What do you think?
Rate this book
El viejo manuscrito
Este libro ha sido convertido a formato digital por una comunidad de voluntarios. Puedes encontrarlo gratis en Internet. Comprar la edición Kindle incluye la entrega inalámbrica.
3 pages, Kindle Edition
First published January 1, 1920
46 people are currently reading
54 people want to read
About the author
Franz Kafka
3,267 books38.9k followersFranz Kafka was a German-speaking writer from Prague whose work became one of the foundations of modern literature, even though he published only a small part of his writing during his lifetime. Born into a middle-class Jewish family in Prague, then part of the Austro-Hungarian Empire, Kafka grew up amid German, Czech, and Jewish cultural influences that shaped his sense of displacement and linguistic precision. His difficult relationship with his authoritarian father left a lasting mark, fostering feelings of guilt, anxiety, and inadequacy that became central themes in his fiction and personal writings.
Kafka studied law at the German University in Prague, earning a doctorate in 1906. He chose law for practical reasons rather than personal inclination, a compromise that troubled him throughout his life. After university, he worked for several insurance institutions, most notably the Workers Accident Insurance Institute for the Kingdom of Bohemia. His duties included assessing industrial accidents and drafting legal reports, work he carried out competently and responsibly. Nevertheless, Kafka regarded his professional life as an obstacle to his true vocation, and most of his writing was done at night or during periods of illness and leave. Kafka began publishing short prose pieces in his early adulthood, later collected in volumes such as Contemplation and A Country Doctor. These works attracted little attention at the time but already displayed the hallmarks of his mature style, including precise language, emotional restraint, and the application of calm logic to deeply unsettling situations. His major novels The Trial, The Castle, and Amerika were left unfinished and unpublished during his lifetime. They depict protagonists trapped within opaque systems of authority, facing accusations, rules, or hierarchies that remain unexplained and unreachable. Themes of alienation, guilt, bureaucracy, law, and punishment run throughout Kafka’s work. His characters often respond to absurd or terrifying circumstances with obedience or resignation, reflecting his own conflicted relationship with authority and obligation. Kafka’s prose avoids overt symbolism, yet his narratives function as powerful metaphors through structure, repetition, and tone. Ordinary environments gradually become nightmarish without losing their internal coherence. Kafka’s personal life was marked by emotional conflict, chronic self-doubt, and recurring illness. He formed intense but troubled romantic relationships, including engagements that he repeatedly broke off, fearing that marriage would interfere with his writing. His extensive correspondence and diaries reveal a relentless self-critic, deeply concerned with morality, spirituality, and the demands of artistic integrity. In his later years, Kafka’s health deteriorated due to tuberculosis, forcing him to withdraw from work and spend long periods in sanatoriums. Despite his illness, he continued writing when possible. He died young, leaving behind a large body of unpublished manuscripts. Before his death, he instructed his close friend Max Brod to destroy all of his remaining work. Brod ignored this request and instead edited and published Kafka’s novels, stories, and diaries, ensuring his posthumous reputation.
The publication of Kafka’s work after his death established him as one of the most influential writers of the twentieth century. The term Kafkaesque entered common usage to describe situations marked by oppressive bureaucracy, absurd logic, and existential anxiety. His writing has been interpreted through existential, religious, psychological, and political perspectives, though Kafka himself resisted definitive meanings. His enduring power lies in his ability to articulate modern anxiety with clarity and restraint.
