นกกระจกไม่หวนคืน

Maria & Ren #3

by Yuto Ichikawa, อิศเรศ ทองปัสโณว์ (Translator)

เปิดเผยสิ่งอำพรางปริศนาความอัปลักษณ์ในกระจก

เปิดเรื่องระทึกใจกับ 'มาเรีย' และ 'เรน' สองคู่หูคู่กัดได้ขัดคำสั่งยุติการสืบสวนของผู้บังคับบัญชาเพื่อคลี่คลายคดีค้าสัตว์และพืชหายาก

'ฮิวจ์ แซนด์ฟอร์ด' ราชาอสังหาริมทรัพย์ นำเทคโนโลยีล้ำยุคอย่างกระจกโปร่งใสมาใช้ เกี่ยวข้องกับการตายของคน 7 คนอย่างไร พบจุดหักเหเร้าใจ ช่วงขัดแย้งน่าติดตาม

ถ้าคิดจะอ่านโดยไม่ถูกหลอก... เป็นไปไม่ได้

นี่คือความหฤหรรษ์แห่งโศกนาฏกรรมล้างแค้น โดย 'อิจิคาวะ ยูโตะ' นักเขียนรางวัล Ayukawa Tetsuya ( 鮎川哲也賞 ) รับประกันความสนุก วรรณศิลป์ชั้นครู

Genres: Mystery, Suspense

336 pages, Paperback

First published September 12, 2018

Reviews

[janeny ไก่บิน]

สนุกแบบอ่านรวดเดียวไม่กี่วันก็จบ
เรื่องเล่าตัดสลับกันกับตำรวจ มีความลุ้นว่าจะเป็นยังไง รอดไหม
เนื้อเรื่องเฉลยมาก็โอเค แต่ถ้าอ่านไม่คิดจะมีความงงนิดๆหรือเรางงเองก็ไม่ทราบ แต่ชอบค่ะ ลุ้นดีเหมือนอ่านหรือดูหนังทริลเลอให้แบบอยากรู้ว่าจะเป็นไงต่อ ตึกจะถล่มไหม มาเรียจะรอดไหม แล้วคนที่ถูกฆ่าในกรงกระจกจะเป็นไง ใครคือตัวต้นเรื่อง

[Meaw T.]

จริงๆ พอจะเดาเรื่อง นกกระจก ออกได้ตั้งแต่บทนำแล้วอ่ะ แต่พอมากลางๆเรื่องละมีแขกเยี่ยมชมและบรรยายนกกระจกเรื่อยๆก็เริ่มลังเลละว่า เอ๊ะ ดิฉันเข้าใจถูกป้ะวะ สรุปเซ้นส์ชั้นถูกจ้า ตัวเรื่องสับขาหลอกจนเราคิดตามไม่ถึง แต่พอมาอ่านเฉลยแล้วกลับมาย้อนดูชื่อบทแต่ละบทก็พอเก็ทละ นอกจากเรื่อง นกกระจก ที่เดาถูกที่เหลือในส่วนคดีคือโดนหลอกกก จนจบเรื่องเลย จัดว่าทำได้ดีค่ะ แต่สำหรับนักสืบสองคนที่อนุมานได้ยันบทสนทนาและทุกเรื่องในห้องปิดตายเราว่าเว่อร์ไปมาก

มีขัดใจเฉลยตรงวิธีการซ่อนตัวที่มีความไซไฟแฟนซีเกิ้น พี่แกหาทางลงยังกะแฮร์รี่พอตเตอร์ และมีน่าเบื่อสุดคือตรงบรรยายหลักการทางวิทยาศาสตร์อ่ะค่ะ เราเปิดข้ามรัวๆเลย รวมๆขอหักสองดาวค่ะ ไม่สมจริงไปหน่อย

[Kurogirl]

สนุกมากจนวางไม่ลงเลยค่ะ
ให้ความรู้สึกเหมือนตอนอ่านเจลลี่ฟิช ที่มีความซับซ้อนกว่ากันมากๆ

บรรยายบทเกริ่นนำให้เราสนใจก่อน
ตอนมาเป็นการบรรยายบทสลับกันระหว่าง กลาสเบิร์ด กับ ทาวเวอร์
ที่อ่านแล้ว(เหมือนจะ)เป็นเหตุการณ์ที่เกิดพร้อมๆกัน

นักสืบมาเรียได้เอาชีวิตเข้าไปเสี่ยงจนเกือบเอาตัวไม่รอด
แต่ในสถานการณ์นั้นก็ยังมีสปีริตของความเป็นนักสืบอยู่

ฝ่ายคนร้ายวางแผนมาได้ดี แต่มีเหตุการณ์อะไรบางอย่างที่ทำให้ต้องเปลี่ยนแผนกระทันหัน
จนนิยายเรื่องนี้ออกมาซับซ้อนได้ขนาดนี้ จนต้องมาสรุปกับตัวเองสองรอบก่อนจะอ่านจนจบ

