在大雪封閉的山莊裡

by Keigo Higashino, 東野圭吾, 王蘊潔 (Translator)

通過劇團甄試的七名男女齊聚在一棟高原上的民宿，他們將在這裡排練新的舞台劇。但七個人抵達之後才知道，他們要排練的竟然是一齣沒有劇本的推理劇，而且本來應該帶領大家排戲的導演也不會出現。

舞台劇的內容，就是整棟山莊被一場大雪封閉，而山莊內發生了連續殺人案。他們必須假想自己被困在山莊裡，與外界斷絕聯繫，所以無論發生什麼事，都不能對外聯絡，也不可以離開。

為了爭取演出的機會，七個人都卯足了勁，但當他們發現，演員果真一個接著一個消失，他們不禁開始懷疑，這真的只是排練而已嗎？

Genres: Mystery, Fiction, Mystery Thriller, Detective

272 pages, Paperback

First published March 1, 1992

About the author

Associated Names:
* Keigo Higashino
* 東野 圭吾 (Japanese)
* 東野圭吾 (Traditional Chinese)
* ฮิงาชิโนะ เคโงะ (Thai)


Keigo Higashino (東野 圭吾) is one of the most popular and biggest selling fiction authors in Japan—as well known as James Patterson, Dean Koontz or Tom Clancy are in the USA.

Born in Osaka, he started writing novels while still working as an engineer at Nippon Denso Co.　(presently DENSO). He won the Edogawa Rampo Prize, which is awarded annually to the finest mystery work, in 1985 for the novel Hōkago (After School) at age 27. Subsequently, he quit his job and started a career as a writer in Tokyo.

In 1999, he won the Mystery Writers of Japan Inc award for the novel Himitsu (The Secret), which was translated into English by Kerim Yasar and published by Vertical under the title of Naoko in 2004. In 2006, he won the 134th Naoki Prize for Yōgisha X no Kenshin. His novels had been nominated five times before winning with this novel.

The Devotion of Suspect X was the second highest selling book in all of Japan— fiction or nonfiction—the year it was published, with over 800,000 copies sold. It won the prestigious Naoki Prize for Best Novel— the Japanese equivalent of the National Book Award and the Man Booker Prize. Made into a motion picture in Japan, The Devotion of Suspect X spent 4 weeks at the top of the box office and was the third highest‐grossing film of the year.

Higashino’s novels have more movie and TV series adaptations than Tom Clancy or Robert Ludlum, and as many as Michael Crichton.

Reviews

[Makmild · Rating 4 out of 5]

3.5 แต่ปัดขึ้น 5555555 เพราะชอบตอนจบมาก ตลกสุดๆ

เคโงะเขียนเรื่องที่เป็นวัยรุ่นดำเนินทีไรจะรู้สึกจั้กกะจี้ทุกที (เพื่อนร่วมชั้นก็ใช่) มันบอกเป็นความจริงจังแบบวัยรุ่น คือช่วงชีวิตนึงเราจะมีความเอาจริงเอาจังแบบนั้น เรียกได้ว่าเป็นความไฟแรงของวัยหนุ่มสาว

ในเรื่องนี้ก็เหมือนกัน วัยรุ่นนักแสดงไฟแรงได้ไปอยู่ร่วมกันในกระท่อมแห่งหนึ่งตามสิ่งที่ผู้กำกับบอก การแสดงจึงได้เริ่มต้นขึ้น แต่การฆาตกรรมในบ้านหลังนี้ที่คนค่อยๆ ทยอยตายเป็นการแสดงจริงหรือ? คนที่ตายไปตายจริงๆ หรือนี่คือการแสดงกันแน่? ละครซ้อนละครหรือความจริงแต่ตลบเป็นละคร? ซึ่งตรงจุดนี้เคโงะก็ได้ดำเนินเรื่องไปได้อย่างมีชั้นเชิงตามมาตราฐาน แต่ตะหงิดๆ นิดหน่อยที่ทำไมต้องแยกบทพูดคนเดียวของคุงะ (หนึ่งในนักแสดงในเล่ม) ด้วยนะ มันตลกสุดๆ 555555

เรื่องที่ว่าจริงจัง (คือความฝันและความรักของวัยหนุ่มสาว) มันเลยตลกนิดหน่อย (ในความคิดเราอะนะ) เพราะการดำเนินเรื่องที่มีการพูดเองเออเองของคุงะทั้งเรื่อง และพอมาถึงบทสุดท้ายที่เฉลยเรื่องราวและปมตัวละครเราถึงรู้สึกว่าเออ เศร้าจัง จริงๆ คนเราเวลากระทำอะไรบางอย่างที่ผิดครรลองมันก็เกิดจากอารมณ์ชั่ววูบทั้งนั้น มันเลยเศร้าเพราะชีวิตจริงมันไม่ใช่ละครแบบในเรื่อง เลยทำให้รู้สึกว่า เวลาเคโงะเล่าเรื่องคนหนุ่มสาวมักจะใจดีเสมอเลย

