มีดประจำตัว

by ชาติ กอบจิตติ

รวมเรื่องสั้น "มีดประจำตัว" โดย ชาติ กอบจิตติ (วิวัฒนาการเรื่องสั้นในรอบกึ่งทศวรรษ)

Genres: Short Stories

214 pages, Paperback

First published April 1, 1979

About the author

See also Chart Korbjitti


เรื่องสั้นเรื่องแรก "นักเรียนนักเลง" ตีพิมพ์ในหนังสือ อนุสรณ์ ของโรงเรียนปทุมคงคา เมื่อพ.ศ. 2512 เรื่อง "ผู้แพ้" ได้รับรางวัลช่อการะเกด (2522) เคยประจำกองบรรณาธิการหนังสือ "ถนนหนังสือ" และใช้ชีวิตอยู่ในอเมริกาชั่วระยะเวลาหนึ่ง ก่อนจะกลับเมืองไทย ผลงานบางส่วนได้จัดแปลเป็นภาษาอังกฤษและภาษาญี่ปุ่นเช่น "คำพิพากษา" "พันธุ์หมาบ้า" และ "เวลา" มีผลงานอาทิเช่น "ทางชนะ" (พ.ศ. 2522) "มีดประจำตัว" (พศ. 2527) "นครไม่เป็นไร" (พ.ศ. 2532) นวนิยายเรื่อง "คำพิพากษา" ได้รับรางวัลซีไรต์ ประจำปี 2525 นิยายเรื่อง "เวลา" ได้รับรางวัลซีไรต์ประจำปี 2536 ปัจจุบันพำนักในไร่ รอยต่อระหว่างจังหวัดสระบุรี-นครราชสีมา สมรสแล้วแต่ยังไม่มีบุตร

นวนิยายของ ชาติ กอบจิตติ แสดงถึงพัฒนาการของนวนิยายไทยที่มีลักษณะร่วมกับวรรณกรรมสากล นับตั้งแต่การนำเสนอนวนิยายเรื่องคำพิพากษา โศกนาฏกรรมสามัญชน ซึ่งมีนักวิชาการวรรณกรรมนำไปศึกษาเปรียบเทียบกับผลงานของ กุนเทอร์ กราสส์ นักเขียนชาวเยอรมันซึ่งได้รับ รางวัลโนเบล สาขาวรรณกรรม และ เคน ซาบุโรโอเอะ นักเขียนญี่ปุ่นผู้ได้รับรางวัลโนเบลสาขาวรรณกรรมเช่นกัน

นักวิจารณ์บางคนชี้ให้เห็นว่านิยายเรื่องนี้มีลักษณะเช่นเดียวกับโศกนาฏกรรม (Tragedy) ของกรีก นักวิจารณ์บางท่านเห็นว่าชาตินำเอาปรัชญาเอกซิสเทนเชียลลิสม (Existentialism) ของ ฌอง ปอล ซาร์ต (Jean-Paul Sartre) มาประยุกต์ใช้ใหม่อย่างน่าชมเชย นอกจากนี้นักวิจารณ์บางท่านเห็นว่า นวนิยายเรื่องเวลาเป็นพัฒนาการของนวนิยายไทยที่มีลักษณะเป็น “นว-นวนิยาย”(nouveau roman) ซึ่งมีลักษณะร่วมกับวรรณกรรมสากล จึงกล่าวได้ว่าผลงานของ ชาติ กอบจิตติ มีความสำคัญต่อพัฒนาการนวนิยายไทยและต่อการนำวร

Reviews

[bnb_13 · Rating 5 out of 5]

เรื่องสั้นชุดนี้ของคุณชาติ กอบจิตติ เรื่องแรกเขียนขึ้นเมื่อปี 2522 หรือ 31 ปีก่อน...หลังจากอ่านจบแล้วสิ่งหนึ่งที่รู้สึกได้อย่างชัดเจน (ด้วยความตกใจ) คือ..ทุกอย่างที่เกิดขึ้นวันนั้น..มันยังคงเกิดขึ้นในวันนี้..โดยจะยิ่งพบเห็นได้อย่างชัดเจนจนหลายๆ เรื่องดูเหมือนจะเป็น "สิ่งปกติ" ของคนรุ่นปัจจุบัน

เวลาเปลี่ยน...แต่สิ่งที่เกิดขึ้น..ดูเหมือนจะไม่เปลี่ยนตาม

ไม่รู้จะเศร้า..หรือดีใจดี ???

