów i nie brała przykładu z tego jak kiedyś się zachowywał. Tak samo przestrzega ją przed losem jaki spotkał jej matkę, jego żonę, Zeldę, która przez swoją nonszalancję i marnotrawienie potencjału większość swojego życia spędziła w szpitalach psychiatrycznych. Pomimo swojej miłości do żony czuć też w listach Fitzgeralda jego rozczarowanie tym jak potoczyło się jego małżeństwo. Parę razy obwinia Zeldę o to, że jej obecny stan jest wynikiem jej dawnej lekkomyślności jednak zawsze też mówi Scottie żeby pamiętała aby odwiedzać matkę w szpitalu. Czego mi też zabrakło to perspektywy Scottie. Jednak czytanie tej korespondencji z perspektywy tylko jednej osoby sprawiło, że czasami nie do końca rozumiałem o czym mowa.
Pomimo wszystkiego tego co wyżej napisałem czytanie tego ciągiem i w formie listów okazało się nie być dla mnie tak ekscytujące jak się spodziewałem.
"Całuję Cię najczulej - chodząca doskonałość. Twój Papa."
July 13, 2016
Utterly incredible, and the letters to his daughter were filled with unshakeable wisdom and love. A stunning, intelligent collection, and a must read for any Fitzgerald fan.
January 20, 2022
+ Porządne referencje Fitzgeralda odnośnie lektur, recenzje książek, sztuk. Widać jak mocno zależało mu na dobrym wychowaniu córki, na jej edukacji.
+ Z listów bije momentami ogromny smutek, gdy znamy "finał" historii, a widzimy ile dobrej energii starał się dać córce, jak przedstawiał jej swoje sprawy. o samo bije, gdy porównamy listy do Pączka z listami do Zeldy.
+ Przypisy, referencje, cała kwerenda. Cudowne tłumaczenie wszystkich zjawisk kulturowych ze świata Fitzgeralda dla polskiego czytelnika (aktorów, pisarzy, osobistości). Dodatkowo przypisy tłumaczące sytuacje z życia Scotta.
___
"Najlepszą, choć dość gorzką odpowiedź dał Picasso Gertrudzie Stein: »Człowiek coś wymyśli, a potem ktoś inny zrobi to samo, tylko o wiele ładniej«."
"Dziesięć lat temu Paryż przeżywał swój ostatni wielki najazd Amerykanów, ale pożegnaliśmy tę wesołą paradę, bo musiałaś wyjechać do Szwajcarii. Pięć lat temu zaczęła się moja nieszczęsna seria chorób i wyjechałem do Asheville. Karty o wiele za wcześnie zaczęły się dla nas układać niedobrze. W ciągu ostatnich tygodni cały świat niewątpliwie nas dogonił."
+ Z listów bije momentami ogromny smutek, gdy znamy "finał" historii, a widzimy ile dobrej energii starał się dać córce, jak przedstawiał jej swoje sprawy. o samo bije, gdy porównamy listy do Pączka z listami do Zeldy.
+ Przypisy, referencje, cała kwerenda. Cudowne tłumaczenie wszystkich zjawisk kulturowych ze świata Fitzgeralda dla polskiego czytelnika (aktorów, pisarzy, osobistości). Dodatkowo przypisy tłumaczące sytuacje z życia Scotta.
___
"Najlepszą, choć dość gorzką odpowiedź dał Picasso Gertrudzie Stein: »Człowiek coś wymyśli, a potem ktoś inny zrobi to samo, tylko o wiele ładniej«."
"Dziesięć lat temu Paryż przeżywał swój ostatni wielki najazd Amerykanów, ale pożegnaliśmy tę wesołą paradę, bo musiałaś wyjechać do Szwajcarii. Pięć lat temu zaczęła się moja nieszczęsna seria chorób i wyjechałem do Asheville. Karty o wiele za wcześnie zaczęły się dla nas układać niedobrze. W ciągu ostatnich tygodni cały świat niewątpliwie nas dogonił."
