In de kathedraal van Den Bosch wordt een pater vermoord. Hij blijkt kort daarvoor een mysterieus document in veiligheid te hebben gebracht, dat lijkt te verwijzen naar de menora, de grote gouden zevenarmige kandelaar die in het jaar 70 na Christus door de Romeinen als oorlogsbuit uit de tempel in Jeruzalem is meegenomen. Zou de menora nog bestaan? Welke tocht door de geschiedenis heeft hij dan gemaakt? Zou het mysterieuze document aanwijzingen bevatten om het heilige voorwerp op te sporen? Fanatieke religieuze groepen gaan over lijken om het document in handen te krijgen, maar wat zijn hun motieven? Ben Lorentz en zijn geliefde raken ongewild bij de zaak betrokken. Kunnen zij hem ontrafelen?
De verdwenen menora is een literaire thriller die feiten en fictie uit heden en verleden verbindt en de lezer meevoert op een spannende zoektocht naar de gouden kandelaar die zijn onrechtmatige eigenaren ongeluk lijkt te brengen.
Jan Cornelis Terlouw was a Dutch politician, physicist and author. A member of the Democrats 66 (D66) party, he served as Deputy Prime Minister of the Netherlands from 1981 to 1982 under Prime Minister Dries van Agt.
Spanning en historische feiten in een thriller van internationale allure
In de kathedraal van Den Bosch wordt een pater vermoord. Hij blijkt kort daarvoor een mysterieus document in veiligheid te hebben gebracht, dat lijkt te verwijzen naar de menora, de grote gouden zevenarmige kandelaar die in het jaar 70 na Christus door de Romeinen als oorlogsbuit uit de tempel in Jeruzalem is meegenomen.
Zou de menora nog bestaan? Welke tocht door de geschiedenis heeft hij dan gemaakt? Zou het mysterieuze document aanwijzingen bevatten om het heilige voorwerp op te sporen? Fanatieke religieuze groepen gaan over lijken om het document in handen te krijgen, maar wat zijn hun motieven? Ben Lorentz en zijn geliefde raken ongewild bij de zaak betrokken. Kunnen zij hem ontrafelen?
Het was een spannend boek. De hoofdpersonen, en vooral Ben wisten een plekje bij mij te krijgen. Door deze "verbinding" met een persoon in het verhaal wilde ik verder lezen!
Diverse verhaallijnen komen op een fantastische wijze bij elkaar. En bovendien is het ook nog enorm informatief!
Dit is een beetje een vreemd boek,ik heb het met plezier gelezen maar het duurde echt wel even voor ik 'erin' kwam. De hoofdpersonen uit het verhaal blijven erg tweedimensionaal (dat is jammer) en sommige personen gedragen zich ronduit ongeloofwaardig (bijvoorbeeld inspecteur Wolfswinkel die het wel best lijkt te vinden dat mensen op eigen houtje onderzoek gaan doen naar gevaarlijke mensen/organisaties). Het verhaal wisselt steeds van perspectief, eerst historisch versus nu en later vanuit verschillende personen. Regelmatig moet je na een halve bladzijde alweer schakelen, dat is erg vermoeiend lezen. Ik heb het boek ook vaak weggelegd daarom. Waarom het dan toch een fijn boek is? Omdat de research en de historische feiten zo interessant zijn. De research voor dit boek moet heel goed gedaan zijn. En die feiten zijn dan weer mooi verbonden ann wat fictie is. Drie sterren vanwege de vermoeiende schrijfstijl enerzijds én vanwege de interessante feitjes en combinaties anderzijds.
Een erg interessant boek! Het verhaal gaat, zoals de titel al doet vermoeden, over de verdwenen menora. Het gaat ook over de moord op een priester en zijn huishoudster. De zoon van de een en de dochter van de ander proberen erachter te komen wie hiervoor verantwoordelijk zijn. Door het verhaal heen verweven wordt de geschiedenis van de verdwenen menora beschreven, en daarmee ook de geschiedenis van de joden en de katholieke kerk.
Een bijzonder goed geschreven boek over een verloren gegane Menorah uit de Tweede Joodse Tempel. Het boek is geromantiseerd, maar gebaseerd op historische feiten. Een spannend boek over een verdwenen Joodse schat.
