종종 여행 떠나는 카페

by Fumie Kondō, 곤도 후미에

15년째 같은 회사에 다니는 서른일곱 살 여성 에이코. 대출을 끼고 산 작은 아파트의 거실 소파가 혼자 사는 에이코의 유일한 안식처다. 나름 큰돈을 쓴 소파 위에 지친 몸을 던지고 쉴 때 선명한 행복감을 느끼지만, 때때로 쓸쓸하고 불안해지는 건 어쩔 수 없다.

어느 봄날, 가라앉는 기분을 털어내자는 마음으로 자전거를 탔다. 봄바람을 맞으며 동네 언덕길을 올라가는데 ‘카페 루즈’라는 간판을 단 작은 가게가 눈에 들어왔다. 잠시 쉬어가기로 마음먹고 들어가 보니 6년 전 에이코의 회사에서 잠시 일했던 마도카 구즈이가 그곳을 운영하고 있었다.

‘카페 루즈’는 매달 1일부터 8일까지 가게를 닫는다. 그 기간에 마도카는 여행을 떠나고, 여행지에서 맛본 디저트나 음료를 이 카페에서 재현해 메뉴로 내놓는다. 그러니까 카페 루즈는 ‘지금 이곳’을 사는 이들이 ‘낯선 그곳’을 미각과 촉각, 시각과 후각으로 대리 체험하는, 꿈 같은 공간이었다. 차가운 딸기수프, 추프쿠헨, 도보스 토르타, 원앙차, 세라두라, 바클라바…. 낯선 음식을 하나하나 맛볼 때마다 마음을 옥죄던 강박의 굴레가 한 꺼풀씩 벗겨지는 마술 같은 일이 벌어졌다. 여기에 천일야화와도 같은 현실의 이야기들이 섞여들며 소설은 예상 밖의 풍경으로 확장되는데….

Genres: Fiction, Japanese Literature, Literature, Novels, Cozy Mystery

264 pages, Paperback

Published October 5, 2023

About the author

also known as:
Japaneses Profile: 近藤 史恵

Reviews

[Makmild · Rating 5 out of 5]

โหหหห อ่านมาตอนแรกๆ ก็เออๆๆ สนุกๆๆ ชอบ ปลายๆ ช่วงสองบทสุดท้ายเริ่มแผ่วๆ แปลกๆ (หรือเบื่อเองก็ไม่รู้) แต่พอมาบทสุดท้ายนี่ โอโหๆๆๆๆๆ ชอบประเด็นนี้มาก นิวเอจมาก เอาไปเลยห้าล้านดวง คือในบริบทยุโรป/ไทย อาจดูธรรมดา แต่พอบอกว่านี่เป็นบริบทของญี่ปุ่นนะ โอโหๆๆๆๆ โดยเฉพาะโนเวลญี่ปุ่นที่มีความชายเป็นใหญ่อยู่มาก ชอบ ประทับใจ ไว้เขียนละเอียดๆ อีกที

คิดว่าส่วนใหญ่เคยอ่านคาเฟ่ลูสมากันแล้ว แล้วชั้นไปอยู่ที่ไหนมา 555555555 ไปหลบที่คาเฟ่คนตายอะไรงี้อยู่เลยไม่ได้อ่าน หยอกๆ จริงๆ คืออ่านงานอื่นของคนโดะแล้วเฉยๆ มาก (เซ็ทปามาลเป็นต้น แต่ก็อ่านครบทุกเล่ม....) เลยคิดว่าไม่ต้องเก็บเล่มนี้

คุณ คิด ผิด แล้ว !!!

คาเฟ่ลูสคือเล่มที่น่าเก็บที่่สุดของคนโดะเลยค่ะ 55555 สนุกมากๆ ด้วยความที่คนดำเนินเรื่องเป็นผู้หญิง /เอโกะ/ ขนาดชื่อยังอารมณ์ หญิงสาวนางหนึ่ง (คิดเอง) เราเลยสามารถสวมตัวตนของเราแทนเอโกะได้เลยเต็มๆ ผู้หญิงที่ไม่มีครอบครัว ไม่มีคนรัก โซฟากับวันหยุดคือที่สุด บางครั้งก็เหงาบ้าง แต่การมีอิสระก็สำคัญที่สุดแม้จะแลกมาด้วยอะไรหลายๆ อย่างก็ตาม

งานเล่มนี้ของคนโดะจึงเต็มไปด้วยอารมณ์ซับซ้อนของหญิงสาวและการเผชิญหน้ากับแรงกดดันสังคม เหมือนว่าจะเครียด แต่เปล่า เพราะขนมของคาเฟ่ลูสดูน่าอร่อยมากๆ ตัดกับอารมณ์ที่หลากหลายของหญิงสาวในเรื่อง และมีการไขคดีที่ชวนส่ายหัวหรือชวนยิ้มตามไปแต่ละบทอีกด้วย

โดยรวมแล้วเป็นเล่มที่อ่านเพลิน สนุก และรู้สึกว่ามีเพื่อนอีกคนมากๆ เลยค่ะ สำหรับเราแล้ว เราไม่มีคาเฟ่ลูสในชีวิตเลย อยากจะมีเหมือนกันนะคะ (แต่ต้องก้าวเท้าออกจากบ้านให้ได้ก่อน)

[ดินสอ สีไม้ · Rating 5 out of 5]

แปลกดี ทั้งที่ดำเนินเรื่องเรียบๆ เรื่อยๆ ไม่ได้หวือหวา
แต่เรากลับรำพึงกับตัวเองเป็นระยะ ตลอดการอ่านว่า “สนุกจัง”

[Araya Pichitkul · Rating 5 out of 5]