[Kamons]

สิ่งแรกๆ ที่ทำคือไปหามาว่านกกระจกหน้าตาแบบไหน
เจอแต่นกกระจิบกับนกกระจอก



เป็นการอ่านที่รู้สึกมีหลายเรื่องปนๆ กันดี ทั้งสืบสวน เอาตัวรอด วิทยาศาสตร์นิดๆ ตามสไตล์ซีรีส์ชุดนี้ ส่วนตัวงงทฤษฎีกระจกนี่แหละ แต่อ่านผ่านๆ เอา รวมๆ ถือว่าอ่านสนุกนะ แบบใคร ทำอะไร จะทำอะไร แล้วจะยังไงต่อไป..

[nich]

จิตใจมนุษย์นั้นน่ากลัว

[NB23]

อ่านจบแล้วถึงจะเคลียร์แต่ก็โหวงอยู่ในใจ เป็นการเฉลยปมที่คาดไม่ถึงอีกแล้ว
ไม่คิดว่าจะตีความ "นกกระจก" ในแนวนี้ เป็นการตีหัวคนอ่านอย่างรุนแรง พลอตล้ำสุด

มาเรียเสี่ยงชีวิตเองเลย ภาคนี้มาเรียกับเรนเพิ่งมาเด่นจริงๆตอนสองตอนสุดท้าย
เป็นเล่มแรกของคุณยูโตะที่การสืบเกิดขึ้นพร้อมๆกับคดีแบบเรียลไทม์เลย ลุ้นมาก
มีไปแตะเจลลี่ฟิชกับกุหลาบประปราย แต่ก็เป็นคีย์สำคัญ
แอบงงที่เล่มกุหลาบน้ำเงิน ผู้แปลใช้คำว่า ABYSS แต่เล่มนี้ใช้ "ห้วงมหาสมุทร" แต่ก็ไม่ใช่เรื่องสำคัญอะไร

การกระทำคนร้าย ถึงจะมีเหตุผลรองรับ แต่ก็ไม่สมเหตุ
ลองคิดว่าต้องการช่วย 6 ชีวิตแต่ถล่มทั้งตึกเลยเนี่ยนะ เพื่อล้างแค้นจริงดิ
ถึงจะไม่มีคนอื่นเสียชีวิต แต่ผลกระทบเยอะมากๆ แน่นอน คนไม่เกี่ยวข้องเป็นร้อย
นักวิจัยก็ไม่ได้รู้เรื่อง ไม่ได้ตั้งใจ เป็นแค่เจ้าของทฤษฎีเอง
แต่อย่างว่ามันเป็นการกระทำของคนที่หมดอาลัยตายอยากนี่นะ คงตั้งใจทำให้บรรลุเป้าหมายแล้วก็จากไป

[Yanisa Lertsirimunkong]

เล่มสุดท้ายของหนังสือชุดนี้ ยังคงทำได้ดีเหมือนเดิม และเหมือนจะดีกว่าเล่มก่อน ๆ ด้วย เพราะเดาไม่ออกเลยว่าคนร้ายเป็นใคร พอคิดว่าคนนี้น่าจะเป็นคนร้ายก็ไม่ใช่ตลอด ผูกเรื่องได้น่าสนใจเหมือนเคย แสดงให้เห็นความดำมืดของจิตใจมนุษย์สุด ๆ ศัพท์แสงก็ไม่ได้ยากมาก ส่วนตัวว่าเน้นทำความเข้าใจความดำมืดในจิตใจมนุษย์มากกว่า แต่ตอนจบก็เป็นแบบปลายเปิดที่ไม่รู้ว่าจะทำให้เกิดคดีอะไรเพิ่มอีกไหม แต่ก็คงเป็นเอกลักษณ์ของนักเขียนแหละ เพราะทุกเรื่องในชุดนี้ไม่มีเรื่องไหนที่มีตอนจบสมบูรณ์แบบเป็นบทสรุปให้เลย ต้องไปจินตนาการต่อเองตลอด ที่ชื่นชมอีกอย่างคือมีการเมนชั่นถึงคดีก่อน ๆ ด้วย และคำว่า “นกกระจก” ก็หลอกนักอ่านมาตั้งแต่ต้นเรื่อง เดาไม่ถูกเลยว่าตัวจริงของ “นกกระจก” คืออะไร จนกระทั่งมาเรียเฉลยนี่แหละ

[Aom Ruka]

สนุกมากกก แบบตอนแรกๆจะงงนิดหน่อย อะไรคือการเริ่มต้นเรื่องแบบนี้แล้วจบ แล้วไปเรื่องคนอื่น มันจะงงๆนิดๆ แต่พอไปเรื่อยเริ่มเผยไต๋ แบบอ๋อ ทำไมถึงเป็นแบบนี้ พอผ่านไปซักพัก เห้ยทำไมเป็นแบบนี้ พอตอนใกล้จบ อุ๊ยตายว๊ายกรี๊ด เรื่องมันเป็นแบบนี้ได้ยังไงกัน แบบเห็นภาพ สนุกมากๆ