[Tanan · Rating 4 out of 5]

ด้วยความที่เป็นเรื่องสั้น เลยรู้สึกอารมณ์ไปไม่สุด
แต่แทบทุกเรื่องมีลายเซ็นของผู้เขียนที่เสียดสีสังคมได้อย่าง...ก็สไตล์น้าเขาล่ะ

[Klin กลินท์ · Rating 3 out of 5]

พ.ศ. 2527

“ซอยทั้งซอยเงียบเหมือนตกอยู่ในคำสาป...และท้ายสุดเมื่อเลขสองตัวออกมามันมีอำนาจทำให้นางสลดใจได้ และพาลหมดเรี่ยวแรงทำงาน หมดอาลัยตายอยากในชีวิต หญิงหม้ายก้มมองล็อตเตอรี่ในมือ แล้วคิดว่าตอนเย็นจะตรวจดูรางวัลอีกครั้งจากใบตรวจหวย นางปลอบใจตัวเองว่าบางทีโชคของนางอาจจะอยู่กับงวดหน้าก็ได้ใครจะไปรู้ พาลนึกโกรธเพื่อนแม่ค้าซึ่งเสือกแกะกระดาษแผ่นนั้นดูก่อนในเขตวัด” ,หน้า 32 ; พรุ่งนี้

"เขาได้รับอนุญาตให้มีสิทธิ์มีมีดประจำตัวได้ซึ่งน้อยคนนักที่จะได้รับโอกาสเช่นนี้ ถ้าเทียบกับพลเมืองที่มีทั้งหมดในเมืองของเรา เราเป็นเพียงกลุ่มคนหยิบมือเดียว ที่มีสิทธิ์มีมีดประจำตัว ที่เหลือนอกนั้นเป็นมนุษย์ชั้นต่ำ" , หน้า 183 ; มีดประจำตัว

เราก็ต่างมีมีดประจำตัวของตนเอง มีดของใครก็ของคนนั้น

เป็นการกลับมาอ่านอีกครั้งกับงานของ ชาติ กอบจิตติ กับผลงานรวมเรื่องสั้น “มีดประจำตัว” ล่วงผ่านไปนานแสนนาน เรื่องราวหลาย ๆ เรื่องสะท้อนให้เห็นว่าบ้านเมืองเรา สังคมเรานั้นแทบไม่ได้ขยับไปไกลไหนเลย วนเวียนอยู่กับเรื่องราวเหล่านั้น คนจน คนรวย ชันชั้นทางสังคมและเศรษฐกิจที่ขยายเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ ความหวัง ความฝันที่ต้องดิ้นร้นกันต่อไป "พรุ่งนี้ ผลตอบแทน ศาลเจ้าแม่ หมาติดเก้ง คนไร้ค่า ซื้อบุญ อนาคตของเรา ที่เห็น...และเป็นไป ฝันกลางแดด กลับบ้านเกิด มีดประจำตัว และที่นี่เงียบสงบ” เรื่องราวของคนในยุคนั้น(หนังสือตีพิมพ์ครั้งแรกเมื่อปี 2527) ยังคงปรากฎให้เห็นอยู่ในทุก ๆ วัน เป็นเรื่องปกติ ธรรมดา ธรรมดา

อ่านในใจ ลองหาอ่านดูครับ :) #มีดประจำตัว #ชาติกอบจิตติ สำนักพิมพ์: #หอน #อ่านชาติกอบจิตติ #อ่าน #อ่านไปเรื่อยๆ #อ่านไปฟังไป #IntoTheBook #อ่านแล้วอ่านเล่า #อ่านอีก #หนังสือ #ReadAgain #BooksBAR #AtTheReader #กลินท์แลนด์ #KlinLand #กลินท์และหนังสือ #KlinAndBooks #อ่านในใจ #อ่านเพลิน #ณอ่านTheReaderTheKlinLibrary

[Sura Siri · Rating 5 out of 5]

ตรงข้ามกับคำว่าพลาดโอกาสในตอนนั้น ก็คงต้องใช้คำว่าโชคดีที่โอกาสได้มาในตอนอายุ(ปาน)นี้

เช่นเดียวกับการได้อ่านหนังสือเล่มนี้ รวมเรื่องสั้น “มีดประจำตัว” ของคุณชาติ กอบจิตติ เรื่องสั้นเหล่านี้ถูกเขียนขึ้นมาในช่วง ปี พ.ศ.2522-2526 และรวมเล่มตีพิมพ์ครั้งแรกปี พ.ศ.2527 (เวลาผ่านมานานมาก….)

