منوچهر احترامی (۱۳۲۰ تهران - ۲۳ بهمن ۱۳۸۷ تهران) طنزپرداز از قدیمیترین نویسندگان ادبیات کودک و نوجوان بود، که مجموعهٔ کارهای «حسنی نگو یه دستهگل» او از دههٔ ۶۰ تا امروز، با مجموع تیراژ چندمیلیونی همچنان یکی از محبوبترین کتابهای کودکان بهشمار میرود.
احترامی در مدارس مروی و دارالفنون دوران تحصیل را طی کرد و از دانشکدۀ حقوق دانشگاه تهران فارغالتحصیل شد. وی سالها به عنوان طنزنویس با نشریات مختلف همکاری داشت و طی چندسال گذشته اغلب آثارش را در مجله گلآقا به مدیریت کیومرث صابری فومنی (گل آقا) چاپ میکرد. ویطنزنویسی را به طور جدّی از سال ۱۳۳۷ با مجله توفیق آغاز کرد و با مطبوعات دیگر و نیز رادیو و تلویزیون هم همکاری داشت. امضاهای مستعار، «م.پسرخاله»، «الف ـ اینکاره» و ... از امضاهای اوست.
احترامی مجموعهای از این آثار را درکتاب «جامع الحکایات» منتشر کرد و چاپ بخشی از داستانهای طنزش را در مجموعه «بچه ها، من هم بازی» تدارک دید. منوچهر احترامی تاکنون بیش از پنجاه عنوان کتاب برای کودکان نوشته و منتشر کرده که «حسنی نگو یه دسته گل» و «خروس نگو یه ساعت» و «خرس وکوزه عسل» و «دزده و مرغ فلفلی» و... از آن جملهاند.
آخرین مصاحبه احترامی به همت مینو صابری و توسط سایت خبری رادیو زمانه انجام گرفت.
وی در روز چهارشنبه، ۲۳ بهمن ۱۳۸۷ بر اثر نارسایی قلبی، در یکی از بیمارستانهای تهران درگذشت.
خیلی لذت بخشه که کتابی که توی دوران کودکی میخوندی رو برای بچه ی خودت هم بخونی و اون هم لذت ببره از کتاب و تک تک جملات رو حفظ بشه و حتی زمانی که تازه شروع کرده به صحبت، تمام تلاشش رو بکنه که کلمات این کتاب رو بگه
حسنی و ماجراهایش آنقدر در ذهن و ضمیر کودکان آن روزها خوش نشسته که امروز و در عصر شخصیتهای مختلف داستانی موفق خارجی و داخلی همچنان به دنبالش میگردند، اینبار در قامت پدر و مادر و برای فرزندان خودشان، شاید برای یادآوری خاطرات شیرین گذشته و شاید برای ایجاد حس مشترک بین نسلی.
:"به من چه که حسنی ما یه بره داشت :))" گویند که ایشان از همان خردسالی به امور غیرضروری (حفظ شعر حسنی )علاقه ای نداشت :| -خب گناه من چیه که از همون اول به مسائل اساسی و مهم فکر میکردم .. خودم *: