What do you think?
Rate this book
Сянката на победата
Marshal Zhukov. Vy znaete ego po knigam i fil'mam, po kinohronike i fotografijam. Ego imja navsegda vpisano v istoriju XX stoletija. V novoj knige Viktora Suvorova chitateli uvidjat portret sovsem drugogo Zhukova.
336 pages, Paperback
First published January 1, 2001
3 people are currently reading
34 people want to read
About the author
Viktor Suvorov
75 books187 followersFormer Soviet-Union army officer fled in 1978 to England. Where he worked as a teacher and a adviser for news agencies.
Author of a number of bestsellers about the history of the World War II, the Soviet Army special operations troops and military intelligence, and the Red Army.
He is one of the historians who believes that Hitler started the war against Russia to prevent Stalin attacking Germany first.
See also Виктор Суворов and Wiktor Suworow
Author of a number of bestsellers about the history of the World War II, the Soviet Army special operations troops and military intelligence, and the Red Army.
He is one of the historians who believes that Hitler started the war against Russia to prevent Stalin attacking Germany first.
See also Виктор Суворов and Wiktor Suworow
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 9 of 9 reviews
July 2, 2018
Według opisu zamieszczonego na okładce (wydawnictwo Rebis, Poznań 2009) książka "Cień Zwycięstwa" Wiktora Suworowa jest poświęcona najnowszej historii Rosji. Skupia się ona na postaci marszałka Gieorgija Żukowa a w zasadzie jest po prostu wyrazem antypatii autora do opisywanego stratego. Suworow nawet nie próbuje być obiektywny - wszystkie opisywane sytuacje mają za zadanie przedstawić Żukowa w jak najgorszym świetle.
Nie jestem wielbicielką historii chociaż nie stronię jakoś wyjątkowo od książek ją opisujących. Wydarzenia II Wojny Światowej znam raczej z rodzimej literatury więc książka na ten temat pisana przez wojskowego z Rosji wydała mi się niezwykle odświeżająca, pokazująca ten konflikt z nieco innej perspektywy. To w zasadzie jedyny plus tej publikacji - czyta się ją dobrze. Autor potrafi przykuć uwagę i nawet pomimo wielokrotnego powtarzania pewnych informacji ani na chwilę nie stracił mojego zainteresowania. Małe zgrzyty pojawiły się tu i ówdzie w postaci niezbyt wybrednego języka ale były one na tyle małe, że nie wpłynęły zbyt mocno na mój odbiór.
Jeśli chodzi o wartość historyczną nie jestem w stanie poprawnie jej ocenić ze względu na swoją niewielką wiedzę w tym temacie. Znajdują się jednak w książce fragmenty, które w moich oczach świadczą niezbyt pochlebnie o tej publikacji. Oto kilka z nich:
"Każdy, kto zechce, bez trudu znajdzie świadectwa zdecydowanie negatywnego stosunku do Żukowa wszystkich pozostałych marszałków Związku Radzieckiego" str.22
"Nie będę przecież streszczał całej publikacji tym bardziej, że liczy ona 407 stron. Trzeba ją odszukać i przeczytać" str. 91
"Nie będę nużyć czytelników statystyką zapadalności na schorzenia onkologiczne w okolicy poligonu tockiego. Nie jest bynajmniej optymistyczna" str.354
Brak źródeł w książce, która pragnie uchodzić za naukową jest karygodne i poddaje w wątpliwość jej historyczną wartość. Z resztą już sam wydawca niejako ostrzega nas na okładce: "Suworow - atakowany przez historyków za nadmierną rzekomo swobodę doboru faktów i ich interpretacji (...)".
Podsumowując - "Cień zwycięstwa" Wiktora Suworowa to dobra rozrywka ale raczej nie powinno się jej traktować jako literaturę faktu. Bezpieczniej i rozsądniej będzie zaliczyć tą publikację do grona opinii. Po przeczytaniu jej moja wątła wiedza na temat historii Rosji wzbogaciła się o nowy fakt - Wiktor Suworow nie przepada za Gieorgijem Żukowem.