Kafka studied law at the German University in Prague, earning a doctorate in 1906. He chose law for practical reasons rather than personal inclination, a compromise that troubled him throughout his life. After university, he worked for several insurance institutions, most notably the Workers Accident Insurance Institute for the Kingdom of Bohemia. His duties included assessing industrial accidents and drafting legal reports, work he carried out competently and responsibly. Nevertheless, Kafka regarded his professional life as an obstacle to his true vocation, and most of his writing was done at night or during periods of illness and leave. Kafka began publishing short prose pieces in his early adulthood, later collected in volumes such as Contemplation and A Country Doctor. These works attracted little attention at the time but already displayed the hallmarks of his mature style, including precise language, emotional restraint, and the application of calm logic to deeply unsettling situations. His major novels The Trial, The Castle, and Amerika were left unfinished and unpublished during his lifetime. They depict protagonists trapped within opaque systems of authority, facing accusations, rules, or hierarchies that remain unexplained and unreachable. Themes of alienation, guilt, bureaucracy, law, and punishment run throughout Kafka’s work. His characters often respond to absurd or terrifying circumstances with obedience or resignation, reflecting his own conflicted relationship with authority and obligation. Kafka’s prose avoids overt symbolism, yet his narratives function as powerful metaphors through structure, repetition, and tone. Ordinary environments gradually become nightmarish without losing their internal coherence. Kafka’s personal life was marked by emotional conflict, chronic self-doubt, and recurring illness. He formed intense but troubled romantic relationships, including engagements that he repeatedly broke off, fearing that marriage would interfere with his writing. His extensive correspondence and diaries reveal a relentless self-critic, deeply concerned with morality, spirituality, and the demands of artistic integrity. In his later years, Kafka’s health deteriorated due to tuberculosis, forcing him to withdraw from work and spend long periods in sanatoriums. Despite his illness, he continued writing when possible. He died young, leaving behind a large body of unpublished manuscripts. Before his death, he instructed his close friend Max Brod to destroy all of his remaining work. Brod ignored this request and instead edited and published Kafka’s novels, stories, and diaries, ensuring his posthumous reputation.
The publication of Kafka’s work after his death established him as one of the most influential writers of the twentieth century. The term Kafkaesque entered common usage to describe situations marked by oppressive bureaucracy, absurd logic, and existential anxiety. His writing has been interpreted through existential, religious, psychological, and political perspectives, though Kafka himself resisted definitive meanings. His enduring power lies in his ability to articulate modern anxiety with clarity and restraint.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 13 of 13 reviews
September 8, 2020
نوشته ای فراموش شده
نخست باید بگویم که از مهجور بودنِ این داستان در بین آثار کافکا کمی متعجب شدم؛ دستکم وقتیکه آنرا با چند داستان دیگر در مجموعۀ ((پزشک دهکده)) مقایسه کردم و به نظرم آمد که تاویل های متنوعی در طیفی وسیع برای مخاطب و منتقد موجود است. خود داستان را در مجموعۀ ((پزشک دهکده)) خواندم. فکر میکنم شش باری خوانده باشم , به هرحال هرچقدر کافکا بخوانی هم آخر برمیگردی به اینجا که ((یه چیزی کمه!یه چیزیو پیدا نکردم.)) تا وقتی نقدهای معدودی که به زحمت یافتم را نخوانده بودم, عمدتاً چنین برداشتی داشتم: اگر شرایط طوری پیش میرفت که انسان متمدن در جامعه ای بایستی میزیست که کوچ نشینها و انسانهای ماقبل تاریخ آنجا بودند چه میشد؟ آیا چنین چیزی (همزیستی)امکان پذیر بود؟ و به راستی تا چه حد بر اثر شهرنشینی و
