بلوار دل‌های شکسته

by پرویز دوائی

Genres: Short Stories

156 pages, Paperback

First published January 1, 2004

Reviews

[Azra Javanmardi · Rating 5 out of 5]

رویا .. نوستالژی .. حسرت .. ادبیات ناب و محض

[مونا لیان‌نژاد]

«همیشه فکر می‌کردم که اگر او به جای خانم وزیری و خانم سرافزار معلم‌مان بود چه می‌شد. اگر اولین کلمات را در دهان من گذاشته بود چه شاگرد خوبی می‌شدم، چه حرف‌های قشنگی می‌زدم! همه‌اش می‌گفتم «مرسی»، می‌گفتم «ببخشین». شعرهای قشنگی از حفظ می‌شدم، تمام مسابقه‌ها اول می‌شدم، مسابقه دو، مسابقه پرش. شاگرد اول شهر و روستا، اسمم را سر صف می‌خواندند، برایم کف می‌زدند، گلدان و جعبه مداد رنگی جایزه می‌گرفتم، عکس رنگی‌اش را می‌کشیدم و لای کتابم می‌گذاشتم، کتابم سرگذشت آدم‌های خوب می‌شد، سرگذشت مهربانی‌ها می‌شد تمامش». آنچه گذشت، قسمت‌هایی از کتاب نرم و نازک پرویز دوائی، یعنی «بلوار دل‌های شکسته» است. نسخه‌ای که من خواندم نشر روزنه‌ی کار در سال ۱۳۸۳ و در ۱۵۶ صفحه چاپ کرده.
«بلوار دل‌های شکسته» مجموعه‌ای از پانزده داستان‌گونه محسوب می‌شود که روایت روزهای نوجوانی و جوانی پرویز دوائی است. البته نویسنده در دو مورد آخر از این پانزده خاطره به سراغ ایام پیری هم می‌رود. نوشته‌ها تاریخ دقیقی ندارد؛ اما می‌توانیم بگوییم که همگی مربوط به دوره‌ی پهلوی دوم است. در واقع، زمانی که دوائی دانش‌آموز دبیرستان است یا در دانشگاه درس می‌خواند. البته در یکی از ماجراها به خواننده می‌گوید که روزی از روزهای پس از کودتای ۲۸مرداد۱۳۳۲ است.
مکانِ اتفاقات اغلب، خیابان‌های بالا یا پایین شهر و مدرسه و دانشگاه و سینما و از همه مهم‌تر خیال راوی است. در اصل، بیشتر وقایع در خیال دوائی سیر می‌شود؛ دنیایی که برای تلخی‌ها و شکست‌های زمینی و آدم‌های بدنهاد جایی نیست. در خیال، همه کامیاب‌اند و جز برای آدم‌های پاک و لطیف راهی نیست. و هر رویدادی ممکن می‌شود. عشق یکی از آنهاست که باید آن را واژه‌ی کلیدی این مجموعه دانست.
کمتر برگی از کتاب است که عشق در آن جایی نداشته باشد. این عشق‌های دور و سفید و کوتاه بیشتر بین راوی ماجراها و دخترهایی است که احتمالاً روحشان هم از آن عشق خبر ندارد؛ چون فقط در خیال‌اند، خیالِ قصه‌گو. سینما هم پاره‌ای جدانشدنی از اتفاقات است؛ فیلم‌هایی که آدم می‌تواند خود را جای قهرمان‌هایش بگذارد و حسرت عشق‌های جاری در آنها را بخورد.
روایت‌های پرویز دوائی در «بلوار دل‌های شکسته» با همه‌ی شیرینی‌اش تلخی پرشرنگی دارد. اگر به خواندن خاطراتِ داستان‌گونه‌ی پرعشق و خیال بی‌علاقه‌اید، «بلوار دل‌های شکسته» برای شما انتخاب خوبی نیست. این اثر همچنین برای مطالعه‌ی زندگی و دغدغه‌های جوانان و نوجوانان شهری در عصر پهلوی دوم و به بیان دیگر برای مطالعه‌ی تاریخ اجتماعی آن دوره اهمیت خاصی دارد.

[Behnoosh E · Rating 5 out of 5]

عاشقانه دوستش دارم ، دنیای پاک و کودکانه و عاشقانه ی پرویز دوایی رو

[Kourosh · Rating 3 out of 5]

نثر دوایی دوست داشتنی و منحصر به فرد است.

[Bahar · Rating 5 out of 5]

پرویز دوایی برای روحتون خوبه.

[Reyhan · Rating 4 out of 5]

پرسه در رویا؛ روایت عشق‌های بی‌فرجام.

[Bahar Noorbakhsh · Rating 5 out of 5]

قلم پاك و زيباي دوائي، بازي با روح و غلغلك با پروانه هاي دل ميكند…

[Mohamad · Rating 3 out of 5]

روایت دلبستگی های دورا دور جوانی دوایی

[Saman]

نام(پرويز دوائي) براي من و نسل‌هاي پيش از من مصداق بارز يك كلمه است: نوستالژي؛ ولاغيـــــر