Renate Dorrestein (1954 - 2018) has been internationally praised for the force of her imagination, her sharp psychological insight, her suspenseful plots and her ironic sense of humour. Her books have been nominated for the AKO Literature Prize, the Libris Literature Prize and the International IMPAC Dublin Literary Award, and translated into fifteen languages. Her international breakthrough came in 1998 with A Heart of Stone, published by Viking.
Een van de meest bevreemdende boeken die ik van haar heb gelezen. Bij tijd en wijle had ik de idee dat ik niet alles even goed begreep, dit is er een die herlezing verdient. Het is sprookjesachtig, het ( met ouderwetse woorden doorspekte ) taalgebruik past er goed bij. Dorrestein speelt hier mooi met de werkelijkheid en wat je daar in je hoofd van maakt.
Ahhhh, wat een woordkunstenares. Heerlijk. De stijl past goed bij het verhaal, een modern sprookje (geen vrolijk sprookje, een ouderwets grim sprookje).
Een dramatische vertelling die stiekem een psychologische thriller is. Sommigen zullen het weg wuiven als zijnde een sterk verhaal, tot ze zich er zelf in herkennen.
-1 voor taalgebruik en vorm en had graag meer diepgang in direkte betrekking op het hier en nu. Want het vertelde gebeurt dagelijks om ons heen zonder dat we het beseffen.
Dit boek moet zeker nog 1 of 2 keer met aandacht gelezen worden. Werkelijkheid en fantasie lopen door elkaar en je raakt de draad snel kwijt als je niet geconcentreerd leest. De thema’s zijn interessant, met als belangrijkste (cynische) les: De uitkomst van je handelingen heeft vaak geen enkel verband met je bedoelingen.
En waarom heet de hoofdpersoon toch “Topaas”? De edelsteen, maar ook omdat ze als aas fungeert voor de eilanders? Ze verblijft immers ook in het “jachthuis”?
Erg leuk en goed geschreven tot er onrealistische gebeurtenissen waren. Hier haakte ik echt af en was ik totaal de rode draad kwijt. Wist ook niet zo goed meer of er nou delen dromen waren of werkelijkheid. Redelijk typerend voor Renate Dorrestein, maar toch een beetje 'much' voor mij.
Not sure what I just read. Feels like its all over the place, feel the story jumps back and forth. As for the ending i’m still trying to grasp exactly what happened there