Hartstikke interessant onderwerp en leuk dat Jan Terlouw een nieuw genre uitprobeert. In dat opzicht is De verdwenen menora leuk om te lezen. Maar dat maakt het helaas nog geen goede thriller. De karakters zijn extreem oppervlakkig en hun gedrag in bepaalde situaties is erg onrealistisch. Bijvoorbeeld: de ouders van de hoofdpersonen worden vermoord. Hun reactie is erg vlak en stijf. Ze condoleren elkaar, daar blijft het bij. De emoties die met zo'n heftige gebeurtenis gepaard gaan (angst, woede, verdriet, onbegrip, wie heeft dit gedaan, waarom?) blijven uit. Halverwege worden de hoofdpersonen verliefd op elkaar, dat voelde ook erg geforceerd aan, en hun omgang met elkaar voelde niet voldoende uitgewerkt. Twee personen waarvan allebei de ouders gruwelijk zijn vermoord en die samenwerken om de daders te pakken, hebben een heel bijzondere emotionele dynamiek, lijkt mij, die je als auteur kan uitwerken om de karakters en hun relatie menselijker en krachtiger te maken. Dat gebeurde helaas niet, daardoor voelden de karakters erg vlak. Ook het einde viel tegen. In plaats van een spannende ontknoping, liep alles met een anticlimactische sisser af. De (vermoedelijke) dader werd niet geconfronteerd, de menora werd later toevallig gevonden.
De verdwenen menora is best een interessant boek, ook omdat het deels op echte feiten is gebaseerd. Toch heeft het een aantal minpunten. In het boek komt zowel het heden als verleden aan bod. In het eerste deel wisselen de hoofdstukken in het heden en verleden zo vaak dat het irritant wordt. Veel hoofdstukken zijn zo kort dat je amper in het verhaal kan komen. In het tweede gedeelte draait het vooral om het heden en kom je eindelijk iets meer in het verhaal. Dat is echt een verademing. Het einde vind ik nogal teleurstellend. Ik vind het nogal zwak, omdat veel dingen onopgelost blijven. Natuurlijk is dat in het echte leven soms ook zo, maar bij een thriller verwacht je toch iets meer. Ook de liefdesverhouding tussen Ben en Simone komt nogal uit de lucht vallen. Daarnaast is het vreemd dat de hoofdpersonen in het boek zoveel tijd hebben voor onderzoek. Ze kunnen zo gemakkelijk hun andere verplichtingen, zoals werk, laten vallen. Overigens is dat in al de boeken van Jan en Sanne Terlouw het geval. Dat is niet erg geloofwaardig. De reden dat ik het boek toch uitgelezen heb, is dat ik wilde weten hoe het verhaal zou eindigen.
Met slechte dialogen en een nauwelijks te ontwaren spanningsboog is dit boek, dat de lezer op de achterkant een haast Dan Brown-achtige zoektocht naar de waarheid belooft, een enorme tegenvaller. De (liefdes)relatie tussen Ben Lorentz en whatsherface is nauwelijks te herkennen en moet om de zoveel pagina's letterlijk in het gezicht van de lezer worden gegooid. Ook de interactie tussen die twee -en andere personages komt over als houterig en ongeïnspireerd. Als laatste nog het verschil heden/verleden. Dit wordt soms in zulke korte hoofdstukjes behandeld dat het nut ervan volledig vervalt. Ondanks dat ik halverwege al de neiging had om het boek dicht te slaan, heb ik hem toch uitgelezen. Ik raad je aan dit boek zo snel mogelijk aan een minder goede kennis cadeau te geven of op de eerste de beste rommelmarkt onder te brengen. Eindoordeel: 1 ster, omdat je helaas niet minder kunt geven.
In het boek wisselt de verhaallijn over Ben en Simone af met een vertelling over de geschiedenis van de menora. In het eerste deel van dit boek ligt dit tempo te hoog. De hoofdstukken zijn om en om in het heden of het verleden, en elk hoofdstuk beslaat maar een pagina of 3. Hierdoor kon ik niet echt in het verhaal komen. Deel II gaat m.n. over de tegenwoordige tijd. De combinatie van feiten en fictie en verleden en heden vind ik interessant, maar er had wat meer balans in het boek mogen zitten. De geschiedenis wordt misschien iets te veel belicht in de verhouding tot de huidige tijd. Vooral omdat de personages vrij oppervlakkig zijn beschreven en niet uitgediept. Maar desalniettemin een prima boek voor de vakantieperiode.
De reders en reders boeken vind ik persoonlijk fijner om te lezen. Dit is beslist geen slecht boek. Maar de hele korte hoofdstukken en het constante gespring van de geschiedenis van de kandelaar en wat er mee gebeurde in het heden stond mij een beetje tegen. Het is wel een heel goed gegeven waar ik wel nieuwsgierig naar ben. Dus een gemiddelde leeservaring.
Een thriller? Ja wel een beetje. Literair? Soms een zin. Verder neemt het verhaal je wel mee. Maar zoals op de voorkant gesuggereerd wordt, een literaire thriller, dat is het niet.
Origineel plot. Veel historische geiten vermengd met een duidelijke persoonlijke mening van de auteurs over de Roomse kerk (die misschien niet iedereen zal bevallen).