Gott braucht dich nicht. Eine Bekehrung

by Esther Maria Magnis

nan

Genres: Religion, Biography, Roman, Nonfiction, Christianity, Christian

238 pages, Hardcover

First published January 1, 2012

About the author

Esther Maria Magnis, a German writer, was born in 1980. She studied comparative religion and history in Germany and Italy and has worked as a journalist. She now lives and works in southwestern Germany.

Reviews

[Lena Ott · Rating 5 out of 5]

Sitz hier und heule. Ich weiß nicht was ich sagen soll. Ich hab so viele Fragen an Gott. Und gleichzeitig inspiriert mich dieser ehrliche Glaube von Esther so sehr.

Das ehrlichste Buch über den Glauben, das ich bis jetzt gelesen hab. Spannender als jeder Roman.

[Annemiek Groeneweg · Rating 5 out of 5]

Hier kan ik niet over uit. Dit boek verslond me met huid en haar - ik las het niet, het las mij. En dat wil ik opnieuw en opnieuw. Onwaarschijnlijk direct, rauw, ontzagwekkend en liefdevol - recht uit en recht in je hart. Over geloven in God en wat dat zegt en betekent, terwijl het misschien ook vooral gaat over verliezen, diep diep verliezen en op de bodem van alles en dan nog net daaronder hoop vinden. De beschrijving van wat dit boek met me doet las ik in het verhaal zelf:

‘(..) dat raakt mij ook vandaag nog zo dat ik niet op kan springen (..) maar moet blijven zitten, en niets meer kan zeggen’

[Mark Maliepaard · Rating 5 out of 5]

Wat een rotboek. Oprecht lang niet zo'n naar en tegelijkertijd fabuleus boek gelezen, juist omdat het zo'n confronterend boek is en het zo tot denken over en tot geloven aanzet. Hoe kun je zo in godsnaam leven, mag je je toch wel afvragen? De lijdensweg om je heen is de lijdensweg van jezelf, Esther. En je moet.
Het boek vertelt een strijd die herkenbaar kan aandoen. Het roept vragen op, frustratie, wanhoop, en hoop. Geloof gaat weg en is nergens zo aanwezig als in dit verhaal. Wrang wel, als je leest hoe dat gaat. En daarom is het zo'n verrot goed boek. Daarom ook alle lof voor niet alleen de schrijfster, maar ook voor de vertaler, die het Duitse verhaal zo tot leven wist te brengen in het Nederlands.

[Rebekka · Rating 5 out of 5]

Dit is denk ik het meest rakende en mooie boek wat ik de laatste jaren gelezen heb. Een zoektocht, vertwijfeld en stamelend, naar God, zowel inhoudelijk als taaltechnisch. Het boek begint wat hakkelend, maar sleurt al snel mee. Ik ga het zeker nog vaak herlezen en herkauwen. (De Nederlandse titel Mintijteer vind ik overigens mooier)

[Sophia · Rating 5 out of 5]

dieses Buch hat mich zum Lachen gebracht, es hat mich zum weinen gebracht. Es hat mich inspiriert und fasziniert. Auf jeden Fall eine sehr sehr große Empfehlung!!

Und vor allem eines passte nicht - diese Kraft auf dem Dachboden, diese ruhige Liebe, war gut. Da hätte man mir noch so viele kluge Gedanken nennen mögen, dass Gott alles und nichts ist und so weiter, ganz egal - er war gut. Und diese Güte hatte, und das kann ich nicht wirklich erklären, wie soll man das sagen - die hatte eine Autorität, nur weil sie so gut war. Wenn sie sich neben einen Vogel auf die Erde knien würde, um ihn zu betrachten, dann würde alles, was hinter ihr ist, jeder Baum, jede erhobene Faust, jeder Gedanke, alle Dinge würden sich mit ihr neigen. So tief, wie Gott sich neigt, hinunter zu dem blinzelnden Spatz. Die Dinge müssten es nicht, dieser Gott befiehlt es nicht, aber sie tun es.
Weil er das Gute ist. Hinter ihm vollzieht alles seine Bewegung. Dazu zwingt er nicht. Sie vollziehen seine Bewegung in der Weise, wie Liebe sich vollzieht, sich vollziehen muss und will.

Wir sind wie kleine Vögel. Wir brauchen nichts. Nur die Freiheit.

