What do you think?
Rate this book
Αλάστρα: Το βιβλίο των δύο κόσμων
«Κάποιος είναι έξω!» Ένας θόρυβος είχε ακουστεί. Ένας µικρός γδούπος και µετά βήµατα και λαχανιασµένες ανάσες. Ο Χρήστος πετάχτηκε σαν σίφουνας από την πολυθρόνα του. (…). Η Βικτώρια σήκωσε το κεφάλι της από το βιβλίο. «Μίλα!» είπε µε σιγανή φωνή. «Είναι εκείνοι που φαντάζοµαι;»
Γιατί συµβαίνει, κάποτε, να ανοίγουµε ένα βιβλίο και κυριολεκτικά να µπαίνουµε µέσα στην ιστορία ή να ξεχύνεται εκείνη από τις σελίδες του και να έρχεται να µας βρει. Τότε αποκαλύπτεται τι είναι στ’ αλήθεια αυτό που νοµίζαµε για πηγάδι στην αυλή, ποια είναι η γυναίκα που γνωρίσαµε ως προγιαγιά και, κυρίως, ποιοι είµαστε εµείς οι ίδιοι. Ένα µυθιστόρηµα, δυο αντικριστοί κόσµοι, ένα ταξίδι: από τα ακριβά προάστια της σύγχρονης πόλης στο Μαύρο Νησί του κόσµου της Αλάστρας. Υπάρχει γυρισµός;
Παλιά, όταν η Βικτώρια έβρισκε ακόµη ενδιαφέρον στα παιδικά παραµύθια, της αρκούσε η σκέψη του λύκου ξαπλωµένου στο κρεβάτι της γιαγιάς της Κοκκινοσκουφίτσας για να µείνει άγρυπνη όλη νύχτα. Και όµως, τώρα που ένας πραγµατικός λύκος, και µάλιστα δίχως νυχτικό, την τραβούσε από το µανίκι, η Βικτώρια έδειχνε µια αξιοθαύµαστη ψυχραιµία. Ούτε έκλαιγε, ούτε τσίριζε, ούτε χτυπιόταν. Μόνο έσερνε τα πόδια της βήµα το βήµα στα ξερά φύλλα, µε την καρδιά να χτυπά ξέφρενα, υπνωτισµένη θαρρείς από τα µάτια του ζώου που έκαιγαν σαν αναµµένα κάρβουνα µέσα στο λυκόφως.
Ο Χρήστος στην αρχή είχε µείνει άπραγος. Λες και δεν ήταν η δική του αδερφή στα δόντια του αγριµιού µα κάποια ηθοποιός, που έπαιζε σε σίριαλ της τηλεόρασης. Τόσο έξω από κάθε λογική τού φαινόταν αυτή η εικόνα που έβλεπε µε τα µυωπικά του µάτια. Όµως, όταν το ελεύθερο χέρι της Βικτώριας τεντώθηκε ικετευτικά προς το µέρος του, το µυαλό του καθάρισε. Πετάχτηκε πάνω, το έπιασε και προσπάθησε να την τραβήξει πίσω. Ο λύκος γρύλισε απειλητικά και τράβηξε ακόµη πιο δυνατά. Ο Χρήστος ένιωσε την παλάµη της αδερφής του να ιδρώνει και δεν τόλµησε να επιµείνει. Χαλάρωσε λοιπόν την αντίστασή του και αφέθηκε και εκείνος στις διαθέσεις του ζώου. Τους πήγαινε προς το γεφυράκι.
Γιατί συµβαίνει, κάποτε, να ανοίγουµε ένα βιβλίο και κυριολεκτικά να µπαίνουµε µέσα στην ιστορία ή να ξεχύνεται εκείνη από τις σελίδες του και να έρχεται να µας βρει. Τότε αποκαλύπτεται τι είναι στ’ αλήθεια αυτό που νοµίζαµε για πηγάδι στην αυλή, ποια είναι η γυναίκα που γνωρίσαµε ως προγιαγιά και, κυρίως, ποιοι είµαστε εµείς οι ίδιοι. Ένα µυθιστόρηµα, δυο αντικριστοί κόσµοι, ένα ταξίδι: από τα ακριβά προάστια της σύγχρονης πόλης στο Μαύρο Νησί του κόσµου της Αλάστρας. Υπάρχει γυρισµός;
Παλιά, όταν η Βικτώρια έβρισκε ακόµη ενδιαφέρον στα παιδικά παραµύθια, της αρκούσε η σκέψη του λύκου ξαπλωµένου στο κρεβάτι της γιαγιάς της Κοκκινοσκουφίτσας για να µείνει άγρυπνη όλη νύχτα. Και όµως, τώρα που ένας πραγµατικός λύκος, και µάλιστα δίχως νυχτικό, την τραβούσε από το µανίκι, η Βικτώρια έδειχνε µια αξιοθαύµαστη ψυχραιµία. Ούτε έκλαιγε, ούτε τσίριζε, ούτε χτυπιόταν. Μόνο έσερνε τα πόδια της βήµα το βήµα στα ξερά φύλλα, µε την καρδιά να χτυπά ξέφρενα, υπνωτισµένη θαρρείς από τα µάτια του ζώου που έκαιγαν σαν αναµµένα κάρβουνα µέσα στο λυκόφως.
