Ég skemmti mér mjög vel yfir lestrinum, betur en ég bjóst við því mér fannst leikritið ekki sérstaklega áhugavert. Mér finnst mér pælingin um andhetjur alltaf áhugaverð og maður sveiflast vissulega á milli þess að elska og hata aðalpersónuna, Orm (það er vissulega léttara að hata hann). Persónurnar eru sannfærandi og djúpar og sambandið á milli þeirra flókið og mannlegt. Þetta er þroskasaga en umfjöllunarefnið, sem er frekar þungt, verður léttúðugara í gegnum skemmtilegt sjónarhorn Orms á lífið, til að mynda með þrælsnjöllum samlíkingum út í gegnum textann.