Librarian Note: There is more than one author by this name in the Goodreads database.
Truman Capote was an American writer whose non-fiction, stories, novels and plays are recognised literary classics, including the novella Breakfast at Tiffany's (1958) and In Cold Blood (1965), which he labeled a "non-fiction novel." At least 20 films and TV dramas have been produced from Capote novels, stories and screenplays.
He was born as Truman Streckfus Persons to a salesman Archulus Persons and young Lillie Mae. His parents divorced when he was four and he went to live with his mother's relatives in Monroeville, Alabama. He was a lonely child who learned to read and write by himself before entering school. In 1933, he moved to New York City to live with his mother and her new husband, Joseph Capote, a Cuban-born businessman. Mr. Capote adopted Truman, legally changing his last name to Capote and enrolling him in private school. After graduating from high school in 1942, Truman Capote began his regular job as a copy boy at The New Yorker. During this time, he also began his career as a writer, publishing many short stories which introduced him into a circle of literary critics. His first novel, Other Voices, Other Rooms, published in 1948, stayed on The New York Times bestseller list for nine weeks and became controversial because of the photograph of Capote used to promote the novel, posing seductively and gazing into the camera.
In the 1950s and 1960s, Capote remained prolific producing both fiction and non-fiction. His masterpiece, In Cold Blood, a story about the murder of the Clutter family in Holcomb, Kansas, was published in 1966 in book form by Random House, became a worldwide success and brought Capote much praise from the literary community. After this success he published rarely and suffered from alcohol addiction. He died in 1984 at age 59.
Mevsimleri, şehirleri, kırları ve insanları, gündelik yaşamdaki -o farkına varmasa- sıradan sanılan anları harmanlıyor gezi yazılarında Capote ve soğuk,gri, betoni şehirleri de anlatsa ılık bi'şeyler hissettiriyor. ''Baharın sonuna geldik. Buraya geldiğimizden beri dört ayda geceler ısındı, deniz yumuşadı, Mart'ın yeşil hala kışımsı suyu Haziran'da maviye döndü ve kıvrık dalları bir zamanlar gri ve çıplak olan üzüm asmaları şimdi ilk yeşil salkımlarla dolu. Yeni çıkmış kelebekler var ve dağlar arılar için bir sürü tatlı şeyle dolu; bahçede yağmurdan sonra patlayan yeni çiçeklerin belli belirsiz sesini, evet, duyabilirsiniz.''
yerel renkler, truman capote’un amerika’da başlayıp (1946), haiti’ye uzanan, oradan avrupa uğrayıp dönüşte yine anavatanında, brooklyn, heights’te sonra eren (1959) bir gezi notları kitabı. özellikle avrupada geçen bölümleri zengin betimlemelerle dolu olan kitapta yer yer capote’nin muzip ve benzersiz benzetmelerine de rastlıyoruz; otlaktan dönen koyunların suratını buster keaton’a benzetmeyi akıl edebilecek kaç yazar sayabilirsiniz ki..
-tadımlık- “ve böylece sonbahar geldi; şu anda sonbahar, tef gibi bir rüzgar, yeşil ağaçların arasında dolaşan, dumandan bir hayalet. üzümler için iyi bir yıl oldu; yaprakların humuslu toprağına düşmüş üzümlerin, yeni şarabın kokusu havaya bir tatlılık veriyor. yıldızlar saat altıda çıkıyor; ama yine de hava, terasta kokteyl içip de yıldızların parlak ışığında, otlaktan dönen buster keaton suratlı koyunları ve sürülerinin hareketi kuru dalların sürüklenmesine benzer bir ses çıkaran keçileri seyretmeye engel olacak kadar soğuk değil. dün adamlar bize bir araba dolusu odun getirdi. yani kışın gelmesinden korkmuyorum: ateşin başında oturup da baharın gelmesini beklemekten daha güzel bir şey var mı?”