Jump to ratings and reviews
Rate this book

Nove Ensaios Dantescos & A Memória de Shakespeare

Rate this book
Ainda muito moço, Borges começou a percorrer a árdua topografia do mundo dantesco ao longo das viagens de bonde que o levavam ao trabalho cotidiano na sucursal Miguel Cané da biblioteca municipal de Buenos Aires. Descobriu então que os labirintos em italiano se deixavam vencer pela percepção central da mais extraordinária poesia, como se fossem o simples percurso de uma viagem lúcida e reflexiva através de um outro e mesmo universo em que se espelha, conforme a visão do grande poeta italiano, a aventura do homem na Terra e depois da morte. Em 1982, os ensaios deste livro são como relatos que refazem, numa tela fragmentária, os sugestivos pormenores simbólicos da história dessa viagem, ao mesmo tempo comum e insólita.
Depois vêm “A memória de Shakespeare” e mais três contos fantásticos, em que o tranquilo domínio do estilo e as pulsantes obsessões se casam a motivos recorrentes: “Shakespeare é meu destino”, como se diz numa de suas páginas, mas além dele retornam a rosa, tantas vezes tematizada, os tigres, desta vez azuis e inalcançáveis, e o tema do duplo, que reescreve “O outro”, do Livro de areia, de outra e mais complexa perspectiva. O conjunto formaria com algumas histórias não escritas um novo livro de contos, inacabado com a morte do autor em 1986.

104 pages, Paperback

Published January 1, 2011

12 people are currently reading
115 people want to read

About the author

Jorge Luis Borges

1,599 books14.4k followers
Jorge Francisco Isidoro Luis Borges Acevedo was an Argentine short-story writer, essayist, poet and translator regarded as a key figure in Spanish-language and international literature. His best-known works, Ficciones (transl. Fictions) and El Aleph (transl. The Aleph), published in the 1940s, are collections of short stories exploring motifs such as dreams, labyrinths, chance, infinity, archives, mirrors, fictional writers and mythology. Borges's works have contributed to philosophical literature and the fantasy genre, and have had a major influence on the magic realist movement in 20th century Latin American literature.
Born in Buenos Aires, Borges later moved with his family to Switzerland in 1914, where he studied at the Collège de Genève. The family travelled widely in Europe, including Spain. On his return to Argentina in 1921, Borges began publishing his poems and essays in surrealist literary journals. He also worked as a librarian and public lecturer. In 1955, he was appointed director of the National Public Library and professor of English Literature at the University of Buenos Aires. He became completely blind by the age of 55. Scholars have suggested that his progressive blindness helped him to create innovative literary symbols through imagination. By the 1960s, his work was translated and published widely in the United States and Europe. Borges himself was fluent in several languages.
In 1961, he came to international attention when he received the first Formentor Prize, which he shared with Samuel Beckett. In 1971, he won the Jerusalem Prize. His international reputation was consolidated in the 1960s, aided by the growing number of English translations, the Latin American Boom, and by the success of Gabriel García Márquez's One Hundred Years of Solitude. He dedicated his final work, The Conspirators, to the city of Geneva, Switzerland. Writer and essayist J.M. Coetzee said of him: "He, more than anyone, renovated the language of fiction and thus opened the way to a remarkable generation of Spanish-American novelists."

Ratings & Reviews

What do you think?
Rate this book

Friends & Following

Create a free account to discover what your friends think of this book!

Community Reviews

5 stars
32 (23%)
4 stars
68 (50%)
3 stars
31 (22%)
2 stars
3 (2%)
1 star
2 (1%)
Displaying 1 - 13 of 13 reviews
Profile Image for Teresa.
1,492 reviews
January 9, 2019
Se eu tivesse lido A Divina Comédia quem sabe me teriam interessado um pouco mais os Ensaios Dantescos. As quatro histórias que os antecedem não trazem nada de novo ao que li anteriormente de Jorge Luis Borges; duplos e sonhos...
Profile Image for Eylül Görmüş.
773 reviews4,970 followers
October 10, 2023
Ay, Borges'ten öykü okumayı çok özlemişim. Borges'in Dante'ye ve eserlerine dair denemelerini içeren Dantevari Denemeler ve 4 öyküden oluşan Shakespeare'in Belleği'nden mütevellit bu kitabı, Dante kısmıyla beni epeyce zorladıysa da, öyküleriyle çok güzel sarmaladı.

