Обикновено не съм фен на лириката, защото не я разбирам. Мразя часовете, в които трябва да анализирам или да пиша по нещо, което не ми е познато, не мога да го проумея.
Не знам как се пише ревю на подобна книжка, за това няма да го броя съвсем като такова.
Макар и да не разбирам, голяма част творбите на Дамянов ми харесаха. Просто, катат ме да се замисля, или просто ми харесва как звучат.