به این رمان انتقاد های زیادی وارد است ولی در مجموع نثر «رقصندگان»،نثر قابل قبولی است و در مواردی حتی درخشان است.ـ
وقتی تاکسی بار می خواست از پیچ جاده بپیچد برای آخرین بار به دملی روی پیشانی شهر خیره شد. سه ماه از عمرش را اینجا گذرانده بود. فکر کرد؛ اینجا نه پدرم را قبول کرد نه مرا، در حقیقت ما را تف کرد.ـ