İlk bölüm sahiden zor. Hem Borges'in metafizik evrenine, hem bir şeyi delice kurcalamasına, hem zorlu diline alışık olmak, hem de Dante'ye epey hakim olmak lazım bence tadına varabilmek için - ben ikinci maddede sınıfta kaldım. Dante'nin eserlerine daha hakim olup bu metni okumak isterdim, muhtemelen o zaman başka türlü bir haz alırdım.

Ve fakat o sondaki dört öykü nasıl güzel! Hele ki kitaba ismini de veren öykü - Shakespeare'in belleğinin kendisininkine transfer edilmesini kabul eden bir adamın hikâyesini anlatan o son öykü çok ama çok leziz.

"Simply the thing I am shall make me live."

Böyle bitsin. 🤍
Profile Image for Burak.
Author 3 books41 followers
October 6, 2015
Şimdiye dek elimden geldiğince fazla Borges kitabı okudum. Genel anlamda birbirine benzer öykü ve deneme seçkilerinden oluştuğu için açıkçası bir Borges kitabını diğerinden ayırmanın her zaman bir hayli zor olduğunu düşünmüşümdür. İkinci kısmındaki birkaç "genel" Borges öyküsünü bir kenara bırakırsak, "Dantevari Denemeler Shakespeare'in Belleği, belirgin bazı izlekler çerçevesinde seyreden, tanımlanma-ayrışma anlamında şanslı Borges yapıtlarından biri. Elime aldığım karton arası "kitap"lar arasında en beğendiğim Borges yapıtının "Yaratan" olduğunu her zaman söylerim. Sanırım iyi öyküden anladığım, "Tavuk Suyuna Çorba" tarzı, sonu şaşırtmacayla biten, hayat dersi yüklü metinler değil, en azından doğrudan değil, böyle bir şeyi imge yoğunluğuyla sağlayan metinler olduğu içindir. Dantevari Denemeler Shakespeare'in Belleği, metnini Dante, Shakespeare gibi okuyucunun her anlamda ilgisini çekebilecek edebiyat büyüklerinin çevresinde kursa da bu anlamdaki isteğimi yeteri kadar karşılayabildiğinden emin değilim. Örneğin, Dante'nin günahkarlara bakışı, Dante-Beatrice aşkı gibi olgulara dair ilgi çekici tespitlere yer verilen çeşitli deneme parçalarının ayrıntılı çözümlemede Borges estetiğini layığıyla yansıtabildiğinden! Borges'in metafizikle ilişkisi bilimkurguyu dahi içine alacak bir genişlikte, realist gelenek için her zaman tartışmalı olmuştur. Borges'in metafiziği ve çoklanan-geçişen gerçekliği edebiyat alanında en iyi, en olgun, en önemlisi en "dengeli" biçimde kullanan yazarlardan biri olduğunu ben yadsımıyorum. Metafiziğin ne kadar inanç, ne kadar gerçeklik, ne kadar metaforla bağlantılandırılabileceği bence Borges yazınındaki en önemli mesele ve bu kitaptaki bir öykü (Paracelsus'un Gülü), özellikle denge konusunda beni o tartışmaya yeniden götürdü. Dante'nin edebiyatı büyük edebiyattır ama acaba ideal edebiyat mıdır, Borges'in edebiyatı da büyüktür ama acaba ideal edebiyat mıdır? Ya Joyce'unki, Proust'unki? Ya da şunu soralım: bir ideal edebiyat var mıdır? Kibirli bir postmodern içgüdüyle "yok" diyeceksek, bir ideal fikrinin olmadığı yerde edebiyat var mıdır? Daha fazla uzatmadan, kitabın öteki okuyucu adaylarına yardımcı olmaktan mütevellit tavsiyeler kısmına geçeyim: eğer ilk Borges kitabınızı okumak istiyorsanız, bu kitaptan başlamayın, ikincisini, üçüncüsünü okuyacaksanız da gerek yok. Edebiyat tarihinin belki de en büyük ismi olan Dante, Borges'le beraber ilginizi çekiyorsa elbette bu kitabı öne alın. Bir aşıksanız ve Dante-Beatrice aşkı ilginizi çekiyorsa elbette öne. Kitapta Shakespeare ağırlığı yok, Shakespeare hayranları Borges sıralamalarını değiştirmek zorunda değil. Son cümlem: sıralamanın ötesinde bir Borges kitabını son kertede birine tavsiye etme ve etmeme işi bana ancak komik gelir.
Profile Image for monique.
302 reviews27 followers
December 23, 2023
a quantidade de cenas da Divina Comédia citadas e descritas das quais não tenho memória é mais impressionante (porém, não surpreendente) que os ensaios em si. acho que gostei mesmo só de uns quatro ou cinco. A Memória de Shakespeare, ao contrário do que pensei, não é outra coleção de ensaios e sim de quatro contos. infelizmente, só o primeiro —em que Borges se coloca como protagonista duplo e recebe do seu eu futuro e suicida a previsão da escrita do conto enquanto o narra— me fascinou; amo qualquer pitada de metalinguagem. por algum motivo a narração de Os Tigres Azuis me lembrou Lovecraft, o que foi meio angustiante e tedioso, pois detesto praticamente tudo que li dele; no entanto, o final misterioso me lembrou que sou burra e deveria me poupar de qualquer crítica a autores de renome. também não acho que tenha entendido A Rosa de Paracelso completamente, mas, perto d'As Elegias de Duíno, que também li neste segundo semestre, qualquer simbologia obscura parece cristalina. quanto ao conto que dá título à pequena antologia, o potencial da sua premissa é completamente desperdiçado: andar por aí com as memórias de Shakespeare lutando por lugar na sua mente até começar a apagar sua própria identidade deveria ser uma viagem bem mais insana ou impactante, e esta não me marcou nem um pouco.

