رجزمویه

by امید مهدی‌نژاد

رجز مویه مجموعه شعرهای امید مهدی‌نژاد، شاعر و طنزپرداز ایرانی در بازه زمانی ۱۳۸۸ ـ ۱۳۸۲ است.

رجزمویه شامل 28 شعر است که در قالب غزل و با مضامین عدالت‌خواهانه سروده شده است. عدالت‌خواهی و آرمان‌جویی در شعر پس از انقلاب شیوه‌ای بود که بزرگان شعر انقلاب پایه نهادند و جمعی را شیفته خود کردند. شعر عدالت‌جو و آرمان‌خواه که زیرمجموعه شعر اجتماعی است، با آغاز انقلاب اسلامی شکل و شمایلی تازه یافت. اگر تا پیش از انقلاب آرمان‌خواهی بیشتر در گروه‌های چپ جلوه می یافت، پس از انقلاب این مفاهیم با مفاهیم دینی در هم آمیخت. از آنجا که جامعه ما جامعه ای دینی است، این آمیختگی به مردمی شدن آن کمک بیشتری کرد. آنچه در این سروده‌ها عیان است، بیان مردانه و عزت‌مندانه درد است. در واقع نوعی دردمندی مسئولانه در بیشتر اشعار جاری است. اگر گله و شکوه‌ایست، نه از باب ضعف و یا غر زدن، بلکه از سر سوز و گداز و برای تحریک و تهییج است.

در یکی از سروده‌های کتاب می‌خوانیم:

تاریک و سرد، مثل زمین، آسمان‌مان

این‌گونه شد به لطف شما داستان‌مان

دل‌خوش به قصّه‌های قدیمی، نشسته‌ایم

تا از غبار سربرسد قهرمان‌مان

فریادها به ناله و نفرین کشید و باز

فرسود در غبارِ غریبی فغان‌مان

تا آمدیم از تو بگوییم، دوستان

دادند گوش‌های کری را نشان‌مان

حالا بدون اسم تو محصور مانده‌است

در چارچوب بستۀ دنیا جهان‌مان

ما خود شکسته‌ایم در این آزمونِ تلخ

دیگر بگو خدا نکند امتحان‌مان

ای بادهای بی‌جهت! ای بادهای کور!

بازیچه شد به دست شما بادبان‌مان

حالا شریک کسب شماییم و بی‌دریغ

آغشته با هزار دروغ است نان‌مان

با لقمه‌های چرب شما بسته می‌شود

تا وا به حرف تلخ نگردد دهان‌مان

64 pages, Paperback

About the author

شاعر، طنزپرداز و مدیر مجله طنز «سه نقطه»

Reviews

[Sara · Rating 1 out of 5]

شعرهاش خیلی معمولی بودند.
۲.۱۴۰۴

[حسن صنوبری · Rating 4 out of 5]

بخشی از یک یادداشت مفصل:


اگر سه کتاب مهم امید مهدی‌نژاد که غزل‌های قصیده‌گون او را دربردارند، یعنی: «رجزمویه»، « پیاده‌ها» و «آتش‌گردان» را بخواهیم از نظر کیفی با هم مقایسه کنیم، در «رجزمویه» تقریباً همه شعرها هم‌قد و دارای یک استاندارد مناسب هستند؛ شعر ضعیفی در این کتاب وجود ندارد، اما شاید به آن معنا شاهکاری هم نداشته باشد.

در کتاب نخست شاعر، جهان محتوایی شعرها یکسان و تا حد زیادی محدود به سه موضوع است. در «رجزمویه»، بیشتر شعرها نوع خاصی از شعر انتقادی اجتماعی هستند و تعدادی از شعرها هم شعر آیینی و حکمی. بیشتر شعرهای مهدی‌نژاد که در بخش‌های قبلی شاهکار خواندیمشان، از جنس همین «نوع خاصی از شعرهای انتقادی اجتماعی» هستند، مخصوصاً در «رجزمویه». در دو کتاب بعدی این نوع خاص شعر انتقادی و اشعار آیینی و حکمی ادامه پیدا می‌کنند، اما دو رنگ دیگر به رنگ‌بندیِ معنایی و مضمونی کتاب افزوده می‌شود؛ یکی «عشق» و دیگری «موسیقی».

[Mohammad Alanjani · Rating 4 out of 5]

ایران به دست تیغ مسلمان نشد، که حق
این خاک را به قوت برهان گرفته است

[Mohammad Sadegh Rasooli · Rating 4 out of 5]

تاریک و سرد، مثل زمین، آسمان مان
این گونه شد به لطف شما داستان مان

دل خوش به قصه های قدیمی، نشسته ایم
تا از غبار سربرسد قهرمان مان

فریادها به ناله و نفرین بدل شدند
فرسود در غبارِ غریبی فغان مان

تا آمدیم از تو بگوییم، دوستان
دادند گوش های کری را نشان مان

حالا بدون اسم تو محصور مانده است
در چارچوب بسته ی دنیا جهان مان

ما خود شکسته ایم در این آزمونِ تلخ
دیگر بگو خدا نکند امتحان مان

ای بادهای بی جهت! ای بادهای کور!
بازیچه شد به دست شما بادبان مان

حالا شریک کسب شماییم و بی دریغ
آغشته با هزار دروغ است نان مان

با لقمه های چرب شما بسته می شود
تا وا به حرف تلخ نگردد دهان مان