'James Worthy is een dromerige dertiger, ex-stotteraar en het onbetwiste lachertje van de Amsterdamse schrijverswereld. Als zijn vriendin Polly hem inruilt voor een succesvol kunstenaar, volgt een duizelingwekkende neerwaartse spiraal vol zelfdestructief gedrag, onnodig lange seksscènes en een schaamteloze zoektocht naar een onwaardige dood. James Worthy is een ontroerend en grappig geschreven briefkaart vanuit de put en een ouderwetse sneer naar de vergankelijkheid van de moderne liefde. Wint James zijn grote liefde Polly terug, of blijft hij de geboren verliezer die kost wat kost wil leven als zijn held Jan Wolkers?
James Worthy (1980) is schrijver en columnist voor onder meer Revu en &C. Eerder publiceerde hij de romans James Worthy, Zwarte Sylvester en In de buik van de wolf en de columnbundel Mottenballen voor de ziel. Zijn boek Liverpool werd lovend onthaald en bekroond met de Nico Scheepmaker Beker 2023.
James Worthy. Het is een rare snuiter. Maar wat wil je met zo'n naam? Het boek zit vol met prachtige metaforen. James wilde een boek schrijven over seks en (mannelijke) onzekerheid. En dat is hem zeker gelukt. Mijn vriend gaat dan ook vast van dit boek genieten.
james worthy is een schrijvster in midden van een dramatische schrijv-blokade. verlaten van zijn grote liefde, polly, gaat hij op zoek naar een nieuwe zin voor zijn leven. deze blijkt alleen uit sex en zelfmedeleid te bestaan.
mijn eerste nederlandse boekje was een echte gelukksgrijp, heel grappig :-)
Als columnist viel hij me al op vanwege zijn buitengewoon creatieve metaforen en leuke schrijfstijl. Dat maakte me nieuwsgierig naar deze debuutroman. En inderdaad, aan spitsvondige metaforen en humor geen gebrek bij Worthy, maar tegelijk is het een boek van een hoog testosteron gehalte: het gaat nagenoeg alleen maar over seks, de liefde en weer seks. Dat ging erg vervelen, hoe grappig en doortastend hij ook schrijft. Ik vermoed dat hij tot meer in staat is, hij met de jaren naar een andere interessantere inhoud kan groeien. Ik hoop het, want hij heeft het wel in zich.
+wel grappig en creatief taalgebruik - oversekst, opschepperig, kinderachtig.
Zijn columns vind ik leuker omdat hij zijn creatieve taal inzet om bredere dingen te belichten behalve zijn gebroken hart en alle kutten die hij neukt. Ooit las ik een quote over dat mannen 1 keer hun hart gebroken hoeven te krijgen om dat als excuus te gebruiken om alle vrouwen vervolgens respectloos te bejegenen.. ik moest daar niet niet aan denken :’)
"Mijn voormalige droomvrouw kijkt bedrukt en gaat met haar handen door het haar, ze oogt onrustig. 'Nou James, het zit zo, ik heb iemand leren kennen. Een jongen, een man. Zijn naam is Pete en hij is een kunstenaar.' Ik breng mijn theekop naar mijn mond zodat Polly niet kan zien dat ik de woorden 'vieze vuile loopse k********r' in mijn mangothee fluister. 'Nu al? Maar je wilde toch gewoon even vrij zijn, genieten, onafhankelijk zijn, met je vriendinnen de hort op, die 'Thelma & Louise-shit?'."
This entire review has been hidden because of spoilers.
James Worthy is een creatieve schrijver. Alhoewel de thematiek niet heel vrolijk is, zijn alle kwinkslagen en verwijzingen in de zinnen van Worthy erg leuk om te lezen. Het krijgt toch drie sterren want dit maakt alle taal heel gekunsteld en daarmee de karakters of vooral het hoofdpersonage ongeloofwaardig, niemand is zo ad-rem. Sylvester in zwarte Sylvester had hetzelfde probleem.
Aan t begin nog hardop gelachen, maar daarna voelde t als veel van t zelfde. Ben tot halverwege gekomen, daarna niet meer verder gelezen. Persoonlijk irriteerde ik me aan zijn soms beledigende woordgebruik .
Een vermakelijk werk, balancerend tussen vulgair jongens brein en een smartlap. De humor is het hoogtepunt, er staan zinnen en vergelijkingen in die mij zeker lang zullen nablijven.
Tsja over het algemeen heerst er bij mij een gevoel van teleurstelling over dit boek. Het boek begint boeiend fatalistisch maar kabbelt dan een beetje door. Op het moment dat de hoofdpersoon besluit te vertrekken uit Amsterdam komt het verhaal dan eindelijk in een stroomversnelling en dat aangevuld met enkele schitterende zinnen en gedachtekronkels maakte mij enthousiast en nieuwsgierig. De uitleg over de keuze voor het eten van drie saucijzenbroodjes doet nergens toe maar is een heerlijk herkenbare mannen-gedachte. Helaas dondert het geheel weer als een pudding in elkaar aan het eind met een volledig uit de lucht vallende en nietszeggende ontmoeting met de ex en een flauw happy end. Dit laat me achter met het gevoel dat de hoofdpersoon achterlaat bij zijn vrouwen; genaaid. Provocatieve seks literatuur is er beter tenzij Worthy de lezer daadwerkelijk dat gevoel wil geven. Dan is het uitermate knap gedaan met een slecht einde.
lekker plat, veel seks, en net toen ik me begon te ergeren aan het eeuwige polly gezeik sloeg hij de bladzijde om. ja, ik vond dit een fijn boek om te lezen, worthy's weg met woorden stond me aan en ik hield van de beelden die hij liet opbloeien in mijn hoofd. het las moeiteloos, alsof hij haast gedachteloos de woorden uit zijn vingers heeft laten vloeien. even voelde ik me verloren in de zee van pijn en seks, maar toen verscheen er toch een duidelijke verhaallijn. netjes gedaan, zo lees ik graag nederlands.