تمدن از غرایز اولیه دور شده ایم (و به قول نیچه , انسانهایی زیادی انسانی شده ایم )؟
اما شاید کسی جز کافکا چنین تواناییِ استثنایی ای برای دست انداختن فهم بشر نداشته باشد! بهتر بگویم, توانایی برای وسعت بخشیدن به قلمروی فکری خواننده . او اجازه ی "مصرف" شدن نوشته هایش را نمیدهد و ماهرانه خواننده را همواره به بازنگری و تامل در وجود خود ترغیب یا تشویق میکند ؛ در سطح , معرفتی به اندازه ی یک برکۀ خشکیده نشان میدهد اما تنها با شیرجۀ خواننده در این برکه ی ظاهراً خشکیده است که بعد به سقوطش در اقیانوسی بیکران از معرفت پی میبرد و در طیِ این دست و پا زدن برای گریز از غرق (شاید, رها کردن خویشتن به غرق شدگی) است که خاص بودنِ کافکا را تماماً درک میکند
همت کردم که یکی از معدود نقدهایی که دیده بودم را ترجمۀ کنم , شاید چون که ریویوی فارسی ندیدم و نقد فارسی هم نخواندم . اگر نواقصی در فهم برخی جملات و بندها هست ممنون میشوم که مطلعم کنید ؛ به هرحال کاملاً سهوی و دمدمی مزاجی تصمیم گرفتم که چند صفحه ای ترجمه کنم . مقاله به بررسی روابط پدر-پسری در متن میپردازد و راهی که به دست والتر بنیامین ساخته شده را می پیماید . شخصاً با برخی اظهارات افراطی شاید موافق
.نباشم اما نفسِ نگرش را در مقاله تازه و خلاقانه میبینم
پ.ن : به نظر لینکها خراب بودند . اگر علاقمندید , ایمیل را بفرستید تا آنجا فایل را ارسال کنم
نخست باید بگویم که از مهجور بودنِ این داستان در بین آثار کافکا کمی متعجب شدم؛ دستکم وقتیکه آنرا با چند داستان دیگر در مجموعۀ ((پزشک دهکده)) مقایسه کردم و به نظرم آمد که تاویل های متنوعی در طیفی وسیع برای مخاطب و منتقد موجود است. خود داستان را در مجموعۀ ((پزشک دهکده)) خواندم. فکر میکنم شش باری خوانده باشم , به هرحال هرچقدر کافکا بخوانی هم آخر برمیگردی به اینجا که ((یه چیزی کمه!یه چیزیو پیدا نکردم.)) تا وقتی نقدهای معدودی که به زحمت یافتم را نخوانده بودم, عمدتاً چنین برداشتی داشتم: اگر شرایط طوری پیش میرفت که انسان متمدن در جامعه ای بایستی میزیست که کوچ نشینها و انسانهای ماقبل تاریخ آنجا بودند چه میشد؟ آیا چنین چیزی (همزیستی)امکان پذیر بود؟ و به راستی تا چه حد بر اثر شهرنشینی و
تمدن از غرایز اولیه دور شده ایم (و به قول نیچه , انسانهایی زیادی انسانی شده ایم )؟
اما شاید کسی جز کافکا چنین تواناییِ استثنایی ای برای دست انداختن فهم بشر نداشته باشد! بهتر بگویم, توانایی برای وسعت بخشیدن به قلمروی فکری خواننده . او اجازه ی "مصرف" شدن نوشته هایش را نمیدهد و ماهرانه خواننده را همواره به بازنگری و تامل در وجود خود ترغیب یا تشویق میکند ؛ در سطح , معرفتی به اندازه ی یک برکۀ خشکیده نشان میدهد اما تنها با شیرجۀ خواننده در این برکه ی ظاهراً خشکیده است که بعد به سقوطش در اقیانوسی بیکران از معرفت پی میبرد و در طیِ این دست و پا زدن برای گریز از غرق (شاید, رها کردن خویشتن به غرق شدگی) است که خاص بودنِ کافکا را تماماً درک میکند
همت کردم که یکی از معدود نقدهایی که دیده بودم را ترجمۀ کنم , شاید چون که ریویوی فارسی ندیدم و نقد فارسی هم نخواندم . اگر نواقصی در فهم برخی جملات و بندها هست ممنون میشوم که مطلعم کنید ؛ به هرحال کاملاً سهوی و دمدمی مزاجی تصمیم گرفتم که چند صفحه ای ترجمه کنم . مقاله به بررسی روابط پدر-پسری در متن میپردازد و راهی که به دست والتر بنیامین ساخته شده را می پیماید . شخصاً با برخی اظهارات افراطی شاید موافق
.نباشم اما نفسِ نگرش را در مقاله تازه و خلاقانه میبینم
پ.ن : به نظر لینکها خراب بودند . اگر علاقمندید , ایمیل را بفرستید تا آنجا فایل را ارسال کنم
September 21, 2019
"La salvación de la patria solo depende de nosotros, artesanos y comerciantes: pero no estamos preparados para semejante empresa: tampoco nos hemos jactado nunca de ser capaces de cumplirla. Hay cierta confusión, y esa confusión será nuestra ruina".
