قصه‌های محله کودکی

by بیتا ترابی, ندا نوبخت, لیلا باقری

به قلم لیلی گلستان:
محله کودکی. موضوعی‌ست که خیلی خوب می‌توان در موردش نوشت. محله‌ای که در آن بزرگ شدیم. دوست پیدا کردیم. مدرسه رفتیم. سرکوچه‌اش دوستان را می‌دیدیم. در کوچه‌هایش فوتبال بازی می‌کردیم. با دوستانمان در پارک کوچک محله قرار می‌گذاشتیم. عاشق پسر همسایه شدیم و رفتیم سراغ خیال‌بافی‌هایمان. دختر همسایه را از پنجره‌مان دیدیم که مدام سرش توی کتاب بود و اصلا بالا را نگاه نکرد که نکرد... و خلاصه خیلی زندگی و خاطره

117 pages, Paperback

Published January 1, 2017

Reviews

[محمّدحسین · Rating 2 out of 5]

کتاب شامل 10 داستان کوتاه برگزیده دور دوم جایزه فرشته است به همراه 10 عکس برگزیده. موضوع این جایزه "محله کودکی" بود
اما داستانها چطور بودند؟ به نظرم متوسط، و حتی برخی هم رو به پایین! پس اگر این 10 داستان برگزیده بودند، وای به حال بقیه داستان ها
نمیدانم سلیقه هیأت انتخاب و هیأت داوران (احمد پوری، لیلی گلستان و مصطفی مستور) این طور بوده یا واقعاً داستان های ارسالی در این سطح نه چندان خوب بودند

مثلاً یک داستان است به نام "آرش" نوشته پگاه ارشد - تا یادم نرفته بگویم که فهرست کتاب هم اشتباه است! - در این داستان برگزیده مییخوانیم:
نمی فهمیدم. اما می فهمیدم که به سرعت نور دارم حل می شوم در خیالش. در خواستنش. در آب و هوای حضورش. در لحن صدا و خودِ زیادی خوبش. هر چه بزرگتر می شدیم شیرینی عسل چشم هایش غلیظ تر می شد و بیشتر نگاهش را می دزدید از من. حواسش بود که دستش به دستم نخورد. حواسش بود چشمش به فرفری موهایم نیفتد.

شیرینی عسل چشم هایش! فکر کنم داوران شوخیشان گرفته سر انتخاب این داستان

داستان برگزیده اول یعنی "هنوز دو دست دیگر مانده" نوشته بیتا ترابی داستان نسبتاً خوبی بود. خصوصاً اگر آن چند خط مربوط به روشنک وجود نداشت

داستان "لانه خرگوش و لحظه بزرگ شدن" نوشته ندا نوبخت هم بد نبود

برگزیده سوم، "داغداغان" لیلا باقری کشمکش بهتری داشت. گرچه موضوع ساده تری به عنوان پیرنگ داستان انتخاب شده بود، اما از جذابیت داستان کم نشده بود. داستان، سطحی نبود. این داستان را دوست داشتم.
آخمیر و نیز آساره را نپسندیدم
اما "در خواب باغ های انگور" حمیدرضا حافظی. به نظرم بهترین داستان این مجموعه بود. یک ایده و یک سوژه خوب و خواندنی
سفره مرتضی علی هم یک پله بالاتر از داستان آرش قرار می گیرد
داستان "فرسایش"، چرا باید این داستان را تا انتها بخوانم؟
و در آخر، "ضیافت سایه ها" نوشته سروش طلایی، ایده نه چندان خوب -خصوصاً برای ربط دادن به کودکی- اما سوژه خوب

یک نکته درباره داستان ها و البته عکس ها این است که جای "محله کودکی" در آن ها خالی است! بیشتر درباره کودکی هستند تا محله کودکی؛ داغداغان است که بیشترین ارتباط را با محله کودکی دارد. در آن هم کودکی دیده می شود و هم محله. عکس ها هم که بیشتر بازی های کودکی هستند

در آخر، داستان های برگزیده جایزه فرشته را مثلاً با جایزه بهرام صادقی مقایسه کنید و افسوس بخورید چرا دومی وارد بازار نشر نشده است

امتیاز من هم 1.5 از 5 است، که مجبورم بزنم 2، مجبورم