What do you think?
Rate this book
Alliance: The Inside Story of How Roosevelt, Stalen and Churchill Won One War and Began Another
The gripping, behind-the-scenes, true account of a critical time in modern history, brought to new life through the accounts of three remarkable men at its core.
The history of the Second World War is typically told through its decisive battles and campaigns. But behind the front lines, behind even the command centers of Allied generals and military planners, a different level of strategic thinking was taking place. Throughout the war, Winston Churchill, Franklin D. Roosevelt, and Joseph Stalin—the “Big Three”—met in various permutations and locations to hash out ways to defeat Nazi Germany. And, just as important, to determine the shape of the postwar world.
Focusing on the riveting interplay between these three larger-than-life personalities, Jonathan Fenby’s vivid narrative ranges from the great conferences at Tehran and Yalta to a secret shipboard meeting in a deserted Newfoundland cove, from late-night vodka-fueled sessions in the Kremlin to summer picnics at the presidential estate. Through a rich assortment of original documents, telling anecdotes, and detailed character portraits, we learn how this remarkable alliance was constructed and maintained, and how it finally crumbled, introducing the world to a new kind of “cold” warfare.
The history of the Second World War is typically told through its decisive battles and campaigns. But behind the front lines, behind even the command centers of Allied generals and military planners, a different level of strategic thinking was taking place. Throughout the war, Winston Churchill, Franklin D. Roosevelt, and Joseph Stalin—the “Big Three”—met in various permutations and locations to hash out ways to defeat Nazi Germany. And, just as important, to determine the shape of the postwar world.
Focusing on the riveting interplay between these three larger-than-life personalities, Jonathan Fenby’s vivid narrative ranges from the great conferences at Tehran and Yalta to a secret shipboard meeting in a deserted Newfoundland cove, from late-night vodka-fueled sessions in the Kremlin to summer picnics at the presidential estate. Through a rich assortment of original documents, telling anecdotes, and detailed character portraits, we learn how this remarkable alliance was constructed and maintained, and how it finally crumbled, introducing the world to a new kind of “cold” warfare.
475 pages, Hardcover
First published January 1, 2006
About the author
Jonathan Fenby
44 books54 followersJonathan Fenby, CBE, has been the editor of The Observer and the South China Morning Post. He is currently China Director at the research service Trusted Sources.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 13 of 13 reviews
June 11, 2026
Μια συναρπαστική ιστορία της συμμαχίας των «Μεγάλων Τριών» στον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, με έμφαση στην πολιτική και διπλωματική διάσταση και λίγες έως ελάχιστες αναφορές στις στρατιωτικές επιχειρήσεις.
Στο βιβλίο αυτό, μεταφερόμαστε πίσω από τα πολεμικά μέτωπα, στις αίθουσες και τα "καμαράκια" που αποφασίστηκε η μοίρα του μεταπολεμικού κόσμου. Στο επίκεντρο της αφήγησης δεν είναι ποτέ τα πεδία των μαχών, αλλά η συναρπαστική, τεταμένη και με συνεχείς «διακυμάνσεις», σχέση μεταξύ των τριών ηγετών - του (μπουλντόγκ της ευρισκόμενης σε επιθανάτιο ρόγχο βρετανικής αυτοκρατορίας που δεν έδυε) Winston Churchill, του (εξαιρετικά ευφυούς) Franklin D. Roosevelt και του (χωριάταρου με εμμονές καταδίωξης και μεγάλο στρατό στο πεδίο) Joseph Stalin.
Ο Fenby αναπλάθει με ζωντάνια τις μεγάλες διασκέψεις της εποχής, όπως:
• Καζαμπλάνκα: Η πρώτη μεγάλη σύνοδος κορυφής μεταξύ των Τριών.
• Τεχεράνη: Η πρώτη κοινή συνάντηση των Τριών.
• Γιάλτα: Η κρίσιμη σύνοδος που καθόρισε τον χάρτη της μεταπολεμικής Ευρώπης (εκεί που μας μοίρασαν πάνω σε μια χαρτοπετσέτασαν εφηβική μαλακία).
• Πότσδαμ: Η τελευταία σύνοδος, όπου ήδη είχαν αρχίσει να φαίνονται οι πρώτες ρωγμές της συμμαχίας (χωρίς τον Ρούσβελτ, που είχε πεθάνει νωρίτερα το ίδιο έτος, στις 12 Απριλίου 1945).