ปล. เล่มนี้คนแปลแปลได้ตลกมาก คือดี มันมีบทพูดอันนึงของตัวละครที่ชมพระเอก (คุงะ) ว่าหล่อลากจนเสียวมดลูก คือ 555555555555 ตลกมากจนแปะเทปไว้ บ้าบอ

[Phu · Rating 1 out of 5]

1.5

Sau một buổi tuyển chọn vai diễn của đoàn kịch, một nhóm 7 người đã vượt qua vòng tuyển chọn đã nhận được lời mời đến ngôi nhà nghỉ dưỡng vắng vẻ ở Norikura Kogen, nơi họ được chỉ định cùng nhau diễn một vở kịch trinh thám trong vòng bốn ngày. Điều đáng nói là họ phải diễn như thật, rằng họ bị mắc kẹt vì bão tuyết (trong khi thời tiết bên ngoài vẫn yên bình), không được liên hệ với bên ngoài hay có hành động phá vỡ vở kịch, nếu không họ sẽ bị loại khỏi đoàn.

Mọi thứ có hơi phức tạp, rằng có 1 người là Kuga Kazuyuki không phải người trong đoàn, 6 người còn lại là cùng một đoàn và đã biết về đao diễn của đoàn - người đã mời họ đến. Mình thích cách truyện vào thẳng vấn đề, cuốn sách đề cập đến những bất công trong cuộc sống, và chỉ có thế, nếu nói thêm về sự bất công ra sao thì lại spoil =))

Mình cảm thấy bản thân đang lãng phí thời gian, rốt cuộc tất cả những gì diễn ra ở ngôi nhà nghỉ này đều là kịch, cứ đọc cách mà mấy nhân vật trong này diễn làm cho mình thấy mệt, khi có vụ án xảy ra tất nhiên nó cũng là diễn. Ngoài kể ở ngôi thứ ba, truyện còn thêm vào ngôi kể của Kuga Kazuyuki - người trong vai thám tử, anh ta còn là người ngoài đoàn kịch với mấy người còn lại, nên sẽ tạo nên sự kỳ bí; nhưng những gì mình nhớ mãi là Kuga chỉ nói rằng anh ta thích một cô diễn viên trong đoàn nhiều thế nào =)) rồi anh ta để ý gã khác cũng thích cô nàng của anh ta, chứ mình không có ấn tượng gì ở nhân vật này. Mối quan hệ của các nhân vật cũng lỏng lẽo không kém.

Tác giả ném vào những chi tiết khiến mình thắc mắc, tò mò nhưng nó chỉ được ném vào rồi bỏ đó, chẳng nói gì thêm. Tất cả chỉ là diễn, rồi sau đó có thêm những thay đổi khiến vở kịch này như thật, để tạo nên căng thẳng các kiểu nhưng mình thấy nó bình thường. Nói thật là quyển này tương đối dễ đoán, tác giả đưa ra nghi phạm và động cơ hầu như dễ đoán, không có gì thêm thắt để đánh lừa cả. Đến cuối khi sự thân phận của hung thủ và những thứ xoay quanh hắn được tiết lộ mình không thấy ngạc nhiên, mình chỉ ngạc nhiên vì động cơ và cách thức thực hiện vụ án có chút khác so với suy đoán của mình. Tất cả chỉ là một vở kịch và dối trá.

[Mook Woramon · Rating 4 out of 5]

ปกติไม่ค่อยชอบอ่านแนวฆาตกรรมในห้องปิดตาย
แต่ได้ปฏิญาณตนว่าจะอ่านงานของอาจารย์เคโงะทุกเล่มไปเลยจำใจอ่าน 😅😅

อ่านไปก็เบื่อนิดนึงแหละ ต้องจำแผนผังบ้าน รายชื่อตัวละคร แต่ละคนก็คิดว่าชั้นจะตายชั้นจะตายหรือเปล่า ไหนจะต้องตามหาฆาตกร ช่วงนี้ก็ให้ 3/5

แต่แล้วอาจารย์เคโงะก็มีเซอร์ไพรส์ เข็มขัดสั้น!! (คาดไม่ถึง) คือด้วยความเบื่อฆาตกรรมในห้องปิดตาย เลยไม่ได้คิดเผื่อไว้จริง ๆ ว่าจะจบแบบนี้ ตรงจุดนี้ให้คะแนนเพิ่ม เลยให้ 4/5 แทน

[Siwabhorn Anothaisintawee · Rating 3 out of 5]

หนุ่มสาวเจ็ดคนได้รับจดหมายเชิญจากผู้กำกับชื่อดัง ให้เข้าร่วมเก็บตัวนักแสดงละครเวทีที่เกสต์เฮาส์กลางหุบเขา

การเข้าพักครั้งนี้มีโจทย์ให้สมมุติว่า ติดอยู่ในกระท่อมห่างไกลผู้คนท่ามกลางพายุหิมะ สายโทรศัพท์ถูกตัดทำให้ไม่สามารถติดต่อโลกภายนอกได้ ทุกคนต้องรับมือกับเหตุการณ์ที่กำลังจะเกิดขึ้นภายใต้เงื่อนไขดังกล่าวเป็นเวลาสี่วันก่อนที่ความช่วยเหลือจะมาถึง