การได้อ่านหนังสือเล่มนี้ในช่วงวัยนี้ เหมือนได้ย้อนกลับไปบรรยากาศเก่าๆ สมัยยังเป็นเด็ก(555) ประกอบกับการบรรยายบรรยากาศแวดล้อมของคุณชาติในเรื่องสั้นเหล่านี้ ทำให้เห็นภาพเก่าๆได้อย่างชัดเจน นี่ถึงเรียกว่าโชคดีที่ได้ในช่วงวัยนี้ (มันคือช่วงเวลาที่เป็นช่วงต่อเนื่องจากหนังสือเรียน มานี มานะ ปิติ ชูใจ)

เนื้อเรื่องหลากหลาย ชีวิตชาวบ้าน ชีวิตเพื่อน เรื่องความเชื่อของชาวบ้าน แต่ที่มีความล้ำมากๆ มีสองเรื่องที่แนะนำคือ เรื่องมีดประจำตัว กับ เรื่องที่นี่เงียบสงบ สองเรื่องนี้แสดงถึงความอัจฉริยะของคุณชาติเมื่อสี่สิบปีก่อน

[Pusanisa Buranawanich · Rating 5 out of 5]

เป็นหนังสือที่สะท้อน&จิกกัดความเป็นไทยแบบสุดๆ เห็นว่าแปลไปหลายภาษาแต่ส่วนตัวคิดว่าถ้าไม่ใช่คนไทยมาอ่านก็คงไม่(มีวัน)เข้าถึงเนื้อหาในเรื่องได้เท่าคนไทยแน่ๆ หนังสือถึงจะแต่งมานานหลายสิบปีแล้วแต่เรื่องราวมีความทันสมัยมากๆ(หรืออาจจะมองว่าสังคมที่เป็นอยู่ไม่ได้พัฒนาขึ้นเลย) อย่างเรื่องความเชื่อ หวย อะไรอย่างนี้ก็ยังพบเจอได้ทั่วไป ชอบแทบทุกเรื่องแต่ที่ชอบเป็นพิเศษคือสองเรื่องสุดท้าย เรื่องมีดประจำตัวกับที่แห่งนี้เงียบสงบ มีความดิสโธเปียมากๆๆๆๆ จิกกัดสังคมแบบสุดขีด อ่านแล้วได้ตกตะกอนความคิดหลายอย่าง

[M1M30WX · Rating 4 out of 5]

weird จัด ๆ แต่ความweirdนี้มันทำให้เรื่องราวไม่เก่าเลยแม้หนังสือจะออกมาเป็น 10 ปีแล้วก็ตาม อีกอย่างนึงคือ แม้หนังสือนี้จะออกมานานมากแล้วแต่เหตุการณ์ต่าง ๆ มันยังคงเกิดขึ้นอยู่ในปัจจุบัน ดีบ้างร้ายบ้าง สะท้อนให้เห็นถึงการย่ำอยู่กับที่ของประเทศสักประเทศนึงบนโลกใบนี้ที่ทุกคนรู้จักดี ส่วนตัวชอบตอนซื้อบุญมาก มันเสียดสีจนแสบแต่ก็เข้าใจง่ายแบบที่ทุกคนร้องอ๋อ ตอนฝันกลางแดดก็ทำให้อุทานว่า เชี่ย จากถ้อยคำที่คมคายได้ หรือจะเป็นตอนอนาคตของเราก็มีมุมขบขันแต่ยังคงแฝงข้อความไว้ระหว่างบรรทัด ถือว่าหนังสือรวมเรื่องสั้นเล่มนี้เป็นหนังสือที่อ่านได้เพลิน ๆ เรื่องสั้นทุกเรื่องคุ้มค่ากับการอ่าน

[Boon · Rating 5 out of 5]

เรื่องสั้นหลายเรื่องที่อยู่ในเล่มนี้อ่านจบแล้วต้องทำให้นึกย้อนกลับไปทำความเข้าใจกับทั้งเรื่องและความรู้สึกของตัวเอง มีหลายเรื่องที่ผมชอบเป็นพิเศษอย่างเช่นเรื่องผลตอบแทนหรือเรื่องฝันกลางแดด

[Janed · Rating 3 out of 5]

ชอบเรื่องมีดประจำตัวที่สุด ได้อารมณ์เหมือนอ่านเรื่องเมนูคนบาป ถึงขั้นต้องไปหาว่าใครเขียนเรื่องไหนก่อน ปรากฎว่าน้าชาติเขียนก่อนเสียอีก

[Kukoyka · Rating 5 out of 5]

อ่านแล้วได้คิด

[Wimwipa · Rating 5 out of 5]

I like it.

[Jennie · Rating 4 out of 5]

น่าอ่านน่ะค่ะ