What do you think?
Rate this book
Paris, Capital of Modernity
Collecting David Harvey's work on Paris during the second empire, this title offers insights ranging from the birth of consumerist spectacle on the Parisian boulevards, the creative visions of Balzac, Baudelaire and Zola, and the reactionary cultural politics of the bombastic Sacre Couer. The book is heavily illustrated and includes a number drawings, portraits and cartoons by Daumier, one of the greatest political caricaturists of the nineteenth century.
384 pages, Paperback
Published January 3, 2006
29 people are currently reading
910 people want to read
About the author
David Harvey
189 books1,629 followersLibrarian Note: There is more than one author by this name in the Goodreads database.
David Harvey (born 1935) is the Distinguished Professor of Anthropology at the Graduate Center of the City University of New York (CUNY). A leading social theorist of international standing, he graduated from University of Cambridge with a PhD in Geography in 1961.
He is the world's most cited academic geographer (according to Andrew Bodman, see Transactions of the IBG, 1991,1992), and the author of many books and essays that have been prominent in the development of modern geography as a discipline.
His work has contributed greatly to broad social and political debate, most recently he has been credited with helping to bring back social class and Marxist methods as serious methodological tools in the critique of global capitalism, particularly in its neoliberal form.
David Harvey (born 1935) is the Distinguished Professor of Anthropology at the Graduate Center of the City University of New York (CUNY). A leading social theorist of international standing, he graduated from University of Cambridge with a PhD in Geography in 1961.
He is the world's most cited academic geographer (according to Andrew Bodman, see Transactions of the IBG, 1991,1992), and the author of many books and essays that have been prominent in the development of modern geography as a discipline.
His work has contributed greatly to broad social and political debate, most recently he has been credited with helping to bring back social class and Marxist methods as serious methodological tools in the critique of global capitalism, particularly in its neoliberal form.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 17 of 17 reviews
September 29, 2018
Epeydir bu derece bilgi bombardımanına tutulmamıştım. Ama bilgiden zarar gelmez, kullanmasını bilene. Ne işime yaradı bu okuma? Kentlerden daha çok nefret etmeme yaradı, kentler haz mekanlarıdır, dedelerimizin günahlarıyla kurulmuştur, ilk kentler tarımın, günümüzün modern kentleri ise sanayinin fazlasıyla kurulmuştur... Kitabın bana bir diğer faydası da daha fazla Balzac, daha fazla Zola okumam gerektiğini bana hatırlatmasıdır. Bir başka romancı Flaubert'i zaten bu aralar epey okudum. Özellikle kitapta söz konusu olan Duygusal Eğitim'ini okuduğum için şanslıyım.
İnceleme Fransa'nın ya da Paris'in bir yüzyılını, on dokuzuncu yüzyıl, işliyor daha çok, esas odaklandığı ise iki büyük isyan, 1848-1871 arası zaman dilimi. Yüzyıla baktığımızda iktidarda kim olursa olsun, ister monarşistler, ister bonapartistler ister cumhuriyetçiler olsun kazanan hep burjuva sınıfı olmuş.
Özellikle bir adam, Baron Haussmann iki isyan arasının önemli bir figürü. Bu ismi bence bir kenara not edin. Baron Haussmann, Louis Bonaparte'ın has adamı. Sonsuz yetkileri var. Tarihe Paris kentini var eden ünlü bir mimar olarak geçmiş. Evet aslında Paris kenti bugünkü silueti Haussmann'a borçlu. Sadece siluet ya da görünüm değil alt yapısı da öyle. Yıkıp yeniden yapmıştır Paris'i Haussmann. Dokunmuştur siluetine Paris'in Haussmann. O gotik atmosferden kurtarmıştır. Geniş caddeler, bulvarlar, tarihsel mimari doku, hepsi Haussmann'ın eseri.
