What do you think?
Diary of a... #4
Diary of a Taekwondo Master
In illustrated diary format, the hilarious tale of a boy who is a taekwondo master—not! Marcus is a math whiz who is not good at sports. But his dad, a self-help author, is convinced otherwise. He believes that Marcus can achieve anything he sets his mind to—with hilarious results. Flint's gentle, satiric humor and comic drawings will have readers laughing out loud while learning a surprising amount about taekwondo.
108 pages, Paperback
First published January 1, 2013
About the author
Shamini Flint
75 books332 followersShamini Flint lives in Singapore with her husband and two children. She began her career in law in Malaysia and also worked at an international law firm in Singapore. She travelled extensively around Asia for her work, before resigning to be a stay-at-home mum, writer, part-time lecturer and environmental activist, all in an effort to make up for her 'evil' past as a corporate lawyer!
Shamini writes children's books with cultural and environmental themes including Jungle Blues and Turtle takes a Trip as well as the 'Sasha' series of children's books. She also writes crime fiction featuring the rotund Singaporean policeman, Inspector Singh. Singh travels around Asia stumbling over corpses and sampling the food ...
Shamini writes children's books with cultural and environmental themes including Jungle Blues and Turtle takes a Trip as well as the 'Sasha' series of children's books. She also writes crime fiction featuring the rotund Singaporean policeman, Inspector Singh. Singh travels around Asia stumbling over corpses and sampling the food ...
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 13 of 13 reviews
January 7, 2021
After trying soccer, cricket and rugby Marcus is trying taekwondo now on his dad's insistence. Marcus thinks that taekwondo is like dancing and he is happy for once that this isn't a physical contact sport. Also, he is friends with the school bully JT now so he is doubly happy. That happiness doesn't last as there's a new student at school, Jon who insists on being called Hulk and who also looks like Hulk.
Hulk wants Marcus to do his homework. Hulk also joins Marcus' taekwondo class and wants to spar with Marcus. Hulk wants to fight Marcus but Marcus tells him that JT will fight in his place. When Marcus finds out that JT is improving his grades and he might get his pet kitten back as long as JT doesn't get in any fights, Marcus re-thinks the whole things and tells Hulk that JT can't fight him. Hulk tells him to sign up for the taekwondo competition. His dad and his master don't know about the competition but another master prepares him for it.
Marcus' friends from other sports help him and cheer him on and he ends up winning the competition. When his dad and his master find out about the fight, they rush to the arena and Marcus' dad tells him that this was dangerous and he doesn't want him to continue with taekwondo anymore and he wants him to join a sport where he gets to stay away from other competitors.
In the last book, I wanted his dad to realize that may be physical sport isn't for Marcus but I think he was getting good at this and even starting to actually enjoy this but now his dad doesn't want him doing this anymore? I think he realized a little too late. Anyway, overall this was better than the Diary of a Rugby Champ.
3 stars
Hulk wants Marcus to do his homework. Hulk also joins Marcus' taekwondo class and wants to spar with Marcus. Hulk wants to fight Marcus but Marcus tells him that JT will fight in his place. When Marcus finds out that JT is improving his grades and he might get his pet kitten back as long as JT doesn't get in any fights, Marcus re-thinks the whole things and tells Hulk that JT can't fight him. Hulk tells him to sign up for the taekwondo competition. His dad and his master don't know about the competition but another master prepares him for it.
Marcus' friends from other sports help him and cheer him on and he ends up winning the competition. When his dad and his master find out about the fight, they rush to the arena and Marcus' dad tells him that this was dangerous and he doesn't want him to continue with taekwondo anymore and he wants him to join a sport where he gets to stay away from other competitors.
In the last book, I wanted his dad to realize that may be physical sport isn't for Marcus but I think he was getting good at this and even starting to actually enjoy this but now his dad doesn't want him doing this anymore? I think he realized a little too late. Anyway, overall this was better than the Diary of a Rugby Champ.
3 stars
March 30, 2022
سلام
نام ترجمه به فارسی: ورزشکار زورکی
نشر پرتقال فکر میکنم تا الان ۴ تا جلد از این مجموعه رو ترجمه و منتشر کرده:
۱_ ستاره فوتبال
۲_ استاد تکواندو
۳_ قهرمان دو و میدانی
۴_ نابغه تنیس
من تا الان که ۳ تاش رو خوندم بامزه هستن و تصویر هاش هم خیلی بانمک است.
