Want dit is mijn lichaam

by Renate Dorrestein

Casper en Xandra Olson laten niets aan het toeval over. Hun eerste kind zal een jongen zijn, dat heeft de genderkliniek gegarandeerd. Daarna een meisje, zo is hun plan, en dan nieuwe borsten voor Xandra en voor de kids later een labrador.

Ook Caspers grootvader, de beroemde schilder Job Olson, is heer en meester over zijn lijf en leden en zijn lot, totdat hij kort na zijn huwelijk met de veertig jaar jongere Felicity wordt getroffen door een beschamende kwaal. Job wordt er zo door in beslag genomen dat zijn werk erbij dreigt in te schieten. Zijn kreupele dochter Maria, zijn levenslange model, vreest dat al zijn schilderijen in hun lijst zullen vervagen als Job de draad niet weet op te pakken.

Genres: Fiction, Literature, Dutch Literature, Roman, Ebooks, Novella, Novels

94 pages, Paperback

First published January 1, 1997

About the author

Renate Dorrestein (1954 - 2018) has been internationally praised for the force of her imagination, her sharp psychological insight, her suspenseful plots and her ironic sense of humour. Her books have been nominated for the AKO Literature Prize, the Libris Literature Prize and the International IMPAC Dublin Literary Award, and translated into fifteen languages. Her international breakthrough came in 1998 with A Heart of Stone, published by Viking.

Reviews

[Jasmijn · Rating 3 out of 5]

3.5 sterren, mooie ideeën verpakt in een beetje te kort verhaal

[bartelemeius · Rating 3 out of 5]

waaaatttt een boek van 93 blz waar ik er in geslaagd ben om t ipv in één avond te lezen, een hele maand over te doen?!

maar goed het eerste boek van mijn Want to Read-lijst afgetikt. ☺️☺️☺️



Gezegdes op gezegdes op gezegdes. Dat heeft mijn leeservaring echt heel langzaam gemaakt (naast t feit dat mijn NL ook caca is), maar wel handig voor de volgende keer dat ik weer achter een kassa sta en een vrouw met druivensuiker en mannelijk maandverband in haar hand me vraagt waar de salmiak ligt maar dan in volledig roddelvorm


Ik ga niet zo goed op korte boeken

Ik vind de onderliggende gedachte interessant, maar jammer dat de personages niet echt werden uitgewerkt. Vooral bij de laatste 10blz begon ik te verlangen om meer te weten over hoe dit en dat afloopt, maar pats opeens een best. cliché. einde .

Ik vind t wel grappig dat haar schrijfstijl/woordkeuze veranderen afhankelijk van over wie er gesproken wordt.
Als t over Cas of Xandra gaat, is de taal opeens heel hip, met veel Engelse woorden, en vermindert Renate haar gebruik van gezegdes.
Als het over Rob en Maria gaat, gebeurt t tegenovergestelde.
Bij Felicity is het dan weer een balans tussen die twee

Ik vond t ook top dat de gebeurtenissen aan het begin van het verhaal niet met losse eindjes werden gelaten.
Wat ik minder top vond, is dat er echt te veel wordt beschreven. Allerlei termen worden gwn links en rechts gegooid.
Het komt echt over alsof Renate haar kennis wilt laten zien maar niet weet hoe dus zet ze het maar in een boek.
Lesje biologie, lesje scheikunde . .
im all up for feitjes, maar ik vind het gewoon niet passen bij het verhaal. T draagt ook niks bij naar mijn mening.

Zou ik het aanraden? Nee.
Vind ik het een slechte read? Ook niet.
Dus een 3/5 ⭐️🤩🫩

———————————-

Bars die ik wil onthouden:


“… maar als Fee aanstalten maakte om verlangend tussen zijn knieën te hurken, brak het zweet hem uit. Verhit en beschaamd duwde hij haar weg. Al had hij zich net gewassen, de hele dag had zijn geslacht als een rottende mossel in zijn eigen vocht gelegen, als een verweekte teen in een lekkende laars, als een bruin uitgeslagen peuk die was gedoofd in een borrelglas met nog een bodempje erin.”
p53


“Ooit had zijn oude vijand God, die doodsengel die zich Schepper liet noemen, misschien de hemel en de aarde gemaakt, maar was de mens niet oneindig veel verder gegaan door Cyberspace te creëren?”
p54


