Psychopatie należą dziś już do klasyki piśmiennictwa psychiatrycznego. Dzięki szerokości horyzontów oraz erudycji autora, wykraczającego w swym studium daleko poza kliniczną wiedzę lekarską, utwór ten może być zaliczony do kanonu współczesnej eseistyki humanistycznej.
Książka profesora Kępińskiego otwiera drogę nie tylko do poznania osobliwych zjawisk psychicznych, lecz także do zrozumienia piętna, jakie odcisnęły na naszym wieku różne systemy totalitarne. Jak pisał w 1928 roku psychiatra niemiecki Ernest Kretschmer, "psychopaci istnieją zawsze, jednak w zwykłych czasach my bywamy ich ekspertami, w czasach gorących oni panują nad nami."