A afirmação "Um livro é as palavras que o compõem" corre o risco de parecer um axioma insípido. Mesmo assim, todos tendemos a acreditar que existe uma forma separável do fundo e que dez minutos de diálogo com Henry James nos revelariam o "verdadeiro" argumento de Outra Volta do Parafuso. Penso que talvez não seja verdade; penso que Dante não estava mais informado sobre Ugolino que o que está dito em seus tercetos. Schopenhauer declarou que o primeiro volume de sua obra capital consiste em um único pensamento, e que não encontrou modo mais breve de transmiti-lo. Dante, ao contrário, diria que tudo o que imaginou sobre Ugolino está nos debatidos tercetos. 

No tempo real, na história, toda vez que um homem se vê diante de várias alternativas, opta por uma e elimina e perde as demais; o mesmo não acontece no tempo ambíguo da arte, semelhante ao da esperança e ao do esquecimento. Hamlet, nesse tempo, é são e é louco. Na treva de sua Torre da Fome, Ugolino devora e não devora os cadáveres amados, e essa ondulante imprecisão, essa incerteza, é a estranha matéria de que é feito. Assim, com duas possíveis agonias, sonhou-o Dante e assim o sonharão as gerações.
Profile Image for Carlos Eduardo Sarubbi.
29 reviews1 follower
July 16, 2023
Primeiro livro que leio do mestre argentino. Posso resumir o estilo em dois adjetivos: uma clareza ímpar e uma erudição sem tamanho. Já quero ler tudo q ele escreveu.
Profile Image for Carolina.
401 reviews8 followers
March 1, 2023
Pequenino livro, mas que apesar de tudo é muito denso.