หากใครฝ่าฝืนพยายามโทรศัพท์ติดต่อกับบุคคลภายนอก หรือออกจากเกสต์เฮาส์ระหว่างเก็บตัว จะถือว่าผลการออดิชั่นเป็นโมฆะทันที

ขณะที่นักแสดงทั้งเจ็ดกำลังงุนงงกับคำสั่งประหลาดนี้ ก็พบว่ามีคนในกลุ่มหายสาบสูญไป โดยมีกระดาษทิ้งไว้ว่านักแสดงคนดังกล่าวตกเป็นเหยื่อในการฆาตกรรม

นี่คือเรื่องจริงหรือการแสดงกันแน่

หลังจากนั้นก็ทยอยมีนักแสดงหายตัวไปทีละคน จนพวกเขาต้องวิเคราะห์หาแรงจูงใจ เพื่อตามหาคนร้ายตัวจริงให้ได้

หนังสือแนวเดียวกับ And Then There Were None โดยเล่มนี้เป็นฝีมือของนักเขียนมือวางอันดับต้นๆ ของซีกโลกตะวันออกอย่างฮิงาชิโนะ เคโงะ

กราฟความสนุกดีดตัวพุ่งแรงในช่วงกลาง-ท้าย เพราะต้องทายว่าตัวละครใหนคือผู้ร้าย เหตุการณ์มันมีความเกี่ยวข้องกับเรื่อง Side story ยังไง รวมถึงขั้นตอนในการลงมือ

เรียกได้ว่า มี whodunit, howdunit และ whydunit ครบทัเงสามองค์ประกอบเลย

Goodreads ให้ 3.4 เราให้ 3.6

[Ploy Inthira · Rating 4 out of 5]

เรื่องราวของนักแสดงรุ่นใหม่ที่ถูกนัดไปรวมตัวกันในกระท่อมแห่งหนึ่งเพื่อซ้อมบทละคร แล้วก็มีเพื่อนนักแสดงทยอยตายไปทีละคน สำหรับเราก็ว่าโอเคอยู่นะ อ่านได้เพลินๆ นี่ว่าความสนุกของเรื่องนี้มันจะไม่ได้อยู่ที่การตามหาตัวคนร้าย หรือวิธีการฆ่าอ่ะ แต่มันสนุกตรงที่ต้องมาลุ้นว่าสรุปนี่ตายกันจริงไหม หรือเป็นแค่ละครฉากหนึ่ง แต่แอบมึนกับตัวละครนิดหน่อย มีกันตั้งเจ็ดคน อ่านช่วงแรกๆคือต้องตั้งสติหนักหน่อยว่าใครเป็นใครนะ 5555555555555

[Bighead_Monster · Rating 3 out of 5]

ในบ้านกลางภูเขาหิมะ นักแสดงทั้ง7ชีวิตต้องมารวมตัวกันซ้อมแสดงละครสืบสวนเรื่องใหม่ตามคำเชิญ(สั่ง)ของผู้กำกับ พอถึงจุดที่เริ่มมีคนหายตัวไปความไม่ชอบมาพากลเริ่มปรากฏ มีคนทยอยตายตามบทบาทหรือใครกันแน่สั่งเก็บ #ฆาตกรรมปิดตายบนภูเขาหิมะ คลาสสิกเริ่มต้นดีกลางเอื่อย หักมุมซ้อนไปมา จบไม่สวยแต่บทสรุปพอได้

พล็อตค่อนข้างคลาสสิก ในวารดิถีของวัยรุ่นชายหญิงอนาคตไกล7คนถูกจัดฉากมาแสดงฉากฆาตกรรมจำลองในสถานที่ปิดตายบนภูเขา ซึ่งตัวละครเยอะมาก ทำให้ลืมรายละเอียดตกหล่นได้ง่าย (เทคนิคเราจำชื่อเล่น ไม่จำนามสกุล) ซึ่งเล่มนี้วนเวียนกับความสัมพันธ์ตัวละครมากกว่าเทคนิคการฆาตกรรมเสียอีก

พิมพ์ตั้งแต่ปี1996 โทนเรื่องให้ฟีลบรรยากาศแบบละครเวที ดูเป็นการแสดงจ๋า ๆ เพราะทุกอย่างในมุมมองตัวละครคือการแสดง (มุมมองตลค.บางตัวก็แปลกๆ) มีทั้งพร็อพนิยายฆาตกรรมให้นักแสดงอ่านบิ๊วต์'รมณ์ ตัวละครเองก็เดาทิศทางของบท ส่วนคนอ่านเองก็สงสัย นี่ฆ่าจริงหรือปลอม มุมมองเล่าคือความจริงหรือเปล่า