“Het lichaam was per definitie een bron van ellende: het takelde af en stierf, alleen dat al.”
p76



“Want verdacht ze haar zoon, louter op grond van de wetten der erfelijkheid, niet al zijn leven lang een talent voor trouweloosheid? Je zou zelfs kunnen zeggen dat die angst vanaf zijn geboorte haar verhouding met hem had bepaald, en dat zij, wachtend op het moment waarop zijn vaders bloed zich in hem zou openbaren, nooit echt van hem had durven houden. Niet nog eens een gebroken hart.”
p89-90
Hier kan ik me echt in inleven. Mama keek me al sinds mijn jeugd met achterdocht aan, liet me openlijk weten dat ik niet te vertrouwen ben. Komt dat omdat ik de dochter van mijn vader ben?

[Els Lens · Rating 4 out of 5]

Net als je denkt dat het verhaal toch een beetje clichématig is, verbaast de schrijfster je met de perfect gekozen woorden en wendingen.
Ik las in sommige recensies dat het einde vrij abrupt is en dat er losse eindjes zijn.
Nee, die zijn er niet. Het is een mooi afgerond verhaal. Zeer beeldend ook.
Dit verhaal zou het erg goed doen als theaterstuk.

[Kirsten Gorter · Rating 3 out of 5]

Heel beeldend verteld. Veel mooie details.
Prima (dun) boekje om in één middag op het strand uit te lezen.

[Lijadora del Prado · Rating 2 out of 5]

Nederlandse literatuur. Ik lees het af en toe om dezelfde reden dat ik elk jaar de McDonald's probeer; vind ik het nu wel te verteren? En net als bij de McDonald's luidt het antwoord ontkennend.

Toch nog wat sterren omdat het zo'n gezegend kort werkje is, dat je I'm een avond kunt uitlezen.

[Brigite Van Haaften · Rating 3 out of 5]

Een vader en dochter houden elkaar gevangen. Ze zijn afhankelijk van elkaar. De mens doet of hij God is, want alles lijkt maakbaar. Lichamelijke beperking, ouder worden, gezondheid. Veel nadenkers, en dat in zo'n klein boek...

[Trisha · Rating 4 out of 5]

de onderliggende gedachte is ingenieus

[Bente · Rating 3 out of 5]

Ik had dit boek gelezen uit nostalgie omdat ik het ook heb gelezen op de middelbare school. Het verhaal ansich is wel interessant, maar soms worden dingen zo langdradig beschreven dat ik al niet meer weet waar het over ging.

[Marjanneke · Rating 3 out of 5]

Boeiende personages, maar eigenlijk te kort. Het voelt wat onaf.

[Nina Ci · Rating 3 out of 5]

Als een theaterstuk (ga zelf nooit naar het theater)

[José Van Rosmalen · Rating 3 out of 5]

In dit boekenweekgeschenk uit 1997 neemt Renate Dorrestein je mee in het merkwaardige leven van de familie Olsen, met de oude en beroemde schilder Job Olsen, die zijn dochter Maria van kinds af aan schildert onder het motto ‘ Maria s wereld’. Dat begon toen ze negen was en ze is nu inmiddels vijfenveertig. Ze heeft een handicap, loopt met een klompvoet. Job doet een beetje denken aan Willem de Kooning of Karel Appel, wordt beschreven als een oude potentaat die zijn dochter meer gebruikt dan respecteert. Job was lange tijd weduwnaar maar is nu getrouwd met de veertig jaar jongere Felicité, een stuk jonger nog dan Maria. Maria heeft ook een zoon, Cas, die getrouwd is met Xandra, zwanger van een jongetje.
Cas en Xandra zijn sterk bezig met gezondheid maar ook met de maakbaarheid van het leven, zoals bij de geslachtskeuze voor hun kind maar ook bij kosmetische operaties, zoals een aanpassing van de neus en de borsten van Xandra. Het thema van het boek is dat mensen minder in een scheppende God zijn gaan geloven en zelf voor God willen spelen. Het kunstenaarschap van de oude Job stagneert. Hij komt niet meer tot een goed resultaat, Maria wil aan de macht van haar vader ontsnappen, maar dat lukt haar niet echt. In die zin is zij de meest tragische figuur in deze korte roman. Renate Dorrestein schrijft onderhoudend, je verveelt je als lezer niet. Toch heb ik het gevoel dat het thema er niet helemaal uitkomt. De personen uit de familie Olsen komen nogal obsessief over, met de bejaarde Job als centrale spil. Zijn kleinzoon blijkt uiteindelijk ook te vallen voor de jonge echtgenote van zijn opa en is daarmee zijn hoogzwangere echtgenote ontrouw, tot leedwezen van vooral Maria, die zich steeds meer afgewezen voelt en in haar eigen zoon de ontrouw herkent. Ze heeft of vindt geen uitweg. Het boek zou omvangrijker moeten zijn om de thema's en mensen goed tot hun recht te laten komen.