Nie jestem wielbicielką historii chociaż nie stronię jakoś wyjątkowo od książek ją opisujących. Wydarzenia II Wojny Światowej znam raczej z rodzimej literatury więc książka na ten temat pisana przez wojskowego z Rosji wydała mi się niezwykle odświeżająca, pokazująca ten konflikt z nieco innej perspektywy. To w zasadzie jedyny plus tej publikacji - czyta się ją dobrze. Autor potrafi przykuć uwagę i nawet pomimo wielokrotnego powtarzania pewnych informacji ani na chwilę nie stracił mojego zainteresowania. Małe zgrzyty pojawiły się tu i ówdzie w postaci niezbyt wybrednego języka ale były one na tyle małe, że nie wpłynęły zbyt mocno na mój odbiór.
Jeśli chodzi o wartość historyczną nie jestem w stanie poprawnie jej ocenić ze względu na swoją niewielką wiedzę w tym temacie. Znajdują się jednak w książce fragmenty, które w moich oczach świadczą niezbyt pochlebnie o tej publikacji. Oto kilka z nich:
"Każdy, kto zechce, bez trudu znajdzie świadectwa zdecydowanie negatywnego stosunku do Żukowa wszystkich pozostałych marszałków Związku Radzieckiego" str.22
"Nie będę przecież streszczał całej publikacji tym bardziej, że liczy ona 407 stron. Trzeba ją odszukać i przeczytać" str. 91
"Nie będę nużyć czytelników statystyką zapadalności na schorzenia onkologiczne w okolicy poligonu tockiego. Nie jest bynajmniej optymistyczna" str.354
Brak źródeł w książce, która pragnie uchodzić za naukową jest karygodne i poddaje w wątpliwość jej historyczną wartość. Z resztą już sam wydawca niejako ostrzega nas na okładce: "Suworow - atakowany przez historyków za nadmierną rzekomo swobodę doboru faktów i ich interpretacji (...)".
Podsumowując - "Cień zwycięstwa" Wiktora Suworowa to dobra rozrywka ale raczej nie powinno się jej traktować jako literaturę faktu. Bezpieczniej i rozsądniej będzie zaliczyć tą publikację do grona opinii. Po przeczytaniu jej moja wątła wiedza na temat historii Rosji wzbogaciła się o nowy fakt - Wiktor Suworow nie przepada za Gieorgijem Żukowem.
July 7, 2016
Brilliant. Отличный пример развенчания мифов о забронзовевших мудаках советской эпохи.
October 27, 2021
Interesanta un domāt mācoša lasāmviela. Par PSRS vēsturi, "dižo stratēģi" maršalu Žukovu un valdības, politikas meliem. Daudzviet uzrakstīts ar humoru, ironiski, nicinoši un sarkastiski - ka interesanti lasīt. Ja nebūtu faktos balstīts teksts, daudz kas no rakstīta liktos kā pārspēlējums. Piemēram, ka lielie kara kungi zaga no Vācijas ar ešeloniem kurpes, gleznas, kilometriem gobelēnus, kilogramiem dārglietu, apakšveļas un vēl neskaitāmu daudzumu mantu... Piemēram, ka Tockas poligonā 45'000+ krievus iesauca kā izmēģinājuma trusīšus uz atombumbas sprādziena apmācībām, par ko neviens nedrīkstēja zināt un runāt, kur tūkstošiem cilvēku ātri nomira un pārējie tika sakropļoti; krievi uztaisīja vietējo "Černobiļu". Kā arī kapa vietu moments; mums (ex-PSRS zemes) pilns ar "brāļu kapiem" tāpēc, ka mirušos sameta kaudzē un viss. Tikmēr pretējā pusē vācieši katru apglabāja un tā kā apglabāšana prasīja resursus, tad ģenerāļi arī domāja par to, lai zaudējumu nav daudz. Savukārt krievi par to nedomāja, šodien vieni 200, rītdien tie būs citi... Un vēl daudz citas nianses, kas paver vaļā plīvuru par to, kā bija, kā karoja, kā dzīvoja, kā meloja. Nesaprotu tikai to, kāpēc Žukovam neviens nestājās pretī? Vai pārējai varai patika šis tēls?
3/5 tāpēc, ka autora retorika apnika jau neesot vēl grāmatai pusē, tāpēc lasījās lēni un spiesti. Kā arī man, kā cilvēkam, kas neko nezina par armiju un karošanu, daudz kas tekstā neko neizteica un tas ļāva domām aizplūst citur.
3/5 tāpēc, ka autora retorika apnika jau neesot vēl grāmatai pusē, tāpēc lasījās lēni un spiesti. Kā arī man, kā cilvēkam, kas neko nezina par armiju un karošanu, daudz kas tekstā neko neizteica un tas ļāva domām aizplūst citur.