نام ترجمه به فارسی: ورزشکار زورکی
نشر پرتقال فکر میکنم تا الان ۴ تا جلد از این مجموعه رو ترجمه و منتشر کرده:
۱_ ستاره فوتبال
۲_ استاد تکواندو
۳_ قهرمان دو و میدانی
۴_ نابغه تنیس
من تا الان که ۳ تاش رو خوندم بامزه هستن و تصویر هاش هم خیلی بانمک است.
July 29, 2018
Een jongen wordt geforceerd door zijn vader om Taekwondo uit te oefenen. Heeft hij er zin in? Nee.
Ik wist eigenlijk niet dat dit een deel was in een serie. Ik zag gewoon dit boek, was geinteresseerd (en een beetje aan het zuchten, zie ietsje verder in de review waarom), en nam hem mee. Toen ik thuiskwam en ik begon met lezen zag ik dat er dingen werden verteld die in eerdere boeken waren gebeurd. Zoals de vriendschap tussen hem en degene die hem altijd pestte. Of dat hij verteld over de andere sport-dingen die hij al heeft gedaan. Het hinderde niet te veel, maar het was wel een beetje jammer. Ach, en niet alsof mijn bibliotheek meerdere delen heeft naast dit deel. Alleen blijkbaar deel 1 hebben ze. :P
Ontmoet Marcus, een jongen die veel liever niet wilt sporten, maar nu op Taekwondo moet. Ik lag even dubbel omdat hij dacht dat Vechtkunst gewoon betekende dat men ging tekenen en schilderen. Daar ging een droom toen hij achter de waarheid kwam. Ik vond het toch leuk dat hij het probeerde, en ik lag nog verder dubbel om hem de bewegingen te zien maken en er maar zijn eigen draai aan probeert te maken. Hij maakte zelfs een paar eigen bewegingen.
We hebben ook weer een pestkop, want dat kan natuurlijk niet ontbreken of zo? Ik vond die jongen echt sneu, en ik vond het nog sneuer dat niemand er per se iets aan deed. Ze lieten Marcus maar een beetje aan zijn lot. Ja, later helpt Erik (een niet zo'n aardige man, en dat is nog lief gezegd) hem als er een wedstrijd aankomt die belangrijk is voor Marcus en zijn beste vriend, maar verder is het net alsof iedereen gewoon de oogjes dichtdoen.
En moet die instructeur nu Yoda-praten? Ik vond het nogal gemeen. Die man kan waarschijnlijk gewoon niet zo goed Nederlands (of wat de taal is die het boek origineel is) en praat vreemd. Ik heb wel meer mensen die een taal niet spreken zo horen praten en ik heb nou nooit gedacht OMG Yoda. Maar ach.
Waarom moeten ouders toch zo doordrammen? Sorry hoor, maar als ik een kind had en hij wilde echt niet op sport, dan gaat ie niet op sport. Zo makkelijk is het toch? Waarom zou ik mijn kind forceren om dingen te doen? Als hij uiteindelijk toch nog uit zich zelf wil, dan is het goed, dan gaan we ervoor. Maar ik word echt moe van ouders die blijkbaar niet willen snappen dat misschien hun kind al blij is en gewoon lekker wil rekenen of wil leren.
Helaas moet ik zeggen dat ik eigenlijk wel een beetje zat ben van de overvloed aan Dagboek van, blablabla dagboek blabla. Eerst vond ik ze nog leuk, maar nu zijn er zoveel dat ik, als ik er een zie, toch even met mijn ogen rol. En het is ook nog eens zo erg dat ELK boek zoals dit gewoon dezelfde formula toepast. Je neemt een kind, je zorgt dat ie niet veel kan, laat de lezer zijn stuntelige leven zien met natuurlijk een groepje ouders die niks kan of "hilarisch" het kind voor schut zetten. Je gooit er een berg illustraties bij, en voila, boek gedaan. Ik heb nu al tig van deze Dagboek dingen gelezen, en echt, het is gewoon allemaal hetzelfde. Ik zag bij deze echt niks nieuws wat ik niet al in tig andere Dagboeken had gezien. Ja, dit wimpy kind had weer eens een andere hobby, maar voor de rest loopt het verhaal en de hoe het karakter zich ontwikkeld, de situaties die hij ontmoet, hetzelfde. In plaats dat ik het creatief vind, denk ik dat de schrijvers gewoon lekker met de hype meegaan. Makkelijk verdienen of zo. Sorry als dit gemeen klinkt, maar zo voelt het wel voor mij. Het is net als je in YA opeens een onderwerp veel ziet voorkomen, zoals de vampier hype, of de dystopia hype. Iedereen gaat opeens voor dat onderwerp. :P
Zoals je ziet, ik heb nou niet echt veel goeds te vertellen over het boek. Ik heb nog twee dingetjes die ik wel goed vond, ja ja, en dat zijn de illustraties. Ik vond ze grappig en ze pasten goed bij het verhaal en Marcus en hoe hij dingen deed. Het leek soms vrij simpel maar dan trok Marcus weer een gekke bek en ik lag dubbel.