แค่อ่านคำบรรยายสั้นๆด้านหลัง ก็รู้สึกว่าตัวเอกของเรื่องช่างมีความคล้ายคลึงกับตัวเองอย่างยิ่ง ไม่ว่าจะเป็น อายุ การงาน หรือสถานภาพทางสังคม
อยากให้คาเฟ่ลูสมาเปิดแถวบ้านจัง อยากลองชิมทุกอย่าง ชอบที่หนังสือพยามจะบอกว่า บางครั้งการยึดติดกับรสนิยมเดิมๆ ทำให้เราพลาดโอกาสที่จะได้ลองอะไรที่แปลกใหม่ หรือการที่เราเคยชินกับธรรมเนียมปฏิบัติแบบหนึ่ง แต่ก็ยังมีวิถีปฏิบัติแบบอื่นๆที่ผู้อื่นที่เป็นสิ่งที่มีคุณค่าสำหรับผู้อื่น เหมือนจะบอกเป็นนัยว่า แค่เพียงเปิดใจ ก็จะได้พบกับสิ่งดีๆที่รอเราอยู่ 😁

[gam s (Haveyouread.bkk) · Rating 4 out of 5]

★★★★☆ ชอบมาก ให้ 4.5 ดาวเลย เพราะอ่านรวดเดียวจบ และรู้สึกดีกับเรื่องราวมากๆ เป็นความสบายใจที่พอดีไม่ยัดเยียด เป็นการเปิดกว้างระหว่างกันในหลายๆมิติ ผ่านรสชาติเมนูขนมจากต่างแดน

อ่านแล้วรีเลทกับตัวตนของ เอโกะ มากกว่าที่คิด แม้ว่าเธอจะอายุมากกว่าเราอยู่นิดหน่อย แต่ความรู้สึกถึงการใช้ชีวิตที่เป็นอิสระ จริงๆแล้วมันก็มีความกังวลบางอย่างตลอดเวลา จนบางทีก็สิ้นหวังบ้างอะไรบ้าง เหมือนกันเลย

เราชอบคอนเซปต์ของคาเฟ่ลูสมากๆ และเชื่อว่าในชีวิตจริง นายทุนเจ้าใหญ่ ร้านเชน คงไม่น่าทำได้ดีเท่า เพราะอันนี้ดูเป็น passion project ของมาโดกะจริงๆ แบบทำขนม-เดินทาง-สานสัมพันธ์กับลูกค้า คือวงจรที่ทำให้ชีวิตดำเนินต่อไปและมีความหมาย น่าจะเพราะมีเงินมรดกเก็บไว้ส่วนหนึ่งเลยสามารถทำให้ธุรกิจเล็กๆนี้อยู่ได้ เป็นน้ำทิพย์ชโลมใจคนในชุมชน อ่านแล้วก็ประทับใจที่ทุกคนในเรื่องวนเวียนมาพบกัน

เราชอบความทัชใจแบบญี่ปุ่นอย่างนึงคือ มันไม่ละลาบละล้วงพื้นที่ของกันและกันขนาดนั้น แบบว่าเรื่องราวก็ให้มันดำเนินไปในระดับที่ไม่จำเป็นต้องเข้าไปส่องดูชีวิตตัวละครจนถึงเนื้อในก็ได้ แค่รู้ในระดับที่ควรรู้คือพอแล้ว ซึ่งคิดว่าเป็นจุดที่ต่างจากนิยายตะวันตกที่เราคุ้นเคยอยู่นิดหน่อย ส่วนที่คิดว่าดีคือเรื่องมันนุ่มนวล แต่กระชับ จบในตัวมันเอง สามารถคิดต่อคิดตามได้อย่างอิ่มใจไม่ต้องพูดเยอะ

[nananatte · Rating 5 out of 5]

นาระ เอโกะ สาวออฟฟิศวัย 37 ปี โสด อยู่เมืองใหญ่ ไม่มีเพื่อน ไม่มีใคร ไม่มีที่ไปในวันว่าง วันเวลาผ่านไปรวดเร็ว รู้ตัวอีกที คนที่เข้ามาทำงานพร้อมๆ กันก็ทยอยลาออกแต่งงานไปจนเกือบหมด

คาเฟ่ลูส เป็นเรื่องราวของเอโกะ หลังจากได้ไปค้นพบคาเฟ่ ที่พักใจแห่งใหม่ อยู่ไม่ไกลจากบ้านของเธอค่ะ😃

เป็นรวมเรื่องสั้นแนว josei, slice of life, cozy mystery แต่ถึงจะมีการต้องสืบเรื่องราวเล็กๆ น้อยๆ ก็เป็นแต่เพียงเล็กน้อยให้ได้ระแคะระคายสงสัยนิดๆ หน่อยๆ แค่นั้น เป็นต้นว่า ของในออฟฟิศหายไป หรือคู่รักคู่นั้นตกลงจะหย่ากันไหมนะ😅 (แค่ทำให้เราอยากเผือกนั่นเอง ไม่ถึงขั้นคดีฆาตกรรมค่ะ)

หวาน เย็น นิ่ง ดีต่อใจ✨
สบ๊ายสบายตอนอ่าน ☘️ ประหนึ่งว่าได้มีช่วงเวลาวันเสาร์วันอาทิตย์ในร้านกาแฟทันทีที่พลิกอ่านแต่ละบท

เป็นรวมเรื่องสั้นจบในตอน ที่มาพร้อมของน่ากินเต็มไปหมด อ่านๆ ไปแล้วก็อยากชิมอัมห์ดูดเลอร์จัง... มันจะรสชาติเป็นแบบไหนนะ?