Ο Χρήστος στην αρχή είχε µείνει άπραγος. Λες και δεν ήταν η δική του αδερφή στα δόντια του αγριµιού µα κάποια ηθοποιός, που έπαιζε σε σίριαλ της τηλεόρασης. Τόσο έξω από κάθε λογική τού φαινόταν αυτή η εικόνα που έβλεπε µε τα µυωπικά του µάτια. Όµως, όταν το ελεύθερο χέρι της Βικτώριας τεντώθηκε ικετευτικά προς το µέρος του, το µυαλό του καθάρισε. Πετάχτηκε πάνω, το έπιασε και προσπάθησε να την τραβήξει πίσω. Ο λύκος γρύλισε απειλητικά και τράβηξε ακόµη πιο δυνατά. Ο Χρήστος ένιωσε την παλάµη της αδερφής του να ιδρώνει και δεν τόλµησε να επιµείνει. Χαλάρωσε λοιπόν την αντίστασή του και αφέθηκε και εκείνος στις διαθέσεις του ζώου. Τους πήγαινε προς το γεφυράκι.
- GenresFantasy
336 pages, Paperback
First published May 20, 2015
2 people are currently reading
38 people want to read
About the author
Γιώργος Κ. Παναγιωτάκης
25 books9 followersΟ Γιώργος Κ. Παναγιωτάκης γεννήθηκε το 1968 στην Αθήνα. Έχει εργαστεί στον κινηματογράφο και στην τηλεόραση, ενώ κείμενα και κινηματογραφικές κριτικές του δημοσιεύονται σε έντυπα και ηλεκτρονικά μέσα. Ανάμεσα σε αυτά είναι και τα περιοδικά "Hiteck" και "Ram Kid", οι ειδικές εκδόσεις του "National Geographic" και οι ιστοσελίδες www.in.gr και www.altcine.gr.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 12 of 12 reviews
April 25, 2016
Εξαιρετικό βιβλίο φαντασίας-απ' αυτά που πρώτα τα διαβάζεις εσύ και μετά τα δίνεις στους γους σου-απλά γιατί δεν ξεκολλά από το χέρι σου άπαξ και κάνεις το λάθος να το φυλλομετρήσεις!
Αν είστε από τους φανατικούς Χαριποτεριστές, τότε ναι, θα λατρέψετε και την Αλάστρα-μπορεί να μην έχει Σχολείο Μαγείας, έχει όμως πολλά από τα χαριτωμένα (ή όχι και τόσο) μυθικά πλάσματα, τα τελώνια και τα όντα του κόσμου του φανταστικού που συναντά κανείς εκεί! Εγγυημένη αναγνωστική απόλαυση για όσους νιώθουν ακόμη παιδιά!
Αν είστε από τους φανατικούς Χαριποτεριστές, τότε ναι, θα λατρέψετε και την Αλάστρα-μπορεί να μην έχει Σχολείο Μαγείας, έχει όμως πολλά από τα χαριτωμένα (ή όχι και τόσο) μυθικά πλάσματα, τα τελώνια και τα όντα του κόσμου του φανταστικού που συναντά κανείς εκεί! Εγγυημένη αναγνωστική απόλαυση για όσους νιώθουν ακόμη παιδιά!
June 13, 2024
Μετά από τρεισήμισι μήνες περίπου επιτέλους το τελείωσα! Δεν έχει να κάνει με το βιβλίο ο λόγος που μου πήρε τόσο καιρό να το τελειώσω, αλλά η έλλειψη χρόνου και η κούραση.