Ich glaube, die Liebe in uns zieht uns. Nicht nur in die Arme eines anderen Menschen. Nicht nur durch die Räume, in die äußeren Zimmer, an die Fensterscheiben, wo der Atem das Glas beschlägt. Ich glaube, sie zieht einen viel weiter. Sie ist wie ein Kleinkind, das nichts von Zeit weiß. So beharrlich. Sie kann nicht beruhigt werden. Nur vorläufig, aber nie ganz. Sie zieht, zu Gott. Und darum leiden wir. Ich glaube, Gott fehlt uns. Ich glaube, wir vermissen Gott. Und wir sind verletzt. Nicht alle. Ich würde das niemals jemandem einreden wollen oder mich damit über Atheisten erheben wollen. Ich weiß, dass es gute Gründe gibt, nicht zu glauben. Aber manchmal denke ich, die meisten Menschen sind einfach nur traurig, dass er nicht da ist. Dass er schweigt. Und dass man darum selber irgendwann stumm wird. Ich habe damals langsam wieder zu sprechen begonnen.

Ich will mich nicht mehr entfernen von Gott.
Es macht keinen Sinn.

[Johanna Beuth · Rating 5 out of 5]

Eins der berührendsten Bücher, die ich bisher über Gott und Trauer gelesen habe.

[Gerda Lopers · Rating 5 out of 5]

Indrukwekkend!

[Jovanda Sopacua · Rating 5 out of 5]

Mooi boek over de dood, de zin en onzin van het geloof en de zoektocht naar waarheid in het leven. Het is niet een boek dat luchtig leest, sommige passages zijn zo geschreven dat je de diepzinnigheid van de schrijfster even kwijtraakt. Maar absoluut een aanrader. En wat de titel van het boek betekent? Tja lees het zelf maar...

[Jakob Palmer · Rating 4 out of 5]

Fand’s nice, muss aber sagen dass es eher ne autobiografische Auseinandersetzung mit Gott dem Leid und der Welt ist, die irgendwie schon spirituell Vorraussetzungen hat
Auch keine lückenlose theologische Auseinandersetzung, gerade hinsichtlich nihilismus usw, aber gerade das tut dem Thema gut, ebenso der Stil der Autorin, Empfehlung für alle die ein persönliches Plädoyer für einen Ringen mit Gott im Leid suchen

[Anastasia · Rating 5 out of 5]

!!!!!

[Marieke · Rating 5 out of 5]

"En ik, ik zat er midden in, in dat shit theater." Met zijn clown & mevrouw Klikspaan, maar toch; Alleen nog God... Wat een verhaal met veel herkenning. Echt een aanrader over hoe God zwijgt en zwijgt en er dan toch ook nog is. Fascinerend.

[Annika kipp · Rating 5 out of 5]

Unglaublich faszinierendes und wahres Buch. Selten so viel Wahrheit über gottes Wesen gelesen und gespürt. Große Empfehlung 🥹

[Arjen Admirant · Rating 5 out of 5]

Heel mooi geschreven boek, met de rauwe werkelijkheid en de zoektocht naar (on)zin in het leven en naar God. Aanrader!

[Agaath · Rating 5 out of 5]

Lees dit boek, indrukwekkend.

[Luuc · Rating 5 out of 5]

“Men heeft altijd gezelschap bij het denken, ook als men het niet merkt.”

[Marije van der Poel · Rating 5 out of 5]

"De enige reden om er bang voor te zijn je leven aan God te geven, is als je gelooft dat je zelf een beter plan hebt. Dat je de waarheid hebt, en weet waarom je hier bent. Ik weet dat niet. Mij blijft niets anders over dan hem te volgen en achterna te strompelen en in mijn twijfel mijn werkelijkheid opnieuw in stukken te laten slaan." (197)

[Clemens · Rating 3 out of 5]

Some good observations on human suffering and the meaning and nature of faith, but overall a tad disappointing given the glowing reviews I had read.

[Nico Van · Rating 5 out of 5]

Ontstellend bemoedigend en andersom las ik eerder in een recensie, en zo is het denk ik ook. Heb het boek na acht jaar weer herlezen. Zo lang blijft het nu zeker niet meer ongelezen.

[Noramarrie · Rating 4 out of 5]

Left me puzzled.
I really enjoyed the way the author put her feelings and deep struggles into words that made me feel and struggle deeply alongside her. Sometimes she went really far into one direction of thinking and lost me somewhere on the way but in general this book made her journey to god come alive.
I‘d recommend this book for everyone willing to confront their own belief or disbelief and/or searching for some meaning and answers in their own lifes. The author in this book tells the story of her own faith by describing what she went through in life. Though I still don‘t fully understand how her faith grew from her sufferings (though I don‘t think she fully understands it either), this book made me reconsider some of my own conclusions about life and religion or things I took for granted.
What I thoroughly enjoyed about this book was the way she challenges church as an institution harshly on points she dislikes and also cherishes it for the good sides she sees in it.
A very honest book, it made me cry and laugh and also hate and love the god she found for herself.

