Kann ich bitte in die Mitte?

by Susanne Straßer

„Kommt, wir lesen ein Buch!", ruft das Kind und schon sitzen alle auf dem Sofa: Zebra, Katze, Kind, Hamster, Löwe. Es kann losgehen. „Wartet!" wiehert das Zebra, „der Storch ist noch nicht da!" Da kommt er. So, jetzt kann es losgehen. Von wegen. Die Katze braucht ein Kissen, es fehlt noch der Fisch, dem Löwen wird`s zu eng, der Fisch will in die Mitte... So, JETZT kann es losgehen - oder? Wieder spannt Susanne Straßer ihre kleinen Leser*innen lustig auf die Folter und sorgt nach großem Tohuwabohu für ein vergnügliches Ende.

Genres: Picture Books, Childrens, Animals

24 pages, Board Book

Published January 1, 2022

About the author

Susanne Straßer (born 1976 in Erding, Bavaria) is a German author and illustrator of children's books.

Reviews

[Merel]

Heerlijk om voor te lezen.

[Ria]

Na eerdere Strasser-successen als ‘Vos gaat een stukje rijden’ en ‘Walvis gaat in bad’ verwacht je weer een geweldig boek. En die verwachting wordt zeker waargemaakt met ‘Kom, we gaan een boek lezen!’.

Altijd eenzelfde formaat kartonboek, afneembare pagina’s en volledig geïllustreerd in kleur. Bij deze is de titel direct de eerste zin die het kind uitspreekt. De bank waarop het zit speelt een rol en is zoals verwacht snel vol. Vol met alle verschillende dieren die een verhaal willen horen. Nee, niet allemaal tegelijk komen ze binnen. Wacht! Telkens moet er worden gewacht op de volgende en kan het voorlezen nóg niet beginnen.

Je ziet allerlei gebeuren in dit stapelverhaal. De zebra met een dekentje om, de hamster heeft iets met een popcornbeker, de kat in allerlei poses onder op en met het kussen, een leeuw met een ooievaarsvleugel in zijn oog, de goudvissenkom op boek en schoot en intussen probeert het kind te starten met lezen. Bomvol zit de bank.

Ook hier zijn er weer een aantal details te zien die een functie hebben voor de grap aan het eind. Details die het kind tijdens het voorlezen direct zal opmerken waardoor de voorlezer net als het voorlezende kind telkens onderbroken zal worden.

Tekst en illustratie zijn bijna vanzelfsprekend fantastisch op elkaar afgestemd, waarbij een compliment voor de vertaling.

Als dan iedereen zit, gaat het kind de opsomming weer starten maar of het eind van het boek wordt bereikt? Er wordt iets gezocht en dan blijkt dat ieder detail een nog grotere rol speelt dan eerst voorzien. Geweldige humor, een peuterboek dat je zonder verder zoeken cadeau kunt geven. Om ‘Joepie!, vaak voor te lezen.
Aanrader.

[Hanneke]

Humor voor peuters!! Op elke plaat valt wat nieuws te ontdekken.

[Ms. Yingling]

Copy provided by Young Adult Books Central

In this larger format (8.05 x 0.47 x 8.39 inches instead of the 5.5" square board books like those published by Sandra Boyton), we see a child who is about to read a book and is calling to friends to join in the fun. Soon, a hamster, zebra, cat, lion, and fish in a bowl are on the couch, but struggling with having the right pillow or seat. Just as they are all settled in and ready to read, a rhino comes in looking for his slippers. They are underr the couch, and he upends it to get to them! He looks sheepishly at the mess he has creative when everyone on the couch is flung to the floor, but the group makes the best of it and constructs an impromptu blanket fort, which is a cozy place to read the book.

I'm seeing more and more books that embrace a 1960s aesthetic; not only is the color palette an interesting turquoise and yellow one, but the couch itself looks more like a streamlined FLorence Knoll designed, flanked by a Charles and Ray Eames floor lamp. Even the child's clothing and hair cut exudes a delightful Mid Century Modern vibe, although to be really authentic, there would have to be some plaid pants with the striped shirt.

The story moves along quickly, and this could quickly become a favorite of young readers, who will be able to memorize the story and pretend to read this to others. The larger format board book would make this easier for tiny hands to hold up, and the short text makes it possible to turn the pages quickly for impatient young listeners!