Μέσα από λεπτομερή πορτρέτα, ανέκδοτα (που δείχνουν πόσο κάφροι μπορούσαν να γίνουν Τσώρτσιλ και Στάλιν) και επίσημα ντοκουμέντα, φωτίζεται το πολιτικό παιχνίδι, η διπλωματία και οι προσωπικές φιλοδοξίες που οδήγησαν στη νίκη κατά του ναζισμού, αλλά και στην απαρχή του Ψυχρού Πολέμου.
Σε αντίθεση με τις παραδοσιακές στρατιωτικές ιστορίες, το βιβλίο επικεντρώνεται στην "πολιτική μάχη", αναδεικνύοντας τον καθοριστικό ρόλο της προσωπικότητας στη διαμόρφωση των ιστορικών γεγονότων. Αυτή η προσέγγιση, που αποτυπώνει τις ανθρώπινες στιγμές των ηγετών, είναι που το κάνει να ξεχωρίζει, είτε για καλό, είτε για… όχι και τόσο καλό.
Όπως θα έχεις ήδη καταλάβει αναγνώστη, ένα βιβλίο που περιέχει τις πορδές και τα ρεψίματα «ιδιαίτερες στιγμές» και τις «χαριτωμένες ανοησίες» και τα πειράγματα ή τα τραγουδάκια ή ακόμα και τα μούτρα του ενός στον άλλο, των τριών μεγάλων, εντάσσεται σαφώς στην κατηγορία της εκλαϊκευμένης ιστορίας και όχι σε πανεπιστημιακό εγχειρίδιο ή ακαδημαϊκή μονογραφία.
Πέρα από αυτό, τα πανεπιστημιακά συγγράμματα ή οι επιστημονικές μονογραφίες διαθέτουν συνήθως εκτενείς υποσημειώσεις, βιβλιογραφία ανά κεφάλαιο, ευρετήρια όρων και κριτική ανάλυση πρωτογενών πηγών. Το «Alliance» είναι γραμμένο σε συνεχή αφηγηματικό πεζό λόγο, με περιορισμένες παραπομπές, ενώ δεν εισάγει εννοιολογικά εργαλεία (π.χ. θεωρία συμμαχιών, ρεαλισμός) ούτε αντιπαρατίθεται σε ιστοριογραφικές σχολές. Αφηγείται μια ιστορία με κορύφωση, κλιμακούμενη ένταση και πορτρέτα χαρακτήρων. Κάτι σαν κοσμοπόλιταν για μορφωμένους.
Επίσης, γράφτηκε από δημοσιογράφο για εκδοτικό οίκο γενικού ενδιαφέροντος. Η γλώσσα είναι ζωντανή, παραστατική και εύπεπτη, χωρίς εξειδικευμένη ορολογία. Οι πηγές στις οποίες βασίζεται είναι αξιόπιστες μεν, δευτερογενείς δε (και απομνημονεύματα, όπου ο κάθε πικραμένος λέει ό,τι θέλει για τον εαυτό του) και στερείται της «αυστηρότητας» της πρωτογενούς έρευνας. Καθώς δίνει έμφαση στον ανθρώπινο παράγοντα (προσωπικότητες, ιδιοσυγκρασίες, αντιπάθειες), τοποθετείται στα «αναγνώσματα για το ευρύ κοινό», καθώς τέτοια αντιμετώπιση σπάνια βρίσκει κανείς σε ακαδημαϊκή εργασία.
Σε καμία των περιπτώσεων δεν περιέχει ιστοριογραφική συζήτηση – π.χ. δεν συγκρίνει διαφορετικές ερμηνείες για τα αίτια του Ψυχρού Πολέμου (ορθόδοξη, ρεβιζιονιστική, μεταρεβιζιονιστική, σουπερεξτραμεταρεβιζιονιστική κ.λπ.).
Σε γενικές γραμμές είναι καλογραμμένο και καλά τεκμηριωμένο. Ο αναγνώστης που θα ήθελε κάτι αντίστοιχο ακαδημαϊκού επιπέδου θα βρει τα “The Grand Alliance” του Winston Churchill (πρωτογενής πηγή), το “Allies at War” του David Reynolds, ή το “The Diplomacy of World War II” του Gerhard Weinberg.
Πάμε στα «μείον» του βιβλίου.