Κατά τα άλλα είναι ένα πάρα πολυ ωραίο εφηβικό βιβλίο φαντασίας από Έλληνα συγγραφέα το οποίο θεωρώ ότι αξίζει περισσότερη αναγνώριση.
Έχει πραγματικά ότι πρέπει να έχει ένα βιβλίο φαντασίας: τέρατα, μάχες, συγκρούσεις, περιπέτεια.
Αξίζει πραγματικά να το διαβάσετε.
4/5✨️✨️✨️✨️
Κατά τα άλλα είναι ένα πάρα πολυ ωραίο εφηβικό βιβλίο φαντασίας από Έλληνα συγγραφέα το οποίο θεωρώ ότι αξίζει περισσότερη αναγνώριση.
Έχει πραγματικά ότι πρέπει να έχει ένα βιβλίο φαντασίας: τέρατα, μάχες, συγκρούσεις, περιπέτεια.
Αξίζει πραγματικά να το διαβάσετε.
4/5✨️✨️✨️✨️
April 4, 2021
3.5
Ένα πολύ ωραίο εφηβικό βιβλίο από Έλληνα συγγραφέα, αλλά κάπου στην μέση και μετά ένιωσα ότι μπουκώνομαι με τόσα φανταστικά όντα.
Πάντως ο στόχος επιτεύχθη.
Ήθελα ένα χαλαρό ανάγνωσμα και ο Παναγιωτάκης το πέτυχε.
Ένα πολύ ωραίο εφηβικό βιβλίο από Έλληνα συγγραφέα, αλλά κάπου στην μέση και μετά ένιωσα ότι μπουκώνομαι με τόσα φανταστικά όντα.
Πάντως ο στόχος επιτεύχθη.
Ήθελα ένα χαλαρό ανάγνωσμα και ο Παναγιωτάκης το πέτυχε.
May 27, 2017
Πολύ ευχάριστο ανάγνωσμα αν και δε το κόβω να τραβάει τόσο τα παιδιά της τωρινής γενιάς, όσο τους μεγάλους της προηγούμενης που θέλουνε να ξαναγίνουνε παιδιά. Ο λόγος που το λέω αυτό είναι ότι για ιστορία φαντασίας σε έναν μαγικό κόσμο, ο εν λόγω κόσμος παρουσιάζεται στο δεύτερο μισό του βιβλίου, με το πρώτο να είναι απλά το πώς ζούνε τα δύο αδέλφια. Είναι αρκετά λιτό σε πλοκή και τα οικονομικά προβλήματά που έχει η οικογένειά τους δεν παίζει να ενδιαφέρουν τα παιδιά-αναγνώστες, όσο τους ενήλικες αναγνώστες. Σαν σκάσει μύτη ο μαγικός κόσμος στο δεύτερο μισό, τα πράγματα γίνονται πολύ πιο ελκυστικά για τα παιδιά και έχει φάση να ακολουθείς όλα τα μαγικά πλάσματα και το τι κάνουνε στον πόλεμό που έχει ξεσπάσει.
Κι εδώ σταματάνε οι θετικές μου εντυπώσεις, μιας που δε μου άρεσε καθόλου η πλοκή. Όχι γιατί ήταν αφελής, προφανώς και ήταν μιας που για παραμύθι φαντασίας μιλάμε, αλλά γιατί τα αδέλφια δεν έχουν κίνητρο. Όταν τους δίνεται η ευκαιρία να αλλάξουν θέση με τα πριγκιπόπουλα και να πάνε στην Αλάστρα, δεν είχε δοθεί κανένας λόγος για το γιατί να θέλουνε να το κάνουνε. Δεν είχανε ας πούμε περιγραφεί σαν να διψάνε για περιπέτεια ή να είχανε εκπαιδευτεί σαν πρόσκοποι ή να ξέρανε πολεμικές τέχνες, ή το πιο κλασικό να μη γουστάρανε τον κόσμο τους και να θέλανε να δραπετεύσουν σε έναν άλλον. Ήταν δυο απλά άβγαλτα παιδιά με μια χαρά οικογένεια και καμία ουσιαστική δίψα για περιπέτεια. Γιατί δεχτήκανε να πάνε στον επικίνδυνο κόσμο της Αλάστρας; Ένα βιβλίο ήταν που δε ξέρανε ότι υπάρχει καν πριν μερικές μέρες. Αυτό με χάλασε ιδιαίτερα, μιας που σε ένα σωρό άλλες παιδικές ιστορίες που έχω διαβάσει, οι πρωταγωνιστές έχουνε πολύ καλό λόγο για να την κάνουνε για κόσμους μαγικούς. Δεν υπήρχε εμπάθεια μεταξύ εμού και των αδελφιών.
