What do you think?
Rate this book
Het bestand
Bestaat er een mooiere, volmaaktere werkelijkheid dan de fysieke werkelijkheid zoals wij die kennen? Voor Lillian, een 'oosterse prinses in een betrekkelijk doorsnee meisjeslichaam', is daar geen twijfel over mogelijk: het ware leven is online - daarbuiten bestaat slechts sociaal wenselijk gedrag. De vernieuwing ofwel wedergeboorte van de mens zal in die betere werkelijkheid worden bewerkstelligd, maar eerst moet de oude mens verdwijnen.
Onder het toeziend oog van haar mentor Banri Watanuki komt Lillian als receptioniste bij het cybersecuritybedrijf BClever stapje voor stapje dichter bij haar ideaal: leven zonder lichaam, niets meer zijn dan pure intelligentie; het dierenrijk verlaten.
Na een wetenschappelijk onderzoek in het Grunberg Lab waarbij meer dan 350 participanten werden geanalyseerd op hun hersenactiviteiten tijdens het lezen van de roman, kan het volgende gezegd worden over uw gemoedstoestand na het lezen van Het bestand:
- U zult 7% meer geamuseerd zijn
- U zult 37% meer walging voelen
- U zult 10% meer lust voelen
- U zult 22% minder hoopvol zijn
Onder het toeziend oog van haar mentor Banri Watanuki komt Lillian als receptioniste bij het cybersecuritybedrijf BClever stapje voor stapje dichter bij haar ideaal: leven zonder lichaam, niets meer zijn dan pure intelligentie; het dierenrijk verlaten.
Na een wetenschappelijk onderzoek in het Grunberg Lab waarbij meer dan 350 participanten werden geanalyseerd op hun hersenactiviteiten tijdens het lezen van de roman, kan het volgende gezegd worden over uw gemoedstoestand na het lezen van Het bestand:
- U zult 7% meer geamuseerd zijn
- U zult 37% meer walging voelen
- U zult 10% meer lust voelen
- U zult 22% minder hoopvol zijn
200 pages, Hardcover
First published February 23, 2015
7 people are currently reading
153 people want to read
About the author
Arnon Grunberg
160 books423 followersArnon Yasha Yves (Arnon) Grunberg is a Dutch writer. Some of his books were written using the heteronym Marek van der Jagt.
In 1989 Grunberg made his acting debut in Maria's Cunt (de Kut van Maria); a short film by Dutch enfant terrible filmmaker Cyrus Frisch.
Grunberg made his literary debut in 1994 with the novel Blauwe maandagen (Blue Mondays), which won the Dutch prize for the best debut novel that year. In 2000, under the heteronym Marek van der Jagt, he won the best debut prize again for his novel De geschiedenis van mijn kaalheid (The History of My Baldness).
Grunberg publishes novels about once a year but also writes columns and essays in a wide variety of Dutch and international newspapers and magazines. He does not restrict himself only to the written media, but also reads a story for the radio every week and for some time he was host of a cultural television program. He also writes a blog for the literary Internet magazine Words Without Borders and his own site ArnonGrunberg.com.
His novel Tirza won the Dutch Golden Owl Prize for Literature and the Libris Prize.[1] His books have been translated into many languages, including English, German, Japanese and Georgian.
From 2006 Grunberg wrote various journalistic reports, for example about working undercover in a Bavarian hotel and his visit to Guantánamo Bay. Also he visited the Dutch troops in Afghanistan and the US Army in Iraq. In 2009 these reports were collected in the book Chambermaids and Soldiers.
In 1989 Grunberg made his acting debut in Maria's Cunt (de Kut van Maria); a short film by Dutch enfant terrible filmmaker Cyrus Frisch.
Grunberg made his literary debut in 1994 with the novel Blauwe maandagen (Blue Mondays), which won the Dutch prize for the best debut novel that year. In 2000, under the heteronym Marek van der Jagt, he won the best debut prize again for his novel De geschiedenis van mijn kaalheid (The History of My Baldness).
Grunberg publishes novels about once a year but also writes columns and essays in a wide variety of Dutch and international newspapers and magazines. He does not restrict himself only to the written media, but also reads a story for the radio every week and for some time he was host of a cultural television program. He also writes a blog for the literary Internet magazine Words Without Borders and his own site ArnonGrunberg.com.
His novel Tirza won the Dutch Golden Owl Prize for Literature and the Libris Prize.[1] His books have been translated into many languages, including English, German, Japanese and Georgian.
From 2006 Grunberg wrote various journalistic reports, for example about working undercover in a Bavarian hotel and his visit to Guantánamo Bay. Also he visited the Dutch troops in Afghanistan and the US Army in Iraq. In 2009 these reports were collected in the book Chambermaids and Soldiers.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 30 of 70 reviews
November 11, 2017
Ik houd niet zo van Nederlandse literatuur. Ik snap de kunstvorm niet. Af en toe doe ik toch weer een poging, want ik wil het wel snappen. Misschien kan ik dan eindelijk doorgronden wat de 'intellectuele mens', waarvoor deze boeken bestemd lijkt, zo trekt aan de perversiteit van dit genre die in veel gevallen niet onder doet voor keiharde porno. Of hoop ik meer Nederlandse literatuur te treffen die hier niet onder valt.