I'm not quite sure how old children are when they reach the developmental age where cumulative story structure appeals to them (this is the sort of form that the classic This is the House that Jack Built has), but Can I Sit in the Middle will be right at home with books that embrace this form, like Wolf's The Blanket Where Violet Sits, Brown's Twelve Dinging Doorbells, Patten's Can I Come Too?, or with books that celebrate reading like Hill's How Rocket Learned to Read or Sierra's Wild About Books.

[Jojo]

Handlung
[Klappentext]

„‘Kommt, wir lesen ein Buch!‘, ruft das Kind und schon sitzen alle auf dem Sofa: das Zebra, die Katze, das Kind, der Hamster und der Löwe. Es kann losgehen.
‚Wartet‘, wiehert das Zebra. ‚Der Storch ist noch nicht da!‘ Da kommt er. So, jetzt kann es losgehen – oder? Von wegen...“


Fazit

Die Illustrationen sind lebendig und ansprechend, und die Charaktere - von der Katze bis zum Löwen - sind liebevoll dargestellt und wirken trotz alle dem nicht überladen. Die Geschichte ist einfach, aber effektiv: Jedes Tier möchte in die Mitte des Buches, was zu lustigen und unerwarteten Wendungen führt.

Die Geschichte behandelt Themen wie Teilen und Zusammengehörigkeit. Es ist eine wichtige Lektion für Kinder, präsentiert auf eine Art und Weise, die Spaß macht und leicht zu verstehen ist.

Insgesamt ist “Kann ich bitte in die Mitte?” ein sehr schönes Kinderbuch. Es ist unterhaltsam, lehrreich und absolut empfehlenswert.

[Stephanie Tournas]

A child sits down to read with their hamster. They are joined on the couch by a zebra and a lion. Then a stork arrives, fish is summoned and finally Rhino enters the room, looking for their slippers. All are lined up on the couch as Rhino lifts the couch up to retrieve the slippers. They all tumble into a big pile with the couch on its end. “Oops!” But when a blanket is spread over them all to make a fort, they are finally ready to read.

Charming artwork and gentle drama make this German import a standout board book. Littles will enjoy pointing out the animals and keeping an eye on the door to see who enters the room next. The blond haired kid, who is nongendered, has rosy pink cheeks and happily welcomes all of their animal friends. Making reading a fun group activity is nicely modeled here, with all friends welcome.

[Barbara]

Adorably relatable for anyone who's ever tried to share a book with a group of youngsters, this board book originally published in German follows a child who settles into the sofa and prepares to read. But no sooner has the book been opened than the animal audience makes requests. One animal is missing and must be brought into the literary fold while others need a cushion or a different spot on the couch. Needless to say, all this delays the start of the reading. Youngsters will surely be amused by the various animals that come and go throughout the scenes. Some of them just might recognize themselves in the colorful artwork.

[Jvermeersch]

Het soort prentenboek waar je zo veel of zo weinig tijd aan kunt besteden als je zelf wilt (vooral handig bij kleintjes die persé nog een extra verhaaltje willen bij bedtijd!). Grappig, en kun je veel mimiek en dierengeluiden bij toevoegen.

[Liz]

A zebra, a cat, a child, a hamster, and a lion are on the couch ready to read a book. Each spread has a different animal pausing the storytelling until someone new shows up or they get settled. Super relatable to grown-ups trying to put a child to bed.

[Robin Verstegen]

Eenvoudig maar grappig boekje

[Maquandolofai unfiglio]

Letto e riletto fino a consumarlo è stato adorato dalla polpetta. Dico solo che secondo Me P. il verso del rinoceronte è effettivamente "yu-huuu!"

[Franki Sibberson]

cumulative

[Steph]

Turn/Level: B/2

Animals, Books, Reading

[Andreea]

This was quite fun. I like somewhat static pictures with giggly moments in between.

[Gabrielle Stoller]

All the interruptions one can have as you get read for storytime.....relatable much? It is regardless of if it's at home or at the library. I got a chuckle for sure.

[Beth]

This is exactly what PK storytime feels like. I can’t wait to read it to them.

[Emily]

Fantastic. And the girls wanted me to read it approximately eleventy bajillion times the first day we had it from the library.