ดำเนินเรื่องเร็ว ภาษาค่อนข้างติดโทนเก่า พูดให้ข้อมูลไปเรื่อย อารมณ์+มุมมองของตัวละครก็แบน ๆ ทำให้เข้าไม่ค่อยถึงอารมณ์ เสมือนยุคแรกเริ่มของการเชื่อมพล็อตในโทนเรื่องสไตล์ #และแล้วก็ไม่เหลือใคร แต่มันไม่ได้ง่ายดายแบบนั้น เพราะพล็อตจะเดินหน้าเผยปมไปเรื่อย ทำให้เราต้องคาดเดาไปต่าง ๆ นานา

ช่วงแรกอ่านไม่ค่อยลื่นไหล ต้องผ่านครึ่งทางแล้วจึงน่าสนใจขึ้น มีการทิ้งปมเผยปมมาเรื่อยรายทาง เหตุการณ์เกิดขึ้นภายในแค่3วันเท่านั้น พอท้าย ๆ ยิ่งต้องอ่านรวดเดียวให้จบเพราะเนื้อเรื่องจะเฉลย+คลี่คลายทุกอย่างครบ ทั้งเหตุผล คนร้าย ปูมหลัง แนวฆาตกรรมต่อเนื่องหักมุมหักศอกที่พออ่านได้ ไม่มีไรให้ตรึงใจนัก

[Tuan Pham · Rating 4 out of 5]

Bạn nào thích thuần trinh thám có lẽ sẽ thích quyển này, đúng kiểu trinh thám truyền thống, hạn chế lồng ghép yếu tố khác.

[Bảo Kiếm · Rating 2 out of 5]

Tầm 2.5 sao thoy àh.
Tại thấy cuốn này hơi nhạt nhạt, hong có bất ngờ, mà vđề xã hội đặc trưng trong sách Keigo cũng ko có. Hiu hiu

[Kim Tú · Rating 3 out of 5]

2.5 sao, không tệ nhưng cũng không thu hút, từ đầu truyện cứ bình bình, từng người bị giết với cách gây án hời hợt, dễ dàng, động cơ cũng được đưa ra ngay từ đầu và đúng là chả có twist gì cả. Có cả thảy 7 nv chính nên cũng khá khó để thuộc tên và tính cách của nhân vật. Mở, thân, kết đều nhạt nhạt, cũng không đưa ra vđề tâm lý xã hội như bác thường viết.

[bubblemustard · Rating 3 out of 5]

สนุกแบบเบียวๆ แอบถอดสมองวางไว้ครึ่งซีก เพราะอ่านแล้วแบบ ฮะ? อะไรนะ? บ่อยมาก! 555555555 แต่ก็สนุก เดินเรื่องไว จังหวะเฉลยเล่าสนุก ปมไม่ซับซ้อนมาก ไม่ได้เล่นกับจิตใจมนุษย์จนรู้สึกทรมานตอนอ่าน 55555 เป็นเล่มที่อ่านเพลินๆ บันเทิงแบบง่ายๆ สบายๆ ดี

[Pakapak Sankhasundara · Rating 5 out of 5]

สนุกมากกกกก ชอบเวลาแกเขียนอะไรแบบนี้

[Le Ann Xuan · Rating 3 out of 5]

Biệt thự cô lập trên núi tuyết - Higashino Keigo: thực hư hư thực, kịch và đời là một hay hai?
1992

Tiểu thuyết, Hư cấu, Trinh thám cổ điển, Bí ẩn

“Thế giới, hết thảy là một sân khấu, và đàn ông đàn bà, hết thảy là phường diễn viên.” — William Shakespeare

- - -

Sau hơn nửa thập kỷ không rờ rẫm chi vào trinh thám, tuần vừa rồi, mình đã kết nối lại với dòng văn học này bằng cuốn mới nhất của Higashino Keigo tại Việt Nam. Thật bất ngờ là Biệt Thự Cô Lập Trên Núi Tuyết vượt qua kỳ vọng đọc giải trí của mình. Nó không chỉ làm tròn vai mà còn khơi dậy niềm đam mê mình dành cho trinh thám tưởng chừng đã bẹp dí ở xó nào rồi. Phải, thực sự nó chưa bẹp dí, nó chỉ nằm đó và bị bỏ đói lâu nay. Mình cũng chẳng hiểu tại sao lại ngừng đọc trinh thám, nhưng dù sao thì, bây giờ hãy trở về với cái biệt thự của ông bác Keigo và ôn lại những trải nghiệm đáng nhớ với nó.

- - -

Biệt thự Bốn Mùa, toạ lạc trên cao nguyên Norikura, thuộc Nagano và Gifu, vùng Trung Bộ (Chubu) của Nhật Bản. Thiết kế một trệt một lầu (2 tầng) giúp cho căn biệt thự rộng rãi, khoáng đạt, đầy đủ các phòng chức năng. Tuy xây đã lâu, xuống cấp ít nhiều và chả có ma nào lui tới thường xuyên, đây vẫn là một điểm nghỉ dưỡng khá ổn áp cho du khách muốn đến Norikura ngắm tuyết vào mùa đông hoặc phơi nắng vào mùa hè. Và vào một mùa xuân nọ, câu chuyện của chúng ta xảy ra.