Το μεγαλύτερο πλεονέκτημα του βιβλίου είναι και το μεγαλύτερο μειονέκτημά του: Η αφήγηση περιστρέφεται σχεδόν αποκλειστικά γύρω από τις ιδιοσυγκρασίες, τις προσωπικές σχέσεις και την ανθρώπινη ψυχοσύνθεση των τριών ηγετών. Ωστόσο, αυτή η εστίαση υποβαθμίζει την ανάλυση των συστημικών παραγόντων - των βαθύτερων οικονομικών συμφερόντων, των ιδεολογικών συγκρούσεων, της γεωπολιτικής στρατηγικής και του ρόλου των κρατικών μηχανισμών. Ο αναγνώστης που αναζητά μια βαθύτερη κατανόηση των αιτίων πίσω από τις αποφάσεις της Γιάλτας ή του Πότσδαμ, πέρα από την αντιπάθεια ή την κούραση των ηγετών, θα βγει πιθανότατα απογοητευμένος. Σα να ψάχνεις τι προκάλεσε τα Ιουλιανά και να διαβάζεις άρθρο για τα κοκτέιλ της Φρειδερίκης.
Υπσοχέσεις που έμειναν υποσχέσεις: Το βιβλίο δεσμεύεται να εξηγήσει πώς οι Σύμμαχοι "κέρδισαν έναν πόλεμο", ωστόσο η στρατιωτική διάσταση είναι σχεδόν ανύπαρκτη. Δεν υπάρχει ουσιαστική ανάλυση μεγάλων επιχειρήσεων (π.χ. Overlord, Bagration, η πορεία προς το Βερολίνο) παρά μόνο ως αφορμή για τις διασκέψεις. Επιπλέον, τις λίγες φορές που ο Fenby επιχειρεί να μιλήσει για καθαρά στρατιωτικά θέματα, παρεισφρέουν ανακρίβειες. Κατανοητό μεν, καθώς ο συγγραφέας είναι δημοσιογράφος, όχι στρατιωτικός ιστορικός, ενοχλητικό δε.
Η γοητεία του βιβλίου έγκειται συχνά στις μικρές λεπτομέρειες: τι έφαγαν, τι ήπιαν, τι κουτσομπολιά αντήλλαξαν. Ωστόσο, αυτή η αφηγηματική "μεζεδοποίηση" κουράζει. Δεν άλλαξαν οι χάρτες του κόσμου επειδή ο Στάλιν ήπιε μισή βότκα παραπάνω και ο Τσώρτσιλ έφαγεσωταρισμένους κώλους γαρίδας αυγοτάραχο. Η αφήγηση γίνεται κάποιες φορές υπερβολικά λεπτομερής, σαν να διαβάζει κανείς μια συλλογή από ανέκδοτα και προσωπικές ιδιορρυθμίες, ή κουτσομπολίστικο περιοδικό, χάνοντας τη συνολική εικόνα της ευρύτερης γεωπολιτικής σκακιέρας. Κρινόταν η τύχη του κόσμου, όχι κάποια εγκαίνια…
Ο Jonathan Fenby είναι δημοσιογράφος, όχι ακαδημαϊκός ιστορικός. Παρόλο που η βιβλιογραφία του είναι πλούσια, η έρευνά του βασίζεται σχεδόν αποκλειστικά σε δευτερογενείς πηγές και απομνημονεύματα, χωρίς να προσφέρει κάποια νέα ανάλυση σε ανέκδοτα αρχειακά υλικά. Αυτό το καθιστά μια περισσότερο συμπίλημα υπάρχουσας γνώσης, καλογραμμένο μεν, αλλά σε καμία περίπτωση καινοτόμο.
Η χρονική περίοδος που καλύπτει το βιβλίο είναι αρκετά στενή (από το 1943 έως το 1945). Δεν εξετάζει σε βάθος τις ρίζες της συμμαχίας κατά την περίοδο του Μεσοπολέμου ούτε αναλύει διεξοδικά τα πρώτα μεταπολεμικά χρόνια πέραν της έναρξης του Ψυχρού Πολέμου. Αυτή η στενή εστίαση, αν και τονώνει την αφηγηματική δραματουργία, στερεί από τον αναγνώστη μια πιο μακροπρόθεσμη κατανόηση, κάτι που δε βελτιώνεται από τις ατέλειωτες αναλύσεις των μενού κάθε γεύματος και των χοντράδων που αντηλάγησαν εν είδει χωρατών ανάμεσα στους 3 μεγάλους.