มีความอมยิ้มให้กรี้ดตอนจบนิดหน่อย แหมๆๆๆ

ดีงามแบบเหมาะเอาไว้อ่านก่อนนอนวันละ 1 ตอน เพื่อเพิ่มความผ่อนคลายหลังทำงานหนักค่ะ

ค่อยๆ อ่านวันละนิด จะดีกว่าตะบี้ตะบันอ่านนะ เหมือนค่อยๆ ได้ละเลียดชิมของหวานไง 😄

ป.ล. จบแบบนี้เขินค่ะ อุๆๆ

[Thanawat · Rating 3 out of 5]

อ่านะ ชอบแบบกลางๆ

เรื่องราวของ "เอโกะ" ผู้หญิงมนุษย์เงินเดือนคนหนึ่ง ที่มีความผูกพันกับร้ายอาหารเล็กๆ ที่ชือ "คาเฟ่ลูส"
เธอไปเจอร้านนี้โดยบังเอิญ​
และที่สำคัญร้านนี้ดันเป็นร้านของอดีตเพื่อนร่วมงานหญิงของเธอ
ตอนที่เพื่อนร่วมงานคนนี้จะออกมาเป็นคาเฟ่เล็กๆ ของตัวเอง เธอดันไปเคยปรามาสไว้ว่าร้านคาเฟ่เปิดเอง ไม่น่าจะอยู่รอดเกินหนึ่งปี
ปรากฏว่า "คาเฟ่ลูส" มีแรงดึงดูดเธอเอาไว้
เพราะคาเฟ่นี้ใช้เมนูอาหาร ที่สรรห���มาจากการเดินทางไปตามที่ต่างๆ ทั่วโลก
เรียกได้ว่าเป็นเมนูนานาชาติตามอัธยาศัยเจ้าของร้านเลย

มี confilct ต่างๆ เกิดเล็กๆ น้อยๆ และมักจะถูกแก้ไขให้ผ่านไปได้ด้วยตัวละครหลัก
และคุณจะได้รู้จักชื่ออาหารนานาชาตินานาชนิดที่อยู่ในเมนูของคาเฟ่ลูส
ผู้เขียนค้นคว้าเอามาใส่เอาไว้ในหนังสือเล่มนี้อย่างน่าทึ่ง

เนื้อเรื่องเดินเนิบช้า ไม่หวือหวา
ที่บอกว่าเป็นหนังสือ cozy mystery รู้สึกจะออกเป็น cozy ไปซะเกินครึ่งเล่ม
ความเป็น mystery ไม่ได้เยอะอะไรขนาดนั้น

อ่านได้เพลินๆ เดินไปหยิบขนมมากินหลายครั้งเพราะถูกเมนูขนมในหนังสือ build ให้อยากกิน
แนะนำให้อ่านไป search ดูรูปเมนูในหนังสือไปด้วย จะได้อรรถรสเป็นอย่างยิ่ง

[Namo · Rating 5 out of 5]

*4.5/5
เป็นหนังสือแปลญี่ปุ่นที่อ่านแล้วอบอุ่นหัวใจอย่างที่คาดหวังไว้ แต่ก็ไม่ได้เป็นแนวเหมือนเรื่องอื่นๆ
ชอบการเล่าเรื่องโดยใช่อาหารเป็นศูนย์กลาง อ่านไปก็หิวไป อ่านแล้วอยากเดินทาง
ตอนอ่านถึงขนาดหยุดอ่านเพราะหยิบมือถือขึ้นมาจะจองตั๋วไปเที่ยว แต่ลืมไปมีโควิดระบาดอยู่

[Dd · Rating 4 out of 5]

หลังจากอ่านสืบสวนมาอย่างหนักหน่วง อ่านอะไรเบาๆ แบบนี้ฮีลหัวใจได้อย่างดีเร้ยยย

ตอนแรกไม่คิดว่าตัวเองจะชอบเล่มนี้ด้วยซ้ำ แต่พออ่านบทแรกไปก็คิดว่าเห้ยสนุกว่ะ พออ่านบทต่อไปเอ้อสนุกอีกแล้ว สนุก สนุกทุกบทเลย แถมแต่ละบทก็มีแต่ของกินน่ากินๆ โผล่มา อ่านจบแล้วทั้งอยากกินแล้วก็อยากไปเที่ยวเลย ;—;

พล็อตง่ายๆ แค่พนักงานออฟฟิศคนนึงกับคาเฟ่แห่งนึง แต่ไม่น่าเชื่อเนอะ พล็อตเท่านี้ทำให้เรายิ้มได้ทั้งเรื่องเลย เจ้าของร้านคุณคูซูอินี่ก็น่ารักจริงๆ แถมตอนจบก็น่ารักมากด้วย อิอิ

โดยรวมแล้วประทับใจ คิดว่าคงติดตามผลงานเล่มอื่นๆ ของคุณนักเขียนคนนี้ต่อแน่นอนเลย

[achnn · Rating 5 out of 5]

เนื้อเรื่องเบาๆสบายๆ เล่าถึงชีวิตประจำวันธรรมดาๆของตัวเอกที่เป็นพนักงานออฟฟิศ ที่อ่านแล้วชอบมากกๆๆ

อ่านไปหิวของหวานไป เล่มนี้เหมาะกับการเอาไปนั่งอ่านที่คาเฟ่+กินเค้กไปด้วย! 🤲🏻🥹

เพิ่งเคยอ่านงานของคุณฟูมิเอะเล่มแรก เห็นผ่านๆมานานแล้วว่าหน้าปกน่ารัก สรุปอ่านแล้วประทับใจมากก สั่งเล่มอื่นๆมารอแล้วว

[Halonunu · Rating 5 out of 5]

เรื่องธรรมดา ไม่หวือหวาแต่ลึกลับเล็กๆ
เหมาะกับการอ่านตอนบ่ายวันอาทิตย์พร้อมจิบกาแฟในคาเฟ่