Tháng tư, nắng ráo, trời còn se lạnh, bảy cô cậu diễn viên kịch nhận được thư mời đến biệt thự Bốn Mùa. Cả bảy người đã đỗ một đợt thử vai không lâu trước đó tại đoàn kịch Suiko. Đạo diễn Togo từ đoàn Suiko chính là người đã viết những lá thư ấy (hoặc ít nhất thì mọi người tin vậy). Dĩ nhiên không có cuộc tụ bạ chơi bời nào ở đây. Thư của đạo diễn nêu rõ bảy cô cậu này sẽ phải tham gia một thử thách nữa để được tuyển chọn cho những vở kịch của đoàn Suiko.

Thử thách cũng đơn giản. Chỉ cần ở lại biệt thự Bốn Mùa đủ bốn ngày, ở im trong đó, không đi đâu cả, không rời nửa bước. Đồ ăn thức uống đã có sẵn. Phòng ốc cũng tươm tất. Việc của bảy cô cậu là tưởng tượng mình đang bị mắc kẹt trong biệt thự, giữa một trận bão tuyết. Xuyên suốt trận bão tuyết đó, nếu có chuyện gì cũng xem như là kịch để mà diễn, kể cả có người đi hai chân lạnh toát chăng nữa.

Và quả thật có người đã đi hai chân lạnh toát. Không những một, mà hai, rồi ba. Viễn cảnh cả nhóm hẹo hết hiển hiện trước mắt họ, như nội dung những cuốn tiểu thuyết được bày sẵn trên giá sách của biệt thự: “Và rồi chẳng còn ai” của Agatha Christie; “Án mạng nhà Greene” của Van Dine; “Tấn bi kịch Y” của Ellery Queen.

- - -

Điểm qua các nhân vật, ta có:

Kuga, một thanh niên bên trong tự cao tự đại nhưng bên ngoài kín kẽ khiêm nhường. Quan sát và suy luận rất cừ, chỉ có tật mê gái là điểm yếu. Cũng vì mê gái mà anh ta quyết định vác cái thân lên đi tranh đua gia nhập vào đoàn kịch Suiko. Anh ta là nhân vật được trích độc thoại nội tâm nhiều nhất.

Atsuko, một nữ diễn viên kỳ cựu của đoàn kịch. Cô nàng có năng lực diễn xuất ở mức khá, bản tính lười nhác ở mức cao, và tài lãnh đạo ở mức xuất sắc (dù chẳng có tình huống nào cho thấy như vậy). Có tin đồn cô đang tò te tú tí với đạo diễn Togo nên mới có vé tham gia thử thách lần này.

Yurie, bạn cùng phòng của Atsuko ở biệt thự. Người ta mệnh danh cô là nữ thần của đoàn kịch nhưng ngoài sắc đẹp cô còn có tiền. Rất nhiều tiền. Cụ thể là tiền từ cha cô rót vào đoàn kịch. Cô là đối tượng trong mộng của Kuga. Nhưng Kuga không bao giờ là người trong lòng của cô.

Amamiya, anh cả của đoàn kịch nhưng xuyên suốt câu chuyện lại thể hiện một bộ mặt mờ nhạt, ba phải, mù mờ và ám muội. Thỉnh thoảng anh chàng cũng chiếm một vài Spotlight, nhưng tựu chung vẫn là mẫu người nhu nhược chìm nghỉm.

Tadokoro, một anh chàng bảnh tỏn hào hoa, nhà giàu hay không không biết nhưng lúc nào cũng ra vẻ phú ông. Kỹ năng kịch nghệ của anh tầm thường, chỉ được cái tính bốc đồng và lâu lâu vọt ra mấy câu thông minh để bù lại chuỗi lời lẽ đi vào lòng đất.

Honda, cao to vạm vỡ cục mịch hiền lành. Tính cách ít nổi bật, ăn nói bình thường, hành vi lại không có gì khác lạ. Anh ta mang theo bộ dạng của một cầu thủ dự bị hay đại loại như vậy, tức là có tài năng nhưng chỉ giống như cái nền cho người khác.

Takako, người cuối cùng trong nhóm bảy cô cậu, và là thành viên có vẻ thừa năng lượng nhất. Cô nàng là một bà tám điển hình. Ruột để ngoài da. Nũng nà nũng nịu. Sáng nắng chiều mưa. Ngây thơ vô số tội. Chỉ có cô là người ít bị tình nghi nhất trong bảy người ở biệt thự.

Về phần đạo diễn Togo, đây là một người không có gì đáng chú ý, bởi lão ta còn chẳng thèm ló cái mặt ra nữa, nên có thể bỏ qua lão. Chỉ còn một người cần được nhắc đến, đó là Asakura Masami, cựu thành viên đoàn kịch Suiko, nếu độc giả nào tinh ý một chút có thể nhận ra mối liên hệ của cô với “vụ án” trong biệt thự Bốn Mùa từ nửa đầu câu chuyện. Vấn đề là, tôi biết bạn có liên quan nhưng tôi không thể chứng minh được. Đại loại như vậy.