[Elly Stroo Cloeck · Rating 3 out of 5]

Casper en Xandra Olson laten niets aan het toeval over. Hun eerste kind zal een jongetje zijn, dat heeft de genderkliniek gegarandeerd. Daarna een meisje, zo is hun plan, en dan nieuwe borsten voor Xandra en voor de kids een blonde labrador. Ook de norse schilder Job Olson, Caspers beroemde grootvader, is heer en meester over zijn lijf en leden en zijn lot, totdat hij kort na zijn huwelijk met de veertig jaar jongere Felicity wordt getroffen door een beschamende kwaal. Dit boekenweekgeschenk uit 1997 is grappig, met name wanneer er een pomp voor de waterput wordt aangelegd, en wat er gebeurt als Maria, Job's kreupele dochter en model, zegt: "Het regent weer".

[Femke · Rating 2 out of 5]

Een beetje een gek boek. Het is niet echt duidelijk wat het boek je wil vertellen. Er wordt een gedeelte uit het leven van een aantal personen uitgelicht, maar een echte duidelijke lijn zit er niet in. Het is ook niet echt saai. Het einde is ook vrij abrupt zonder afrondig van de verhaallijnen, je blijft je dan toch afvragen hoe sommige dingen aflopen. Vreemd verhaal.

[Susan · Rating 2 out of 5]

Tja. Klein boekje, snel uit gelezen. Kwam niet lekker in het verhaal. Ik had het gevoel dat het afgerond MOEST worden in dit aantal pagina's. Ik ergerde me bijna aan elk personage. Ze waren onredelijk of lieten enorm over zich heen lopen. Misschien had ik bij meer diepgang dit een beter boek gevonden.

[Bookguide · Rating 4 out of 5]

Zoals altijd bij de boeken van Renate Dorrestein, genoot ik van de schrijfwijzer, het verhaal was goed, en het was het perfecte boek voor een lange treinreis.

[André · Rating 5 out of 5]

Citaat : Mijn vader schept aarde over mijn moeder. Ik zie alleen nog maar haar gezicht en haar ene arm. Straks krijgt ze zand in haar mond en in haar ogen. Als ze wakker wordt, zal ze mij niet kunnen roepen: ze zal aarde in haar keel hebben, met dikke vette wurmen erin, met pissebedden en torren. Mijn vader is bezig er voor te zorgen dat mijn mama mij nooit meer zal roepen.
Review : De titel van het boekje op zich klinkt nogal religieus maar de inhoud is dat zeker niet. Integendeel, zou ik zo zeggen. Het draait namelijk om mensen die hun eigen leven willen bepalen, wars van een hoger wezen of de wetten der natuur.

Het hoofdpersonage Job Olson is een uiterst eigenzinnige man die probeert op alle mogelijke manieren het leven naar zijn hand te zetten. Zijn Italiaanse vrouw, die jong gestorven is, heeft hij tegen alle wettelijke voorschriften in een graf in zijn tuin gegeven en Maria, hun enig kind dat kreupel geboren werd, is door als model voor zijn schilderijen te poseren wereldberoemd geworden door een door hem gecreëerd 'gaaf' lichaam. Dat het meisje door haar handicap én zijn bezitterigheid veel moest ontberen weigert hij in te zien..


Ook in dit prachtige boekje bindt Renate Dorrestein andermaal de strijd aan met de fallokraat die neemt en heerst. De thematiek van ethische kwesties is niet onbekend in haar vorig werk maar zo nadrukkelijk als nu heeft ze het onderwerp nooit aangepakt. De vrije keuze van denken en handelen wordt hier niet bekritiseerd maar wel de nonchalance waarmee mensen omspringen met het comfort van de huidige Westerse wereld zonder rekening te houden met het spontane, het onverwachte en de emoties van anderen.

