Поредицата ни разкрива фантастичните приключения на Муминтрол, неговото семейство и приятелите им в Муминската долина. Тези истории са базирани върху книгите, написани от Туве Янсон преди 80 години, с които са израснали няколко поколения.
B една дъждовна есенна вечер някой почуква на вратата на Муминската къща. На прага стои невидимо дете. Необичайната гостенка се казва Нини, а от нея се вижда само едно звънче. Защо едно дете се превръща в невидимо? Муминското семейство опитва да помогне – ушиват на Нини нова рокля, дават є стар домашен лек, учат я да играе. Какво е уплашило Нини и ще стане ли отново видима?
Обичаната история на Туве Янсон „Приказката за невидимото дете“ е преразказана от писателката Сесилия Давидсон и илюстрирана наново от художничката Филипа Видлунд и Сесилия Хейкила.
Ik vind het mooi om te zien dat de Moomin personages levendig worden gehouden, zo is er ook nog steeds veel Moomin merchandise te koop en zoals Sophia Jansson, het nichtje van Tove Jansson en creatief directeur van Moomin Characters, terecht opmerkt in het voorwoord: je ouders en grootouders hebben misschien ook al over de Moomins gelezen! Zo wordt de bijzondere wereld van de Moomins opnieuw doorgegeven aan een volgende generatie.
Het boek heeft een fijn voorleesformaat, zodat de prachtige, veelal kleurrijke illustraties goed te zien zijn. Het verhaal over een onzichtbaar meisje dat door Toe-Tikki wordt meegenomen naar de Moomins is boeiend en grappig, maar bevat ook een serieuze ondertoon. In de wereld van de Moomins is het namelijk zo "dat je onzichtbaar kunt worden als je te vaak bang gemaakt wordt". Ninni heeft een tante die vreselijk is en daarom is ze onzichtbaar geworden. Moominmama vindt een recept in het aantekenboek van haar oma. Zou dit Ninni kunnen helpen? Kleine Mie wil Ninni wel even leren hoe ze voor zichzelf moet opkomen, maar dit gaat maar moeizaam. Aan het eind van het verhaal vindt er een bijzonder moment plaats aan zee en laat Ninni zien wat ze in haar mars heeft.
Dit prentenboek kun je natuurlijk het hele jaar rond lezen, maar het is toch wel het leukst om het in het najaar (voor) te lezen, want er zitten allerlei verwijzingen in naar de herfst. Zo zijn de Moomins paddenstoelen aan het schoonmaken, is het guur weer en gaan ze de boot binnenhalen voor de winter zijn intrede doet. Ook zijn ze druk met het plukken van appels waar ze appelmoes van persen. De illustratrice heeft er daarnaast ook nog voor gezorgd dat de blaadjes je tegemoet vliegen op de verschillende bladzijden en de vele herfsttinten die ze heeft gebruikt brengen je meteen in herfstsferen.
Прочължаваме да празнуваме 80-тата годишнина от появата на любимото ни финландско семейство - Мумините на Туве Янсон! Две нови луксозни книги с твърди корици идват, за да зарадват почитателите на Туве Янсон – и не просто като красиво издание, а като истински празник за сетивата. „Муминтроловете и змеят“ и „Муминтроловете и невидимата гостенка“, издадени с изящество и внимание към детайла, са създадени с онова дълбоко уважение към оригинала, което усещаш от първото докосване на страниците. В тях Сесилия Давидсон, Сесилия Хейкила и Филипа Видлунд успяват да съхранят духа на Туве Янсон – нейния крехък баланс между тъга и надежда, между носталгия и магия, между човешко и приказно. Това са книги, които не просто се четат – те се преживяват. Прочетете ревюто на "Книжни Криле": https://knijnikrile.wordpress.com/202...
Moraal van het verhaal: we moeten lief zijn voor elkaar, maar je eens goed kwaad maken moet ook kunnen. De Moomins durven donkere psychologische thema's aan te kaarten – dit verhaal begint bijvoorbeeld met een meisje dat zo bang gemaakt werd door haar tante, vernederd eigenlijk, dat ze helemaal onzichtbaar geworden is. Alles komt goed, maar goed zijn voor haar blijkt maar de helft van de oplossing te bieden. Uiteindelijk moet ze uit haar comfortzone gehaald worden en zelf de laatste stap zetten. Mooie psychologische complexiteit.
Wat een onwijs zoet en mooi verhaal was dit! Weer enorm genoten van dit Moomin verhaal! Ninni's terugkeer naar zichtbaar was zo leuk en ik vond het lief dat Moominmama zoveel haar best deed, drankjes vond, nieuwe jurk, en meer. Ik kon me ook dan voorstellen waarom Ninni deed wat ze deed aan het einde, haha, zou ik ook hebben gedaan. Ik vond Kleine Mie onuitstaanbaar... zoals wel vaker, maar in deze vond ik haar zo gemeen. Hou gewoon je mond. Prachtige tekeningen, echt genoten!
Morgen is het kerst en wil mijn neefje en nichtje laten kennismaken met de Moomins.
Ik vind het echt tragisch dat de hoofd boekenreeks nooit naar het Nederlands is vertaald, en dat ik ze daardoor niet makkelijk cadeau kan geven met de originele teksten en illustraties. Maar gelukkig bestaat deze versie toch noch :)
Ik had het originele verhaal een paar dagen geleden in de short story bundel gelezen maar dit is een goeie adaptatie. Ik moest nog steeds regelmatig hard lachen, met name door Kleine Mie.