[Jitse · Rating 5 out of 5]

Ontzettend mooi boek! De schrijfster vertelt haar worsteling met de dood en lijden in haar omgeving in relatie tot haar geloof. Ze brengt de intensiteit van die ervaring erg goed over. Enorme aanrader!

[Elsbeth Kwant]

Nu de boekenclub geweest is (gemiddeld 3,7 uit 5) kan ik mijn recensie hier plaatsen. Wat een bijzonder boek. Ik heb het altijd ingewikkeld gevonden dat de boeken over geloof die ik ken in het Nederlands vrijwel altijd van de generatie boven mij geweest zijn (Siebelink, 't Hart) en dat hun kerkbeeld niet overeen komt met het mijne. Dat vond ik heel mooi aan dit boek, dat duidelijk gesitueerd is in de jaren tachtig (tot de beschrijving van het haar; aan een zijde opgeschoren, aan de andere een hoge kuif). Het mooie is dat die boek gaat over worsteling en rouw - maar dat de lijn met God nooit wordt doorgesneden, wel bevraagd. Dat sluit goed aan bij mijn eigen geloof. Ik worstelde met belijdenis doen, omdat ik toen ik zeventien was nog even de illusie had dat intellect een rol speelde bij geloof. Toen ik me realiseerde dat ik het antwoord op de vraag 'wil je met of zonder God leven' wel wist, veranderde het perspectief radicaal. Het bleek niet om mijn zoektocht te gaan, maar met mijn 'leap of faith' realiseerde ik me opeens dat God er altijd al was geweest, geduldig aanwezig. Dat beeld rijst ook op uit dit boek - een basaal besef van aanwezigheid, met een geloof dat seizoenen kent, maar waarin de aanwezigheid van God nooit meer ter discussie staat.
"Met dit inzicht (dat de werkelijkheid soms één grote perverse schroothoop is) kwam er een eind aan mijn eenzame gang doro het geloof. Want ik begreep dat mijn kippenverstand niet volstond (...)om God uit te denken'.

Bij zee heeft de hoofdpersoon een Godservaring: 'De wereld trad niet terug, maar ik kwam uit haar naar voren', ze hoort haar naam 'in die blik zat iets (...) wat me het gevoel gaf dat ik mijzelf serieus moest nemen'. 'De erkenning dat hij God is was het luidste wat ik in mijn leven ooit heb ehoord. Daar moest ik iets mee. Het was het sterkste dat ik ooit heb leren kennen, en dat is inclusief alle dood die ik meegemaakt heb'. '

'Iemand die zeer ver weg en groots en onberijpelijk is (...) Wij zijn koningen in deze geluksmomenten. Naakte koningen die hun rijk verliezen.' 'Daarom beschouw ik die zeldzame momenten waarin ons bestaan zomaar een nieuwe orde ontvangt, een ordening die alleen God geven kan en waarvan het waarheidsgehalte en de werkelijkheid even zijn als de liefde voor mijn broer en zus, voor mijn ouders, daarom beschouw ik die momenten als veel sterker dan de dood.' 'Dat mijn schreden met zijn waarheid gelijk oplopen Ik wil niet meer bij God vandaan. Dat heeft geen zin'. 'OVeral waar de mens probeert met het heilige om te gaan, kan hij slechts falen'. God geeft de mens 'geen verklaring, hij dondert hem zijn werkelijkheid in zijn gezicht en ondervraagt hem pagina's lang: 'Waar was jij toen ik de aarde grondvestte?'. (Hij beschikt ons ten leven / weer naar het ziekenhuis)- 'zo tegenstrijdig als de wereld kan zijn, zo tegenstrijdig is vaak ook de werkelijkheid van het geloof. Als twee rotsen die hoog en sterk naast elkaar staan, voor je oprijzen naar de hemel, en alleen tranen vinden een weg er doorheen'. 'Er staat nergens dat het geluks ons aan de kont hangt. Ons geloof, het geloof van de christenen, daar zit schrik in. Het heeft weet van de complete rozooi die deze wereld is.'

En over verdriet: 'Ik was een soort klein, zeventienjarig, Memento Mori' - 'niet aanwezig als die hele blauwe rothemel, die totale farce van mooi weer en vogelgekwetter'. Over woede 'ik heb hem beledigd, zoals je iemand beledigt die je werkelijk pijn wil doen, (..) Meer nog: die je ertoe wilt brengen zich te verweren, in beweging te komen, en als dat dat niet mogelijk is - wilt ombrengen.'

En toch is het een hoopvol boek. Ik vond het fijn dat iemand van mijn generatie haar geloofsverhaal geschreven heeft. Soms iets lang of 'dik' - maar zeer de moeite waard.

