Eind oktober 2004. Als informant van de AIVD rapporteert de jonge Nederlandse Marokkaan Hamid Mansur aan zijn superieur De Wolf dat de Hofstadgroep een aanslag beraamt op een bekende Nederlander. Wanneer De Wolf kort daarop wordt vermoord, is Hamid hoofdverdachte. Op de vlucht voor zowel Justitie als de Hofstadgroep kan hij niet anders dan wanhopig achter de waarheid zien te komen. Dan ontvangt misdaadverslaggeefster Puck Labrie een intrigerend anoniem bericht waarin staat dat de dood van De Wolf niets met Hamid of de Hofstadgroep te maken heeft maar alles met de moord op Pim Fortuyn, ruim twee jaar eerder. Tegelijkertijd wil Theo van Gogh in Amsterdam bewijzen dat de dood van zijn vriend Fortuyn een complot was om de aankoop van de JSF veilig te stellen. Wanneer Puck en Hamid, onder levensgevaarlijke omstandigheden, achter de identiteit van de bekende Nederlander komen, is het de vroege ochtend van de tweede november.
Tomas Ross has written books that woven fiction and non-fiction characters good together. This isn't that kind of book. It does play against the background of the murder of Theo van Gogh. But the plot revolves a lot more about an informant and a journalist trying to unravel a conspiracy about a murdered spy. Unfortunately, the biggest gripe against the book is that the big twist is given away in the description of the book itself
De tweede november is het verhaal dat gebasseerd is rond de moord op Theo van Gogh. Hamid Mansur is een Joodse marokaan van afkomst en hij wordt benaderd om voor de AIVD als informant hun te rapporteren over Mohamed Bouyeri. Hamid krijgt het bewind van de AIVD tegen zich en wordt voor alles en nog wat beschuldigd zodat de AIVD een zondebok kunnen aanwijzen en hun fouten kunnen verdoezelen. Hamid komt in aanraking met Puck Labrie en zij werkt als journalist voor de Telegraaf. Ze gaan samenwerken en raken in raken verzeild in allerlei zaken van de AIVD als ze naar de waarheid op zoek zijn.
Thomas Ross heeft de moord van Theo aangegrepen om er een fictieve draai aan de werkelijk te geven. Ik had mijn bedenkingen over dit boek toen ik eraan begon omdat er rond die moord het nodige is geschreven en er veel feiten zijn en de uitkomst bekend is. Thomas neemt je mee naar deze gebeurtenis en laat je zien hoe het ook anders gebeurd kan zijn. Soms brak er bij mij wel de twijfeling aan van oooo zo kan het dus ook gebeurd zijn en dit is voor mij een reden geweest dat ik meegetrokken werd in het verhaal rond die moord. De feiten heeft Thomas bijzonder goed in het verhaal verweven zodat het heel vertrouwd is maar toch je nieuwsgierigheid zodanig heeft aangewakkerd dat je door blijft lezen.
De jonge Nederlandse Marokkaan met een Joodse achtergrond, Hamid Mansur werkt als informant voor de AIVD. Hij komt er achter dat er een aanslag beraamd wordt door de Hofstadgroep op een bekende Nederlander die te maken heeft gehad met de doodgeschoten Pim Fortuyn. Als hij zijn stick met opnames aan De Wolf van de AIVD heeft laten horen, en de stick in handen is van de Wolf, wordt die dezelfde avond nog vermoord. Hamid is volgens de Inlichtingendienst de dader. Al snel worden meerdere mensen die werkzaam zijn binnen de AIVD vermoord. En er wordt een klopjacht gehouden op Hamid. Die moet er alles aan doen om zijn onschuld te bewijzen en tevens uit handen van de AIVD te blijven. De geplande moord op twee november kan niet voorkomen worden. Slachtoffer is Theo van Gogh, die met zijn film Submission met Ayaan Hirschi Ali in de hoofdrol, niet populair is bij de Hofstadgroep. Bovendien was hij bevriend met Pim Fortuyn. Tomas Ross heeft met "De tweede november" weer een spannende thriller op zijn naam staan. Een goede mix van fictie en feiten.
Tomas Ross is een meester in het combineren van feiten met fictie. Ik heb met veel plezier eerdere boeken van hem gelezen, waarin hij ook op geweldige manier de sfeer in het „wereldje” in de Randstad weet neer te zetten.
De combinatie van feit en fictie is ook het uitgangspunt van dit boek, met een verhaal dat toeleidt naar de moord op Theo van Gogh. Dit verhaal kon mij minder bekoren dan eerdere boeken van Ross. Feit en fictie zijn weer op uitstekende wijze vermengd; het geheel komt geloofwaardig over en het zou zomaar op deze manier gebeurd kunnen zijn. Ik vond het verhaal echter wat rommelig overkomen, mede doordat je soms aan het begin van een hoofdstuk niet weet vanuit wiens perspectief je aan het lezen bent, en na ongeveer ⅔ van het boek was ik eigenlijk wel klaar met het verhaal. Voor mijn gevoel wist ik op dat moment alles wel en ging de spanning er voor mij af.