Het bestand trok mijn aandacht in de boekenwinkel. De tekst op de achterflap begon in mijn hoofd een eigen leven te leiden. Ik merkte dat ik fantaseerde over de inhoud van dit boek. Ik verwachte een boek over iemand die haar lichaam achter had gelaten en de krochten van het internet bezocht op zoek naar de grens tussen computer en mens. Ik hoopte meer te lezen over wat ons brein anders maakt dan dat van een robot. Of waarom onze gedachtes in theorie misschien niet meer zijn van 0 en 1, maar ze toch worden omgezet in woorden die je kunt voelen. Ik hoopte vurig dat dit een boek was dat speelde met het menselijke leven dat zich online afspeelt en hoe digitale relaties zich verhouden tot contact in de echte wereld. Waarbij iemand letterlijk meerdere gedaantes aannam verspreid over het wereldwijde web en misschien zelfs wel verlangde naar een echt lichaam. Een soort digitale wereldreis, dus.
Het zal geen verrassing zijn dat Het bestand mijn verwachtingen niet kon waarmaken. Dit boek gaat op de stapel met Nederlandse literatuur die de menselijke wantvertoningen onderzoekt. Die geschreven lijkt vanuit een bepaalde perversiteit. Grunberg heeft ongetwijfeld ook zijn fantasie de vrije loop laten gaan. Zo kwam hij uit op een boek dat wel iets weg heeft van het dark web, de krochten van het internet waar de meeste mensen niet op te vinden zijn. Nederlandse literaire schrijvers lijken een soort fascinatie te hebben voor choqueren. Met hun woorden spuwen ze fantasieën die ze zelf waarschijnlijk niet hebben, maar die uitgaan van uitersten. Ben ik de enige die vind dat plot of characterbuilding ver te zoeken is in dit genre?
Niets in dit boek voelt plausibel of aannemelijk. Lillian laat zich verleiden tot naaktselfies, maar geen moment wordt er in dit boek door haar op gereflecteerd. Ik vind dat het een verhaal als dit ten goede komt om even een rustmoment te hebben. Bovendien ontbreekt het de karakters erg aan een moment van reflecteren. Alsof de personages allemaal internet trolls zijn waar niets anders achter schuilgaat. Of is het de bedoeling dat ik dat reflecteren als lezer doe? Lastig, want wat moet ik met een personage dat in het eerste hoofdstuk allemaal choquerende en aparte gedachtes op de lezer afstuurt? Gedachtes vol details zoals de herinnering aan iemand die ooit de namen van haar ouders op haar bil zette. Deze worden dan weer opgevolgd met soortgelijke details die uit de lucht komen vallen met de snelheid van een afvurende mitrailleur. Van de hak op de tak springen is een understatement. Maar de achterliggende betekenissen zal ik allemaal wel over het hoofd hebben gezien... Is literair lezen echt als koffie leren drinken? Zal ik het later ineens wel lekker vinden?
Is er dan niets dat ik goed vond aan dit boek? Het bestand heeft met vlagen goede stukken die mij doen denken aan de fijne non-fictie artikelen of de Voetnoot uit de Volkskrant van Grunberg. Dit zijn de passages waarin ik mij wel kan herkennen. Denk aan de drang om normale antwoorden te geven in het bijzijn van collega's en het druk maken over meloens die niet rijp genoeg zijn. Ook vond ik het interessant om te zien dat de hoofdstukken vernoemd waren naar regels van hackersgroep Anonymous.
Arnon Grunberg blijft een goede schrijver. Zijn non-fictiewerk voor bijvoorbeeld De Correspondent zal ik zeker blijven lezen. Helaas was dit niet het boek waar ik op gehoopt had. Waarschijnlijk ligt een boek als Unplugged dichter bij wat ik zoek. Dat neemt niet weg dat ik ook plezier kan hebben met het lezen van boeken die ik niet zo goed vind. Tijdens het lezen dacht ik al volop na over waarom de inhoud mij niet trok en daar heb ik toch een leuke tijd aan over gehouden. Deze review was ook totaal geen straf om te schrijven! Literatuur weet toch altijd een reactie uit te lokken, zelfs als ik niet verliefd word op de zinnen, het verhaal of de personages. Zou dat de aantrekkingskracht van een literair boek zijn?