ถ้าชอบแนวสืบสวนสอบสวน คดีฆาตกรรม ต้องไปลองหาเล่มนี้มาอ่านกันเลยนะ สนุกมาก ไม่ควรพลาด

[Pampam]

ชอบน้อยกว่าเล่มแมงกะพรุน แต่ชอบมากกว่าเล่มกุหลาบ
อ่ายได้ยาว ๆ เพราะแทบไม่มีช่วงเนือยเลย ชอบตำรวจคู่นี้มาก
รู้สึกว่าใช้วิธีคล้ายเล่มที่แล้ว คือใช้ข้อด้อยของหนังสือที่ทำให้เราไม่เห็นภาพหลอกคนอ่าน คล้ายกับเล่มกุหลาบ แต่ถ้ามองจสกอีกมุมก็รู้สึกว่าเป็นข้อดีนะที่ทำให้เราได้ใช้จินตนาการอย่างเต็มที่ ปล่อยใจตามคำที่อธิบายมาเลย

ตอนเฉลยแอบช้อคว่าเอางี้เลยหรอ

[J]

นกกระจกไม่หวนคืน


แน่ละ เพราะบินวนอยู่นั่น


ไม่มีจุดพีคตรงไหนเลย
ไม่มีอะไรโดดเด่น
ไม่มีความหวือหวาหรือน่าติดตามเลยแม้แต่น้อย
ความอยากจะเป็นให้ได้เหมือนนิยายฟากฝั่งตะวันตก
แต่หาจุดเด่นของเรื่องไม่ได้เลย

น่าเสียดาย
น่าเบื่อ

[PimJisoo]

ในสามเล่ม ชอบเล่มนี้น้อยสุดเลยอะ ใช้เวลาอ่านนานกว่าเล่มอื่นๆ รู้สึกไม่ค่อยเร้าใจเท่าไหร่

[JP]

ซื้อเล่มกระดาษไว้นานแล้วตอนยังไม่มีโอกาสอ่าน พอไปได้คิว ebook ใน TK เลยจัดก่อนโดยยังไม่ได้อ่านกุหลาบหรือแมงกะพรุนเลย

โดยทั่วไปถือว่าเล่มนี้สนุก แต่ไม่คล้อยตามกับบทสรุปเท่าไหร่ แล้วก็งงๆกับ Timeline ช่วงเกิดเหตุด้วย

[Tippy Chee]

เกือบดีละ แต่เราไม่ชอบตอนจบทิ้งๆ ขว้างๆ แบบนี้ 🤣🤣🤣
นิยายญี่ปุ่นนี่มันญี่ปุ่นจริงๆ อ่านแล้วรู้สึกได้เลยว่ามีการวางแผนวางพล็อตมาอย่างดี เก็บละเอียดไม่ค่อยเจอเรื่องไหนมีตกหล่นเรื่อง plot hole เลยนะ อันนี้เหมือนเป็นแนว sci-fi นิดๆ นะ setting เป็นเมืองฝรั่งยุคเก่าที่คนยังใช้ตู้โทรศัพท์สาธารณะกัน ดำเนินเรื่องดี เหมือนเป็นสไตล์แบบญี่ปุ่นรึเปล่านะ ที่ชอบเริ่มเรื่องจากหลายๆ ที่ หลายๆ ตัวละคร แบบกระจัดกระจายแล้วค่อยๆ มารวมเข้าเป็นเรื่องเดียวกันทีหลัง ซึ่งแบบนี้อ่านกี่เรื่องๆ ก็สนุกแฮะ ปริศนาของเรื่องคือพัวพันซับซ้อนมากแบบเว่อร์ๆ เดาอะไรไม่ค่อยออกจนถึงตอนท้ายๆ เลย ซึ่ง ดี
ความหักมุมของเรื่องนกกระจกนี้คือ ทีแรก แอบรู้สึกไม่เชื่อนะ แบบ หักเว่อร์ไปอ่ะ แต่สุดท้ายก็ต้องยอมรับอยู่ดี อ้าวก็คนเขียนเขาเขียนมาแบบนี้นิ 🤣 อันนี้เป็นเล่มที่สามของซีรี่ย์ แมงกะพรุนไม่เป็นน้ำแข็ง กับ กุหลาบน้ำเงินไม่นิทรา แฮะ มีการพูดถึงของสองอย่างนี้ในเรื่องนิดหน่อย แต่ไม่มีผลกระทบกับการอ่าน แต่ดันมีผลกระทบกับเราอยู่ดี ที่เดือดร้อนต้องไปหาอีกสองเล่มแรกนั้นมาอ่านด้วยน่ะสิ 🤣