نزل المساكين

by Tahar Ben Jelloun, الطاهر بن جلون

نُزل المساكين, نزل غرقى الحياة, وساحة لتجمع اللصوص أو بعض الأشخاص اللذين ضربتهم اللعنة, يقبعون فيه ليدفعوا ثمن أخطائهم. إنه ليس مطهراً بل يشبهه. هذا ما يقوله الطاهر بن جلون, لكن ونحن نعيش مع سطور هذه الرواية نجد النزل رمز ساحة العالم الآن, بكل ما لوثها من الصراعات التي تجمع بين المسلم والمسيحي واليهودي, وفيهم الكثير من بشاعة الفرد والجماعة. الفرد الذي امتلأ كيانه بتعقيدات الحياة وقذارتها ظاهراً وباطناً, مما ولد تعقيدات الأديان وصراعاتها. لكن ونحن نبحث عن الخلاص مع شخوص روايات الطاهر بن جلون نجد أن الحب الذي تلوث في هذا العالم أضحى هو الملاذ والهدف. الحب الإنساني النقي والطاهر, والبعيد عن جميع أنواع الصراع

Genres: Africa, Fiction

248 pages, Paperback

First published January 1, 1997

About the author

Tahar Ben Jelloun (Arabic: الطاهر بن جلون) is a Moroccan writer. The entirety of his work is written in French, although his first language is Arabic. He became known for his 1985 novel L’Enfant de Sable (The Sand Child). Today he lives in Paris and continues to write. He has been short-listed for the Nobel Prize in Literature.

Reviews

[André]

Citaat : Het zijn de memoires van de vagina die de meeste lullen heeft gehad, boeiend hoor, een geslachtsapparaat dat zich alles herinnert en vertelt, zonder schaamte, zonder terughoudendheid.


Review : Met L' Auberge des pauvresses (Herberg der armen) zit Tahar Ben Jelloun helemaal terug in de ietwat bizarre wereld van zijn vroegere successen zoals L'enfant de sable (1985) en La nuit sacrée (1987). Het verschil zit hem wel hierin dat hij zijn verhaal zich zowel in Marokko als in Italië situeeert. Twee verschillende werelden met twee verschillende culturen die echter even hard kunnen zijn als het om onverdraagzaamheid gaat. Anna Maria is even zwaar getekend door de mannelijke terreur als de Marokkaanse vrouw uit L'enfant de sable en La nuit sacrée. Maar net als haar lotgenote heeft ook Anna Maria zich tegen deze terreur weten te wapenen. Haar voornaamste wapen is haar taalgebruik dat elke mannelijke arrogantie te boven gaat. Zo weet ze ook de Marokkaanse schrijver door haar uitspraken hevig te choqueren.

De wereld volgens Tahar Ben Jelloun ziet er weer heel vreemd uit in L' Auberge des pauvresses ,maar ook andermaal heel boeiend. Hij is een schrijver die er telkens opnieuw in slaagt om zijn personages, hoe vreemd ze op het eerste gezicht ook lijken, telkens opnieuw geloofwaardig te maken. Elk werk van hem is dan ook een rijke en een detaboeërende leeservaring.