Το δεύτερο μεγάλο φάουλ που συνάντησα είναι το πόσο τραβηγμένο από τα μαλλιά ήταν το όλο σκηνικό εκεί που αλλάζουνε κόσμους. Τα πριγκιπόπουλα με το καλημέρα πέφτουν τέζα στον ύπνο, η γιαγιά στα κρυφά παίρνει το βιβλίο, και τα αδέλφια δέχονται να πάνε στην Αλάστρα. Τι έγινε ρε παιδιά, τι απανωτές κεραμίδες ήταν αυτές; Και άντε να πεις, έγινε άκομψα η ανταλλαγή πληθυσμού. Πως στην ευχή δεν καταλάβανε οι γονείς τους τόσους μήνες ότι τα πριγκιπόπουλα δεν είναι τα πραγματικά παιδιά τους;
Και εδώ έχουμε το τρίτο φάουλ που αποτελείωσε ότι καλές προθέσεις είχε το βιβλίο. Ενώ τα αδέλφια βολοδέρνουνε στην Αλάστρα, ο συγγραφέας δεν μας δείχνει τίποτα από το τι γίνεται στον δικό μας κόσμο. Τι κάνανε τα πριγκιπόπουλα τόσους μήνες; Τι ζόρι τραβούσαν οι γονείς τους με τις οικονομικές δυσκολίες; Γιατί χτίζατε τόσο πράμα για το μισό βιβλίο και μετά το παρατήσατε; Το πώς προσαρμόζονται τα πριγκιπόπουλα στον δικό μας κόσμο θα ήταν φίνα περιπέτεια από μόνη της.
Και ναι, ξέρω ότι στην τελική σχεδόν κανένας δε θα νοιαστεί για όλα όσα αράδιασα αλλά σαν έχεις διαβάσει την Ατελείωτη Ιστορία του Michael Ende, ο πήχης σε κάτι τέτοιες ιστορίες είναι πολύ ψηλά. Διάβασα ένα βιβλίο που το μισό του είναι χτίσιμο που πάει στο καλάθι αχρήστων, περιλαμβάνει πρωταγωνιστές που δεν έχουν κίνητρο να θέλουνε περιπέτειες, και έχει μια πλοκή τραβηγμένη από τα μαλλιά. Όσο και ευχάριστο να είναι σαν περιπέτεια φαντασίας, δεν αξιοποιεί το ίδιο του το υλικό και γι αυτόν τον λόγο δε του δίνω καλή βαθμολογία.
Κι εδώ σταματάνε οι θετικές μου εντυπώσεις, μιας που δε μου άρεσε καθόλου η πλοκή. Όχι γιατί ήταν αφελής, προφανώς και ήταν μιας που για παραμύθι φαντασίας μιλάμε, αλλά γιατί τα αδέλφια δεν έχουν κίνητρο. Όταν τους δίνεται η ευκαιρία να αλλάξουν θέση με τα πριγκιπόπουλα και να πάνε στην Αλάστρα, δεν είχε δοθεί κανένας λόγος για το γιατί να θέλουνε να το κάνουνε. Δεν είχανε ας πούμε περιγραφεί σαν να διψάνε για περιπέτεια ή να είχανε εκπαιδευτεί σαν πρόσκοποι ή να ξέρανε πολεμικές τέχνες, ή το πιο κλασικό να μη γουστάρανε τον κόσμο τους και να θέλανε να δραπετεύσουν σε έναν άλλον. Ήταν δυο απλά άβγαλτα παιδιά με μια χαρά οικογένεια και καμία ουσιαστική δίψα για περιπέτεια. Γιατί δεχτήκανε να πάνε στον επικίνδυνο κόσμο της Αλάστρας; Ένα βιβλίο ήταν που δε ξέρανε ότι υπάρχει καν πριν μερικές μέρες. Αυτό με χάλασε ιδιαίτερα, μιας που σε ένα σωρό άλλες παιδικές ιστορίες που έχω διαβάσει, οι πρωταγωνιστές έχουνε πολύ καλό λόγο για να την κάνουνε για κόσμους μαγικούς. Δεν υπήρχε εμπάθεια μεταξύ εμού και των αδελφιών.
