Howard Phillips Lovecraft, of Providence, Rhode Island, was an American author of horror, fantasy and science fiction.
Lovecraft's major inspiration and invention was cosmic horror: life is incomprehensible to human minds and the universe is fundamentally alien. Those who genuinely reason, like his protagonists, gamble with sanity. Lovecraft has developed a cult following for his Cthulhu Mythos, a series of loosely interconnected fictions featuring a pantheon of human-nullifying entities, as well as the Necronomicon, a fictional grimoire of magical rites and forbidden lore. His works were deeply pessimistic and cynical, challenging the values of the Enlightenment, Romanticism and Christianity. Lovecraft's protagonists usually achieve the mirror-opposite of traditional gnosis and mysticism by momentarily glimpsing the horror of ultimate reality.
Although Lovecraft's readership was limited during his life, his reputation has grown over the decades. He is now commonly regarded as one of the most influential horror writers of the 20th Century, exerting widespread and indirect influence, and frequently compared to Edgar Allan Poe. See also Howard Phillips Lovecraft.
არანორმალურად მიყვარს ლავკრაფტი და მისი დონის არავინ მეგულება ამ ჟანრში, მაგრამ, მოდით, გულწრფელი ვიქნები და ამ კრებულს (ბოლო მოთხრობა, “ვერცხლის გასაღები” რომ ამოვიღოთ) 3-ზე მეტი ვარსკვლავი არ ეკუთვნის, მაგრამ ერთი-ორი მოთხრობის გამო და განსაკუთრებით “ვერცხლის გასაღების” გამო ვუწერ 4-ს). “ვერცხლის გასაღები” არის ნამდვილი ლიტერატურა, მე როგორიც მიყვარს ზუსტად ისეთი. ხელახლა უნდა ჩავუჯდე და ცალკე დავუწერ რივიუს.
დიდი ხანი ვეძებდი ასეთ ფენტეზს, თურმე თაროზე მქონია... რატომ ,,ვერიდებოდი" ლავკრაფტს აქამდე, არ ვიცი, ვერ გეტყვით. სამაგიეროდ, შემიძლია იმის თქმა, რომ ნამდვილად შეშლილია ეს კაცი! დიდებული ფანტაზიის უნარი, ოსტატური თხრობა, რომელსაც ვერ წყდები, ბოლოს კი აუცილებლად გაოცებს. თითოეული მოთხრობა გაფიქრებს რაღაცებზე, რეალურ და ირეალურ სამყაროზე, მათ შორის ზღვარზე და ა.შ.
"ვერცხლის გასაღები" ე.წ. საპროგრამო მოთხრობაა, თავად ლავკრაფტის შემოქმედებისა და მსოფლხედვის გასაღებია. სხვა მხრივ, მეც ალბათ ისევე როგორც ბევრი სხვა ქართველი მკითხველი ამ კრებულით გავეცანი ლავკრაფტს 2011 წელს და ამდენად, ძვირფასია. მაშინაც და ახლაც "იდუმალი ხე" ყველაზე შემზარავად მეჩვენება ფსიქოლოგიური საშინელების თვალსაზრისით.
მიუხედავად იმისა, რომ სიცოცხლეში არ დააფასეს, მაინც მაგრად გაუმართლა იმ მხრივ, რომ ამერიკაში დაიბადა, თორემ სხვაგან რომ დაბადებულიყო, მაქსიმუმ იმ დროინდელ გაზეთში დაებეჭდა ვინმეს.
მართლა მაგრები არიან ეს ამერიკელები პიარში :დ
არ ვიცი ამის წიგნებით როგორ კაიფობს ხალხი. არც საშიში ამბებია, არც საინტერესო და არც რამე განსაკუთრებული წერის სტილი ან მანერა ჰქონდა.
,,ცხოვრება თავისთავად საშინელი და ამაზრზენია, მაგრამ მიუხედავად ამისა , მის შესახებ ჩვენი მოკრძალებული ცოდნის ფონზე ხანდახან ჭეშმარიტების ისეთი საზარელი შუქჩრდილები გამოკრთება ხოლმე, რომ ამის შემდეგ ასმაგად ამაზრზენი და საშინელი გვეჩვენება."
წარმოსახვას ავითარებს იმის დედავატირე... ვფიქრობ წარმოსახვის უნარი, ანუ ფანტაზია, ინტელექტის ერთერთი ყველაზე საჭირო ფუნქციაა...მაგრამ საკითხავია როგორ გამოიყენებ