Het bestand trok mijn aandacht in de boekenwinkel. De tekst op de achterflap begon in mijn hoofd een eigen leven te leiden. Ik merkte dat ik fantaseerde over de inhoud van dit boek. Ik verwachte een boek over iemand die haar lichaam achter had gelaten en de krochten van het internet bezocht op zoek naar de grens tussen computer en mens. Ik hoopte meer te lezen over wat ons brein anders maakt dan dat van een robot. Of waarom onze gedachtes in theorie misschien niet meer zijn van 0 en 1, maar ze toch worden omgezet in woorden die je kunt voelen. Ik hoopte vurig dat dit een boek was dat speelde met het menselijke leven dat zich online afspeelt en hoe digitale relaties zich verhouden tot contact in de echte wereld. Waarbij iemand letterlijk meerdere gedaantes aannam verspreid over het wereldwijde web en misschien zelfs wel verlangde naar een echt lichaam. Een soort digitale wereldreis, dus.
Het zal geen verrassing zijn dat Het bestand mijn verwachtingen niet kon waarmaken. Dit boek gaat op de stapel met Nederlandse literatuur die de menselijke wantvertoningen onderzoekt. Die geschreven lijkt vanuit een bepaalde perversiteit. Grunberg heeft ongetwijfeld ook zijn fantasie de vrije loop laten gaan. Zo kwam hij uit op een boek dat wel iets weg heeft van het dark web, de krochten van het internet waar de meeste mensen niet op te vinden zijn. Nederlandse literaire schrijvers lijken een soort fascinatie te hebben voor choqueren. Met hun woorden spuwen ze fantasieën die ze zelf waarschijnlijk niet hebben, maar die uitgaan van uitersten. Ben ik de enige die vind dat plot of characterbuilding ver te zoeken is in dit genre?
Niets in dit boek voelt plausibel of aannemelijk. Lillian laat zich verleiden tot naaktselfies, maar geen moment wordt er in dit boek door haar op gereflecteerd. Ik vind dat het een verhaal als dit ten goede komt om even een rustmoment te hebben. Bovendien ontbreekt het de karakters erg aan een moment van reflecteren. Alsof de personages allemaal internet trolls zijn waar niets anders achter schuilgaat. Of is het de bedoeling dat ik dat reflecteren als lezer doe? Lastig, want wat moet ik met een personage dat in het eerste hoofdstuk allemaal choquerende en aparte gedachtes op de lezer afstuurt? Gedachtes vol details zoals de herinnering aan iemand die ooit de namen van haar ouders op haar bil zette. Deze worden dan weer opgevolgd met soortgelijke details die uit de lucht komen vallen met de snelheid van een afvurende mitrailleur. Van de hak op de tak springen is een understatement. Maar de achterliggende betekenissen zal ik allemaal wel over het hoofd hebben gezien... Is literair lezen echt als koffie leren drinken? Zal ik het later ineens wel lekker vinden?
Is er dan niets dat ik goed vond aan dit boek? Het bestand heeft met vlagen goede stukken die mij doen denken aan de fijne non-fictie artikelen of de Voetnoot uit de Volkskrant van Grunberg. Dit zijn de passages waarin ik mij wel kan herkennen. Denk aan de drang om normale antwoorden te geven in het bijzijn van collega's en het druk maken over meloens die niet rijp genoeg zijn. Ook vond ik het interessant om te zien dat de hoofdstukken vernoemd waren naar regels van hackersgroep Anonymous.
Arnon Grunberg blijft een goede schrijver. Zijn non-fictiewerk voor bijvoorbeeld De Correspondent zal ik zeker blijven lezen. Helaas was dit niet het boek waar ik op gehoopt had. Waarschijnlijk ligt een boek als Unplugged dichter bij wat ik zoek. Dat neemt niet weg dat ik ook plezier kan hebben met het lezen van boeken die ik niet zo goed vind. Tijdens het lezen dacht ik al volop na over waarom de inhoud mij niet trok en daar heb ik toch een leuke tijd aan over gehouden. Deze review was ook totaal geen straf om te schrijven! Literatuur weet toch altijd een reactie uit te lokken, zelfs als ik niet verliefd word op de zinnen, het verhaal of de personages. Zou dat de aantrekkingskracht van een literair boek zijn?
January 27, 2018
Tak tady se mistr Grünberg trochu utnul. Když jsem počal čtení a koukám tady na průměrný hodnocení, tak sem si pal: “coooo?”. Pak sem si ale pal: “Peči, stín katedrál, půl nebe čím dál víc. Jéjé” a ignoroval tak průměrné hodnocení 1,75 od čtyř lidí.
S čistým srdcem, které právě mám, protože jsem se sprchoval, sám nemůžu ale dat víc než 4/10. Jeho ostatní knížky byly zatím vždy okolo 8/10 a více, ale tohle je zklamání jak Rosický ve Spartě.
Hlavní hrdinka Lilian tráví od mala hodně času u kompiče. A cpe se u toho brambůrkama až ji z toho naroste velkej zadek, za kterej se stydí a tráví u kompiče toho času ještě víc. Začarovanej kruh! No a tak má kámíky jen na internetech a bydlí furt u rodičů - dokud jednoho dne nepošle hambatou fotku jednomu pánovi, kterej ji pak za to vydírá. (Na fotce byla totiž její díra. Hihi)
Protože jsou ale její kamarádi hackeři, tak na pána ušijou boudu - pán si do ušitý boudy vleze, past sklapne a vydírání se otočí. I když na pánovo fotce je tentokrát penis a ne díra. Pán se hanbou zabije - protože je pedofil a Lilian zjistí jak to v digitálním světě swinguje.