ชอบมาก
หลายประโยคในเรื่องตรงใจเราเลย
เป็นความเรียบง่ายที่แฝงไปด้วยอะไรบางอย่าง
อ่านแล้วแอบนึกถึงซีรีส์ midnight diner : Tokyo stories ด้วย

…

คนเราต้องการสถานที่สักแห่งที่ไปแล้วรู้สึกสบายใจ
คาเฟ่ลูสคือสถานที่ที่นั้นของเอโกะ

คนเราก็ต้องการหนังสือสักเล่มที่อ่านแล้วรู้สึกสบายใจ
และคาเฟ่ลูสคือหนังสือเล่มนั้นของเรา

[ANKO · Rating 3 out of 5]

อ่านได้แบบสบายๆนะ มีเรื่องราวน่าสงสัยเล็กๆ เกิดขึ้นเรื่อยๆ ให้น่าติดตาม
ส่วนคาเฟ่เป็นการทำร้านในรูปแบบที่น่าสนใจมาก
อ่านแล้วรู้สึกอยากไปนั่งทานขนมตามร้านต่างๆในต่างประเทศเลย

สิ่งหนึ่งที่อยากทำตามหนังสือเล่มนี้คือ ใช้ชีวิตแบบคนโสดเหมือนเอโกะ ><

[top. · Rating 2 out of 5]

ตัวรูปเล่มและปกให้บรรยากาศว่าเนื้อหามันต้องเรื่อยเปื่อยประมาณหนึ่ง เป็นหนังสือประเภทจะอ่านก็ได้ไม่อ่านก็ได้ไม่มีอะไรพิเศษ

สารภาพอีกอย่างว่าหลังๆ ไม่ชอบแนว cozy mystery อะไรทำนองนี้เท่าไร รู้สึกมันเอื่อยเฉื่อยไม่ไปไหนสักทาง อยากจะ mystery ก็เต็มที่หน่อย จะเบรคด้วยความ cozy ทำไม เหมือนอ่านเออิจิ นาคาตะ ด้วยอารมณ์ดีมาทั้งเรื่อง ก่อนจะมาหักมุมแบบงงๆ ตอนท้าย จนเสียบรรยากาศ

สำหรับคาเฟ่ลูส ส่วนตัวไม่ได้มีความรำคาญขนาดที่กล่าวถึง เพียงแต่ถ้าวางเมื่อไรก็ไม่ได้อยากหยิบมาอ่านต่อ รู้สึกชอบแค่ช่วงตัวเอกรำพึงรำพันถึงความรู้สึกของสาวโสดที่อายุมากขึ้นเรื่อยๆ ลึกๆ ก็อยากหลุดออกจากวงจรปัจจุบันขณะ แต่ไม่กล้า เพราะชีวิตทุกวันนี้ก็ไม่ได้แย่อะไร มีอิจฉาชีวิตคนอื่นบ้าง แต่นั่นก็เป็นธรรมดาของเหล่ามนุษย์ที่ต้องอยู่ร่วมกันเป็นสังคม

แน่นอนว่าชีวิตแบบนี้ไม่ได้ผิด ทำไมคนเราจะต้องอยากมีแฟน อยากเจริญก้าวหน้า อยากเป็นเจ้าของร้าน อยากมีบ้านหลังใหญ่ๆ กันทุกคนด้วยล่ะครับ ที่จริงชีวิตบางคนอาจอยากได้แค่โซฟานุ่มๆ มีเวลาได้อาบแสงแดดตอนเช้า มีเงินพอซื้อหนังสือที่ชอบอ่านอาทิตย์ละเล่ม มีเวลานอนฟังเพลง อ้อนแมว แช่น้ำอุ่น ทานของอร่อย แค่นี้ก็มีความสุขน้อยๆ ได้แล้วมั้ง

ไม่ได้ชอบหนังสือมากอย่างที่บอก แต่มันกระตุกความคิดบางอย่างได้ ส่วนตัวว่าดีกว่าซุปแมวหน่อย

[Suphanat Boonyiamyien · Rating 4 out of 5]

ไม่เหมาะกับคนเป็นเบาหวาน

[Runz Sama · Rating 5 out of 5]

‘TOKIDOKI TABI NI DERU CAFE: คาเฟ่ลูส เมนูรักจากการเดินทาง’

|กะรี้ดดด จบเล่มแรกในรอบ 6 เดือนหรือเปล่า (เอ๊ะ หรือ 9 เดือน..) นี่ลืมรูปแบบการรีวิวหนังสือไปหมดแล้ว..555555 /ล้องง

งานหนังสือตุลาปีก่อนก็คือยังไม่จบสักเล่ม ( แต่อ่านจอยกับmebจบนะ..) พอ!|

คาเฟ่ลูส เป็นเล่มที่ดีมั่กๆไม่ได้อ่านงานแนวนี้ที่แปลจาก ญป มาพักใหญ่แล้ว ตอนแรกนึกว่าจะแนวๆงานป้ากล้วยที่เวิ่นถึงอารมณ์ ความรัก อึนๆ ฟุ้งๆ แต่เรื่องนี้ต่างไป ที่ดูเรียลๆกว่ามาก ตัวเอกอย่างเอโกะนี่คือพบเจอได้จริง และถ้าเป็นเมื่อก่อนเราคงจะอินมากกว่านี้ 555555 อิอิ เล่มนี้นอกจากจะรู้สึกเพลินกับเมนูต่างๆที่น่าลองแล้ว เหตุการณ์ในแต่ละตอนก็ช่วยให้มันดูมีเรื่องราวดี และตอนจบที่แอบกรี้ด..555