Ama onun otoriter devrimciliği sadece işçi sınıfının değil toplumun çeşitli kesimlerinin tepkisiyle karşılanmış. Özellikle kentin mutenalaştırılması (burjuvalaştırılması, seçkinleştirilmesi) sürecinde yaptıkları ona karşı öfkenin birikmesine neden olmuş. Mutenalaştırma sürecinde sanayiyi kentin dışına çıkarması sanayicilerinin de tepkisiyle karşılanmış. Ne var ki, Haussmann'ın sınıfsal düşündüğüne dair elimizde bir bilgi yok. Yaptığı herhangi bir yolsuzluk suç da yok. Sadece kafasında Paris şehri ile ilgili plan var onu uygulamış. Nihayetinde periferinin de yer yer merkeze dahil edilmesi için bir çok projeye imza atmış. Dediğim gibi ama, ona öfke günbegün artıyordu. Hatta kimilerine göre 1871 isyanı (Paris Komünü) bir sınıf savaşı değil, kentin yarattığı otoriterliğe bir cevaptı. Nihayetinde komünün yapısı sadece komünistlerden değil, içlerinde sağcılar ve dindarların da bulunduğu bir formasyondan oluşuyordu...
David Harvey, Paris kentinin inşa sürecinde bir modernite okuması yapmamıza da imkan veriyor. Gelenekle tam bir kopuş sayılmaz ama, artık geleneksel sınıflar önemini yitirmiş; din, monarşi, otoriterlik ve zanaatlar gözden düşmüştür. Modernite Paris kenti özelinde iktidarını ilan etmiştir.
Kitap biraz daha bağımsız bir bölümle bitiyor. Paris Komünü, sonundaki katliamlar. Birilerinin komünarları topun ağzına koyması. O büyük katliamlardan sonra birilerinin vicdan yapması. Bu vicdan muhasebesi sonucunda ölülere vefa borcunun ödenmesi. Bunun da dini bir lütufla, Sacre-Coeur Bazilikasının inşası ile gösterilmesi...
İnceleme Fransa'nın ya da Paris'in bir yüzyılını, on dokuzuncu yüzyıl, işliyor daha çok, esas odaklandığı ise iki büyük isyan, 1848-1871 arası zaman dilimi. Yüzyıla baktığımızda iktidarda kim olursa olsun, ister monarşistler, ister bonapartistler ister cumhuriyetçiler olsun kazanan hep burjuva sınıfı olmuş.
Özellikle bir adam, Baron Haussmann iki isyan arasının önemli bir figürü. Bu ismi bence bir kenara not edin. Baron Haussmann, Louis Bonaparte'ın has adamı. Sonsuz yetkileri var. Tarihe Paris kentini var eden ünlü bir mimar olarak geçmiş. Evet aslında Paris kenti bugünkü silueti Haussmann'a borçlu. Sadece siluet ya da görünüm değil alt yapısı da öyle. Yıkıp yeniden yapmıştır Paris'i Haussmann. Dokunmuştur siluetine Paris'in Haussmann. O gotik atmosferden kurtarmıştır. Geniş caddeler, bulvarlar, tarihsel mimari doku, hepsi Haussmann'ın eseri.
Ama onun otoriter devrimciliği sadece işçi sınıfının değil toplumun çeşitli kesimlerinin tepkisiyle karşılanmış. Özellikle kentin mutenalaştırılması (burjuvalaştırılması, seçkinleştirilmesi) sürecinde yaptıkları ona karşı öfkenin birikmesine neden olmuş. Mutenalaştırma sürecinde sanayiyi kentin dışına çıkarması sanayicilerinin de tepkisiyle karşılanmış. Ne var ki, Haussmann'ın sınıfsal düşündüğüne dair elimizde bir bilgi yok. Yaptığı herhangi bir yolsuzluk suç da yok. Sadece kafasında Paris şehri ile ilgili plan var onu uygulamış. Nihayetinde periferinin de yer yer merkeze dahil edilmesi için bir çok projeye imza atmış. Dediğim gibi ama, ona öfke günbegün artıyordu. Hatta kimilerine göre 1871 isyanı (Paris Komünü) bir sınıf savaşı değil, kentin yarattığı otoriterliğe bir cevaptı. Nihayetinde komünün yapısı sadece komünistlerden değil, içlerinde sağcılar ve dindarların da bulunduğu bir formasyondan oluşuyordu...
David Harvey, Paris kentinin inşa sürecinde bir modernite okuması yapmamıza da imkan veriyor. Gelenekle tam bir kopuş sayılmaz ama, artık geleneksel sınıflar önemini yitirmiş; din, monarşi, otoriterlik ve zanaatlar gözden düşmüştür. Modernite Paris kenti özelinde iktidarını ilan etmiştir.
