وندیداد

by هاشم رضی

چاپ ۱۳۷۶

448 pages, Hardcover

First published April 1, 1997

About the author

هاشم رضی (۱۳۰۳در تهران) ایران‌شناس و مترجم ایرانی. رضی بیش از ۲۰ کتاب تالیفی دارد. هاشم رضی از پژوهشگران در حیطهٔ تاریخ زردشتیان است و کتاب‌ها و تحقیقات بسیاری در این زمینه دارد.

از جمله آثار او:
حکمت خسروانی
آیین مهر (۲ جلد)
دانشنامه ایران باستان ۱۳۸۰
تاریخ ادیان (۲۵ جلد). هاشم رضی. تهران. ۱۳۴۳ خورشیدی (تاکنون هفت جلد آن را منتشر کرده‌است.)
ادیان بزرگ جهان. هاشم رضی. فروهر. ۱۳۶۰
وندیداد (ترجمه، شرح، واژه نامه در ۲ جلد)
وندیداد (ترجمه، شرح، واژه نامه در ۴ جلد)
گنجینه اوستا: گاثاها، یسنا، یشت‌ها، ویسپرد و خرده اوستا
تاریخ مطالعات دین‌های ایرانی
مدعیات نبوت و مهدویت
خودآموز خط و زبان اوستایی
دستور زبان اوستایی
فارسی باستان
پیدایش روانکاوی (ترجمه - فروید)
آینده یک پندار (ترجمه - فروید)
اصول روانکاوی (ترجمه - فروید)
حکمت خسروانی: سیر تطبیقی فلسفه و حکمت و عرفان در ایران باستان از زرتشت تا سهروردی و استمرار آن
آیین مغان: آموزه‌ها و مراسم و باورهای بنیادی، پژوهشی درباره دین‌های ایران باستان (۱۳۸۲، نشر سخن)
دین و فرهنگ ایرانی پیش از عصر زرتشت (۱۳۸۲، نشر سخن)
جشن‌های آب: نوروز، سوابق تاریخی تا امروز، جشن تیرگان و آب پاشان، آبریزگان همراه با گزارش‌هایی درباره آداب و رسوم ملی و دینی زرتشتیان
زرتشت پیامبر ایران باستان

Reviews

[میثم موسوی نسیم‌آبادی]

یکی از قسمت‌های پنجگانۀ اوستا، وَندیداد، نام دارد. وندیداد در لغت به معنای قانون ضدّ دیو و در اصطلاح به مجموعه احکام و قوانین زرتشت اطلاق می‌شود. مجموعه‌ای مانند احکام فقهی مسلمانان که در آن شاهد عبارات سخیف متعدّدی هستیم.

هرگاه زن کودکِ مرده به دنیا آورد، باید یک حصار بنا کنند و این زن را همراه خوراک و پوشاک خود در آن جای دهند. این زن باید یک مقدار خاکستر آمیخته به شاش گاو میل کند (وندیداد اوستا، ۱۳۸۴: ۱۲۷-۱۲۸؛ اوستا، ۱۳۸۵: ۲/ ۷۱۳-۷۱۴-۷۱۵).

زنی که حیض دیده و یا در قاعدگی زنانه باشد، باید از او سه‌گام فاصله داشت. این زن هرگاه پس از نُه‌شب باز هم در خون حیض باشد معلوم خواهد شد که دیوها آفت خود را به این زن نازل ساخته‌اند. مزداپرستان در این موقع باید سه سوراخ در زمین بکنند و زن را در دو سوراخ اول با شاش گاو و در سوراخ سوم با آب شستشو دهند (وندیداد اوستا، ۱۳۸۴: ۲۳۹-۲۴۰؛ اوستا، ۱۳۸۵: ۲/ ۸۳۷-۸۳۸).

جسد مردۀ انسان را باید در دخمه یا مکانی بلند در کوه قرار دهند تا طعمۀ درندگان گردد و سپس استخوان او را در ظرفی مخصوص نگهداری کنند. پس دفن کردن جنازه در خاک، انداختن آن در آب و سوزاندنش در آتش حرام است و توبۀ کسی که به این دستور عمل نکند هیچ‌گاه پذیرفته نخواهد شد و مردی که جسد مرده‌ای را می‌سوزاند باید کشته شود (وندیداد اوستا، ۱۳۸۴: ۹۶-۱۲۰-۱۴۰-۱۷۳؛ اوستا، ۱۳۸۵: ۲/ ۷۰۶-۷۶۲).
کسانی که دادرس و داور را به هیچ شمارند، مردان بی‌قانون و بی‌آیین هستند. مردان بی‌قانون همه ناپاک و ملعون بوده و همه سزاوار مرگ هستند (وندیداد اوستا، ۱۳۸۴: ۲۴۱؛ اوستا، ۱۳۸۵: ۲/ ۸۳۹).
منابع:

_ مجموعه قوانین زردشت: وندیداد اوستا، ۱۳۸۴، به اهتمام جیمز دار مستتر، ترجمه موسی جوان، تهران، دنیای کتاب.

_ اوستا: کهن‌ترین سرودها و متنهای ایرانی، ۱۳۸۵، به اهتمام جلیل دوستخواه، تهران، مروارید.

[Ali · Rating 3 out of 5]

https://www.goodreads.com/author_blog...