[Kristina · Rating 4 out of 5]

In deze korte roman gaat het over de maakbaarheid van het leven. De beroemde schilder Job, begin 70, wil niet toegeven dat hij ouder wordt. Zijn nieuwe vrouw Felicity, begin 30(!), gelooft dat je alles zelf in de hand hebt en gelooft in reïncarnatie en karma. Maria, de dochter van Job (die ouder is dan Felicity) is gehandicapt en afhankelijk van haar vader. Of is hij afhankelijk van haar? De zoon van Maria, Cas, en zijn vrouw Xandra hebben strakke plannen voor hun leven want je kan alles bereiken als je het maar wilt. Toch?
Het leven is niet maakbaar. We zijn kwetsbaar. Het is een boeiend boek met wat onverwachte wendingen.

[Janine Van · Rating 4 out of 5]

Boekenweekgeschenk 1997, afgelopen week gekocht op boekenmarkt Deventer. Goed geschreven, intrigerend verhaal over Job, oude man, schilder, die al zijn hele leven zijn manke dochter schildert. Verhaal beschrijft stukjes uit drie maanden: April, Augustus en December. In deze tijd wordt leven van Job en Maria flink op zijn kop gezet. Eerst door komst van Felicity, de nieuwe, veel jongere partner van Job. Daarna door (auto)ongeluk van Maria en het gedrag van Cas, de volwassen zoon van Maria, die het perfect gestileerde leven met zijn zwangere vrouw steeds meer ontvlucht.

[Maarten · Rating 4 out of 5]

Ik lees de verzameling boekenweekgeschenken, geërfd van mijn vader, van oud (1939) naar nu.

Boekenweekgeschenk 1997
Wat een boeiend verhaal! Sommigen hadden hier een hele roman van gemaakt. Het thema lichaam komt vele keren terug, de familierelaties zijn interessant en vergeet vooral ook niet de 'noot van de auteur' te lezen en het bedoelde werk te googelen.

[Lennert De · Rating 3 out of 5]

'Het is niet het einde van de wereld. Dat is het nooit.' Een inkijkje in de ingewikkelde familierelaties van een kunstschilder. Dit lees je in een avondje uit. Het begint wat mij betreft ear chaotisch, tegen het einde word je als lezer meegezogen in het verhaal.... En dan is het al voorbij.

[Anne Luz · Rating 3 out of 5]

er zitten wat interessante opvattingen over ervaringen van je lichaam en eigenheid in maar uiteindelijk niet een heel goed boek
maar
als je een boekenweek geschenk vindt in zo’n straatbibliotheek, deze is uit 1997, dan moet je die lezen

[Andrew Spink · Rating 3 out of 5]

Nicely written, but bit of a vague plot.

[Marcel Dijkstal · Rating 4 out of 5]

Best een goed boek van het boekenweekgeschenk.

[Eric · Rating 4 out of 5]

Werkelijk elk personage in dit boek is onuitstaanbaar en toch (of juist daarom?) fascineert het.

[Yvanka De Hoop · Rating 5 out of 5]

In hoeverre is je eigen leven maakbaar, kun je je verleden loslaten of blijf je altijd verbonden met je littekens? Een mooi verhaal over hoe de personages in elkaar zijn verweven.

[Laura · Rating 4 out of 5]

Verlofboek(je) #7.

Leuk boekje! Vreemd maar boeiend verhaal met interessante personages.

[Wim Otte · Rating 3 out of 5]

Je bent je afkomst, je familie, je relaties. Zelfs na de dood gaat de beïnvloeding door. Soms letterlijk via een zwavelig drinkwater.

[Mirte Van Balen · Rating 3 out of 5]

Niet heel spannend, wel oke

[Red · Rating 4 out of 5]

only stormy weather ... footsteps in the dark come together

[Marijke · Rating 4 out of 5]

Naar aanleiding van de net verschenen biografie gelezen. Zeker met die achtergrond; geloof, ziekte, zwakheid van het lichaam, het schoonheidsbeeld en de jaren 90 vorige eeuw, een pareltje!