Kitap biraz daha bağımsız bir bölümle bitiyor. Paris Komünü, sonundaki katliamlar. Birilerinin komünarları topun ağzına koyması. O büyük katliamlardan sonra birilerinin vicdan yapması. Bu vicdan muhasebesi sonucunda ölülere vefa borcunun ödenmesi. Bunun da dini bir lütufla, Sacre-Coeur Bazilikasının inşası ile gösterilmesi...
October 9, 2018
"İkinci İmparatorluk döneminde (1852-1870; Louis Bonaparte) Paris'in nasıl işlediğini, sermaye ve modernitenin nasıl belirli bir yerde ve zamanda bir araya geldiğini, toplumsal ilişkiler ve politik tahayyülün bu karşılaşma sonucunda nasıl hareket kazandığını elimden geldiğince yeniden kurmaya çalışacağım."
Harvey özellikle Balzac'ın romanları (en çok Sönmüş Hayaller, Bilinmeyen Şaheser, Goriot Baba, Eugénie Grandet, Cesar Birotteau) ve Daumier'in çizimleri kılavuzluğunda, Hausmann döneminde olağanüstü düzeyde yeniden yapılanan ve bugüne varan Paris'in dönüşümündeki etkenleri irdelemeye çalışmış.
*Keşke çeviri daha akıcı olabilse, keşke dizgiye daha fazla özen gösterilebilseydi.*
Harvey özellikle Balzac'ın romanları (en çok Sönmüş Hayaller, Bilinmeyen Şaheser, Goriot Baba, Eugénie Grandet, Cesar Birotteau) ve Daumier'in çizimleri kılavuzluğunda, Hausmann döneminde olağanüstü düzeyde yeniden yapılanan ve bugüne varan Paris'in dönüşümündeki etkenleri irdelemeye çalışmış.
*Keşke çeviri daha akıcı olabilse, keşke dizgiye daha fazla özen gösterilebilseydi.*
October 17, 2014
چرا اینقدر بد ترجمه کرده آقای اقوامیمقدم. یعنی ضایع شده کتاب. نثر کتاب همرده و همسیاقش را در نظر بیاورید، «تجربه مدرنیته» تا فرق را ببینید. فرهادپور مترجم بدی نیست اگر متفکر خوبی نباشد و شاگردانش هوچیگر باشند، این آقا اصلن مترجم نیست. و دریغ از یک مقدمهای، توضیحی، تفسیری...
حیف این کتاب
حیف این کتاب
September 4, 2025
“La modernidad trata por ello de una «destrucción creativa»”
Harvey se ha convertido en uno de mis historiadores favoritos, lo que no sabía es que iba a encontrar en este libro todas las preguntas que me hacía cuando empecé a redactar mi TFG. Perderme en sus páginas ha sido como mantener una charla con un profesor al que admiras muchísimo, y, en secreto - aunque se refleja en tus ojos- envidias, porque encontró las palabras antes que tú, se adelantó lo que todavía sigue en tu alma en estado de “potencia”.
Harvey se ha convertido en uno de mis historiadores favoritos, lo que no sabía es que iba a encontrar en este libro todas las preguntas que me hacía cuando empecé a redactar mi TFG. Perderme en sus páginas ha sido como mantener una charla con un profesor al que admiras muchísimo, y, en secreto - aunque se refleja en tus ojos- envidias, porque encontró las palabras antes que tú, se adelantó lo que todavía sigue en tu alma en estado de “potencia”.
February 19, 2016
As far as I understood the book, Haussman's activity was a great example of Keynsianism and its limits (in miniature and up to a point) coupled with description of what real estate speculation leads to. (both subjects we often meet in other Harvey's works)
I very much like Harvey's style and manner, although it requires some intellectual effort to grasp. There are just enough examples from fiction and other digressions to feel the zeitgeist, but not too much that you'd feel that the narrative is based on some XIXth century dude personal experience (as literature critics often do). Here you might have some hard time mixing Baudelaire poems with statistics on Paris landownership by social group but if you succeed, you have the feeling that you did understand the problems of the era (to some extent).
