شکلک

by نغمه ثمینی

Genres: Plays, Iran, Theatre

114 pages, Paperback

First published January 1, 2006

About the author

نغمه ثمینی، نمایش‌نامه‌نویس، متولد ۱۳۵۲ در ایران، دارای دکترای پژوهش هنر (اسطوره و درام) است. از او تاکنون هفت نمایش‌نامه و دو کتاب پژوهشی منتشر شده‌است. هم‌چنین بیش از ده نمایش‌نامه از جمله «شکلک» و «خواب در فنجان خالی» در ایران و نیز کشورهای دیگر از جمله هندوستان، انگلستان و فرانسه بر صحنه رفته‌است. وی از سال ۱۳۸۲ در مقام فیلم‌نامه‌نویس مشغول به‌کار شد. از فیلم‌نامه‌های او که برخی به صورت مشترک نوشته شد می‌توان به «خون‌بازی»، «حیران» و «سه‌زن» اشاره کرد؛

https://g.co/kgs/qvwmJa

Reviews

[Rojita Rojîta · Rating 4 out of 5]

راستش خیلی نتونستم درکش کنم! ولی دیالوگ‌ها رو دوست داشتم
۹۹/۰۱/۲۲
خب من تیاتر اجرا شده رو دیدم و درک منو از این نمایشنامه خیلی بالا برد . باید بگم بازی پانته‌آ بهرام و امیر جعفری عالی بود
۹۹/۰۱/۲۳

[Mahbubeh · Rating 4 out of 5]

نمایش شکلک جزو اولین تئاترهایی بود که تو زندگیم دیدم و بعد از اون جدی تر تئاتر و نمایشنامه رو دنبال کردم. اون زمان مخاطب جدی تئاتر نبودم ولی یادم هست که نمایش رو دوست داشتم. مخصوصا بازی پانته آ بهرام در نقش عالیه خیلی خوب بود و الان که بعد از چندین سال نمایشنامه ش چاپ شده و خوندم باز هم شخصیت عالیه رو از بقیه بیشتر دوست داشتم.
نغمه ثمینی در اکثر کارهاش زمان گذشته و حال رو با هم تلفیق میکنه و باید بگم که به نظرم خوب از پس اینکار برمیاد. ثمینی یکی از نمایشنامه نویس های ایرانیه که خیلی قبولش دارم و کارهاش رو خیلی دوست دارم.

[Amin · Rating 4 out of 5]

نمایشنامه جالبی است و ترکیب دیالوگ‌ها با ذهن فعال نویسنده را دوست داشتم. گاهی حس می‌کنی چکیده‌ای از مهم‌ترین مصائب تاریخ معاصرمان را که هر کدام با خود حمل می‌کنیم در جلوی چشمان‌مان قرار گرفته که با نمادپردازی‌های متعدد در قالب نمایش‌نامه‌ای ریخته شده. با این تفاسیر بسیار علاقه‌مندم که نمایش بر پایه این اثر را هم ببینم که احتمالا در کنار متن نمایش‌نامه به فهم بهتر زوایای مبهم یاری خواهد رساند

[Rama_flh · Rating 3 out of 5]

نسبت به بقیه کتاب‌های خانوم ثمینی کمتر دوسش داشتم.
درکل دیالوگ‌های جالبی داشت. اینکه دو زمان رو هم قاطی کرده بود و به خوبی حس اینکه اگر حال الانمون، چندسال پیش بود چجوری بودیم رو خوب نشون داد. ولی کلا نمایشنامه راحتی نبود.
من خود تئاترش رو ندیدم، ولی نظرات رو که خوندم گفتن جالب بوده و بعد دیدن اون، کتابش رو بهتر میفهمی. اگر پیدا کردم لینکش رو اضافه میکنم.

[Ghazal_Ra]

نفهمیدمش!
حالا فیلم تئاترشو میبینم بعدا!

[Marzi Motlagh · Rating 4 out of 5]

زاییدن و سفر در زمان، ویژگی مشترک چند نمایشنامه‌ای بوده که تابحال از نغمه ثمینی خوندم؛ به طور کلی من شیفته‌ی قلم و سوادشم🍃

[Mohammad kohansal · Rating 3 out of 5]

نمایشنامه سیاسی نایاب که پدرمو درآورد
ولی بدک نبود...