Ook dat we wat leren over Taekwondo was leuk. Hoe knoop je je gordel? Wat zijn de verschillende kleuren, en nog wat andere dingen.
Dus ja, niet helemaal een boek dat ik erg leuk vond, waarschijnlijk ook voornamelijk vanwege de overvloed van Dagboeken die altijd hetzelfde zijn. Ik hoor je nu zeggen, maar Mehsi? Waarom lees je ze dan? Nou, omdat ik toch hoop dat ik er een zal vinden die anders is dan de anderen! Maar misschien moet ik deze queste dat gewoon opgeven.
Ik weet dus niet of ik dit boek zou aanraden.
Review first posted at https://twirlingbookprincess.com/
Ik wist eigenlijk niet dat dit een deel was in een serie. Ik zag gewoon dit boek, was geinteresseerd (en een beetje aan het zuchten, zie ietsje verder in de review waarom), en nam hem mee. Toen ik thuiskwam en ik begon met lezen zag ik dat er dingen werden verteld die in eerdere boeken waren gebeurd. Zoals de vriendschap tussen hem en degene die hem altijd pestte. Of dat hij verteld over de andere sport-dingen die hij al heeft gedaan. Het hinderde niet te veel, maar het was wel een beetje jammer. Ach, en niet alsof mijn bibliotheek meerdere delen heeft naast dit deel. Alleen blijkbaar deel 1 hebben ze. :P
Ontmoet Marcus, een jongen die veel liever niet wilt sporten, maar nu op Taekwondo moet. Ik lag even dubbel omdat hij dacht dat Vechtkunst gewoon betekende dat men ging tekenen en schilderen. Daar ging een droom toen hij achter de waarheid kwam. Ik vond het toch leuk dat hij het probeerde, en ik lag nog verder dubbel om hem de bewegingen te zien maken en er maar zijn eigen draai aan probeert te maken. Hij maakte zelfs een paar eigen bewegingen.
We hebben ook weer een pestkop, want dat kan natuurlijk niet ontbreken of zo? Ik vond die jongen echt sneu, en ik vond het nog sneuer dat niemand er per se iets aan deed. Ze lieten Marcus maar een beetje aan zijn lot. Ja, later helpt Erik (een niet zo'n aardige man, en dat is nog lief gezegd) hem als er een wedstrijd aankomt die belangrijk is voor Marcus en zijn beste vriend, maar verder is het net alsof iedereen gewoon de oogjes dichtdoen.
En moet die instructeur nu Yoda-praten? Ik vond het nogal gemeen. Die man kan waarschijnlijk gewoon niet zo goed Nederlands (of wat de taal is die het boek origineel is) en praat vreemd. Ik heb wel meer mensen die een taal niet spreken zo horen praten en ik heb nou nooit gedacht OMG Yoda. Maar ach.
Waarom moeten ouders toch zo doordrammen? Sorry hoor, maar als ik een kind had en hij wilde echt niet op sport, dan gaat ie niet op sport. Zo makkelijk is het toch? Waarom zou ik mijn kind forceren om dingen te doen? Als hij uiteindelijk toch nog uit zich zelf wil, dan is het goed, dan gaan we ervoor. Maar ik word echt moe van ouders die blijkbaar niet willen snappen dat misschien hun kind al blij is en gewoon lekker wil rekenen of wil leren.