I very much like Harvey's style and manner, although it requires some intellectual effort to grasp. There are just enough examples from fiction and other digressions to feel the zeitgeist, but not too much that you'd feel that the narrative is based on some XIXth century dude personal experience (as literature critics often do). Here you might have some hard time mixing Baudelaire poems with statistics on Paris landownership by social group but if you succeed, you have the feeling that you did understand the problems of the era (to some extent).
June 19, 2024
David Harvey okuması en zor -bilgi yoğunluğu dolayisiyla- ama bir yandan da en keyifli yazarlardan biri. Ben sosyoloji okurken tanıştım kendisiyle. Postmodernligin Durumu kitabını okutmuslardi bize bölümde. Bilgi birikimi Umberto Eco'ya yaklaşır seviyede bir yazar. Neoliberalizm, Postmodernizm, Sermaye mekanları en çok üzerinde çalıştığı konular.
Paris Modernitenin Başkenti kitabı da hem şehre hem o şehrin geçmişine, kuruluşuna, yeniden inşasına (III. Napolyon, İkinci imparatorluk dönemi, Haussman Paris'i) yönelik kapsamlı bir kitap. Neredeyse her sayfada Daumier'in karikatürleri, çeşitli fotoğraflar eşlik ediyor doyurucu ve yoğun bilgi taşıyan metne. Para, Kredi ve Finans, Kira ve Arazi Çıkarları adlı bölümlerde zorlansam da -Parisin ya da taşra bölgelerinin gayrimenkulleri ya da finansal işleyişine hasıl değilim- sosyolojik olarak en keyif aldığım bölümler Giriş, Temsilleri içeren ilk bölüm, Politik Bedeni Hayal Etmek, Kadınların Durumunu analiz ettiği bölüm, Tüketicilik, Gösteri ve Boş Zaman Uğraşları bölümleri oldu. Paris denince akla gelen Haussman bayındırlık çalışmalarına dair eleştiren ve antikapitalist duruşu da hissettiriyor yazar.
Paris...Balzac'ın Paris'i, Baudelaire'in Paris'i... Salon Sergileri. Sanatsal, bohem yaşamlar, direniş, barikatlar...
Bence Walter Benjamin'in Pasajlar'ı, Baudelaire'in Paris Sıkıntısı, Modern Hayatın Ressamı adlı kitaplarla paralel okunması, Balzac ve Zola'nın, Flaubert'in romanlarıyla da taçlanması gereken bir kitap.
David Harvey metinleri rahat akar. Dili degil ama konuları yogun ve ağırdır. Tekrar tekrar dönüş yapılacak başvuru kaynaklarıdır. Bazen ikinci ve üçüncü okumada anca oturur metnin içerdiği bilgiler zihninizde... Dikkatinizi değil sadece tekrar tekrar ona dönmenizi talep eder sizden.
Paris Modernitenin Başkenti kitabı da hem şehre hem o şehrin geçmişine, kuruluşuna, yeniden inşasına (III. Napolyon, İkinci imparatorluk dönemi, Haussman Paris'i) yönelik kapsamlı bir kitap. Neredeyse her sayfada Daumier'in karikatürleri, çeşitli fotoğraflar eşlik ediyor doyurucu ve yoğun bilgi taşıyan metne. Para, Kredi ve Finans, Kira ve Arazi Çıkarları adlı bölümlerde zorlansam da -Parisin ya da taşra bölgelerinin gayrimenkulleri ya da finansal işleyişine hasıl değilim- sosyolojik olarak en keyif aldığım bölümler Giriş, Temsilleri içeren ilk bölüm, Politik Bedeni Hayal Etmek, Kadınların Durumunu analiz ettiği bölüm, Tüketicilik, Gösteri ve Boş Zaman Uğraşları bölümleri oldu. Paris denince akla gelen Haussman bayındırlık çalışmalarına dair eleştiren ve antikapitalist duruşu da hissettiriyor yazar.
Paris...Balzac'ın Paris'i, Baudelaire'in Paris'i... Salon Sergileri. Sanatsal, bohem yaşamlar, direniş, barikatlar...
