Ibbeltje is een doodgewoon meisje. Niet altijd even schoon, niet altijd even kalm, en soms een beetje stout. Ze woont met haar vader en moeder en de katten Rosencrantz en Guildenstern in een slaperig stadje. Eén ding is niet zo gewoon: haar moeder is vroeger een kat geweest. Samen met haar ouders beleeft Ibbeltje de spannendste avonturen, waarbij ze geholpen wordt door alle poezen uit de buurt.
Although she wrote a variety of poems, songs, books, plays, musicals, and radio- en television drama, she is known best for her children's literature, for which she received the Hans Christian Andersen Award in 1988. She committed suicide a day after her 84th birthday and was buried in Amsterdam.
? Hij lag bij ons in de boekenkast en ik was vooral nieuwsgierig of het een boek is dat ik kan gaan gebruiken bij de voorleesexpress. 🤔 De verhaaltjes zijn leuk, maar wel weer veel van hetzelfde als je er een aantal gelezen hebt.... Ik ga het gewoon proberen bij het voorlezen. Het kind en/of vader en moeder hoeven niet per se van katten te houden, maar dat is wel een voordeel als je dit boekje voorleest.... MW 9/11/21 Dit boek ook deze keer weer gebruikt bij het voorlezen aan mijn Indiase gezin MW 6/2/23
Van de drie hoofdpersonen vind ik Ibbeltje het minst leuk. Moeder, die vroeger een kat is geweest, vind ik het leukste personage. Vader is heerlijk opvliegend en ik vind Ibbeltje meer een bijrol hebben. Leuke verhaaltjes waarin de katten van het gezin steeds een belangrijke sleutelrol hebben.
Het begint erg leuk en grappig, met moeder die vroeger een kat is geweest. Maar aan het einde was het een beetje te eng voor onze 6-jarige, toen de heks weer terugkwam.
This entire review has been hidden because of spoilers.
Leuk luisterboek, overeenkomsten met Minoes. Leuke avonturen, veel vaart. Afgewisseld met rake gedichten. Flip van Duijn wisselt dat heel goed af met het ‘gewone’ verhaal. Geweldige voorleesstem.
4,5* Wat een heerlijke verhalen. Niemand is altijd braaf, lief of alleen maar stout. Maar gewone mensen (of nouja, gewoon..). Erg leuk om te luisteren en fijn ingesproken met leuke stemmen door Flip van Duijn. (Voor kattenliefhebbers waarschijnlijk nog leuker dan het voor mij al was.)
Het geldt zeker niet als haar beste werk: Annie M.G. Schmidts verzon Ibbeltje vooral, begrijp ik, uit financiële overwegingen. Meer een tussendoortje om geld te verdienen dus. De verhaaltjes rond Ibbeltje, een gewoon meisje van een jaar of 10 dat met haar vader, haar moeder en twee katten in een huis woont, kwamen dan ook mede tot stand dankzij Venz.
De cacao-, chocolade- en suikerwerkenfabrikant te Vaassen wilde graag meer van zijn reeds in de jaren dertig in de markt gezette chocoladehagelslag verkopen en zag in de medewerking van de succesvolle Schmidt een goede mogelijkheid daartoe. Zo werd van Ibbeltje een hoorspelserie gemaakt die begin jaren zestig te horen was op de commerciële omroepen Radio Luxemburg en Radio Veronica. Naar aanleiding hiervan verschenen er grammofoonplaatjes en boekjes. Het niet aan een omroepzuil gebonden progammablad Televizier publiceerde voorts een feuilleton dat op de hoorspelscripts gebaseerd was. Een en ander voorzien van illustraties door Fiep Westendorp.
Die verhaaltjes vormden weer de basis voor het boek dat in 1996, zo'n anderhalf jaar na het overlijden van de populaire schrijfster en dichteres, verscheen bij uitgeverij Querido. In 2004 kreeg Ibbeltje nog weer een nieuw leven dankzij een door Burny Bos voor de AVRO geproduceerde televisieserie.
Zelf was Schmidt niet echt tevreden over haar creatie en inmiddels wordt Ibbeltje beschouwd als voorloper van haar latere, heel wat avontuurlijker ingestelde kattenpersonage Minoes. Want katten spelen een vooraanstaande rol in de verhaaltjes. Zo zijn er niet alleen de naar twee personages uit Shakespeare's tragedie Hamlet vernoemde huiskatten Rosencrantz en Guildenstern, maar is Ibbeltjes moeder vroeger een kat geweest. Dat maakt dat ze het kats machtig is en met haar voormalige soortgenoten kan praten.
Dat gegeven loopt als een rode draad door de verhaaltjes waardoor moeder Verharen daarin eigenlijk de hoofdpersoon is. Daarnaast fungeert een toverparapluutje als bindend element. Dat parapluutje zorgt ervoor dat Ibbeltje en haar vader en moeder zomaar op de Noordpool of in Luilekkerland belanden, dat de schatrijke, maar oervervelende meneer (en 'oppperopzichter') Pinkepank alles op alles zet om het te bemachtigen en dat in de verhaaltjes ook een heks opduikt.
'De verhalen in Ibbeltje komen uiteindelijk neer', schreef recensente Muriel Boll in Dagblad De Stem, 'op de confrontatie tussen goed en kwaad.' Haar collega Joke Linders was in het AD iets kritischer op de creatie van de alom geliefde Annie M.G.: 'Alle bekende ideetjes en trucjes heeft zij hier gebruikt. De zwakken worden beschermd, dieren en bramen bieden uitkomst en een vleugje toverkracht is niet te versmaden.' Om er aan toe te voegen: 'De sporen van maakwerk zijn heel duidelijk aanwezig.' En: 'In Minoes is de liefde voor katten en het verzet tegen de autoriteiten veel geloofwaardiger uitgewerkt.'
Ach, de verhaaltjes in het dik gebonden boekwerk mogen dan aan de tamme kant zijn en overduidelijk sporen van een hoorspel (inclusief versjes) bevatten, ze zijn best vermakelijk en het voorlezen waard. En het woord 'hagelslag' komt er maar twee keer in voor!
Not my favorite Annie M.G. Schmidt read, but the kids had great fun with it. I thought you could feel that it was not initially thought of as a book, but a series of radio sketches.
Om onbekende redenen is deze van Annie MG mij eerst als kind en later als vader en nog weer later als voorlezer bij de Voorleesexpress helemaal ontgaan. Ik ontdekte het bestaan van Ibbeltje via een biografie over Annie MG. Het was aangenaam kennismaken! En dan die heerlijk Bordewijkiaanse namen van die twee katten! Hoe verzint ze het. Laat de kleinkinderen maar komen.
Pas geleden heb ik dit boek Ibbeltje weer eens voorgelezen in de huisbibliotheek. De kinderen hebben genoten, maar ook de ouders die erbij waren. Het blijft een feest om een boek (voor) te lezen van Annie M.G. Schmidt. De hoofdpersonages zijn altijd zo lekker eigenwijs en de situaties altijd aandoenlijk en zeer herkenbaar. Ibbeltje is een niet altijd erg schoon, niet altijd even lief, kalm en braaf meisje. Een gewoon kind, zoals die van ons en die we waren. Met haar katse moeder en haar doodgewone vader hele doodgewone kinderavonturen beleefd.