Το δεύτερο μεγάλο φάουλ που συνάντησα είναι το πόσο τραβηγμένο από τα μαλλιά ήταν το όλο σκηνικό εκεί που αλλάζουνε κόσμους. Τα πριγκιπόπουλα με το καλημέρα πέφτουν τέζα στον ύπνο, η γιαγιά στα κρυφά παίρνει το βιβλίο, και τα αδέλφια δέχονται να πάνε στην Αλάστρα. Τι έγινε ρε παιδιά, τι απανωτές κεραμίδες ήταν αυτές; Και άντε να πεις, έγινε άκομψα η ανταλλαγή πληθυσμού. Πως στην ευχή δεν καταλάβανε οι γονείς τους τόσους μήνες ότι τα πριγκιπόπουλα δεν είναι τα πραγματικά παιδιά τους;
Και εδώ έχουμε το τρίτο φάουλ που αποτελείωσε ότι καλές προθέσεις είχε το βιβλίο. Ενώ τα αδέλφια βολοδέρνουνε στην Αλάστρα, ο συγγραφέας δεν μας δείχνει τίποτα από το τι γίνεται στον δικό μας κόσμο. Τι κάνανε τα πριγκιπόπουλα τόσους μήνες; Τι ζόρι τραβούσαν οι γονείς τους με τις οικονομικές δυσκολίες; Γιατί χτίζατε τόσο πράμα για το μισό βιβλίο και μετά το παρατήσατε; Το πώς προσαρμόζονται τα πριγκιπόπουλα στον δικό μας κόσμο θα ήταν φίνα περιπέτεια από μόνη της.
Και ναι, ξέρω ότι στην τελική σχεδόν κανένας δε θα νοιαστεί για όλα όσα αράδιασα αλλά σαν έχεις διαβάσει την Ατελείωτη Ιστορία του Michael Ende, ο πήχης σε κάτι τέτοιες ιστορίες είναι πολύ ψηλά. Διάβασα ένα βιβλίο που το μισό του είναι χτίσιμο που πάει στο καλάθι αχρήστων, περιλαμβάνει πρωταγωνιστές που δεν έχουν κίνητρο να θέλουνε περιπέτειες, και έχει μια πλοκή τραβηγμένη από τα μαλλιά. Όσο και ευχάριστο να είναι σαν περιπέτεια φαντασίας, δεν αξιοποιεί το ίδιο του το υλικό και γι αυτόν τον λόγο δε του δίνω καλή βαθμολογία.
September 2, 2015
θαυμάσιο και μαγευτικό αυτό το βιβλίο !!!! είναι πολύπλοκο και συναρπαστικό γεμάτο ωραίο χιούμορ και μπόλικη περιπέτεια !!! απλώς οι λιγοστές μάχες που είχε δεν ήταν και πολύ συναρπαστικές όσο θα ήταν αν πολεμούσαν και τα αδέρφια πρωταγωνιστές , αλλά αντί να είναι πιο ηρωικοί μόνο το μυαλό και το χιούμορ τους χρησιμοποιούσαν πιο πολύ !!! είναι πάντως όμορφο βιβλίο και θυμίζει σε μερικά σημεία το 1ο βιβλίο του χάρι πότερ !!!! περιμένω το 2ο βιβλίο με αγωνία που θα είναι σίγουρα πιο υπέροχο και με πιο πολλή δράση και φαντασία και περισσότερες πράξεις από τα 2 αδέρφια !!!! να το διαβάσετε αυτό το βιβλίο γιατί μπορεί να μοιάζει με την Νάρνια και λίγο με τον χάρι πότερ αλλά είναι πιο αυθεντικό και έχει μέσα μυθολογία μπόλικη και εξαιρετικά τοπία και χαρακτήρες και περιγραφή !!!! σίγουρα θα βγεί και 2ο βιβλίο και μακάρι να βγεί πιο σύντομα !!!! για τους λόγους ότι χρειαζόμουν πιο πολλή δράση , πράξεις και πιο πολύ ηρωισμό από τα αδέρφια και πιο συναρπαστικό τέλος για αυτό του βάζω αυτού του βιβλίου 4 αστέρια και όχι 5 αστέρια !!! οπωσδήποτε να βγεί και το 2ο βιβλίο γιατί πεθαίνω και για άλλες περιπέτειες στην Αλάστρα με τα ίδια 4 παιδιά και τους φίλους τους !!!!!!