Màn đêm buông xuống là lúc màn kịch (hoặc sự thật) bắt đầu tiến triển. Trong bóng tối u tịch, anh (hoặc chị) áo đen lần lượt mở từng cánh cửa phòng, và người thì được âu yếm cổ, người thì được xoa bóp đầu bằng bình bông, để rồi sáng dậy, những người còn lại chỉ thấy những mảnh giấy để tại hiện trường gây án. Những mảnh giấy ghi gì? Ghi cách thủ phạm gây án, hoàn toàn trắng trợn. Nhưng không một ai có thể rời đi, cho dù chẳng có trận bão tuyết quái quỷ nào cản chân họ. Họ bị mắc kẹt bởi tâm trí của mình, bởi trò chơi thao túng tinh vi của một bàn tay vô hình. Nếu đi sẽ bị loại khỏi thử thách, nếu ở lại sẽ đối mặt rủi ro sinh mệnh.

- - -

Được ra mắt năm 1992, tức là đoạn đầu sự nghiệp Keigo, tác phẩm chủ yếu đi theo phong cách trinh thám cổ điển, nơi có vụ án, có hung thủ, có thám tử, có sự thật, có công lý rốt ráo. Dẫu vậy, về cuối tác phẩm, độc giả có thể nhận ra sự manh nha chuyển pha của Keigo khỏi trinh thám cổ điển trong đoạn sau sự nghiệp, từ chi tiết kịch lồng trong kịch, đến biến thể của kỹ thuật metadrama, phá vỡ cấu trúc kể chuyện ban đầu mà ông ngụy trang lên.

Trong cuốn tiểu thuyết tầm 300 trang này, Keigo đã làm rất tốt việc đẩy tốc độ đi nhanh, không hề rề rà chậm chạp ở bất cứ chương nào. Mọi thứ cứ diễn ra liên tục. Có thể ví tác phẩm như một món đồ thủ công được làm liền mạch, vắng bóng các chi tiết thừa và mối nối, khi cầm lên tay tạo cảm giác thoải mái, trơn nhẵn. Nhưng cũng phải thừa nhận món đồ thủ công ấy vẫn chưa thực sự đẹp đến mức hớp hồn người ta. Tưởng tượng cụ thể hơn, nó là một viên bi, bề mặt tuyệt đối sáng bóng và trong ruột là một vài màu sắc quen thuộc. Mình có thể đoán nhầm thủ phạm nhưng vẫn dễ dàng khoanh vùng được vị trí của hắn và động cơ đằng sau hắn, cho nên với mình, Biệt Thự Cô Lập Trên Núi Tuyết chưa đủ choáng váng. Cái nó đủ là mạch truyện cuốn hút làm mình nhập tâm hoàn toàn tự nhiên và khó lòng rời mắt.

Để thay lời kết, mình đánh giá đây là tác phẩm hoàn hảo cho những ai đã bỏ trinh thám một thời gian dài và quay lại, hoặc những ai chưa từng tiếp xúc với trinh thám, nhờ độ dễ đọc và sức hấp dẫn kết hợp một cách rất mực vừa vặn.

[TONG . · Rating 4 out of 5]

#ShortReview ฆาตกรรมปิดตายบนภูเขาหิมะ

นักแสดงละครเวทีเจ็ดคนในบ้านพักที่มีคนตายเกิดขึ้น.. มั้ง?
อาจจะเพราะว่าช่วงที่ผ่านมาอ่านหนังสือแนวฆาตกรรมที่ปิดตายเยอะ
เล่มนี้ก็เก่าเท่าอายุแล้ว เลยทำให้บทสรุปสำหรับเราไม่ได้ว้าวมาก
เป็นเหตุการณ์ที่คิดว่าพอจะเดาได้ประมาณนึง แต่ก็ไม่หมดหรอกนะ
ชอบสำนวนการเล่าที่ค่อนข้างไปไว มีลูกล่อลูกชนที่ดี อ่านไม่เบื่อเลย
แต่ด้วยความที่มันเก่าแล้ว ทำให้ทริกในเรื่องไม่ได้หวือหวามากนัก
การเล่าแบบบทละครก็ช่วยสร้างมิติให้เรื่องได้อีกประมาณนึง
ฉากบ้านทำให้เราเห็นภาพว่าถ้าเป็นละครเวทีจริง ๆ จะเป็นยังไง
โดยรวมถือว่าไม่แย่ ใครอ่านนิยายแนวนี้มาไม่เยอะก็ถือเป็นจุดเริ่มต้นที่ดี
อาจจะไม่ได้หักมุมแบบตลบหลัง 360 องศา แต่กลมกล่อมดี
แต่สายคอนิยายสืบสวนหักมุมอาจจะผิดหวังกับบทสรุปประมาณนึง
แต่ด้วยเรื่องราวและกลิ่นที่แตกต่างจากเรื่องอื่น ๆ ในเชิงเดียวกัน
ก็น่าจะทำให้เรื่องนี้อ่านสนุกเหมือนบทละครเวทีได้ไม่ยากเลย

7.5/10 .