Ik hoop dat hij in de smaak valt bij hun, want ik heb een beetje een onderbuik gevoel dat het ook niet kan bevallen :p
This is one of those books where I know what happens, I've seen the TV-series and I have heard a lot of references to this particular story. While I absolutely love the whole concept and theme, I didn't like the way it went about telling the story. Like the details that are not a part of the re-tellings. Because the whole point is that the girl's healing lies in how the family is patient, understanding and kind. That has always been the central part of any reference to this story. Not whatever concoction Mom made and snuck into her coffee...
Anyway. That is how we want to remember the story. That is how I will keep remembering it.
De Moomins en de onzichtbare gast is een prentenboek van Cecilia Davidsson en Filippa Widlund gebaseerd op het klassieke verhaal van Tove Jansson.
In dit prentenboek is Ninni de spilfiguur. Door gebrek aan liefde van een gemene tante werd Ninni onzichtbaar, waarop de tante niets meer met haar te maken wou hebben en haar weggaf aan Toe-Tikki, een vriendin van de Moomins. Vanaf nu doen de Moomins en Toe Tikkie alles wat in hun macht ligt om Ninni opnieuw zichtbaar te maken. Hopelijk slagen ze in hun opzet?
Ik kende noch Tove Jansson noch haar creatie de Moomins, maar was aangenaam verrast, maar ook teleurgesteld dat ik de Moomins in mijn jeugd heb gemist.
Ik vond het bijzonder leuk dat de personages werden neergezet als op nijlpaarden gelijkende dieren die in harmonie en in goede verstandhouding samenleven in een schilderachtige Scandinavische vallei, de Moominvallei, met bijzondere wezens en met gewone mensen.
Alle personages hebben mij ontroerd, brachten mij aan het lachen en deden mij ook nadenken over onze huidige maatschappij, waar er enkel nog tijd is voor onszelf en we geen of toch te weinig rekening houden met onze medemensen. Daardoor springt dit verhaal er voor mij uit, omdat de Moomins iedereen met open armen ontvangen en iedereen als gelijkwaardig beschouwen. Oplossingen zoeken en hulp bieden staat bij hen hoog in het vaandel. Dit gegeven is de onderliggende toon in het prachtige verhaal. Tof vond ik ook dat alle Moomins net zoals mensen een eigen karakter hebben, gemoedelijk, lief, flapuit en humeurig.
De schrijfstijl is vlot, eenvoudig en prettig leesbaar. De schilderachtige kleurrijke illustraties zijn grappig, heel gedetailleerd en verwijzen naar de mensenwereld. De Moomins zitten in een voor kinderen herkenbare setting zoals een woonkamer, een tuin, een uitstap naar zee… en doen dingen die mensen ook dagelijks doen, zoals eten klaarmaken, naaien, opruimen, spelen…
Ik ben er zeker van dat kinderen heel wat van hun fantasie kwijt kunnen bij het lezen van dit boek en daarna in hun speelwereld de Moomins zullen gaan na-apen.
Ik geloof dat (groot)ouders heel wat kwijt kunnen tijdens het (voor)lezen waarbij zij mijns inziens de illustraties kunnen gebruiken om een eigen verhaal te verzinnen en dankzij de mooie prenten kinderen kunnen wijzen op een steeds veranderende natuur, op de taken binnen een gezin, op de onderlinge verstandhouding…
Het prentenboek heeft een heel aantrekkelijke, speelse en in het oog springende cover en achterflap. Ik heb met volle teugen genoten van dit verhaal waarin heel wat emoties werden verwerkt en hoop nog veel meer van de Moomins te kunnen (voor)lezen.
Voor het mooie concept, voor het fijne verhaal met leuke illustraties, voor het handige hardcoverformaat waardeer ik dit prentenboek heel erg graag met vijf sterren.
Tässä kirjassa tarinalla oli enemmän ulottuvuuksia kuin aiemmin suomennetun kertomuskokoelman (Muumilaakson kertomuksia) tarinoilla. Mielestäni kirja olikin kokonaisuutena toimivampi, vaikka kuvitus ei vedäkään vertoja aiemmin suomennetun kokoelman kuvitukselle.
I’ve watched this title in Moomin animation series and right now… the book!
It’s a story about Ninny, a child who became invisible because she was terribly frightened by a lady who took care of her without paying so much attention. Too-ticky tried to help her become visible again by brought her to Moomin’s House.
I personally think this story is to portrays abandonement in real life society. It’s very sad, actually.
Üks nendest lasteraamatutest, mis meeldib mulle rohkem kui lapsele. Ilus uusversioon, kaunid pildid ja aegumatu lugu, mis oma tõelise sügavuse saabki ilmselt täiskasvanuna lugedes.
Dette er en kjempefin bok om å vise medlidenhet, å åpne opp sitt hjem for de som trenger det, og vennskap! Her får du akkurat det du forventer: en koselig mummitroll historie hvor de prøver å løse et problem (her det at jenta Ninni har blitt usynlig) og hvor vi får se hvor snill og god mummifamilien er! Kan virkelig anbefale!
Kauniisti toteutettu versio Muumipeikosta ja Näkymättömästä Ninnistä. Tarina on paljolti uskollinen alkuperäiselle Tove Janssonin tekstille, samoin kuin kuvitus. Tämän kuvakirjan osaisin mielelläni myös omaan kirjahyllyyn!
When a child is abused and mistreated it can become invisible. How to make it visible? Visit the moomins. The story about the invisible child Ninny become visible again.