April 10, 2017
Ένα βιβλίο μέσα σε ένα άλλο βιβλίο, ήρωες που αλλάζουν θέση, κάστρα, τρολ, ξωτικά, βασιλιάδες , σαλτιμπάγκοι, θαλάσσια τέρατα και μια περιπετειώδης πλοκή, που κρατά αμείωτο το ενδιαφέρον -ακόμη κι ενός ώριμου σε ηλικία αναγνώστη- είναι τα συστατικά στοιχεία της Αλάστρας. Ο συγγραφέας κατορθώνει να παρουσιάσει έναν κόσμο φανταστικό στον οποίο -ειδικά στο δεύτερο βιβλίο- οι ήρωες έχουν απόλυτη συνείδηση των κανόνων και των συμβάσεων του. Είναι το δεύτερο βιβλίο του Γ.Παναγιωτάκη στο οποίο κυριαρχεί η αλληγορία και τον πρωταγωνιστικό ρόλο έχει ένα κορίτσι - η Βικτόρια. μανιώδης βιβλιόφιλη.( το πρώτο του ήταν ο Μικρόκοσμος). Ένα βιβλίο για μικρά αλλά και μεγάλα παιδιά!
September 8, 2016
Αριστη ελληνικη προσπάθεια, αν και το πηρα τζαμπανταν απο διαγωνισμο ειναι βιβλιο που και εγω θ αγοραζα! Γραμμενο ωραια για παιδια και εφηβους με πολυ χιουμορ και ιδιαιτερο χρωμα. Μοιαζει με Ναρνια και θα το ευχαριστηθουν οσοι ειναι των Χρονικων του Σπαιντεργουικ -- αυτο μου θυμισε
August 17, 2018
Αυτο το βιβλιο ειναι απλα υπεροχο. Εχω μπει μεσα στην ιστορια και δεν μπορω να σταματησω να το διαβασω. Δεν θελω να τελειωσει ποτε. Λατρευω ολους τους χαρακτηρες και τους υποστηριζω μεχρι τελους!!!
January 23, 2017
αρκετά ενδιαφέρον βιβλίο, με ωραία ατμόσφαιρα και συμπαθητικούς χαρακτήρες. Έμοιαζε σε σημεία ��χεδόν υβριδικό, μια πολύ αγγλική στο πνεύμα φαντασία πύλης με κατοίκους τις έλληνες ήρωες και ελληνικά μυθολογικά πλάσματα.
dnf
August 27, 2022I must admit, the gorgeous cover grabbed my attention. Sadly, beautiful cover does not necessarily mean beautiful story.... I'm not saying that it's a bad book, quite the opposite actually, I think it's quite good. Unfortunately, it's not what I want to/ feel like reading at the moment. With that in mind, I will simply return it to my local library and possibly revisit it some other time when I'll feel it's more appropriate to do so.
December 31, 2024
3,5/5
Περίπου στην μέση με κούρασε ενω το ξεκίνησα με ενθουσιασμό , θα μπορούσε να ήταν ένα βιβλίο 50 σελίδες μικρότερο και να μειωθούν οι πολλές λεπτομέρεις στην μέση του βιβλίου , αν και δεν είμαι φαν των εφηβικών βιβλίων λόγο της απλοικής γραφής τους για κάποιο λόγο αυτο το βιβλίο μου άρεσε, απλούστατα γιατί μπόρεσε να δέσει δυο κόσμους τόσο διαφορετικούς με τόση άνεση, εχει ωραία πλοκή και σου κρατάει το ενδιαφέρον μέχρι το τέλος αν βέβαια κάνεις υπομονή και περάσεις την μέση του βιβλίου.
Περίπου στην μέση με κούρασε ενω το ξεκίνησα με ενθουσιασμό , θα μπορούσε να ήταν ένα βιβλίο 50 σελίδες μικρότερο και να μειωθούν οι πολλές λεπτομέρεις στην μέση του βιβλίου , αν και δεν είμαι φαν των εφηβικών βιβλίων λόγο της απλοικής γραφής τους για κάποιο λόγο αυτο το βιβλίο μου άρεσε, απλούστατα γιατί μπόρεσε να δέσει δυο κόσμους τόσο διαφορετικούς με τόση άνεση, εχει ωραία πλοκή και σου κρατάει το ενδιαφέρον μέχρι το τέλος αν βέβαια κάνεις υπομονή και περάσεις την μέση του βιβλίου.
Read
July 25, 2020Review to come
Displaying 1 - 12 of 12 reviews