/เป็นการมาเที่ยวที่มาพักผ่อนและอ่านหนังสือที่แท้ 💕

#คาเฟ่ลูสเมนูที่รักจากการเดินทาง #‘TOKIDOKITABINI DERUCAFE #วรรณกรรมแปล #วรรณกรรมญี่ปุ่น #runzmaziibooks #bookstagram

[Katheryn Wang&#x1f328; · Rating 5 out of 5]

เล่มนี้เป็นนิยายที่เราสัมผัสถึงความรู้สึกเอโกะได้เป็นอย่างดี พนักงานออฟฟิศที่เริ่มจะสูงวัย อยู่คนเดียว ยังไม่แต่งงาน และมีวันหยุดเพื่อดูซีรีย์และอ่านนิยายใช้ขีวิตไปเรื่อยๆ😂 มันเป็นเรื่องที่ดีนะแก ที่ได้ทำในสิ่งชอบ จนอดคิดไม่ได้ว่า หรือนี่คือไร้แก่นสาร

อ่านเรื่องนี้จบก็เหมือนปลงชีวิตไปเลยว่า เออ ชีวิตเราไม่ควรถูกทำลายง่ายขนาดนั้น ไอเลิฟเอเนอจี้นี้สุดๆไปเลย การที่เราได้สู้เพื่อความฝัน ยืนหยัดในสิ่งที่คิด แบบมาโดกะ จะต้องแข็งแกร่งขนาดไหนกันนะต้องมีความเชื่อและศรัทธามากๆเลยนะ

ในเรื่องนี้เป็นการโคจรมาพบกันของเพื่อนร่วมงานเก่าระหว่างเอโกะ สาวโอแอลเกือบสูงวัย กับมาโดกะสาวรุ่นน้องอดีตเพื่อนร่วมงานของเอโกะ ที่ออกมาเปิดคาเฟ่ลูซเพราะชอบขนมหวาน อยากจะเผยแพร่ขนมของหลายๆประเทศให้ลูกค้าทั้งขาจร และขาประจำได้ลิ้มลองกัน

เราก็จะได้รู้จักชื่อขนม เครื่องดื่ม และอาหารที่ไม่รู้จักไปพร้อมๆกับเอโกะ ในเรื่องก็จะมีอาหารไทยอยู่ด้วยเช่น มัสมั่น แกงเขียวหวาน ผักชี 😁　และเราอยากชิมอัมดูดเลอร์

ส่วนปมดราม่าไม่ได้อัดแน่นขนาดนั้นแต่ก็เป็นประเด็นที่ทำให้เนื้อเรื่องไม่แบนไปสะทีเดียว ส่วนบทสุดท้าย 最終話ก็คือ กรี๊ดดดด😆ผลิกโผมากค่ะ ชอบ

[Mollie Pan · Rating 4 out of 5]

หนังสือเดินเรื่องราวผ่านเอโกะ พนักงานออฟฟิศธรรมดาคนนึง ที่ช่างคล้ายกับชีวิตเรา คือโซฟาที่บ้านคือสถานที่ที่ดีที่สุดในโลก แต่แล้ว ความคิดก็เปลี่ยนไปเมื่อได้รู้จักกับ คาเฟ่ลูส ซึ่งทำให้เราฟินไปกับขนมและเครื่องดื่มต่างๆมากมายจากหลายประเทศ ซึ่งเกิดจากการเดินทางของเจ้าของร้านเพื่อศึกษาของอร่อยต่างๆจากหลายประเทศ

หนังสืออ่านง่าย แยกเป็นตอน ในแต่ละตอนก็จะมีเรื่องราวธรรมดาๆของผู้คนที่แวะเวียนมาที่คาเฟ่ เช่นเรื่องคนในออฟฟิศ การแอบนอกใจ วิถีชีวิตคนทำงานเป็นต้น แต่เหนือสิ่งอื่นใดนั่นคือเมนู ขนมหวาน ของคาว เครื่องดื่ม พาน้ำลายย้อย ถึงขนาดserch รูปดูกันเลย เอาเล่มนี้ไปอ่านในคาเฟ่ยิ่งได้ฟีลสุดๆ เป็นแรงบันดาลใจให้ไปคาเฟ่มากๆ แปลกดีที่เมนูอาหารในคาเฟ่สามารถเปิดโลกให้กับเราได้มากมาย เกร็ดเล็กเกร็ดน้อยเต็มไปหมด ตอนจบมีแอบหักมุมเล็กๆด้วย

[Chiratikan Sanguancheep · Rating 5 out of 5]

เป็นหนังสือเรียบง่าย​ แต่ซับซ้อนที่รายละเอียด

หนังสือไม่ได้แฝงประเด็นชวนคุยใหญ่โต​ หากแต่เป็นรายละเอียดเล็ก​ ๆ​ น้อย​ ๆ​ ประจำวันที่ทำให้เราตั้งคำถามกับปฏิสัมพันธ์​ที่เรามีต่อโลกรอบข้าง​ ประเด็นเล็ก​ ๆ​ ที่สะท้อนสังคมภาพใหญ่ที่เก็บไปคิดต่อได้ไม่จบไม่สิ้น

คนธรรมดาคนนึงจะสลักสำคัญแค่ไหนกันเชียว

ถึงจะเป็นคนเลือกทางเดินชีวิตให้ตัวเอง​และพอใจกับสิ่งนั้น​ แต่บางครั้งก็อดหวั่นไหวไม่ได้

หนังสือเล่มนี้มีทั้งประเด็นเรื่องการเลือกใช้ชีวิตที่ไม่ตรงกับความคาดหวังทางสังคม​ ความขัดแย้งในครอบครัว​ ความไม่เท่าเทียมทางเพศ​ และการด่วนตัดสินอะไรจากสิ่งที่เห็นเพียงชั่วครู่

