Er wordt de laatste tijd zoveel gezegd en eens zoveel voedingstips gegeven: geen brood meer eten, vis met groenten maar geen aardappelen erbij of aardappelen met groenten zonder vis etc. Ik zag en zie eerlijk gezegd door de bomen het bos niet meer. Jullie wel nog?
In grote lijnen zijn "ze", de gezondheidsspecialisten, er ondertussen wel uit dat diëten uit den bozen zijn en dat je je nog goed moet kunnen voelen en niet het gevoel moet hebben dat je niets meer mag eten.
Ik las dit boek omdat ik al heel mijn leven 'vecht' met eten: al sinds kinds af aan heb ik overgewicht en stond ik op (strenge) diëten die dan overgingen in de eetbuistoornis en daar zit ik nu nog altijd ergens tussen.
Ik vond het een goed boek omdat je eerst heel veel informatie te lezen kreeg en er werden eigenlijk nooit verplichtingen opgelegd al wordt er wel meermaals herhaald: wat je doet moet je goed doen. Bij mij persoonlijk heeft vooral de achtergrondinformatie mij geholpen om beginnen na te denken over wat dit boek echt wilt zeggen: overal zit suiker in, de mens heeft eigenlijk niet door hoeveel suiker die binnen krijgt en het zou wel eens goed zijn als we daar op zouden letten. Dat ga ik dan ook doen, letten op maar ik ga me niet alle suiker verbieden. Dat vind ik op dit moment nog onhaalbaar en om eerlijk te zijn ben ik ook wel wat bang voor de afkickverschijnselen. Ooit komt het er wel van... Zoals zoveel dat ooit nog wel komt... Ik vind het al een hele stap om mezelf er (meer) bewust van te zijn en denk dat ik daardoor automatisch minder suiker ga eten.