[Annemarie van Eijsden · Rating 4 out of 5]

Just finished reading this. It is a book that is hard to put down. It is quite intriguing but at the same time it mystified me a bit. Large parts of the book were so moving that they brought me to tears. The author has crafted some exquisite sentences. But there were also times that I just did not understand all of the character's philosophical thoughts and I just drifted off ...

Is this a novel, an autobiographical novel or something in between? Curious whether the story was romanticized or not.

The German title 'Gott braucht dich nicht' is much stronger in my opinion than the Dutch title. Also a little puzzled by the cover of the book. I am assuming that it depicts the clown that is referred to in the story, but I can't be sure.

[Ana · Rating 2 out of 5]

Es handelt sich hierbei um ein recht philosophisches Buch, welches aber nur an der Oberfläche kratzt. Es werden viele wichtige Themen angesprochen zum Thema Existenz und wie großen Warum-Fragen werden angekratzt. Jedoch bleibt man als Leser recht unbeholfen, da man nur einige Auszüge aus der Geschichte der Autorin mitnimmt. Wie viele ihrer Gefühle zustande kommen und wie sie diese hinterfragt, bleibt meist unbeantwortet. Die meiste Zeit werden Aspekte nur beschrieben, aber nicht analysiert.

Dies mag für manche spannend sein, für mich war es leider etwas zu wenig. Insgesamt aber recht unterhaltsam geschrieben und leicht zu lesen.

[Menno Beek · Rating 3 out of 5]

Een ontroerend boek, dat, verklapgevaar, minder goed afloopt dan men de hele tijd tijdens de lezing hoopt. Ik had de idee dat de stemming wat omslaat, van jeugdig-fris onderzoekend naar somber-droef tastend, ook nie tonlogisch, gezien de rampen die de hoofdpersoon ervaart. Boeiend om de beleving van de hoofdp[ersoon mee te maken. Tikje traag, misschien hier en daar, en wat uitleggerig.

Voelt af en toe als Young Adult, als ik daar genoeg van zou hebben gelezen , ik bedoel dus: hoe ik denk dat Young Adult geschreven wordt. Toevallig houd ik erg van diegenen va wie ik het krreeg, zoiets helpt altijd.

[Wilbert · Rating 5 out of 5]

I thoroughly enjoyed this book. It is really a conversion story of a young woman, without concessions to the intellectual life. While moving towards the faith, she exposes the vanity of both secular 'religion' and a watered-down Christianity in a secular age - and does so in a very witty way. If a young woman in Germany can rediscover the gospel by rigorous and existential thinking, there is hope for an entire continent.

[Lalagè · Rating 2 out of 5]

Dit kom je zelden tegen: een autobiografische roman waarin het geloof in God en de worsteling daarmee centraal staat. De vader van de schrijver overlijdt als ze 17 is en een paar jaar later volgt haar broer. Dat is heftig, maar om één of andere reden komt het niet bij mij binnen.
De voorkant vind ik spuuglelijk, de titel slecht gekozen en de vergelijking met het circus in het midden van het boek is ook helemaal niet mijn smaak.

[Koos van Strien · Rating 5 out of 5]

Kan ik ook zes sterren geven? Wat een prachtig boek. Verhalend, autobiografisch-literair, filosofisch, en pastora-theologisch bizar mooi geschreven. Het boek en verhaal raakten me diep. In de eerste (korte) hoofdstukken meer zinnen onderstreept dan in welk ander boek ook (en dat terwijl ik meestal bij romans niet heel veel zinnen heb die er dermate uitspringen). Kippenvel bij het slot. Aanrader, hands down.

[Nefeli · Rating 3 out of 5]

Ich würde gerne einen Stern geben und fünf. Ihre Lebensgeschichte ist auch so voll von krassen Erfahrungen, die einem die eigene Endlichkeit wie ein Spiegel vorhalten. Das zwingt einen vielleicht noch mal auf eine andere Weise, mit einer anderen Dringlichkeit den eigenen Glauben zu hinterfragen, zu erspüren.

[KarinJST · Rating 5 out of 5]

Zojuist het boek uitgelezen, na jaren dat mensen er enthousiast over schreven. De lat lag hoog ;-)
Prachtige zinnen en passages. Confronterende inhoud. Als je de dood zo dichtbij meemaakt, verschrikkelijk. Het boek geeft zoveel woorden en zinnen 'buiten' de dooddoeners. En de dooddoeners worden deels afgeserveerd door de context.

[Matthijs · Rating 5 out of 5]

Het is een banaal idee dit boek te moeten oordelen in sterren. 5, omdat geen sterren ook zo gek staat.
Deze zoektocht, doodsstrijd, pelgrimsworsteling onttrekt zich aan mijn oordeel. Dit wel, dat niet, zus en zo, dat meer, dat minder en kijk dit dan? Ik dacht het niet. Ik zwijg.