کسی که دورِ دنیا پیله می سازه / واسه پرواز هر کاری بگی، کرده / رهایی خوبه اما کرمِ ابریشم/ فقط با آرزوهاش زندگی کرده -------------------------------------- دلم خلوت ترین پس کوچه ی بن بست / سرم سرکش تر از فواره ی میدون / یه فنجون قهوه تو غمگین ترین کافه / یه عابر تو خیابونای سرگردون...
چشمه ی کوچولو خواب نهنگ نبین نهنگ سرگردون رو آب خونه نساز . . . در خوانش دوم بیشتر از قبل حسرت همکاری مجدد حسین صفا و محسن چاوشی رو خوردم. کاش چاوشی دوباره از صفا بخونه.
فکر کنم تا حالا ترانه نخونده بودم. اما بعد؛ جدی خیلی کیف داد. یه شکل متفاوتی از شعر بود. درسته استعارهها اون سبکِ سنگینِ آقای صفا رو نداشتن اما خب طبیعتِ ترانه همینه، کشش ترانه همینقدره. برای من که لذتبخش بود و خب نسخهی صوتی این کتاب (حدود ۴۰درصدش) رو آقای چاووشی زحمتش رو کشیدن:)) سه ستاره رو واسه این دادم که بهصورت کلی با ترانه خیلی حال نمیکنم، وگرنه که کیفیت کار ابداً پایین نبود.
بعضی از ترانه ها بودن که هیچ پیش زمینه ای ازشون نداشتم و خب وزن ِ عروضیشون هم سکته داشت. خلاصه خوندن بعضیهاش سخت بود :-؟ ولی لازم بود خوندنش واسهم.
«همیشه میلنگه یه جای زندگیم،یه مرگ تازه میخوام به جای زندگیم» کتاب به اندازه باقی کتاب های حسین صفا اشعار خیلی خفن نداشت. یعنی ساده تر بود و برای کسایی که از شعرهای ترانه بیشتر خوششون میآد مناسب بود. بهترین بخش کتاب وجود دوتا شعر بود که توسط محسن چاووشی خونده شده.