What do you think?
Rate this book
Homo duplex #0
De Movo Tapes: een carriere als ander
In De Movo Tapes doet de verteller, die schuil gaat achter de codenaam QX-Q-8, na de dood van Tibbolt 'Movo' Satink wekenlang niets anders dan diens volgesproken cassettebandjes beluisteren. Hij komt erachter dat Tibbolt opgroeide van jonge verwarde jongen tot een jongeman die oudere dames bedient en die probeert een veldslag te organiseren tussen hooligans. Regelmatig onderbreekt QX-Q-8 het levensverhaal van Satink om een Rotterdamse geschiedenis ten tijde van Movo's geboorte op te rakelen. De twee verhaallijnen draaien om elkaar heen en zoeken elkaar op om ten slotte elkaar te vinden in een telefoongesprek dat de hooliganveldslag bekrachtigt bij knooppunt Hellegatsplein.
713 pages, Hardcover
First published January 1, 2003
5 people are currently reading
142 people want to read
About the author
A.F.Th. van der Heijden
68 books221 followersAdrianus Franciscus Theodorus (Adri) van der Heijden is een Nederlandse schrijver. Hij heeft ook gepubliceerd als Patrizio Canaponi en als A.F.Th. In 2003 ontving hij de Schrijversprijs der Brabantse Letteren en in 2011 de Constantijn Huygensprijs, telkens voor zijn hele oeuvre.
Adrianus Franciscus Theodorus (Adri) van der Heijden is a Dutch writer. He also published as Patrizio Canaponi and as A.F.Th. In 2003 he received the Schrijversprijs der Brabantse Letteren and in 2011 the Constantijn Huygensprijs, both prizes for his entire work.
Adrianus Franciscus Theodorus (Adri) van der Heijden is a Dutch writer. He also published as Patrizio Canaponi and as A.F.Th. In 2003 he received the Schrijversprijs der Brabantse Letteren and in 2011 the Constantijn Huygensprijs, both prizes for his entire work.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 12 of 12 reviews
January 15, 2024
Dag A.F.Th.,
De kerstvakantie greep ik weer eens aan om me in één van je romans onder te dompelen. De traditie begon twee jaar geleden met Het Schervengericht. Vorig jaar was het de beurt aan Het hof van barmhartigheid. Nu ging De Movo Tapes voor de bijl.
Opnieuw verkneukelde ik me van in het begin. Opnieuw was het smullen van hoe alles van meet af aan begon uit te waaieren. Al waaierde het ditmaal naar mijn gevoel wat te veel kanten op. Daardoor verloor je me regelmatig. Verliezen betekent dat ik tussendoor in vier, vijf andere boeken dook.
Toch, wanneer ik De Movo Tapes weer oppakte, was daar altijd snel een fragment waar ik moeiteloos bij kon inpikken. Nu, na de laatste zinnen, begrijp ik hoe je al dat uitwaaieren nodig had om tot die laatste zinnen te komen. Uiteindelijk klikt het allemaal in elkaar. Vergeef me dat ik voor het eerst dacht: deze dikkerd kon misschien toch wat magerder.
Omdat het ditmaal van deze lezer zo’n grote inspanning vroeg, weifelde ik tijdens de rit of ik over een jaartje weer een werk van je ter hand zou nemen. Die vertwijfeling werd gevoed door het simpele feit dat ik nu alles uit mijn boekenkast van je las. Een drogreden. De Movo Tapes tikte ik ook pas onlangs op de kop. Uit je omvangrijk oeuvre rest er nog heel wat. Tonio bijvoorbeeld. Misschien kijk ik er in boekhandels en in de ramsj wel naar uit. Het duurt nog lang voor we weer aan de kerstvakantie toe zijn.
goede groet, David
De kerstvakantie greep ik weer eens aan om me in één van je romans onder te dompelen. De traditie begon twee jaar geleden met Het Schervengericht. Vorig jaar was het de beurt aan Het hof van barmhartigheid. Nu ging De Movo Tapes voor de bijl.