แต่มนุษย์​เราก็ตัดสินสิ่งรอบข้างโดยอัตโนมัติ​อยู่ทุกวัน

เป็นหนังสือที่เหมาะกับชื่อสำนักพิมพ์​ Sunday Afternoon มาก​ ๆ​ จังหวะการเล่าเรื่องกลมกล่อมอบอุ่นหัวใจ​ แต่ก็ชวนให้ปิดหนังสือแล้วครุ่นคิดไม่น้อย

[Seamonkey · Rating 5 out of 5]

ชอบหนังสือเล่มนี้จัง เนื้อหาไม่หนักไม่เบาจนเกินไป อ่านสบายๆ แต่ก็มีหลายอย่างที่ชวนให้คิดตามได้เหมือนกัน

มีส่วนที่ทำให้นึกถึงการตั้งคำถามเกี่ยวกับความปกติที่เป็นไปอย่างในเรื่องมนุษย์ร้านสะดวกซื้อ

มีกลิ่นอายการคลี่คลายปริศนาเล็กๆ ผ่านของกินน่าอร่อย เหมือนอย่างในบิเบลียที่สืบสวนเรื่องราวผ่านหนังสือ แต่ไม่ได้ซีเรียสเท่า

มีความละมุนละไมเหมือนนั่งดูหนังฟีลกู๊ดอย่าง Little Forest หรือ Hana's Miso Soup

และทำให้นึกถึงความสบายใจตอนดูซีรีส์อย่าง Midnight Bakery หรือว่า Bread of Happiness หรือเรื่องราวที่เกี่ยวกับอาหารและความสัมพันธ์อย่างใน Midnight Diner

° • ° • ° • ° •

แต่ก็มีส่วนที่รู้สึกตะหงิดๆ อยู่บ้าง อย่างตอนแรกๆ ที่เอโกะสับสนระหว่างออสเตรียกับออสเตรเลียเรื่องที่ไหนมีจิงโจ้ แต่ดันรู้ว่าจักรวรรดิฮับบรูกส์เกี่ยวกับออสเตรียเนี่ยนะ ย้อนแย้งไป๊

รึอย่างตอนแรกที่เล่าทำนองว่าเอโกะไม่ได้เดินทางไปเที่ยวไหนเลยมานานมากแล้ว ต่อมากลางเรื่องก็บอกว่าฮ่องกงคือที่เดียวที่เอโกะเคยไป พอท้ายเรื่องก็บอกว่าเอโกะไม่ได้ไปไหนเลยมาสักพักนึงแล้ว เอาไงแน่ จะพักนึงรึนานแล้ว เอาสักทาง

และเชิงอรรถที่ไม่รู้จะมีไปทำไมเหมือนกัน เพราะบอกแค่ตัวสะกดของชื่อขนมในภาษานั้นๆ แต่ไม่ได้อธิบายอะไรเพิ่มเติมเลย นัยว่าเผื่อคนอ่านอยากกินจะได้เอาชื่อไปค้นหาข้อมูลเพิ่มเติมเองงี้เหรอ จริงๆ แล้ววงเล็บต่อท้ายชื่อไปก็ได้นะ

แต่ว่าถึงจะรู้สึกตะหงิดๆ กับบางอย่างบ้าง แต่ก็พอจะมองข้ามๆ ไป และบอกได้เลยว่าชอบหนังสือเล่มนี้ (ขี้บ่นเนอะ)

° • ° • ° • ° •

เอโกะบอกว่าคาเฟ่ลูสเป็นที่ที่มาแล้วสบายใจ

เราว่าคาเฟ่ลูสก็เป็นหนังสือที่อ่านแล้วสบายใจเช่นกัน

[Nakwan sriaru · Rating 3 out of 5]

คาเฟ่แห่งหนึ่งในละแวกบ้านกลายเป็นที่พักใจของสาวโสดวัยสามเจ็ด เธอเป็นโอแอลที่คงเป็นภาพแทนของสาวโตเกียวได้ ทำงานแบบอยู่มานาน แต่ก็ไม่ได้รักงานอะไรนัก ชีวิตขับเคลื่อนไปด้วยหน้าที่ ไม่มีงานอดิเรกอะไรเป็นพิเศษ ถ้ามีเวลาว่าง เธอชอบอยู่เฉยๆ

อ่านแล้วก็สัมผัสได้ถึงความทุกข์แบบหนึ่ง ที่เป็นทุกข์อันราบเรียบไร้แรงเร้า เรื่องก็เล่าไปเนิบๆ เป็นตอนสั้นๆ ที่มีตัวเอกเป็นขนมหรือเครื่องดื่มต่างวัฒนธรรมจากทั่วโลก คาเฟ่นี้มีคอนเซปท์คือขนมที่ทำให้คุณรู้สึกเหมือนได้เดินทาง

ความทุกข์ของคนเมืองบำบัดได้ด้วยสิ่งเล็กๆ น้อยๆ อาจเป็นชาหอมๆ กาแฟจากเอธิโอเปีย เค้กแปลกๆ และบทสนทนากับคนที่เราสบายใจจะคุยด้วยแต่ก็ไม่ได้สนิทสนมเป็นเพื่อนกันขนาดนั้น

หนังสือละมุนดีเหมือนกัน เหมาะพกไปอ่านยามละเลียดความวิไลในคาเฟ่เงียบๆ สักหนึ่งแก้วกาแฟ

[Kamons · Rating 4 out of 5]