[Trần Trường Long · Rating 5 out of 5]

5 ⭐️

Nó Thập Giác Quán mà nó Mê Lộ Quán mà nó Conan sao sao á. 😂

Twist hay nha! Có thể đoán được hung thủ nhưng chưa chắc đúng. Kịch có thể thật, thật có thể diễn =)))

Cuốn này bác Keigo tập trung vào tính trinh thám nhiều hơn mảng tâm lý nhân vật nên dễ đọc, đọc nhanh được.

“Bình cũ rượu mới” đúng nghĩa. Motif cũ nhưng cách triển khai khách lạ với những tác phẩm cũng motif (series Quán, Và Rồi Chẳng Còn Ai).

Điểm trừ duy nhất là động cơ quá củ chuối, không đủ thuyết phục. Động cơ trả đũa xì bánh xe cũng vậy 😂

Trước khi đọc xong mình đã chấm 4*, nhưng khi đọc xong phần bình giải thì lại chấm 5*. Vì phần giải nói quá đúng về những suy nghĩ và cảm nhận của mình về cuốn này. (Đọc cuốn này sẽ thấy nó giống Thập Giác Quán + Mê Lộ Quán)

[Wasin Wachirapitak · Rating 4 out of 5]

3.5 ปัดขึ้น

หนุ่มสาวนักแสดงละคร 7 คน ที่มาอยู่ในกระท่อมปิดตายภายใต้เงื่อนไขห้ามขอความช่วยเหลือโลกภายนอก หากฝ่าฝืนจะทำให้การออดิชั่นละครเรื่องนี้เป็นโมฆะ โดยพวกเค้าต้องทำการซ้อมบทละครชีวิตพวกเค้าเองในระยะเวลา 4 วัน ภายใต้บทละครฆาตกรรมที่อาจจะเป็นการฆาตกรรมจริงแทน

โคตรจ้อจี้กับเล่มนี้มาก มีความเบียวการละครอยู่บ้างเนื่องด้วยจากช่วงต้นยังเป็นเอกการละครอยู่

คุณเคโงะก็ยังเก่งในแนวตัวเองเสมอ พออ่านแนวนี้มาเยอะก็แอบคาดเดาคาดหวังไว้บ้าง แต่เอกลักษณ์ข้อดีอย่างนึงของคุณเคโงะคือ ทุกตัวละครมีบทบาทหน้าที่ของตัวเอง ไม่เคยมีตัวละครที่จะมีมาทำไมก็ไม่รู้

สุดท้าย ฆาตกรรมปิดตายบนภูเขาหิมะ ก็ยังเป็นแนวสืบสวนสอบสวนที่ไม่สามารถคาดเดาได้ยังจบเหมือนเดิม ไม่เคยผิดหวัง

[Loundraw · Rating 3 out of 5]

2.8/5⭐

Ada 7 (?) orang yg dikumpulkan di penginapan buat lulus audisi kaya drama theater gitu nanti yg menang dia yg main pemeran utama, tapi ditengah buku tiba tiba mereka hilang 1 per 1 dan saling curiga gitu (agak mirip pembunuhan rumah miring di buku ini juga ada denah villa nya)

Ekspektasi ku hampir ketinggian. Ceritanya kering bgt kek gaada segar segarnya, alur dan plot twist bertubi di ending udh ketebak sejak awal, meskipun ada beberapa part yg kurasa agak dipaksakan tapi gara gara emosional dan kalimat janggal menyelamatkan buku ini. Ceritanya ringan bgt engga berat berat bgt karena cuma segelintir org yg bisa diitung jari buat dituduh jadi pelaku.

[Punnchyyy · Rating 2 out of 5]

“A half-baked work”

A group of skilled actors invited to a remote resort for a new film rehearsal, with only one rule - don’t leave the place for 3 days or they will be out of the film. Obviously, a closed circle scenario.
There was no script provided. These actors gotta help each other form it by throwing in ideas to create a new murder mystery film. One of them disappeared one by one - the rest thought it was just an act to create the plot until the real blood was found on the murder weapon, they started to get a glimpse of the situation.

Is all this just an act or a real murder?
This is the gist of this title.

[Tee's Tree · Rating 4 out of 5]

ฆาตกรรมปิดตายบนภูเขาหิมะ
4/5
-สืบสวนปนคอเมดี้นิดๆ ไม่ได้เข้มข้นหรือน่ากลัว อ่านเพลินแต่ก็มีความน่าสนใจจนทำให้อยากพลิกหน้าอ่านต่อไปเรื่อยๆ ตอนใกล้ๆจบทำเอาตื่นเต้นอยู่ สำหรับเราคือเดาผิดเดาถูก สนุกใช้ได้ ตอนจบพีคอยู่ อาจจะไม่มาก แต่เข้าใจได้ชัดเจน ชอบที่เล่นกับความรู้สึกว่าอันไหนจริง อันไหนแสดง ตรงนี้ถือว่าชอบเลย

-ตอนแรกไม่มีบรรยายลักษณะตัวละครเท่าไหร่ แค่บอกชื่อมาเลยทำให้ต้องคิดลักษณะเอาเอง จุดนี้แอบจำยาก เพราะมีตั้ง7คน ซึ่งบางที่เรียกแค่นามสกุล บางทีเรียกแค่ชื่อ ไม่มีหน้าแนะนำตัวละครอีก คนอ่านต้องจดโน๊ตเอาเอง ใช้ความสมองกับความจำเอาเรื่องอยู่

[Sharon · Rating 4 out of 5]

Though it would be a script murder mystery game, but was actually a drama therapy.

