کتاب حاضر با عنوان "دستورھای زبانی یک دیکتاتور عاشق" دفتر سوم از مجموعه شعر "کامران رسولزاده" است که از چھار فصل به نامهای "دیکتاتوری عشق"، "دموکراسی عشق"، "من بودن، زن بودن" و "کوتاه مثل عشق" تشکیل شده است. وی سبک تازه و جدیدی از اشعار کوتاه را به عرصهی ادبیات فارسی وارد کرده است. سبکی که در عین سادگی زبانی، لایههای زیرین عمیقی را در بر میگیرد.
فصل بندى و عناوينش جالبم بود، اما يكجاهايى حس ميشد به شعر جبرِ محتوا و واژه القاء ميشه ذيلِ فصل. سبك و طرز جديد رسول زاده غالب ه توى اين كتابش؛ اگرچه بعضى مضامينش از كتابهاى قبلى و درواقع جهان شعريش، پا گذاشتن به اين كتاب لابلاى شعرها ~ لبريز، لبالب از خونِ انارهاى نابالغ، مثلِ «نَبوسه اى» كال و لب سوز، اين شعر با لب هاى تو بازى كرده ..
یا به اندازهی بقیه کتابهاش دلنشین نبود٫ یا من بودم که خیلی عوض شدم از آدمی که اون سالها شعرهای رسولزاده رو دوست داشته اینقدر! ولی از یه قسمتهایی به شدت لذت بردم.
سه بخش ِ اولش به نظرم بازی با کلمهها بود تا شعر :-؟ حتی به تصویر یا مفهوم واحدی هم نرسیدم. بخش ِ چهارم خوبتر بود ولی باز از اون دو تا کتاب ِ دیگه ضعیف تر بود.
در جهان من چیزی مقدس تر از چشمان تو نیست...! نه ختی خدایان می توانند به اصالت چشمان تو باشند... به همین مقدسات سوگند که جهان بی چشم هایت کفر مکرری است که با دستان خودم خلق میکنم هر روز... به همین مقدسات سوگند که چشم هام -این چشمه ی متروک- هنوز از تو سر می روند، در جهان من تو خدای باران های ناگهانی...