گویا شفیع آبادی چهارچوب اصلی کتاب خود را از کرسینی ( Reymond J. Corsini. 1914_2008) گرفته است. از کتاب Current Psychotherapy. همان طور که در آپدیت نوشته بود. متن کتاب به شدت قدیمی است. رفرنسها هیچکدوم بهروز نیستند. کتاب سال 65 نوشته شده و هیچ ادیشن جدیدی ازش داده نشده. الآن هم چاپ 32 ام رو رد کرده که نشون میده در دانشگاهها هنوز جایگاه خودش رو از دست نداده. تنها نقطه قوت کتاب بخشی است که پیشینه فلسفی و فکری هر نظریه را مشخص میکند. جز این مسئله هیچ مزیت نسبیای بین این کتاب و کتابهای متناظر خودش مثل کوری و پروچسکا و... نمیبینم. نکته آخر هم محدود بودن کتابه که نظریات بسیار زیادی از دیدرس اون خارج شدند و کتاب به چند نظریه محدود اشاره میکند. من این واحد درسی رو با یک استاد خوب گذروندم که تجربه خوانش کتاب رو برام بهتر کرد. اما خود کتاب واقعاً چیز بیربطیه.