The first few chapters feels like a reality show version of The Clue board game. Although who the murderer was is quite easy to figure out, the inferring part is still on point. Btw, there's even an Edogawa Rampo reference, love it!!! And title page of every chapter showing an ice cube gradually melting is such a cute Easter egg.

[Song Ting · Rating 5 out of 5]

Keigo Higashino never disappoints with his detective novels, and this one is no exception. This book has the same vibe as And Then There Were None by Agatha Christie but different in interesting ways. I was trying so hard to figure out who the murderer was, but I was still surprised when I found out the truth. Such a good read, and I hope I can read one to two more Higashino detective novels by the end of this summer.

[ıʞsʍoʞɹıʍs ɾǝzɹpuɐ · Rating 3 out of 5]

Zmylił mnie skubany, a już myślałem, że go przejrzałem.

Znowu honkaku, znowu położona na odludziu rezydencja - trudno o bardziej wyświechtany początek. Higashino to jednak Higashino i popisowo gra tu wszystkimi możliwymi kliszami powieści detektywistycznej z licznymi mrugnięciami w stronę Christie czy Van Dine'a.

Pomysł ogólnie fajny, tylko bohaterowie wybitnie nijacy, a środek się dłuży, tak więc koniec końców średnio.

[BowEiyaEita · Rating 3 out of 5]

เล่มไม่หนา อ่านแบบเนือยๆ เล่าเรื่องนักแสดงกลุ่มนึงที่ผ่านการออดิชั่นมารวมตัวกันในเกสเฮ้าส์ตามคำสั่งของผู้กำกับ โดยไม่บอกอะไรเลย คืนแรกก็มีคนตาย ตายจริงไม๊หรือเป็นไปตามบทของผกก. ก็ไม่รู้เลย ทุกคนก็วิเคราะห์ไปมา บางทีก็อ่านแบบเบื่อๆ บางทีก็ลุ้นต่อไป จนเชื่อได้ว่ามีคนตาย3คน ก็มาถึงส่วนเฉลย พลิกหักมุมซ้อนไปซ้อนมาอยู่ แต่ไม่หวือหวาอะไรมาก อ่านเพลินๆผ่านบ้างข้ามบ้าง

[NB23 · Rating 4 out of 5]

ชอบแนว And then there were none อยู่แล้ว ลุ้นดีว่าต่อไปจะเป็นใคร ใช้วิธีอะไร
สนุกมาก อ่านแทบวางไม่ลง งงตรงบทพูดคนเดียวเบียวให้สุดของคุงะหน่อยๆ เป็นยอดนักสืบคุงะเลย555 คิดภาพว่าถ้าได้เจอตัวจริงคงจะขี้เก๊กน่าดู
ตอนจบเกือบจะเป็นไปตามที่คิดไว้ เพราะแอบโดนคุณนักแปลสปอย แต่ก็ยังพลิกได้อีก

[A Kuamanee · Rating 3 out of 5]

ชอบทุกอย่างยกเว้นตอนจบ คือเป็นสายถ้ามัวแต่ให้อภัยแล้วเมื่อไหร่จะได้แก้แค้น ตอนจบที่สุดท้ายทุกคนมากอดกันร้องไห้แล้วให้อภัยกันคือขมวดคิ้วมาก เหมือนอ่านนิยายรักแล้วตัดจบก่อนพระเอกนางเอกกลับมาเจอกันอะ จะสนุกก็สนุกไม่สุด

[Shirlee Chia · Rating 4 out of 5]

我被最後的反轉騙了。不愧為東野圭吾。

[Sehwan Choi · Rating 3 out of 5]

좋은 시작 그러나 약간은 허술한 마무���.
클로즈드서클 소설팬으로써 너무나 반가운 고전 미스테리 작품

[Hiu Ying]

漂書已記錄。

[Ian Hsieh · Rating 4 out of 5]

是不是真的沒有當代日本推理作家比得上他？這本結局稍微普通好猜一點，但故事發展真的很吸引人。

[Ooan Pongsriwat · Rating 4 out of 5]

สนุกตามสไตล์เคโงะ เนื้อเรื่องยังคงเดาได้ไม่ยากแต่มีความซับซ้อนเข้ามาเกี่ยวข้องเลยทำให้พล็อตเรื่องรัดกุมขึ้นได้

[malenie eiei · Rating 3 out of 5]

เริ่มเรื่องมาดีเลยอบบขนลุก ตื่นเต้น พอจบปุ๊บ เหมือนกราฟดิ่งลง😭😭แต่ก็แล้วแต่คนชอบบางคนอาจจะชอบฉากจบแบบนี้ ไม่ได้แย่