Bence Walter Benjamin'in Pasajlar'ı, Baudelaire'in Paris Sıkıntısı, Modern Hayatın Ressamı adlı kitaplarla paralel okunması, Balzac ve Zola'nın, Flaubert'in romanlarıyla da taçlanması gereken bir kitap.
David Harvey metinleri rahat akar. Dili degil ama konuları yogun ve ağırdır. Tekrar tekrar dönüş yapılacak başvuru kaynaklarıdır. Bazen ikinci ve üçüncü okumada anca oturur metnin içerdiği bilgiler zihninizde... Dikkatinizi değil sadece tekrar tekrar ona dönmenizi talep eder sizden.
April 25, 2025
Political economy
Use the concept of “creative destruction“ to link the longstanding rapture of modernity narrative.
A smart perspective to write on Paris revolutions and space!
Very clear!
Use the concept of “creative destruction“ to link the longstanding rapture of modernity narrative.
A smart perspective to write on Paris revolutions and space!
Very clear!
December 29, 2007
This is a fascinating study of the interconnectedness of change in 19th century Paris - how new financial tools, changes in commerce, and a new understanding of the role of the state revolutionized Paris. Hausmann's urban plans are the midwife of modernity, allowing for the increasing circulation of capital, promoting conspicuous consumption and reorganizing relations between social groups. Also interesting is Harvey's insistence on Hausmann's forgotten predecessors, and on the utopian visions that were smashed with the defeat of the 1848 revolution.
June 22, 2016
Decent. The discussion of Huysmann's changes to Paris after 1848 that reshaped the contours of the banks of the Loire, and thus the contours of the barricades, is probably the most interesting part.
January 29, 2013
Impresionante. Recomiendo especialmente los capítulos XII, XV, XVI y XVIII.
Breathless!
Breathless!
September 14, 2022
Obra necesaria para conocer tanto París como la Francia moderna y las transformaciones capitalistas de mediados del siglo XIX.
November 20, 2024
I don't know enough about Balzac to read this
April 8, 2007
In Paris: Capital of Modernity, “tradition” primarily appears as a legitimating resource in service of political and intellectual aims. In David Harvey’s view, Napoleon and his allies cloak “the implantation of modernity in the name of tradition” (257) – ie, that of the past century’s Enlightenment (259) or medieval Christianity and Notre Dame (245). Tradition, then, emerges as a property of set of discrete symbols particularly amenable to rhetorical use. Yet tradition is not solely the property of liberals and monarchists. Republican writers also tactically “mobilize tradition…to make political points” (258). “Tradition” thus also signifies not just specific sites but the whole of the vanished past. As David Harvey writes, the Empire “straddled the break between modernity and tradition” (258). Seen both as site and as rhetorical resource, “tradition” is passive. Whether evoked for purposes of “social control” (258) or resistance, it is a “dead weight” (258) – either hampering progress or pressing the lever of a political fulcrum, And yet, there is one counter example: that of the artisans’ struggle to protect “craft traditions” (259) against new labor divisions. Unlike politics and the arts, in David Harvey’s portrayal of working class life “tradition” still signifies material activities and practices.
October 15, 2008
This strikes me as a quasi-Marxist economic history of Paris, focusing on the Second Empire period (Napoleon III). I am fascinated by this approach to a city's history. The book is full of statistics about tax revenues, class differences, geographic distributions of rents, and -- of course -- the before and after pictures of Baron Hausmann's projects.
I recommend this book if you fancy those concepts and are willing to put up with / skip the long sections about literary movements.
I recommend this book if you fancy those concepts and are willing to put up with / skip the long sections about literary movements.
February 21, 2008
It's David Harvey doing his thing...If you like arrogant rambling Marxist diatribes on how Paris came to be Paris, this is the book for you. If you're looking for clarity, focus, or easy understanding, this is not the place to find it.
It does have some interesting things to say about French culture and capitalism, though, so perhaps it's worth wading through.
It does have some interesting things to say about French culture and capitalism, though, so perhaps it's worth wading through.
September 6, 2014
It is an amazing source for the ones that are interested in history of the city of Paris. It has also included Daumier's caricatures about Parisian life in many versions.
September 5, 2010
Be back to give my thoughts.
Displaying 1 - 17 of 17 reviews