December 14, 2021
Nuestra confusión será nuestra ruina!!!!! Lo mejor del libro.
December 21, 2024
Aunque es breve, es muy significativo, para mí fue una metáfora a la invasión de que cualquier tipo y como a veces las personas no estamos listas para enfrentarla, considero que la última parte fue esencial para entender esta obra, que dice “La salvación de la patria sólo depende de nosotros, artesanos y comerciantes. Sin embargo, no estamos preparados para una empresa así, aunque nunca nos hemos vanagloriado de poderla cumplir. Impera una cierta confusión, y esa confusión provocará nuestra desgracia.” y es muy real porque cuando algo llega a irrumpir en nuestras vidas solo depende de nosotros y de los límites que pongamos, pero si no estamos seguros o listos para marcarlos nunca nos permitiríamos llegar a salir de ese “ataque”. No solo se trata de la amenaza externa, sino también de nuestra capacidad externa para manejarla.
Esa "confusión" de la que habla Kafka puede ser como el desorden emocional o la falta de preparación para enfrentar desafíos inesperados, algo que pasa en la vida de todos en algún momento. Lo interesante es que reconocer nuestra falta de preparación es el primer paso para evitar que esa "desgracia" nos consuma.
Esa "confusión" de la que habla Kafka puede ser como el desorden emocional o la falta de preparación para enfrentar desafíos inesperados, algo que pasa en la vida de todos en algún momento. Lo interesante es que reconocer nuestra falta de preparación es el primer paso para evitar que esa "desgracia" nos consuma.
September 16, 2015
En el plano estructural la narración me ha parecido flojita, pero la descripción la encuentro paralela al objeto que refleja: la barbarie de la ocupación militar.
En este 16 de septiembre, fecha en que se "celebra" la Independencia de México, me compadezco de mi patria, que sufre por la ocupación del narco ante un gobierno corrupto e inepto. Pecisamente anoche el presidente, Enrique Peña Nieto, se asomó "por una de las venatanas del palacio Nacional" a dar El Grito ante un Zócalo donde a nadie sorprende el abucheo de la gente.
Kafka, mi país está en las mismas y mi gente se preguntará lo mismo: "¿En qué terminará esto? ¿Hasta cuándo soportaremos esta carga y este tormento? ... La salvación de la patria solo depende de nosotros, artesanos y comerciantes, pero no estamos preparados para semejante empresa..."
Lastimosamente, México sigue desangrándose.
En este 16 de septiembre, fecha en que se "celebra" la Independencia de México, me compadezco de mi patria, que sufre por la ocupación del narco ante un gobierno corrupto e inepto. Pecisamente anoche el presidente, Enrique Peña Nieto, se asomó "por una de las venatanas del palacio Nacional" a dar El Grito ante un Zócalo donde a nadie sorprende el abucheo de la gente.
Kafka, mi país está en las mismas y mi gente se preguntará lo mismo: "¿En qué terminará esto? ¿Hasta cuándo soportaremos esta carga y este tormento? ... La salvación de la patria solo depende de nosotros, artesanos y comerciantes, pero no estamos preparados para semejante empresa..."
Lastimosamente, México sigue desangrándose.
This entire review has been hidden because of spoilers.
October 13, 2017
Breve y simpático cuento
Imaginándose a Kafka y sus amigos no antes cuentos, Kindle publica este relato breve que pareciera histórico. La última frase es icónica en la actualidad.
Imaginándose a Kafka y sus amigos no antes cuentos, Kindle publica este relato breve que pareciera histórico. La última frase es icónica en la actualidad.
July 14, 2018
Corto pero contundente. Se presta para un recuento. Buenísimo.
December 1, 2019
Contextualización
Habría que buscar otros textos para entender el proceso de escritura de Kafka. Claro está, sí se entiende y el manejo de las puntuaciones es pertinente.