Pocud celkem zábava, takovejch 6/10 bych dal. Pak se to ale zhroutí - Lilian a její kamarádi začnou brojit proti řezníkům a tady končí sranda. Hrával jsem dřív fotbal s Karlem Řezníčkem a to byl fajn kluk! Ten by si tohle nezasloužil!
Nakonec se z celý knihy vyklube lehce podobná věc jako Kruh od Eggerse a to nechceš. A to jsem nahoře popsal jen čtvrtinu děje. Tak v rychlosti - dostane práci, šéf ji naprcá, konec. Spoiler alert.
S čistým srdcem, které právě mám, protože jsem se sprchoval, sám nemůžu ale dat víc než 4/10. Jeho ostatní knížky byly zatím vždy okolo 8/10 a více, ale tohle je zklamání jak Rosický ve Spartě.
Hlavní hrdinka Lilian tráví od mala hodně času u kompiče. A cpe se u toho brambůrkama až ji z toho naroste velkej zadek, za kterej se stydí a tráví u kompiče toho času ještě víc. Začarovanej kruh! No a tak má kámíky jen na internetech a bydlí furt u rodičů - dokud jednoho dne nepošle hambatou fotku jednomu pánovi, kterej ji pak za to vydírá. (Na fotce byla totiž její díra. Hihi)
Protože jsou ale její kamarádi hackeři, tak na pána ušijou boudu - pán si do ušitý boudy vleze, past sklapne a vydírání se otočí. I když na pánovo fotce je tentokrát penis a ne díra. Pán se hanbou zabije - protože je pedofil a Lilian zjistí jak to v digitálním světě swinguje.
Pocud celkem zábava, takovejch 6/10 bych dal. Pak se to ale zhroutí - Lilian a její kamarádi začnou brojit proti řezníkům a tady končí sranda. Hrával jsem dřív fotbal s Karlem Řezníčkem a to byl fajn kluk! Ten by si tohle nezasloužil!
Nakonec se z celý knihy vyklube lehce podobná věc jako Kruh od Eggerse a to nechceš. A to jsem nahoře popsal jen čtvrtinu děje. Tak v rychlosti - dostane práci, šéf ji naprcá, konec. Spoiler alert.
February 28, 2018
Raar, cynisch en zelfs een beetje walgelijk. Ik vond het niets aan.
May 2, 2023
het is alsof die een super goed boek had geschreven maar hij had dementie dus na driekwart begon die opeens een ander boek
February 16, 2025
Enorm gekunsteld boek om duidelijk je standpunt te willen vormen over de huidige stand van zaken van de online wereld.
Veel scènes duurden te lang en waren te gedetailleerd, hiermee verloor het boek snelheid.
Doorheen moeten worstelen.
Veel scènes duurden te lang en waren te gedetailleerd, hiermee verloor het boek snelheid.
Doorheen moeten worstelen.
May 2, 2015
"Het bestand" brengt het verhaal van een bizarre jonge vrouw in twee bizarre werelden. Lillian. Digitale wraakengel. Oosterse prinses. Maar ook nog steeds "mens met een lichaam". Ze begeeft zich op een missie in de zichtbare werkelijkheid, waarin de "oude mens" nog als dier tussen de dieren leeft. Kauwend, smakkend, snuivend. Iedereen heeft pijn en ziet af op zijn manier. De ratten en bulten zijn overal.
We volgen Lillian tijdens een paar fasen uit haar leven. Via korte, scherpe, vaak harde zinnen schetst Grunberg beide werelden, hoofdzakelijk vanuit haar perspectief. Het hoofdpersonage wordt afstandelijk neergezet, maar geleidelijk aan groeit er begrip en zelfs sympathie voor Lillian, die het uiteindelijk nog niet zo slecht doet in die "onvolmaakte, teleurstellende en doorgaans behoorlijk lelijke wereld die door sommige mensen 'werkelijkheid' wordt genoemd". Normaal gedrag blijkt een relatief begrip.
De eerste hoofdstukken zijn haarscherp geschreven en zetten de toon. Je voelt direct aan welke richting Grunberg uit wil. Wat volgt, is een kundig geschreven roman van een auteur met ervaring, maar die vooral steriel, koud, 'naakt' en met wiskundige precisie op de lezer wordt afgevuurd. Er wordt weinig literaire spanning opgebouwd. De taalvirtuositeit is schaars. Zelfs de typische, wrange Grunberghumor is minder aanwezig.
De laatste hoofdstukken brengen toch wat meer warmte in de tekst en in het verhaal, zelfs in de persoonlijkheid van Lillian. Het boek krijgt iets meer 'lichaam', meer 'menselijkheid', en zet uiteindelijk aan tot nadenken over de zoektocht naar liefde, God, zelfaanvaarding, zingeving. Nu en in de toekomst.