Começa com alguns contos, com a escrita sofisticada e mística de Borges, em que ele analisa o seu final de vida e o seu sentido. Depois, passamos para "Nove Ensaios Dantescos", e é sobre isto que tenho mais a dizer.

Estes ensaios dantescos são apenas compreensíveis para quem tenha uma mínima noção da "Divina Comédia", de Dante. Por acaso (só por acaso), eu já li esse calhamaço de aborrecimento que é a Divina Comédia, e - graças a isso - consegui perceber mais ou menos sobre o que Borges queria falar. Mas, tal como a Comédia é uma chatice daquelas grandes, falar sobre ela acaba por ser também muito, muito chato.

Portanto, temos metade de um livro muito interessante, e outra metade aborrecida até à morte. O que fazer?
Profile Image for Gulliver's Bad Trip.
282 reviews30 followers
April 28, 2022
Tal como Bolaño profetizou, na verdade, recomendou, estou lendo mais Borges. E, desde então, ele também não sai da minha cabeça assombrando minhas memórias. Mas nunca acreditei em fantasmas mesmo. Falando nisso, talvez um dia me incomode de ler um dos discípulos mais tediosos do argentino, por acaso conterrâneo meu que dispensa apresentações já que é um ilustre best-seller membro recente da espectral ‎Academia Brasileira de Letras, Paulo Coelho, como todo mundo sabe. Ouvi falar também do Saramago mas ele também não me parece muito mais promissor, realmente. Outro dia talvez...
Profile Image for belisa.
1,464 reviews43 followers
July 23, 2018
her zamanki gibi nefisti...
Profile Image for Paulo Martins.
84 reviews5 followers
July 22, 2023
Uma leitura breve, entre nove textos sobre a obra de Dante que me fizeram querer gritar de tão bons, e um punhadinho de contos que demonstram porque Borges é um mestre
Profile Image for Serkan Basaran.
77 reviews
December 5, 2025
İlahi Komedya'yı okuduğum halde Dante kısımları güzel gelmedi. Kitabın sonundaki 4 öykü güzel sadece.
Profile Image for Marta D'Agord.
226 reviews16 followers
March 9, 2021
Em seu emprego como catalogador de biblioteca, Borges era continuamente leitor: antes durante e depois: “Durante uma ou duas horas por dia, enquanto ia e voltava de bonde, fui avançando na leitura da divina Comédia, com o auxílio, até o Purgatório, da tradução em prosa de Carlyle e então subindo o resto do caminho sozinho” (Como relata em Um ensaio autobiográfico). Nestes Ensaios Dantescos, ele nos mostra como desvenda os universos escondidos em cada verso, fazendo bom uso dos diversos intérpretes e interpretações. Seria Dante um dogmático? Não poderia sê-lo, pois ousara forjar os arcanos a que a pena do Espírito Santo não faz mais do que aludir: a meta bem que poderia suscitar uma culpa. Ousara equiparar Beatriz Portinari com a Virgem e com Jesus. Ousara antecipar determinações do inescrutável Juízo Final, julgara e condenara as almas de papas simoníacos e salvara a do averroísta Siger, que pregara o tempo circular. Essa culpa teria sido simbolizada na trágica fábula de Ulisses. Esse Ulisses de Dante teria influenciado Melville. Afirmou-se que o Ulisses de Dante prefigura os famosos exploradores que séculos depois chegariam às Américas. Mas, séculos antes um escandinavo chegou à ilha da Groenlândia, mas Dante não sabia, o escandinavo tende a ser secreto, a ser uma espécie de sonho. Em um mesmo ensaio, história, poesia, influência, sonho, inconsciente se encadeiam formando um texto. Vale lembrar Barbara Cassin, para quem: Borges via com exatidão: a forma moderna do fantástico é a erudição. Dante e Shakespeare, leituras de uma vida.
Displaying 1 - 13 of 13 reviews

Can't find what you're looking for?

Get help and learn more about the design.