Habría que buscar otros textos para entender el proceso de escritura de Kafka. Claro está, sí se entiende y el manejo de las puntuaciones es pertinente.
December 10, 2022
La verdad es que no me gustó. Buena narrativa, pero pareciera un proyecto inconcluso que terminó en microrrelato. ¿Sería un cuento a medias o el primer capítulo de una novela que nunca fue? ¿Qué se interpreta como Viejo Manuscrito? ¿Será un viejo pacto del emperador con los nómades y por ello vinieron? ¿Será un entendimiento tácito social de autodefensa? Si Kafka pensaba en hacerme pensar en este "cuento" me perdió... porque no lo entendí. Tal vez algún militante revolucionario puede ponderarlo para manipular e instigar a las masas hacia una revolución, porque solo eso ven.
Es entretenido con sus chispazos de genialidad... en tan solo una página.
Si alguien puede darle una interpretación que me desasné se lo agradecería.
Es entretenido con sus chispazos de genialidad... en tan solo una página.
Si alguien puede darle una interpretación que me desasné se lo agradecería.
August 27, 2025
RACCONTO BREVE
In "Un vecchio foglio", Kafka ci trasporta in un impero apparentemente solido ma in realtà fragile e sull’orlo del collasso. Attraverso il resoconto di un anonimo narratore, il racconto mette in scena la presenza minacciosa dei nomadi alle porte della città: figure primitive e violente, che simboleggiano il caos e l’ignoto che preme contro le strutture di una civiltà incapace di difendersi.
La corte imperiale, che dovrebbe rappresentare l’ordine e la protezione, appare invece inaccessibile e distante, segno dell’impotenza delle istituzioni e dell’abbandono del popolo. I cittadini sono dunque sospesi tra la paura del pericolo esterno e l’indifferenza del potere interno, e non riescono a trovare una vera soluzione.
8+/10
In "Un vecchio foglio", Kafka ci trasporta in un impero apparentemente solido ma in realtà fragile e sull’orlo del collasso. Attraverso il resoconto di un anonimo narratore, il racconto mette in scena la presenza minacciosa dei nomadi alle porte della città: figure primitive e violente, che simboleggiano il caos e l’ignoto che preme contro le strutture di una civiltà incapace di difendersi.
La corte imperiale, che dovrebbe rappresentare l’ordine e la protezione, appare invece inaccessibile e distante, segno dell’impotenza delle istituzioni e dell’abbandono del popolo. I cittadini sono dunque sospesi tra la paura del pericolo esterno e l’indifferenza del potere interno, e non riescono a trovare una vera soluzione.
8+/10
November 30, 2023
একটাই পিতৃভূমি পুরো পৃথিবীর বয়ান করছে। একজনই সম্রাট, যার উদাসীনতা প্রকাশ করছে যুগে যুগে সমস্ত সম্রাটের। ইউরোপীয় উপনিবেশবাদীদের আক্রমণ শুধু কি চীনের পুরনো পান্ডুলিপিতে ছিল, নাকি পুরো বিশ্বের মানচিত্রে?
'এমনকি এদের ঘোড়াগুলোও মাংস খায়; প্রায়ই দেখা যায় কোনো সওয়ারি আর তার ঘোড়া শুয়ে আছে পাশাপাশি, দুজনেই দুই দিক থেকে খাচ্ছে মাংসের একটাই টুকরো।'
এই একটা দৃশ্য আরও বহুদিন আমাকে বয়ে বেড়াতে হবে নিজের মধ্যে..
'এমনকি এদের ঘোড়াগুলোও মাংস খায়; প্রায়ই দেখা যায় কোনো সওয়ারি আর তার ঘোড়া শুয়ে আছে পাশাপাশি, দুজনেই দুই দিক থেকে খাচ্ছে মাংসের একটাই টুকরো।'
এই একটা দৃশ্য আরও বহুদিন আমাকে বয়ে বেড়াতে হবে নিজের মধ্যে..
December 25, 2025
Nuestra confusión será nuestra ruina.
January 28, 2026
sums up my life
Displaying 1 - 13 of 13 reviews