Wat "Het bestand" mij als leeservaring geeft, is goed, maar vooral een geestelijke, bijna wetenschappelijke constructie. Met weinig extra lagen, dimensies of meerduidigheden. De kapstok blijft naar mijn gevoel iets te leeg: alsof het boek zelf geen lichaam heeft. Maar Grunberg daagt zijn lezers graag uit, dus wellicht was dat precies zijn bedoeling.
We volgen Lillian tijdens een paar fasen uit haar leven. Via korte, scherpe, vaak harde zinnen schetst Grunberg beide werelden, hoofdzakelijk vanuit haar perspectief. Het hoofdpersonage wordt afstandelijk neergezet, maar geleidelijk aan groeit er begrip en zelfs sympathie voor Lillian, die het uiteindelijk nog niet zo slecht doet in die "onvolmaakte, teleurstellende en doorgaans behoorlijk lelijke wereld die door sommige mensen 'werkelijkheid' wordt genoemd". Normaal gedrag blijkt een relatief begrip.
De eerste hoofdstukken zijn haarscherp geschreven en zetten de toon. Je voelt direct aan welke richting Grunberg uit wil. Wat volgt, is een kundig geschreven roman van een auteur met ervaring, maar die vooral steriel, koud, 'naakt' en met wiskundige precisie op de lezer wordt afgevuurd. Er wordt weinig literaire spanning opgebouwd. De taalvirtuositeit is schaars. Zelfs de typische, wrange Grunberghumor is minder aanwezig.
De laatste hoofdstukken brengen toch wat meer warmte in de tekst en in het verhaal, zelfs in de persoonlijkheid van Lillian. Het boek krijgt iets meer 'lichaam', meer 'menselijkheid', en zet uiteindelijk aan tot nadenken over de zoektocht naar liefde, God, zelfaanvaarding, zingeving. Nu en in de toekomst.
Wat "Het bestand" mij als leeservaring geeft, is goed, maar vooral een geestelijke, bijna wetenschappelijke constructie. Met weinig extra lagen, dimensies of meerduidigheden. De kapstok blijft naar mijn gevoel iets te leeg: alsof het boek zelf geen lichaam heeft. Maar Grunberg daagt zijn lezers graag uit, dus wellicht was dat precies zijn bedoeling.
March 1, 2015
Dit boek sleepte me mee, ik had het zo uit. Echte aanrader, waanzinnig verhaal.
September 3, 2018
Slaat nergens op.
February 25, 2025
verhaal had wel leuk kunnen zijn als de hoofdpersonage diepte had, als Lillian een duidelijk ontwikkeling had gehad dan was het waarschijnlijk iets leuker geweest om te lezen. Dit was echt 170 pagina’s waarbij er niets gebeurde behalve incel gedrag 😭
February 19, 2018
Het idee achter dit verhaal sprak me sterk aan, maar zowel het verhaal als de personages vond ik ontzettend zwak uitgewerkt. Meer pagina’s hadden daar ook niet bij geholpen denk ik.
February 4, 2016
Voor iedere stijl is een periode. Dit soort Arnon heb ik achtergelaten in mijn jongvolwassenheid. Zich misdragende mensen (op zowel seksueel, sociaal als crimineel gebied) met zieke moeder-relaties in een 'pipi-kaka-vorm' ben ik precies ontgroeid. Of is het de documentaire die ik maar niet uit mijn hoofd krijg? (Knipoog naar Barbara ;-))
Je kan het Arnon: terug naar Tirza en de techniek van het lijden!
Je kan het Arnon: terug naar Tirza en de techniek van het lijden!
August 11, 2023
Dit boek ontstaat als men een boek schrijft puur voor op de leeslijst van zweterige vwo-leerlingen
March 5, 2018
Arnon Grunberg, Het bestand, Nijgh & van Ditmar, 172p
Bibliografie van de auteur :
Arnon Grunberg (officieel: Arnon Yasha Yves Grünberg, Amsterdam, 22 februari 1971) is een Nederlandse schrijver van joodse komaf. Hij schrijft meestal onder de naam Arnon Grunberg, maar maakte ook enige tijd gebruik van het heteroniem Marek van der Jagt.
Grunberg is afkomstig uit een gezin dat zwaar getraumatiseerd is door de Tweede Wereldoorlog. Zijn moeder Hannelore Grünberg-Klein (1927-2015) overleefde Auschwitz, waar ze naar eigen zeggen goed behandeld is.[1][2] Zijn vader zat op talrijke adressen ondergedoken. Arnon Grunberg heeft één oudere zus, Maniou-Louise (1963). In 1982 emigreerde zijn zus naar Israël, waar zij inmiddels met haar gezin in een nederzetting nabij Ramallah een strikt orthodoxe levensstijl volgt. Grunberg zelf zwoer aan het eind van zijn puberteit elke vorm van religie af. Grunberg volgde het Amsterdamse Vossius Gymnasium, maar werd in 1988 van school verwijderd nadat hij voor de tweede keer was blijven zitten. Daarna werkte hij onder meer als jongste bediende bij een apotheek en als bordenwasser.