[Ali · Rating 4 out of 5]

نمایشنامه‌ی نمادین و سیاسی‌ای که می‌خواد بگه ما باید از انکار گذشته‌امون دست بکشیم و باهاش کنار بیایم

[Shashan · Rating 3 out of 5]

قاعده‌ی بی‌قاعدگیِ زمان.

[Ebrahim Barzegar · Rating 3 out of 5]

چند سال پیش نمایش این تئاتر رو دیده بودم. عالی بود.
انگار هیچی عوض نشده، لمپنیزم دوره شاه همچنان ادامه داره. سرکوب دانشجویان ادامه داره. زور و وحشت همچنان حرف اول رو تو این مملکت میزنه.
دموکراسی یه جوک بیشتر نیست اینجا.

[Peggy74 V · Rating 5 out of 5]

حدود دو سال پیش فیلم تئاترشو دیدم و عاشقش شدم .شکلک یکی از خلاقانه ترین نمایشنامه هایی هستش که خوندم.البته اینم بگم که فضای کتاب جوری هستش که اگر تئاترش رو ندیده باشی خیلی سخت میشه باهاش ارتباط گرفت و فهمیدش .اما در کل خییلی خوبه

[Helia · Rating 4 out of 5]

برای یک خوانش کوتاه ۴۰ دقیقه ای کتاب خوبی بود.
گرچه اصلا به خوبی بقیه آثار خانم ثمینی نبود.
اگر بخوام برداشت و تجربم رو از خوندن این نثر "رئالیسم جادویی" بگم به این صورته که: دیدید گاهی اوقات آدم تصور میکنه که اگر ۵۰ سال پیش یه دنیا نی اوندم، چه جور آدمی بودم؟
خب همچین فکری غیر منطقی و بی اساسه. چون تویی که دجود داری تنها و تنها مختص به همین زمانی و موجودیت خاص تو در تاریخ یک
بار تعریف میشه. و اینکه این مکان و شرایط و تاریخی که الان هست با گذشته خیلی متفاوته.
ولی تو این نمایشنامه کوتاه این تفکر عملی شده و زنی را با اکنونش و "اگر ۳۰ سال پیش به دنیا میومد" را نشان میدهد و مکان و سن و شرایط اون زن ، نرگس/نقره/، یکسان است.
انسان های مختلفی هم مرتبط با این زن در دو دوره زندگیش در تقابل با هم قرار میگیرند که در آخرم همشون نمایانگر شرایط ناعادلانه و داغون ایران در هر دو دوره تاریخی هستند و موجودیت بسیار محدود یک زن ایرانی در هر دو دوره که به همه تاریخ ایران هم تعمیم پیدا میکنه.
در آخر هم زایمان زن و تولد فرزند و دوره ای جدید که بچه به دنیا اومده بسیار کریه، عجیب، و پیر است و هیچکدام مسئولیت پدری‌اش را قبول نمیکنند.
ولی اون محبت و عشق به همین فرزند کریه در ذات مادرش هست و اورا زیبا میبیند که میتواند نشانه وابستگی و محبت ذاتی نسبت به وطن در وجود کسانی اشت که در پدید آمدن و شکل گرفتن آن نقش دارند.

[Sayeh · Rating 3 out of 5]

اولین نمایشنامه ای که از خانم ثمینی خوندم «خانه» بود.خانه رو خیلی دوستش داشتم و عاشق قلم و فکر خانم ثمینی شدم. بعدی خواب در فنجان خالی بود. کمتر از خانه دوسش داشتم ولی باز برام جذاب بود.ولی با شکلک خیلی نتونستم ارتباط بگیرم و با اینکه خیلی کم حجم بود ولی تا آخر خوندنش برام سخت گذشت. نمی دونم شاید باید با یه نگاه جدیدی خوندش و اونوقت شاید بشه ارتباط بیشتری با کار گرفت.
ولی هرچه که هست نگاه نو و متفاوت و خاص خانم ثمینی در آثارشون تحسین برانگیزه.


بعدا نوشت: بعد خوندن نمایشنامه رفتم و فیلم تئاتر اجرا رو‌ دیدم. هرچقدر خوندن متنش برام سخت بود دیدن تئاترش برام سراسر لذت بود. مخصوصا با بازی خانم بهرام در نقش عالیه که فوق العاده و همه چی تمام بودند.
با دیدن تئاترش ارتباط بیشتری با کار گرفتم.