Opnieuw verkneukelde ik me van in het begin. Opnieuw was het smullen van hoe alles van meet af aan begon uit te waaieren. Al waaierde het ditmaal naar mijn gevoel wat te veel kanten op. Daardoor verloor je me regelmatig. Verliezen betekent dat ik tussendoor in vier, vijf andere boeken dook.
Toch, wanneer ik De Movo Tapes weer oppakte, was daar altijd snel een fragment waar ik moeiteloos bij kon inpikken. Nu, na de laatste zinnen, begrijp ik hoe je al dat uitwaaieren nodig had om tot die laatste zinnen te komen. Uiteindelijk klikt het allemaal in elkaar. Vergeef me dat ik voor het eerst dacht: deze dikkerd kon misschien toch wat magerder.
Omdat het ditmaal van deze lezer zo’n grote inspanning vroeg, weifelde ik tijdens de rit of ik over een jaartje weer een werk van je ter hand zou nemen. Die vertwijfeling werd gevoed door het simpele feit dat ik nu alles uit mijn boekenkast van je las. Een drogreden. De Movo Tapes tikte ik ook pas onlangs op de kop. Uit je omvangrijk oeuvre rest er nog heel wat. Tonio bijvoorbeeld. Misschien kijk ik er in boekhandels en in de ramsj wel naar uit. Het duurt nog lang voor we weer aan de kerstvakantie toe zijn.
goede groet, David
February 2, 2011
Pff, wat een rotboek en ik heb hem nog uitgelezen ook.
De stijl is behoorlijk ontoegankelijk, maar dat is even doorbijten, op een gegeven moment kom je daar wel een beetje in, met een beetje welwillendheid kan je de stijl zelfs redelijk tof gaan vinden. Daarna moest ik als Groninger nog even het cultuurverschil met de schrijver overwinnen, althans, ik had het gevoel dat het boek echt heel erg geschreven is met een westerse mind-state, het spreekt een soort gevoel aan dat hier niet echt bestaat geloof ik. Ik ben ook nooit zo'n fan van 'the Freudian lick', maar die is ergens wel op z'n plek in dit boek. Toen ik wat achterin het boek begon te raken ebte mijn interesse voor de hoofdpersonen een beetje weg en bekroop mij een gevoel van medelijden met de auteur. Wat een moeilijk beeld van de wereld schetst hij toch. Dat is dan wel weer knap, dat een boek dat kan doen, maar was niet echt de bedoeling geloof ik. Dan wordt het toch weer een beetje spannend naar het eind toe, eindelijk lijkt er een soort van apoteose te komen op de 500 pagina's abstract intellectueel geneuzel, MAAR DAN BLIJFT DIE GVD UIT! Al je welwillendheid voor niks! Ik snap dat dit boek een deel in een reeks is, maar als je dan zo abstract thematisch te werk gaat, zorg dan in elk geval dat de boeken kwa plot een beetje los van elkaar te lezen zijn.. Het eindigt nog niet eens met een slappe scheet, een cliffhanger of wat dan ook, het stópt gewoon. Moest zeker naar de drukker ofzo. Gaf mij het gevoel dat de schrijver zo druk bezig was met het allemaal intens belangrijk en groots vinden van zijn invalshoeken, dat hij vergat na te denken hoe dat voor de lezer is. Was een poging waard, maar geen A.F.Th. meer voor mij.