Bron : https://nl.wikipedia.org/wiki/Arnon_G...
------------------------------------------------------------------------------
CREATIEVE OPDRACHT : F) Beargumenteer waarom het de moeite waard is dit boek te bewaren
zodat het over 200 jaar nog gelezen kan worden.
Ook als ik dit boek niet een heel goed boek vind, is het toch een boek die u iets kan bijleren. Het leert u namelijk hoe een mens in het algemeen denkt en dat mensen bereid zijn om alles te doen voor geld. Door dit boek heb ik geleerd dat mensen niet te vertrouwen zijn als er een verband is met geld en/of macht . Een voorbeeld daarvan is dat Lillian het leven van haar beste vriend heeft gegeven voor geld. Binnen 200 jaar zal de mentaliteit van de mens waarschijnlijk zeer sterk veranderen. Ik denk dat het zeer interessant is om dit boek te bewaren en dat de mensen die binnen 200 jaar gaan leven veel over ons gaan kunnen bijleren als ze het boek lezen. Namelijk hoe een mens van vandaag 'verslaafd' is aan sociale media, geld, technologie en dergelijke. Binnen 200 jaar zal het waarschijnlijk ook zo zijn maar ik denk dat ze sneller gaan kunnen evolueren als ze begrijpen hoe wij leefden in de 21ste eeuw. Daarom denk ik dat dit een goed boek is om 200 jaar te bewaren.
Bibliografie van de auteur :
Arnon Grunberg (officieel: Arnon Yasha Yves Grünberg, Amsterdam, 22 februari 1971) is een Nederlandse schrijver van joodse komaf. Hij schrijft meestal onder de naam Arnon Grunberg, maar maakte ook enige tijd gebruik van het heteroniem Marek van der Jagt.
Grunberg is afkomstig uit een gezin dat zwaar getraumatiseerd is door de Tweede Wereldoorlog. Zijn moeder Hannelore Grünberg-Klein (1927-2015) overleefde Auschwitz, waar ze naar eigen zeggen goed behandeld is.[1][2] Zijn vader zat op talrijke adressen ondergedoken. Arnon Grunberg heeft één oudere zus, Maniou-Louise (1963). In 1982 emigreerde zijn zus naar Israël, waar zij inmiddels met haar gezin in een nederzetting nabij Ramallah een strikt orthodoxe levensstijl volgt. Grunberg zelf zwoer aan het eind van zijn puberteit elke vorm van religie af. Grunberg volgde het Amsterdamse Vossius Gymnasium, maar werd in 1988 van school verwijderd nadat hij voor de tweede keer was blijven zitten. Daarna werkte hij onder meer als jongste bediende bij een apotheek en als bordenwasser.
Bron : https://nl.wikipedia.org/wiki/Arnon_G...
------------------------------------------------------------------------------
CREATIEVE OPDRACHT : F) Beargumenteer waarom het de moeite waard is dit boek te bewaren
zodat het over 200 jaar nog gelezen kan worden.
Ook als ik dit boek niet een heel goed boek vind, is het toch een boek die u iets kan bijleren. Het leert u namelijk hoe een mens in het algemeen denkt en dat mensen bereid zijn om alles te doen voor geld. Door dit boek heb ik geleerd dat mensen niet te vertrouwen zijn als er een verband is met geld en/of macht . Een voorbeeld daarvan is dat Lillian het leven van haar beste vriend heeft gegeven voor geld. Binnen 200 jaar zal de mentaliteit van de mens waarschijnlijk zeer sterk veranderen. Ik denk dat het zeer interessant is om dit boek te bewaren en dat de mensen die binnen 200 jaar gaan leven veel over ons gaan kunnen bijleren als ze het boek lezen. Namelijk hoe een mens van vandaag 'verslaafd' is aan sociale media, geld, technologie en dergelijke. Binnen 200 jaar zal het waarschijnlijk ook zo zijn maar ik denk dat ze sneller gaan kunnen evolueren als ze begrijpen hoe wij leefden in de 21ste eeuw. Daarom denk ik dat dit een goed boek is om 200 jaar te bewaren.
May 22, 2023
Een typische Grunbergroman en ook weer niet. Het heeft namelijk wel weer diverse verrassende uitspraken, aforismen, maar de novelle komt over als een soort tussendoor verhaal dat niet af is.