January 10, 2022
Listy F.S.Fitzgerald to rzecz niezwykle intymna. Jest to zbiór korespondencji do córki autora, które pisał w latach 1933-1940 ( w tym kilka niedatowanych ). Według mnie ta forma wymyka się jakiejkolwiek opinii pod względem literackim właśnie ze względu na charakter prywatny i jak mogę się domyślać, pierwotnie nie przeznaczony do publikacji. Jednak ja sięgnęłam po tą lekturę podczas poszukiwań przykładów relacji ojciec-córka. Znalazłam mnóstwo fragmentów. Polecam zajrzeć :)
September 22, 2017
It's a good reference book for the shelves of any FSF fan. It goes well with a copy of his Ledger. A reading of just a few of the letters will lead one on an extensive Google search for other books and authors.
June 5, 2021
A worthy addition to my ever increasing collection of titles pertaining to Scott Fitz. I thought the section on letters to his daughter especially poignant . Also what a genius Max Perkins was...
September 1, 2025
I revisit these again and again and again.
July 9, 2023
czuć tą desperacje w jego piśmie którą starał się zatuszować
dużo poleceń dojrzałej literatury i opini na jej temat
niektóre fragmenty świetne
2,5☆ łatwy język
dużo poleceń dojrzałej literatury i opini na jej temat
niektóre fragmenty świetne
2,5☆ łatwy język
January 22, 2020
El libro dibuja un retrato de Fitzgerald vívido e inédito. Lejos quedan los años de excesos a ritmo de jazz. El escritor es un hombre maduro que vive solo y que tiene que mantener desde la distancia a sus dos mujeres con un sueldo escaso. Su trabajo en el cine no le llena y no le va tan bien como debiera. Durante los casi diez años que dura el tráfico de cartas con su hija, Fitzgerald se muda infinidad de veces y va allá donde lo contratan para escribir guiones de cine que no siempre llegan a buen puerto. Es un hombre mayor que encima ve a lo lejos cómo su hija hace lo que hacen todas las adolescentes: vivir la vida a tope sin mirar atrás. Las idas y venidas de Scottie, sus líos (llegó a ser expedientada en Vassar, aunque nunca llegaron a expulsarla), sus suspensos, su pereza a la hora de entregar los trabajos y de leer la enorme lista de libros que le impone su padre… Todo esto provoca en Fitzgerald una frustración tremenda, la típica del padre que sabe que su hija “vale más que eso”. Y no se molesta en esconderlo. Sus cartas son severas y directas y, sobre todo, cuando se trata de hablar de dinero, no se anda con paños calientes. Las termina, eso sí, siempre con una rúbrica cariñosa, un “Papi” que nos recuerda que el escritor era, antes que educador y vigilante, un padre cariñoso. Gracias a estas cartas vemos cómo el empeño de Fitzgerald obtiene resultado a medida que Scottie se hace mayor y el lapso entre cartas se acorta, Scottie va aceptando sus consejos y desde las letras del padre vemos cómo la hija se convierte en persona al mismo tiempo. Y así, estas “Cartas a mi hija” se desvelan como un precioso tesoro que nos sirve no sólo para conocer cómo era Fitzgerald en las distancias realmente cortas sino para presenciar una bonita relación entre padre e hija que confirma en todas las casas cuecen habas… Aunque sea a ritmo de jazz.
January 15, 2013
A marvelous collection of F. Scott's letters: to his daughter Scotty at college; to Zelda; to Maxwell Perkins, most of them begging him for money. Fitzgerald is as perfect as a writer in his letters as he is in his fiction. It's so sad to see a genius fall from the heights & have to inform a "B" Hollywood producer: "I'm a good writer -- really I am."
September 25, 2013
A beautiful collection of letters written by F. Scott Fitzgerald to many people, including Zelda, his literary agents, and Scottie. Definitely for the FSF fan base because it could seem boring to someone not into him as an author.
I do wish we had some corresponding letters. It was difficult to figure out what he was addressing at times because you don't see both letters.
I do wish we had some corresponding letters. It was difficult to figure out what he was addressing at times because you don't see both letters.
April 24, 2008
Thrilling opportunity to read his own letters. Like a stolen look into someone's diary. I devoured this book!
May 20, 2013
Oh, to have a Maxwell Perkins......I loved these letters!
March 30, 2014
Very well organized. Hysterical and deep at depending on which letter you are reading.
Displaying 1 - 16 of 16 reviews