De stijl is behoorlijk ontoegankelijk, maar dat is even doorbijten, op een gegeven moment kom je daar wel een beetje in, met een beetje welwillendheid kan je de stijl zelfs redelijk tof gaan vinden. Daarna moest ik als Groninger nog even het cultuurverschil met de schrijver overwinnen, althans, ik had het gevoel dat het boek echt heel erg geschreven is met een westerse mind-state, het spreekt een soort gevoel aan dat hier niet echt bestaat geloof ik. Ik ben ook nooit zo'n fan van 'the Freudian lick', maar die is ergens wel op z'n plek in dit boek. Toen ik wat achterin het boek begon te raken ebte mijn interesse voor de hoofdpersonen een beetje weg en bekroop mij een gevoel van medelijden met de auteur. Wat een moeilijk beeld van de wereld schetst hij toch. Dat is dan wel weer knap, dat een boek dat kan doen, maar was niet echt de bedoeling geloof ik. Dan wordt het toch weer een beetje spannend naar het eind toe, eindelijk lijkt er een soort van apoteose te komen op de 500 pagina's abstract intellectueel geneuzel, MAAR DAN BLIJFT DIE GVD UIT! Al je welwillendheid voor niks! Ik snap dat dit boek een deel in een reeks is, maar als je dan zo abstract thematisch te werk gaat, zorg dan in elk geval dat de boeken kwa plot een beetje los van elkaar te lezen zijn.. Het eindigt nog niet eens met een slappe scheet, een cliffhanger of wat dan ook, het stópt gewoon. Moest zeker naar de drukker ofzo. Gaf mij het gevoel dat de schrijver zo druk bezig was met het allemaal intens belangrijk en groots vinden van zijn invalshoeken, dat hij vergat na te denken hoe dat voor de lezer is. Was een poging waard, maar geen A.F.Th. meer voor mij.
July 30, 2021
Ik ken het stuk Rotterdam dat Van der Heijden in dit boek beschrijft, maar ik vond het langdradig. Het haalt het niet vergeleken met Advocaat van de hanen! Hoewel ik zelf moeilijke voeten heb, spreekt ook dit thema me niet aan.
December 31, 2017
Ik weet nog dat ik heel De Tandeloze Tijd-cyclus heb uitgelezen. Boek na boek na boek, jaren geleden. En dat ik blij was dat A. F. Th. aan een nieuwe cyclus begon. Zo blij dat ik het eerste dikke boek kocht en dat dan liet sudderen op mijn bibliotheekplank om te lezen op een goed moment.
Dat moment brak eergisteren aan, dacht ik. Vakantie in de winter, hét moment voor dikke boeken en liters thee.
Viel dat tegen. Na zestig pagina’s doorploeteren door het boek, geef ik het op. Dit is echt onzin. Pseudo-filosofisch gewauwel over het Nu, een wat simplistisch maar slecht uitgewerkt concept, volzinnen vol leegheid die over helemaal niets gaan. Zelden las ik met tegenzin zestig pagina’s na elkaar, hopend op een volgende bladzijde die wél toegankelijker en misschien interessanter zou worden - maar tevergeefs.
Sorry A.F.Th., dit boek verdwijnt naar de kringwinkel en ik denk niet dat ik het er ooit terug ga halen.
Dat moment brak eergisteren aan, dacht ik. Vakantie in de winter, hét moment voor dikke boeken en liters thee.
Viel dat tegen. Na zestig pagina’s doorploeteren door het boek, geef ik het op. Dit is echt onzin. Pseudo-filosofisch gewauwel over het Nu, een wat simplistisch maar slecht uitgewerkt concept, volzinnen vol leegheid die over helemaal niets gaan. Zelden las ik met tegenzin zestig pagina’s na elkaar, hopend op een volgende bladzijde die wél toegankelijker en misschien interessanter zou worden - maar tevergeefs.
Sorry A.F.Th., dit boek verdwijnt naar de kringwinkel en ik denk niet dat ik het er ooit terug ga halen.
June 18, 2022
De prequel van de Homo Duplex reeks. Die niet verder kwam dan een paar dunnere boekjes. Niet zo gek want in dit dikke boek wordt al veel gezegd in de bekende breedsprakerige stijl van A.F.Th. Wat zou je nog meer moeten vertellen. Als je de titels van de Homo Duplex "in voorbereiding" leest begrijp je dat die (nog) niet geschreven zijn. De titels vallen grotendeels samen met wat er in dit boek beschreven wordt. Het is een beetje als de verpeste "cum shot" dat in het boek beschreven wordt: dit boek ontrekt de overige titels aan het gezicht en maakt ze daarmee overbodig (?).
De boeken in deze reeks die wel verschenen zijn (MIM en Schervengericht) behandelen kleinere "episoden". Al is MIM wel een mooi vervolg op De Movo tapes.