Hoofdpersoon Lilian is allergisch voor mensen, vooral voor haar ouders. Haar vader is biologieleraar en naar later blijkt alcoholist en haar moeder is een kutwijf (terwijl dat wel meevalt, shockerend). Lilian leeft in de online wereld en gaat daarin ver. Ze leeft meer online dan in het echt, ze gelooft ook dat je beter 'daar' kan leven dan als lichaam in de gewone wereld. Ze laat zich chanteren door een pedofiel (shockerend) en neemt wraak op hem met een aantal onbekende online vrienden (heftig). Ze krijgt een online meester Banri Watanuki, waardoor ze toch iets gaat doen met haar leven: werken. Als receptioniste bij BClever (grappig), waarom opeens? Omdat haar vader is overleden? Tot nu toe was ze vooral een intelligent meisje dat niets met haar leven deed (veel studies gestart geen een afgemaakt). Ze heeft drie tatoeages en wil haar vader en moeder ook als tatoeages op haar billen. Ze wordt verliefd op een wereldvreemde collega, die zijn katten vermoordt uit paranoïde en gaat uiteindelijk met haar baas mee, die ook een beetje de weg kwijt lijkt te zijn; zo komt ze met hem op een nudistencamping terecht. Lilian eet geen vlees en en passant worden varkens vergeleken met de holocaust (shockerend). Lilian blijft op de been door continue te hoofdrekekenen. Kortom, een redelijk absurd verhaal, maar toch vraag je wel af, waar gaat het heen met de wereld en vooral met de digitale wereld, waar eindigt het. Denk aan de nieuwste ontwikkelingen van ChatGTP aan de hand van kunstmatige Intelligentie... In hoeverre zijn de digitale ontwikkelingen een verademing dan wel een gevaar? Er zullen vast wel mensen zijn, al dan niet nerds, die vooral online leven, wat doet dat met ze? Of hoe ongelukkig zijn ze of juist niet? Heb wel het gevoel alsof Grunberg een aantal maatschappelijke topics in 'Het bestand' heeft gegooid als spielerei voor een volgende roman. (De omslag als printplaat is grappig en is dat ook de manier waarop ons brein soms werkt of juist niet?)
Hoofdpersoon Lilian is allergisch voor mensen, vooral voor haar ouders. Haar vader is biologieleraar en naar later blijkt alcoholist en haar moeder is een kutwijf (terwijl dat wel meevalt, shockerend). Lilian leeft in de online wereld en gaat daarin ver. Ze leeft meer online dan in het echt, ze gelooft ook dat je beter 'daar' kan leven dan als lichaam in de gewone wereld. Ze laat zich chanteren door een pedofiel (shockerend) en neemt wraak op hem met een aantal onbekende online vrienden (heftig). Ze krijgt een online meester Banri Watanuki, waardoor ze toch iets gaat doen met haar leven: werken. Als receptioniste bij BClever (grappig), waarom opeens? Omdat haar vader is overleden? Tot nu toe was ze vooral een intelligent meisje dat niets met haar leven deed (veel studies gestart geen een afgemaakt). Ze heeft drie tatoeages en wil haar vader en moeder ook als tatoeages op haar billen. Ze wordt verliefd op een wereldvreemde collega, die zijn katten vermoordt uit paranoïde en gaat uiteindelijk met haar baas mee, die ook een beetje de weg kwijt lijkt te zijn; zo komt ze met hem op een nudistencamping terecht. Lilian eet geen vlees en en passant worden varkens vergeleken met de holocaust (shockerend). Lilian blijft op de been door continue te hoofdrekekenen. Kortom, een redelijk absurd verhaal, maar toch vraag je wel af, waar gaat het heen met de wereld en vooral met de digitale wereld, waar eindigt het. Denk aan de nieuwste ontwikkelingen van ChatGTP aan de hand van kunstmatige Intelligentie... In hoeverre zijn de digitale ontwikkelingen een verademing dan wel een gevaar? Er zullen vast wel mensen zijn, al dan niet nerds, die vooral online leven, wat doet dat met ze? Of hoe ongelukkig zijn ze of juist niet? Heb wel het gevoel alsof Grunberg een aantal maatschappelijke topics in 'Het bestand' heeft gegooid als spielerei voor een volgende roman. (De omslag als printplaat is grappig en is dat ook de manier waarop ons brein soms werkt of juist niet?)
March 18, 2024
Ik zag nogal wat negatieve recensies over dit boek voorbijkomen en had daarom lage verwachtingen toen ik het ging lezen. Het boek viel me alleszins mee. Het is een kwaadaardig verhaal over de cyberwereld waar de virtuele wereld de echte wereld probeert over te nemen en een jonge vrouw van 24, Lillian, in haar greep krijgt. Toch ga je enige sympathie voelen voor het meisje dat nog bij haar ouders woont maar geen liefde voor hen kan opbrengen, maar wel dweept met twee eenzelvige mannen die monomaan bezig zijn met de digitale wereld als een nieuwe godsdienst en daar ook zelf aan bezwijken. Het kantoor waar ze werkt heet Bclever, gespecialiseerd in het hacken en infiltreren in datasystemen en in het overnemen van het menselijk brein.
Als je het leest als een verhaal over de risico’s van kunstmatige intelligentie en bedenkt dat Grünberg dit boek zo’n tien jaar geleden schreef, had hij wel een actueel thema te pakken en bovendien, goed schrijven kan hij ontegenzeggelijk.