April 4, 2019
V roce 2005 vydalo nakladatelství Naše vojsko pod názvem Stín vítězství. Autor díky dostupným materiálům a odtajněným svazkům strhává gloriolu geniálního vojevůdce maršála Žukova a ukazuje obludnost tehdejšího vedení války ze strany SSSR, kdy lidské oběti byly zcela podružné a vůbec nebyly brány v úvahu při plnění bojových úkolů. Čelným představitelem tehdejšího vedení Rudé armády byl právě maršál Žukov, který svou ignorancí a ješitností zavinil smrt a zajetí milionů občanů Sovětského svazu.
Poslední část knihy, ve které je popisován zkušební jaderný výbuch a jeho účinky na cca 45 tis. vojáků, nespočet civilistů a domácího zvířectva jenom dokresluje Žukovovu povahu a jeho naprosté pohrdání prostými vojáky.
Doporučuji k přečtení především těm čtenářům, kteří tak jako já, mají ještě v paměti kapitoly z učebnice dějepisu, ve kterých jsou hrdinové Velké vlastenecké války popisováni jako ideální vojáci a hrdinové bez jediné chyby. Vždyť ještě dnes se po nich jmenuje mnohá ulice či náměstí v Česku.
Poslední část knihy, ve které je popisován zkušební jaderný výbuch a jeho účinky na cca 45 tis. vojáků, nespočet civilistů a domácího zvířectva jenom dokresluje Žukovovu povahu a jeho naprosté pohrdání prostými vojáky.
Doporučuji k přečtení především těm čtenářům, kteří tak jako já, mají ještě v paměti kapitoly z učebnice dějepisu, ve kterých jsou hrdinové Velké vlastenecké války popisováni jako ideální vojáci a hrdinové bez jediné chyby. Vždyť ještě dnes se po nich jmenuje mnohá ulice či náměstí v Česku.
December 27, 2016
Jedna ze słabszych pozycji Suvorova, które miałem przyjemność przeczytać. Pisząc o Żukowie autor notorycznie posługuje się tymi samymi frazesami, które po dłuższej lekturze zdają się być już wyświechtanymi. Pierwsze 50 stron napawa entuzjazmem, kolejne go odbierają. Ta książka to klasyczny przykład przerostu formy nad treścią. Te kilka przymiotników, którymi autor opisuje Żukowa, można spotkać na kartach książki kilkadziesiąt, jeżeli nie więcej, razy. Z każdą kolejną stroną staje się to coraz bardziej męczące i odbiera całą przyjemność z lektury.
May 9, 2018
Interesants gabals. Liek pilnīgi citādi paskatīties uz "nevienu kauju nezaudējušo Žukovu". Ja noņem propagandas uzlikto masku, tad paliek tikai maršals ar 4 klašu izglītību un kavalēristu kursiem, kura vienīgais talants bija sūtīt miljonus mirt bezjēdzīgos uzbrukumos.
Lai nu ko teiktu par Viktora Suvorova grāmatām viens ir nenoliedzams, tās iemāca paskatīties uz jau pieņemtām lietām no cita skatu punkta un oficiālos propagandas materiālus jau lasīt starp rindām.
Lai nu ko teiktu par Viktora Suvorova grāmatām viens ir nenoliedzams, tās iemāca paskatīties uz jau pieņemtām lietām no cita skatu punkta un oficiālos propagandas materiālus jau lasīt starp rindām.
January 18, 2020
titlu romanesc “Umbra victoriei”
“Cheia succesului unui istoric este capacitatea lui de a se mira. De indata ce incepe sa se mire, in fata lui se deschid usi ale caror prag nu l a pasit nimeni inaintea lui...”
“Cheia succesului unui istoric este capacitatea lui de a se mira. De indata ce incepe sa se mire, in fata lui se deschid usi ale caror prag nu l a pasit nimeni inaintea lui...”
January 14, 2026
Ocena 3.5/5
Generalnie ciekawa. Ale sporo powtórzeń w treści i co chwilę stawiane tezy.
Generalnie ciekawa. Ale sporo powtórzeń w treści i co chwilę stawiane tezy.
September 4, 2012
It was an interesting read, a completely different take on Russian history during WWII
Displaying 1 - 9 of 9 reviews