Helaas moet ik zeggen dat ik eigenlijk wel een beetje zat ben van de overvloed aan Dagboek van, blablabla dagboek blabla. Eerst vond ik ze nog leuk, maar nu zijn er zoveel dat ik, als ik er een zie, toch even met mijn ogen rol. En het is ook nog eens zo erg dat ELK boek zoals dit gewoon dezelfde formula toepast. Je neemt een kind, je zorgt dat ie niet veel kan, laat de lezer zijn stuntelige leven zien met natuurlijk een groepje ouders die niks kan of "hilarisch" het kind voor schut zetten. Je gooit er een berg illustraties bij, en voila, boek gedaan. Ik heb nu al tig van deze Dagboek dingen gelezen, en echt, het is gewoon allemaal hetzelfde. Ik zag bij deze echt niks nieuws wat ik niet al in tig andere Dagboeken had gezien. Ja, dit wimpy kind had weer eens een andere hobby, maar voor de rest loopt het verhaal en de hoe het karakter zich ontwikkeld, de situaties die hij ontmoet, hetzelfde. In plaats dat ik het creatief vind, denk ik dat de schrijvers gewoon lekker met de hype meegaan. Makkelijk verdienen of zo. Sorry als dit gemeen klinkt, maar zo voelt het wel voor mij. Het is net als je in YA opeens een onderwerp veel ziet voorkomen, zoals de vampier hype, of de dystopia hype. Iedereen gaat opeens voor dat onderwerp. :P
Zoals je ziet, ik heb nou niet echt veel goeds te vertellen over het boek. Ik heb nog twee dingetjes die ik wel goed vond, ja ja, en dat zijn de illustraties. Ik vond ze grappig en ze pasten goed bij het verhaal en Marcus en hoe hij dingen deed. Het leek soms vrij simpel maar dan trok Marcus weer een gekke bek en ik lag dubbel.
Ook dat we wat leren over Taekwondo was leuk. Hoe knoop je je gordel? Wat zijn de verschillende kleuren, en nog wat andere dingen.
Dus ja, niet helemaal een boek dat ik erg leuk vond, waarschijnlijk ook voornamelijk vanwege de overvloed van Dagboeken die altijd hetzelfde zijn. Ik hoor je nu zeggen, maar Mehsi? Waarom lees je ze dan? Nou, omdat ik toch hoop dat ik er een zal vinden die anders is dan de anderen! Maar misschien moet ik deze queste dat gewoon opgeven.
Ik weet dus niet of ik dit boek zou aanraden.
Review first posted at https://twirlingbookprincess.com/
November 19, 2013
I haven't read the rest of the series (and there are references to the previous books) but I still enjoyed it :) Though I wish the main character wasn't so clueless of the world around him. How does he not know who Bruce Lee is?
September 25, 2018
En weer een graphic novel in dagboek-vorm. Deze keer gaat Marcus de hoofdpersoon op Taekwondo, een vechtkunst die helaas niks te maken blijkt te hebben met schilderen of een andere kunstvorm. Veel grappige tekeningen, een paar lesjes in Taekwondo en verder een mager verhaal over pesters, vrienden, lastige ouders en onaangename volwassenen. Toch drie sterren want elke nieuwe generatie groep 5 gaat voor het eerst kennismaken met dit soort boeken en deze past beter bij deze leeftijd dan 'een Loser' of 'Muts'. In de bibliotheek vind je dit boek bij de informatieve Hobby en Sport boeken. Dus actief promoten om het de kast uit te krijgen.
Vanaf 8 jaar.
Vanaf 8 jaar.
March 5, 2019
An amazing book where you get to know the world of Taekwondo!🥋
May 20, 2020
An amazing book where you can share with young kids that like to know the world of Taekwondo.
Introduce to my TKD Club kids.
Introduce to my TKD Club kids.
October 12, 2022
wow i love this book J.T. is such a good friend and marcus got powers baybay!
November 4, 2022
I loved this funny book. It felt evenly split between text and illustration. I'm looking for books that a middle grade kid with lower reading ability would want to read and this series fits well!
December 4, 2021
Bought as a gift for my nephew. Cute and I think he'll enjoy it, but it wasn't my favorite early readers/“Branches” style book.
Read
January 20, 2018Super fun! My son loved it!
October 15, 2018
Great
I love this book because it expresses the boys feelings and how they draw the expressions wow it’s super cool.
I love this book because it expresses the boys feelings and how they draw the expressions wow it’s super cool.
Displaying 1 - 13 of 13 reviews