Als je het leest als een verhaal over de risico’s van kunstmatige intelligentie en bedenkt dat Grünberg dit boek zo’n tien jaar geleden schreef, had hij wel een actueel thema te pakken en bovendien, goed schrijven kan hij ontegenzeggelijk.
Read
September 18, 2023Dit boekje is actueel denkend aan hoe AI zijn opmars aan het maken is en we toch wat meer beginnen nadenken over welke rol dit nog in de toekomst zal spelen. De vergelijking wordt gemaakt tussen mens/machine/bestand. Zo komen er wel mooie filosofische gedachten aan bod in dit boekje.
Niet alles was zo mijn ding binnen dit verhaal, maar vanaf dat de vergelijking mens & bestand werd gemaakt, dan was ik volledig meegezogen.
Ik kan begrijpen dat mensen die minder bezig zijn met technologie dit boekje niet zo geweldig of intrigerend vinden, maar mij heeft het wel op bepaalde momenten kunnen inspireren. Zeker ook naar het einde toe.
Mijn eerste van Grunberg en zeker niet mijn laatste.
Niet alles was zo mijn ding binnen dit verhaal, maar vanaf dat de vergelijking mens & bestand werd gemaakt, dan was ik volledig meegezogen.
Ik kan begrijpen dat mensen die minder bezig zijn met technologie dit boekje niet zo geweldig of intrigerend vinden, maar mij heeft het wel op bepaalde momenten kunnen inspireren. Zeker ook naar het einde toe.
Mijn eerste van Grunberg en zeker niet mijn laatste.
March 9, 2017
Een vlot leesbaar verhaal over een meisje dat zich niet zozeer menselijk maar eerder digitaal voelt, en na een periode van ontmenselijking toch zachtjes aan zichzelf weer toestaat contact te maken met andere mensen, die op een bepaalde manier even afwijkend zijn als zij.
Tof boek, heel vlot geschreven. Alleen de plot op de laatste drie pagina's valt me eerder tegen.
Tof boek, heel vlot geschreven. Alleen de plot op de laatste drie pagina's valt me eerder tegen.
February 16, 2019
Afgaande op de cover verwachtte ik een cyberverhaal met nerds, het was vooral een veganistenverhaal met nerds. Jammer dat stereotype. Het absurdisme slaat door met billentattoo’s, mensenallergie, een kattenmoord en een warrige theologische verhandeling aan het slot. Ook jammer dat mijn werkgever op pagina 30 als vijand wordt aangeduid...
November 16, 2019
Vreemd boek. Grunberg lijkt vooral een concept uit te hebben willen werken. Maar weinig geloofwaardig, naargeestig en slecht uitgewerkte karakters. Na zowat al zijn fictie te hebben gelezen, heb ik het wel met hem gehad. De verrassing is er vanaf. Hij moet met iets anders komen wil ik hem nog gaan lezen.
October 2, 2018
Met veel plezier gelezen. Onderhoudend, vermakelijk en op een bepaalde manier stimulerend. Ineens stond me de novelle 'Hermans is hier geweest' weer voor ogen, waar ik sinds mijn eindexamen nooit meer aan heb gedacht. Van de gedachte dat de grote WFH in Arnon Grunberg een opvolger heeft in het Nederland van de 21ste eeuw wordt ik vrolijk.
Het is geen goed boek. Maar dat is geen reden om het niet te lezen.
Het is geen goed boek. Maar dat is geen reden om het niet te lezen.
March 29, 2025
Af en toe doet het deugd om een boek te lezen waar je niet hoeft bij na te denken en dat gewoon lekker wegleest. Grunberg is gespecialiseerd in dat soort verhalen.
'Het bestand' is minder geslaagd dan Tirza, maar toch aangename ontspanningsliteratuur.
Opgelet: niet geschikt voor complotdenkers!
'Het bestand' is minder geslaagd dan Tirza, maar toch aangename ontspanningsliteratuur.
Opgelet: niet geschikt voor complotdenkers!
February 22, 2019
Een paar uitstekende ideeën, maar gevangen in bloedeloze mensen en een verhaal dat niet me niet kon boeien. Goed idee, matige uitvoering.
August 15, 2021
Veel nullen en eentjes, eens iets anders, maar weinig memorabel.
December 31, 2021
Dit was echt een vreemd boek en Ik snapte het niet
February 22, 2023
Een fijn boek. Grunberg is een goed en doordacht verteller. Lang geleden dat ik hem gelezen heb. Vermoedelijk niet zijn beste werk, maar wel van genoten.
March 14, 2023
Echt niet mijn ding. Vaag, kort, saai. Heel apart verhaal. Om eerlijk te zijn was het plot voorspelbaar. Ik raad het niet echt aan.
August 22, 2023
Jesus virus
July 5, 2024
Goor
Niet eens op een ‘omg literatuur en je moet je slechte emoties ook onder ogen zien goor’
Mr gwn ieuw
Niet eens op een ‘omg literatuur en je moet je slechte emoties ook onder ogen zien goor’
Mr gwn ieuw
Displaying 1 - 30 of 70 reviews