ถึงปกหลังจะโปรยว่าเล่มนี้เป็นแนว cozy mystery แต่ตอนอ่านก็ไม่ได้รู้สึกว่าเป็นแนวนั้นเลย จนพอจะอ่านตอนแรกจบก็อ้าว! ���ัดเข้า mystery ได้เนียนๆ เลย ซึ่งก็ชอบนะ มันเนียนดี เรื่องราวแต่ละเรื่องก็เบาๆ สนุกด้วย แถมผูกเข้ากับเมนูอาหารได้เนียนมากๆ แล้วบรรยายถึงอาหารได้ชวนน่ากินมาก อยากจะรู้จักหน้าตาขนมและอาหารในเรื่องจริงๆ

และแน่นอนว่ามาโดกะเจ้าของคาเฟ่ลูสเป็นไอดอลมาก อยากจะปิดร้านเดือนละสัปดาห์แล้วออกไปท่องเที่ยวหาแรงบัลดาลใจหรืออะไรก็ตามให้ตัวเอง

[Mori · Rating 4 out of 5]

ชอบนะ ตัวเรื่องออกแนวเรื่อยๆมาเรียงๆ มีความฟีลกู๊ดตลบอบอวลอยู่ในทุกตอน
ชอบที่แต่ละตอนจะมีการเอาขนม หรือเครื่องดื่มแปลกจากแต่ละประเทศ มาเป็นตัวชูในตอนนั้น แล้วมีการเอาเอกลักษณ์ของขนมหรือน้ำนั้นๆ มามีผลกับตัวเรื่อง
และทิ้งท้ายความเป็นเรื่องญี่ปุ่นด้วยตอนสุดท้าย อ่านจบแล้วยิ้มไปเลย ชอบๆ

[Patrawan Dear]

# คาเฟ่ลูส เมนูที่รักจากการเดินทาง / ฟูมิเอะ คนโด

ปกหลังบอกว่าเรื่องนี้เป็นแนว cozy mystery ก็นับว่าอ่านได้สบาย ๆ ดี มีการไขปัญหาเล็ก ๆ น้อย ๆ เชื่อมโยงเข้ากับบรรดาขนมและอาหารในคาเฟ่

อ่านแล้วได้ความรู้เกี่ยวกับขนมนานาชาติ ตอนจบมีกิมมิคให้อมยิ้มนิดหน่อย

อ่านเพลิน ๆ เหมือนได้กินขนมรสชาติพอดี ไม่หวานจัด ไม่ขมจัดค่ะ :)

[Froggie · Rating 3 out of 5]

ค่อนข้างแปลกจากนิยายญี่ปุ่นที่เคยอ่านมา และถือเป็นเรื่องดี อาจเป็นเพราะธีมของเรื่องคือการมองโลกกว้าง ยอมรับความแตกต่าง ไม่ยึดติดอยู่กับญี่ปุ่นอย่างเดียว เลยมีกลิ่นอายที่เรารู้สึกว่าเข้าถึงได้มากขึ้น

ชอบคอนเซ็ปท์ของร้าน และชอบที่พูดถึงขนมที่ไม่รู้จักเต็มไปหมด เราอ่านไปเปิดกูเกิลดูรูปไป น้ำลายไหลไป (อยากลองชิมซุปสตรอว์เบอร์รีกับซุปฟ์คูเฮนแบบรัสเซียจัง) แล้วก็ชอบตอนจบ ฉีกแนวดี XD ส่วนที่เป็น cozy mystery มัน cozy เกินไปจนเบาหวิว เราสนใจส่วนอาหารมากกว่า

เอโกะ ตัวเอกของเรื่องมีความแบลงก์ให้คนอ่านแทนตัวเองได้เยอะอยู่ หลายเรื่องก็ถูกใจอินโทรเวิร์ตทีเดียว อย่างเรื่องไม่ชอบให้พนักงานทักเวลาไปร้านประจำ หรือยัดเยียดเราให้เป็นตามความคิดตัวเอง

คุณมาโดกะ เจ้าของคาเฟ่ลูส คงจะเป็นเชฟอัจฉริยะ ประมาณกินอาหารต่างชาติไม่กี่ครั้ง ก็ทำออกมาได้อร่อยแบบวางขายได้มากมายในราคาที่ไม่แพงนัก แล้วยังทำเป็นประจำทุกเดือน คือเนื่องจากบรรยากาศของเรื่องมันโคตรเอื่อยเฉื่อย เลยมีเวลาคิดเฉไฉ อ่านๆไปก็ติดใจตรงนี้แหละ แต่ก็เข้าใจแหละว่ามันนิยาย

สรุปเป็นหนังสือที่อ่านได้เพลินดี ไม่หงุดหงิดเหมือนเวลาอ่านนิยายญี่ปุ่นส่วนใหญ่ แนวคิดหลายอย่างดี แต่ตื้นเกินไป อยากให้ลงลึกกว่านี้ มีความโจเซย์ slice-of-life อยู่ไม่น้อย คิดว่าถ้าได้อ่านเป็นการ์ตูนน่าจะชอบ

3.5 ดาว

[Mam Yanisa · Rating 5 out of 5]

ชอบมากกกกก รู้สึกทุกอย่างลงตัว ติดแค่ตอนจบที่รู้สึกรวบรัดไปนิด แต่ก็ไม่ได้แย่อะไร ชอบทุกอย่าง ชอบการบรรยาย เหมาะกับคนที่ชอบอ่านหนังสือเดินทางและชอบอาหาร ได้ความรู้ใหม่ๆเกี่ยวกับอาหารในต่างประเทศเยอะมาก โดยเฉพาะขนม ได้รู้ที่มาที่ไป เปิดมุมมองได้อย่างไม่น่าเชื่อ ตอนที่ซื้อแค่สนใจเรื่องอาหาร แต่กลับได้อะไรมากกว่าที่คิดเยอะมาก อ่านจบไปแล้วหนึ่งรอบอยากวนไปอ่านอีกรอบเลย มันละมุน นวลๆ อ่านเพลินมากๆ ชอบที่นำมุมมองจากขนมเอามาสะท้อนในชีวิตคนเรา ซึ่งทำได้ดีมากๆ ถ้าเป็นอาหาร คำนี้ก็คงเป็นอะไรที่อร่อยและประทับใจมากๆ ❤️

