The Stuff of History van Steven Moore is zo’n boek dat je niet van begin tot eind móét lezen, maar dat je steeds weer oppakt voor “nog één hoofdstuk”. Het is geschiedenis op mensenmaat: korte, levendige verhalen over vergeten figuren en alledaagse voorwerpen die samen een verrassend rijk beeld van het verleden schetsen.
Moore richt zijn blik nadrukkelijk op wat vaak tussen de kieren van de geschiedenis verdwijnt. Onbekende helden, voetnoten die nooit hoofdtekst werden, en objecten die zo vanzelfsprekend zijn dat we vergeten dat ze ooit zijn uitgevonden. Een vork, een theekopje, een kerstbal, een gebruik of gewoonte: ineens blijkt er een heel verhaal achter te zitten dat iets zegt over macht, cultuur en hoe mensen samenleven.
De stijl is licht en verhalend, soms geestig, bijna alsof je luistert naar een goede verteller aan tafel die eindeloos sterke anekdotes paraat heeft. Dit is geen academisch werk met zware analyses, maar een bundel verhalen die uitnodigt tot doorvertellen. Juist daardoor werkt het zo goed: geschiedenis wordt tastbaar en speels, zonder zijn betekenis te verliezen.