Ondanks zijn dikte blijft de thematiek beperkt en naar mijn gevoel een beetje dunnetjes. Van der Heijden kan mooie uitvoerige beschrijvingen en gedachtenspinsels maken maar blijft ook veel dingen herhalen.
De boeken in deze reeks die wel verschenen zijn (MIM en Schervengericht) behandelen kleinere "episoden". Al is MIM wel een mooi vervolg op De Movo tapes.
Ondanks zijn dikte blijft de thematiek beperkt en naar mijn gevoel een beetje dunnetjes. Van der Heijden kan mooie uitvoerige beschrijvingen en gedachtenspinsels maken maar blijft ook veel dingen herhalen.
September 18, 2019
Veel te langdradig!
November 25, 2012
READ IN DUTCH
Ik had voor mijn lijst twee jaar terug 'Het Schervengericht' (Homo Duplex #1) gelezen, en die was me boven verwachting goed bevallen. Vandaar dat ik ook benieuwd was naar dit boek, dat daarvoor hoort (alhoewel AFTh gezegd heeft dat de echte volgorde pas besloten kan worden nadat alle delen verschenen zijn).
Maar ik vond het een enorme tegenvaller. Pretentieus quasifilosofisch geneuzel. Een wel heel makkelijke manier om alle fouten in het plot te verhullen. Gewoon langdradig.
Het kon me niet boeien, niet voor niets deed ik zolang over dit boek. Ik raad het niemand aan, lees dan toch (hoewel nog dikker) Het Schervengericht.
Ik had voor mijn lijst twee jaar terug 'Het Schervengericht' (Homo Duplex #1) gelezen, en die was me boven verwachting goed bevallen. Vandaar dat ik ook benieuwd was naar dit boek, dat daarvoor hoort (alhoewel AFTh gezegd heeft dat de echte volgorde pas besloten kan worden nadat alle delen verschenen zijn).
Maar ik vond het een enorme tegenvaller. Pretentieus quasifilosofisch geneuzel. Een wel heel makkelijke manier om alle fouten in het plot te verhullen. Gewoon langdradig.
Het kon me niet boeien, niet voor niets deed ik zolang over dit boek. Ik raad het niemand aan, lees dan toch (hoewel nog dikker) Het Schervengericht.
August 30, 2012
zeer sterk relaas van een bewogen jeugd -zullen we maar zeggen
vooral de passages van de 'jonge' oppergod spreken me aan, omdat ze een licht werpen op de geheime, diepe en soms archi-menselijke gedachtenwereld ervan
ook de relatie tussen het nu & de creatie ervan door het uit te spreken wordt onderzocht, soms iets te vergaand waardoor de auteur het overzicht verliest & zich verlaat op gewauwel
zeer rake tijdschets (vooral het nu!) over verschillende tijdperken heen, je moet het toch maar doen!
vooral de passages van de 'jonge' oppergod spreken me aan, omdat ze een licht werpen op de geheime, diepe en soms archi-menselijke gedachtenwereld ervan
ook de relatie tussen het nu & de creatie ervan door het uit te spreken wordt onderzocht, soms iets te vergaand waardoor de auteur het overzicht verliest & zich verlaat op gewauwel
zeer rake tijdschets (vooral het nu!) over verschillende tijdperken heen, je moet het toch maar doen!
Read
October 21, 2016Het duurde een half jaar en 500 blz om te accepteren dat ik dit boek niet uitlees. Veel interessante gedachten, maar het verhaal pakt me onvoldoende om het boek weer op te pakken. Andere kee misschien.
February 14, 2016
Het is dat Van der Heijden een heerlijke stijl heeft, anders had ik het boek snel weggelegd. Ik ben er 2.5 jaar mee bezig geweest. Het verhaal is te kunstmatig om mij als lezer te pakken.
June 19, 2016
I admire his style. The pornography partr of the young people is well written. The movo character is a bit elusive.
July 5, 2011
onbegrijpelijk
Displaying 1 - 12 of 12 reviews