[sisilovekiki · Rating 4 out of 5]

เป็นหนังสือที่เราขอใช้คำว่า “อ่านง่ายแบบสบาย ๆ” ถ้าให้เทียบกับฤดูจะคิดถึงฤดูใบไม้ผลิน่ะ เป็นหนังสือที่ช่วงต้นเรื่องยังคิดอยู่ว่าจะน่าเบื่อมั้ยนะแต่พออ่านไปเรื่อย ๆ ก็เข้าใจคอนเซ็ปท์ของหนังสือเลยเอ็นจอยมากขึ้นไปจนจบเรื่องเลย

[Aom Tungkananukulchai · Rating 5 out of 5]

4.75/5

[DucklingReader · Rating 5 out of 5]

โซฟาที่บ้านคือโลกทั้งใบของ "นาระ เอโกะ"
พนักงานออฟฟิศสาวโสดวัย 37 กับชีวิตแสนเรียบง่าย วนลูปซ้ำ ๆ ไม่มีงานอดิเรก ไม่มีอะไรน่าตื่นเต้น

จนวันหนึ่ง... เธอได้พบกับ "คาเฟ่ลูส" สถานที่แสนอบอุ่น ที่เปลี่ยนโลกทั้งใบของเธอไป

คาเฟ่เล็ก ๆ ในบ้านสีขาวกลางย่านพักอาศัย
เสิร์ฟเมนูสุดละเมียดละไมจาก "มาโดกะ" เจ้าของร้านผู้รักการเดินทาง 🍰☕️
อาหาร ของหวาน และเครื่องดื่มทุกจาน คือเรื่องเล่าจากปลายทางที่เธอเคยไป
แถม... คุณเจ้าของร้านก็มี "ความลับบางอย่าง" ที่ชวนให้สงสัยอยู่ไม่น้อย

เล่มนี้เป็นนิยายแนว cozy mystery ที่ละมุนมากกกก~
อ่านแล้วเหมือนได้ออกเดินทางท่ามกลางกลิ่นกาแฟหอม ๆ และบทสนทนาแสนอบอุ่น แถมยังหิวไปด้วยแบบไม่รู้ตัว!

ใครชอบแนวไขปริศนาเบา ๆ ผ่านของกินแสนอร่อย (เป็ดคือเน้นกินก่อนแล้วไขปริศนา 🫣)
เรื่องนี้ตอบโจทย์สุด ๆ นะคะ 💛

(กระซิบว่ามีเล่มสองต่อด้วยนะ!)
คือ.... #ชวนเธอกลับมาที่คาเฟ่ลูส ❤️

จริง ๆ เป็ดน้อยเผลออ่านเล่มสองก่อน แล้วเพิ่งรู้ว่ามีเล่มแรก! เล่มแรกหายากมากเลยค่ะ เป็ดเลยลองถามเพื่อน ๆ บุคแกรมและทางสำนักพิมพ์ โชคดีที่ยังมีของอยู่ รีบคว้ามาเลยทันที! ขอบคุณเพื่อน ๆ บุคแกรมที่น่ารักมาก ๆ ด้วยนะคะทั้งช่วยแนะนำ ให้ยืมหนังสือ ป้ายยา และแชร์เล่มน่าอ่านของคุณฟูมิเอะ คนโด ด้วยกันเสมอ 🥰

ลองอ่านดูนะคะ~
ว่าอยากไปเที่ยวต่างประเทศเหมือนเป็ดไหม

#เป็ดน้อยยอดนักอ่าน #DucklingReader
#รีวิวหนังสือ #ป้ายยาหนังสือ

[mayflower · Rating 5 out of 5]

ดีมากกกกก เป็นรสชาติใหม่ ๆ ของงานเขียนญี่ปุ่นที่หลุดออกจากกรอบเดิม ๆ ที่เคยอ่าน เพิ่งเคยอ่านงานฟูมิเอะ คนโดะเล่มแรก รู้สึกประทับใจมากจริง ๆ มีหลายฉากเลยที่เราไม่มีวันได้เห็นถ้าเขียนจากลายเซ็นผู้ชาย โดยรวมเป็นเล่มที่อ่านเรื่อย ๆ แบบเพลิน ๆ แต่มีจังหวะที่กระชากเราสู่ความรู้สึกอะไรบางอย่างเสมอ มีหลายบทด้วยที่รีเลทกับเราเอง เลยประทับใจกว่าเดิม ㅠㅠ

[Prapatsara · Rating 4 out of 5]

การอ่านเล่มนี้ทำให้การนั่งเล่นบนโซฟาที่บ้าน การอ่านหนังสือที่คาเฟ่ การลองเครื่องดื่มใหม่ๆ หรือแม้กระทั่งการใช้เวลาว่างทำความสะอาดบ้าน - มีความสุขมากขึ้น

[ManyMilds · Rating 5 out of 5]

ด้วยสัดส่วนความเป็น cozy mystery ที่ไม่ได้เน้นไปเรื่องลึกลับจ๋าๆ หรือเอาแต่บรรยายความน่ากินของอาหาร คาเฟ่ลูซค่อยๆสร้างบรรยากาศที่ผ่อนคลายและน่ารักเอามากๆราวกับเราเข้าไปสวมบทเป็นเอโกะเอง ในใจลึกๆแล้วก็เหมือนเห็นภาพอนาคตของตัวเองซ้อนทับเอโกะอยู่และชวนให้หัวเราะออกมาเบาะๆ