Αν το διαβάσει κανείς έχοντας υπόψη το ύφος του και το πώς πλασάρεται στην αγορά, δεν θα απογοητευτεί. Αν περιμένει να δει ένα δεύτερο Ραημόν Καρτιέ από την άλλη…
Στο βιβλίο αυτό, μεταφερόμαστε πίσω από τα πολεμικά μέτωπα, στις αίθουσες και τα "καμαράκια" που αποφασίστηκε η μοίρα του μεταπολεμικού κόσμου. Στο επίκεντρο της αφήγησης δεν είναι ποτέ τα πεδία των μαχών, αλλά η συναρπαστική, τεταμένη και με συνεχείς «διακυμάνσεις», σχέση μεταξύ των τριών ηγετών - του (μπουλντόγκ της ευρισκόμενης σε επιθανάτιο ρόγχο βρετανικής αυτοκρατορίας που δεν έδυε) Winston Churchill, του (εξαιρετικά ευφυούς) Franklin D. Roosevelt και του (χωριάταρου με εμμονές καταδίωξης και μεγάλο στρατό στο πεδίο) Joseph Stalin.
Ο Fenby αναπλάθει με ζωντάνια τις μεγάλες διασκέψεις της εποχής, όπως:
• Καζαμπλάνκα: Η πρώτη μεγάλη σύνοδος κορυφής μεταξύ των Τριών.
• Τεχεράνη: Η πρώτη κοινή συνάντηση των Τριών.
• Γιάλτα: Η κρίσιμη σύνοδος που καθόρισε τον χάρτη της μεταπολεμικής Ευρώπης (εκεί που μας μοίρασαν πάνω σε μια χαρτοπετσέτα
• Πότσδαμ: Η τελευταία σύνοδος, όπου ήδη είχαν αρχίσει να φαίνονται οι πρώτες ρωγμές της συμμαχίας (χωρίς τον Ρούσβελτ, που είχε πεθάνει νωρίτερα το ίδιο έτος, στις 12 Απριλίου 1945).
Μέσα από λεπτομερή πορτρέτα, ανέκδοτα (που δείχνουν πόσο κάφροι μπορούσαν να γίνουν Τσώρτσιλ και Στάλιν) και επίσημα ντοκουμέντα, φωτίζεται το πολιτικό παιχνίδι, η διπλωματία και οι προσωπικές φιλοδοξίες που οδήγησαν στη νίκη κατά του ναζισμού, αλλά και στην απαρχή του Ψυχρού Πολέμου.
Σε αντίθεση με τις παραδοσιακές στρατιωτικές ιστορίες, το βιβλίο επικεντρώνεται στην "πολιτική μάχη", αναδεικνύοντας τον καθοριστικό ρόλο της προσωπικότητας στη διαμόρφωση των ιστορικών γεγονότων. Αυτή η προσέγγιση, που αποτυπώνει τις ανθρώπινες στιγμές των ηγετών, είναι που το κάνει να ξεχωρίζει, είτε για καλό, είτε για… όχι και τόσο καλό.
Όπως θα έχεις ήδη καταλάβει αναγνώστη, ένα βιβλίο που περιέχει τις
Πέρα από αυτό, τα πανεπιστημιακά συγγράμματα ή οι επιστημονικές μονογραφίες διαθέτουν συνήθως εκτενείς υποσημειώσεις, βιβλιογραφία ανά κεφάλαιο, ευρετήρια όρων και κριτική ανάλυση πρωτογενών πηγών. Το «Alliance» είναι γραμμένο σε συνεχή αφηγηματικό πεζό λόγο, με περιορισμένες παραπομπές, ενώ δεν εισάγει εννοιολογικά εργαλεία (π.χ. θεωρία συμμαχιών, ρεαλισμός) ούτε αντιπαρατίθεται σε ιστοριογραφικές σχολές. Αφηγείται μια ιστορία με κορύφωση, κλιμακούμενη ένταση και πορτρέτα χαρακτήρων. Κάτι σαν κοσμοπόλιταν για μορφωμένους.
Επίσης, γράφτηκε από δημοσιογράφο για εκδοτικό οίκο γενικού ενδιαφέροντος. Η γλώσσα είναι ζωντανή, παραστατική και εύπεπτη, χωρίς εξειδικευμένη ορολογία. Οι πηγές στις οποίες βασίζεται είναι αξιόπιστες μεν, δευτερογενείς δε (και απομνημονεύματα, όπου ο κάθε πικραμένος λέει ό,τι θέλει για τον εαυτό του) και στερείται της «αυστηρότητας» της πρωτογενούς έρευνας. Καθώς δίνει έμφαση στον ανθρώπινο παράγοντα (προσωπικότητες, ιδιοσυγκρασίες, αντιπάθειες), τοποθετείται στα «αναγνώσματα για το ευρύ κοινό», καθώς τέτοια αντιμετώπιση σπάνια βρίσκει κανείς σε ακαδημαϊκή εργασία.
