آقای نیکبخت از آدمحسابیهاییست که کمتر اسمی ازش به میان میآید. کتابهایشان هم همه نایاباند.
شعرها مثل اکثر شعرهای ترجمهای که اینور و آنور میبینیم زننده نیست و پختهست حسابی. یک متن دو صفحهای هم آخر کتاب آمده، از اونگارتی در باب میشو و چیزهای دیگر به این عنوان: در باب بیگانه شدنِ واژهها و رویای «میشو» و شاید هم رویای خودِ من از جهان. کل کتاب یک طرف، این دو صفحه یک طرف.