Ken je dat? Zo'n dag waarop je geen zin hebt in het lezen van een echt boek? Zo'n dag waarop je alleen maar zo snel mogelijk iets uit wilt lezen? Ik heb dat regelmatig en gister was dat dus weer het geval. Dan loopt ik door mijn ereader te scrollen, op zoek naar een kort verhaal. Het liefst een kort verhaal, waarvan ik nog nooit gehoord heb en die dus ook niet op mijn to read list staat. Waarmee ik dus ook zeer zeker mijn to read list niet inkort. Lekker handig..
Gister belandde ik dus bij dit verhaal. Marion Pauw is een bekende auteur, maar buiten dit boekje heb ik nog nooit wat van haar gelezen. Dit boekje was ook niet echt veel soeps, dus de vraag is of ik dat überhaupt ooit nog wel ga doen. Dit boekje doet me enorm denken aan Het bosgraf. Ik zie heel veel gelijkenissen, waardoor het boekje nog minder van kwaliteit wordt. Dan schrijf je al zo'n dun verhaaltje en dan ook nog niet origineel. Op zich was het oke. De schrijfstijl vond ik niet bijzonder prettig, maar ook niet heel vervelend. Mijn versie van het boekje had ook bizar veel spelfouten, ik mag hopen dat dat niet in alle versies is.
Al met al, leuk vermaak voor een uurtje. Geen mooie reclame voor Marion Pauw en zeer zeker ook geen aanrader.
Ik spaar geen literaire juweeltjes, maar dit boekje wilde ik graag hebben, omdat het van Marion Pauw is. Een schrijfster die ik hoog heb staan, maar waarbij het nu niet gelukt is om me te boeien. Een slap verhaal wat ik gisteren- avond gelezen heb en nu eigenlijk alweer vergeten ben... Ik begrijp, dat het erg moeilijk is om in zo'n klein boekje een sterk verhaal te proppen, maar dat is de kunst van het schrijven! Buiten de verzamelaars denk ik, dat de literaire juweeltjes in eerste instantie uitgebracht worden om mensen kennis te laten maken met een schrijfster. Ik vind het dan ook van groot belang, dat juist in zo'n klein boekje een sterk verhaal moet zitten!
Dit kleine boekje, om lekker even tussendoor te lezen, was niet helemaal mijn stijl. Het is met humor geschreven, maar er vlogen nogal wat lichaamsdelen in het rond, en er werd ook aardig wat grof gescholden. Dat is eigenlijk het enige wat me niet lag. De spanning in het verhaal is goed opgebouwd en de karakters zijn ook goed neergezet. Het einde was niet echt een verrassend, maar zeker een mooie afronding van het geheel.
Al met al een boekje dat een plaats verdiend in deze serie om de ont-lezing tegen te gaan.
Weer een heerlijk boek van Marion Pauw om te lezen.
Lolliepop is een klein boekje wat je in een avond uit hebt. Het is een boekje wat lekker snel weg leest maar wel interessant is en met een goede verhaallijn. Heerlijk voor in de trein.
Het gaat over drie vrouwen met allemaal hun eigen problemen.
Niet het beste van Marion Pauw. Ik ben sowieso niet echt van de korte verhalen, maar hier werd ik niet echt door gegrepen. Twee zussen maken apart van elkaar een heftige avond door, de een om eeg te komen bij haar overspelige man, de ander ondat ze 'de andere vrouw' is en geconfronteerd wordt door de vrouw van haar minnaar. De wisseling van verteller komt niet goed door, de twee hoofdpersonen hebben niet echt een eigen stem. Maar laat dit je niet ontmoedigen om romans van Pauw te lezen: die zijn echt de moeite waard!
This entire review has been hidden because of spoilers.
Een kort verhaal in een klein boekje dat zeker niet tegenviel. De schrijfstijl beviel, al waren de dialogen voor mij net iets te adrem, te gewenst. Het eind zag ik niet aankomen, had door een toeval ook iets grappigs, al kan de twist van het graf ook als goedkoop worden uitgelegd.
"Lolliepop" van Marion Pauw belooft een zoete verleiding, maar de smaak is helaas bitter. Het verhaal draait om twee vrouwen die verstrikt raken in een ingewikkelde liefdesdriehoek met dezelfde man. Waarom 2 sterren? * Interessant premisse: Het idee van twee vrouwen die dezelfde man begeerden, is intrigerend. Het had een spannende en complexe dynamiek kunnen opleveren. * Korte en krachtige stijl: Het boek is compact en leest vlot. De schrijfstijl van Pauw is direct en zonder overbodige details. Waarom geen hogere waardering? * Ontwikkeling van de personages: De personages blijven helaas oppervlakkig. Er is weinig diepgang en de motivaties van de karakters blijven onduidelijk. * Voorspelbaar plot: Het verhaal is voorspelbaar en ontbeekt verrassende wendingen. De uitkomst is gemakkelijk te raden. * Eendimensionale karakters: De vrouwen in het verhaal worden gereduceerd tot hun verlangen naar dezelfde man. Er is weinig ruimte voor andere aspecten van hun persoonlijkheid. * Gebrek aan complexiteit: De morele dilemma's die in het verhaal aan bod komen, worden niet diepgaand uitgewerkt. Het blijft bij een oppervlakkige verkenning van de thema's. Kortom: "Lolliepop" is een teleurstelling. Het verhaal had veel potentie, maar blijft steken in een oppervlakkige vertelling met weinig diepgang. De personages zijn karikaturaal en het plot is voorspelbaar. Het boek biedt weinig meer dan een snelle, zoete verleiding die snel weer vervaagt.
Het is best een aardig boekje. Het verhaal eindigt anders dan ik had verwacht. Dat vind ik wel een pluspunt. Want daardoor is het toch nog verrassend. En ik vind dat Marion Pauw toch in zo'n kort verhaal de spanning heeft weten op te bouwen.
flauwkes. niet slecht geschreven nochtans, maar heel flauw verhaal over 2 zussen met een totaal verschillend leven en derde vrouw die er met een pistool tussen loopt.