Σε καμία των περιπτώσεων δεν περιέχει ιστοριογραφική συζήτηση – π.χ. δεν συγκρίνει διαφορετικές ερμηνείες για τα αίτια του Ψυχρού Πολέμου (ορθόδοξη, ρεβιζιονιστική, μεταρεβιζιονιστική, σουπερεξτραμεταρεβιζιονιστική κ.λπ.).
Σε γενικές γραμμές είναι καλογραμμένο και καλά τεκμηριωμένο. Ο αναγνώστης που θα ήθελε κάτι αντίστοιχο ακαδημαϊκού επιπέδου θα βρει τα “The Grand Alliance” του Winston Churchill (πρωτογενής πηγή), το “Allies at War” του David Reynolds, ή το “The Diplomacy of World War II” του Gerhard Weinberg.
Πάμε στα «μείον» του βιβλίου.
Το μεγαλύτερο πλεονέκτημα του βιβλίου είναι και το μεγαλύτερο μειονέκτημά του: Η αφήγηση περιστρέφεται σχεδόν αποκλειστικά γύρω από τις ιδιοσυγκρασίες, τις προσωπικές σχέσεις και την ανθρώπινη ψυχοσύνθεση των τριών ηγετών. Ωστόσο, αυτή η εστίαση υποβαθμίζει την ανάλυση των συστημικών παραγόντων - των βαθύτερων οικονομικών συμφερόντων, των ιδεολογικών συγκρούσεων, της γεωπολιτικής στρατηγικής και του ρόλου των κρατικών μηχανισμών. Ο αναγνώστης που αναζητά μια βαθύτερη κατανόηση των αιτίων πίσω από τις αποφάσεις της Γιάλτας ή του Πότσδαμ, πέρα από την αντιπάθεια ή την κούραση των ηγετών, θα βγει πιθανότατα απογοητευμένος. Σα να ψάχνεις τι προκάλεσε τα Ιουλιανά και να διαβάζεις άρθρο για τα κοκτέιλ της Φρειδερίκης.
Υπσοχέσεις που έμειναν υποσχέσεις: Το βιβλίο δεσμεύεται να εξηγήσει πώς οι Σύμμαχοι "κέρδισαν έναν πόλεμο", ωστόσο η στρατιωτική διάσταση είναι σχεδόν ανύπαρκτη. Δεν υπάρχει ουσιαστική ανάλυση μεγάλων επιχειρήσεων (π.χ. Overlord, Bagration, η πορεία προς το Βερολίνο) παρά μόνο ως αφορμή για τις διασκέψεις. Επιπλέον, τις λίγες φορές που ο Fenby επιχειρεί να μιλήσει για καθαρά στρατιωτικά θέματα, παρεισφρέουν ανακρίβειες. Κατανοητό μεν, καθώς ο συγγραφέας είναι δημοσιογράφος, όχι στρατιωτικός ιστορικός, ενοχλητικό δε.
Η γοητεία του βιβλίου έγκειται συχνά στις μικρές λεπτομέρειες: τι έφαγαν, τι ήπιαν, τι κουτσομπολιά αντήλλαξαν. Ωστόσο, αυτή η αφηγηματική "μεζεδοποίηση" κουράζει. Δεν άλλαξαν οι χάρτες του κόσμου επειδή ο Στάλιν ήπιε μισή βότκα παραπάνω και ο Τσώρτσιλ έφαγε
Ο Jonathan Fenby είναι δημοσιογράφος, όχι ακαδημαϊκός ιστορικός. Παρόλο που η βιβλιογραφία του είναι πλούσια, η έρευνά του βασίζεται σχεδόν αποκλειστικά σε δευτερογενείς πηγές και απομνημονεύματα, χωρίς να προσφέρει κάποια νέα ανάλυση σε ανέκδοτα αρχειακά υλικά. Αυτό το καθιστά μια περισσότερο συμπίλημα υπάρχουσας γνώσης, καλογραμμένο μεν, αλλά σε καμία περίπτωση καινοτόμο.
Η χρονική περίοδος που καλύπτει το βιβλίο είναι αρκετά στενή (από το 1943 έως το 1945). Δεν εξετάζει σε βάθος τις ρίζες της συμμαχίας κατά την περίοδο του Μεσοπολέμου ούτε αναλύει διεξοδικά τα πρώτα μεταπολεμικά χρόνια πέραν της έναρξης του Ψυχρού Πολέμου. Αυτή η στενή εστίαση, αν και τονώνει την αφηγηματική δραματουργία, στερεί από τον αναγνώστη μια πιο μακροπρόθεσμη κατανόηση, κάτι που δε βελτιώνεται από τις ατέλειωτες αναλύσεις των μενού κάθε γεύματος και των χοντράδων που αντηλάγησαν εν είδει χωρατών ανάμεσα στους 3 μεγάλους.
Αν το διαβάσει κανείς έχοντας υπόψη το ύφος του και το πώς πλασάρεται στην αγορά, δεν θα απογοητευτεί. Αν περιμένει να δει ένα δεύτερο Ραημόν Καρτιέ από την άλλη…
July 11, 2016
A book which focus's is on the leaders of the Second World War. A step by step on the political issues surrounding the Alliance between U.S.A., U.K., and U.S.S.R. One constant strain on the alliance was Stalin, U.S.S.R. dictator wanting to regain the older frontier, the frontier that would potentially influence the future of Europe after the Second World War. The concern in this book is only for the social aspects of the three leaders and the cultural difference, alongside the hardships each faced. The strategies discussed are only superficially mentioned. An understanding is rarely given for why each side opposed it or wanted a particular strategy.
March 20, 2009
This is a detailed and fascinating insight into the relations between the leaders of the allies, focusing on each of their meetings during the course of the second world war. It shows how Europe ended up divided, the distrust between the allies, the level of Stalin's paranoia, and most shockingly the naivety and foolishness of Roosevelt in siding with Stalin against what he saw as the archaic British Empire, and the extent of communist infiltration of the US administration.
April 28, 2022
Edição em português. Livro descreve os bastidores da II Guerra Mundial por meio da relação entre Reino Unido, Estados Unidos e Rússia. O Reino Unido teve importância muito grande ao longo de toda guerra, mas principalmente na resistência inicial a Alemanha, até que a entrada dos Estados Unidos propiciasse os recursos humanos, materiais e financeiros para que os aliados derrotassem o Eixo. A Rússia desempenhou papel essencial, as custas de muitas vidas. É interessante ver que a postura expansionista atual da Rússia não é diferente da posição do país durante a II Guerra e também não é diferente da postura dos Czares do Império Russo. A história não prediz o futuro, mas se repete...
October 24, 2024
very readable, but very anti-communist (or, just maybe, persistently anti-russian. Hard to tell with those cold warriors). Embarrassingly pro-Churchill and, rather surprisingly, quite hostile towards Roosevelt. It can get a bit shrill and jarring on the nerves too
May 25, 2018
Nothing new here and less than I'd hoped.. sadly.
January 23, 2016
I'm not really into politics, so I found this book for the most part boring. There were some interesting portions, especially the personal parts, but there were many parts that could have been changed: the author needs to include the interpretations of his Latin and French words; also, what is a CIGS? And the spelling could have been checked again: desert is not the meal that comes after dinner.
January 19, 2012
A history of the World War 2 allies as seen through the personal interactions of the three leaders. I learned some stuff here. Stalin comes across as a cold hearted bastard who could be charming when he wanted something, and Roosevelt is treated as not as clever and manipulative as he thought he was. Stalin won. Rated PG for some coarse language. 3/5
March 9, 2016
6/10 Good coverage of all the WWII conferences between Roosevelt, Churchill and Stalin. It focuses on the conferences and not battles. It loses points for the bad Kindle formatting, which is not the author's fault, but it's the publisher's fault for not fixing this. It's not divided by chapters, and opening a footnote caused my Kindle to crash and reboot.
March 15, 2016
"Alliance" provides the unbelievable experience of diving into this "behind the closed door" negotiation process. It gives the understanding that even most influential world leaders are still humans, with stomach aches and hangovers, and they tend to get vulnearable sometimes, too. Yet, they're ones, who have been chosen to determine the destinies of the millions.
March 14, 2010
One of my Favorite books. It offers a marvelous insight into war,peace, politics and diplomacy. Also read - "WW2 - behind closed doors" by Laurence Rees.
February 5, 2011
I found this book really insightful into how the personalities and the relationships of the "Big Three" played into creating the Alliance, but also the subsequent Cold War.
January 13, 2014
So detailed couldn't get through it :-(
Displaying 1 - 13 of 13 reviews